Julio Iglesias - The 24 Greatest Songs (1978)

't Verbaasde me dat dit album er nog niet opstond, toch één van Iglesias bekendste verzamelaars, meen ik. Ik schaam me ook niet om te zeggen dat ik deze heb, staan leuke nummers op. Een heleboel van zijn deuntjes vinden we weer terug in Nederlandstalige plaatjes...

...dank dvdschaaf....afgelopen zomer deze klassieker toch maar eens aangeschafd.....en natuurlijk met veel plezier, en vooral hard ivm het 'meezing-gehalte', gedraaid!

Toch een soort jeugdsentiment is dit. Al is het maar dat mijn moeder er helemaal gek van was, ik bedoel van de man, maar zeker ook van deze verzamelaar.
En dat er toch aardig wat leuke liedjes opstaan, gelukkig allemaal in het Spaans, want Julio's Engels is niet om aan te horen. In het Spaans kan ik hem best aanhoren, toch als het deze periode betreft.Guilty pleasures? Het zal dan wel;
Zeker Un Canto A Galicia, dat ik echt ontzettend goed vind;

***1/2

In het Spaans vind ik Julio Iglesias nog goed te doen (mijn ma was er ook fan van) en "Quiereme Mucho", "Un Canto a Galicia" en "Manuela" vind ik gewoon prima zomerse nummers. Wanneer hij overschakelt naar het Engels om mierzoete covers te brengen is hij inderdaad niet meer om aan te horen.

Ik zei het al eerder, en ik herhaal; in het Spaans was dit echt heel goede zomerse muziek, ik treed LucM geheel bij in deze.

Un Canto a Galicia, daar kan ik nog echt ontroerd door worden, zo mooi blijf ik dat vinden!

Véél meer dan deze verzamelaar - we hebben hem op vinyl, maar ik zag hem nog nooit op cd - moet je niet hebben, dan heb je gelijk ook al zijn goed werk, vind ik!

Mijn moeder had deze dubbelaar van Julio in z'n Regenjas in haar platenkast staan, maar ze draaide 'm nauwelijks.
Ze was net zoals ik de Spaanse taal niet machtig.
Echt een succes-story: Julio wilde eigenlijk voetballer worden, kreeg een ongeluk en leerde op zijn ziekbed uit verveling gitaar spelen en ging liedjes schrijven.
Mijn moeder vond Julio wel een leuke jongen om te zien en in bladen zoals Prive, Story en Weekend was/is hij een regelmatige gast. Zijn zoons hebben nu het roer zo'n beetje overgenomen.
Als ik een nummertje van Julio tussendoor op de radio hoor, kan ik er even van genieten, maar zelf een CD van hem opzetten zal ik nooit doen. Ik heb alleen de Engelstalige CD Crazy een keer aangeschaft vanwege Julio's samenwerking met Art Garfunkel (de Knurft) en Sting.
Het laatste dat ik van deze man in zijn regenjas vernomen heb is dat duet dat hij met Frans Bauer deed. Frans is ook zo'n artiest waar ik helemaal niets mee heb.
Dat duet met Willie Nelson vind ik zijn beste nummer. Ik heb Willie wel hoog staan.

Werd vroeger bij ons in het café een tijdlang erg veel gedraaid dus ik ken het album vrij goed.Ik kan het nu best horen maar echt geweldig vind ik Julio Iglesias nu ook weer niet.The 24 Greatest Songs heeft echter voor mij één grote uitzondering en dat is het nummer Quiereme (Basade en las Danzas Polovtsianas de el Principe) wat ik nog steeds fantastisch vind en me nog nooit een moment heeft verveeld.

Deze lp behoort tot de kringloop top 10 maar is zeker de moeite waard. Een mooi overzicht van Julio zijn goede periode. De zon hoort bij deze plaat maar -Por un Poco de Tu Amor- bezorgt mij nog iedere keer kippenvel. Ik denk dat ik deze vaker op mijn draaitafel heb liggen dan de gemiddelde español.

Mijn vader was een enorme fan van hem, ik denk dat ook mee speelde dat het in het Spaans was, mijn vader had in de jaren 50 een Spaanse vriendin, die helaas in een auto ongeluk is omgekomen, wanneer ik het mij goed herinner en volgde ook Spaanse les en ook mijn moeder vond onze Julio wel een kanjer, dus ik heb 'm in mijn jeugd meer dan eens moeten aanhoren.
Deze plaat was één van de eerste cd's die ik in de jaren '80 aan had geschaft. Staan toch een groot aantal klassiekers op en het blijft leuk voor in de zomer.
Benieuwd of mijn nieuwe vriendin, die Frans/Italiaans/Spaanse roots heeft dit ook leuk vindt?

Toch zeker een ruime zeven waard, op zijn minst.