Zonderland - Oidipus:Motherfucker (2007)

Alweer de derde keer dat ik luister. Een geniale albumtitel, een mooie bandnaam (ik wil ook wel zo'n achternaam) en het feit dat Sietse 1/3 van de band vormt deed mij besluiten om tijdens mijn koopstop toch nog dit albumpje even mee te pakken. Wat een discipline. Het gitaartje in het eerste nummer, liefdevol. De rare Sietsegeluidjes op de achtergrond, woei. De aanzwellende drums, yay. Het wordt steeds een beetje luider en het klinkt als mooie post-rock, en je wacht op de climax. En dan is het opeens stil. De bouw van het paleis is even stilgelegd. Dan duistere geluiden, onheilspellend. Na enkele minuten weer wat meer geluid, en hey, ik hoor weer de mooie gitaar. En woei, het paleisje wordt in korte tijd afgebouwd. De elektronische herrie die zo mooi samengaat met de 2 instrumenten vind ik erg cool. Ik ben wel een beetje fan van dit lied. Mooie songtitel ook trouwens, of had ik dat al gezegd? Ook al vertelde Sietse me heel droog dat Möbius een loopband is.
Het tweede nummer is ook mooi, maar ik vind het toch moeilijk om bijna een half uur mijn aandacht bij dit liedje te houden. Het stuk waarbij een helicoptergeluid (zo noem ik het maar eventjes) invalt vind ik wel heel erg mooi. Maar ja, de tweede helft, ik merk gewoon dat mijn aandacht teveel afdwaalt. Bij het derde nummer moet ik even door de eerste helft heenbijten, maar daar vind ik het nummer juist steeds mooier worden en dat einde is echt heel mooi.
Ik zal nu overkomen als een standaard postrockfan en zo, maar die mooie gitaar/drum/noisy stukken vind ik gewoon echt de allertofste stukken van het album en het fijnst te beluisteren. Gelukkig hebben deze stukken ook wel de overhand op het album, vandaar toch een kleine 4*

sorry, een stomme recensie

owh! klinkt goed allemaal!
ik wil em wel ff uitchecken!

Ofzoiets heh...onze gitarist was aan het raaskallen toen hij de naam uitlegde voor de rest...of het klopt...geen idee.

bestellen? Weé kost dé

Möbius was een Duits wiskundige en o.a. de bedenker van de zogenaamde Möbius-band, een 2D object met maar één kant. Het schijnt dat de eigenaar van een zaagmolen zich bij 'm beklaagde dat z'n leren aandrijfriemen zo snel sleten en slechts aan één kant. Door de riemen door te snijden, één kant een slag te draaien en ze weer vast te maken gingen ze 2x zo lang mee, omdat ze nog maar 1 kant hadden.

In Nederland 8 euro via www.zonderland.org[/url]

Zoiets vertelde hij ook, maar hij was er nogal vaag over en echt alles ging door elkaar want we gingen ook nog eens repeteren enzo.
Zo'n avond gebeurd er altijd heel erg veel.

Wil toch wel ff kwijt dat er een eerste recensie is verschenen van het album en wel voor de vital weekly:
http://www.vitalweekly.net/608.html

ik zeg niet meer dan dat dit mij goed stemt

Ha, toevallig, ik heb 'm juist vanmiddag voor het eerst beluisterd. Erg tof Sietse!

Veel beter dan verwacht eerlijk gezegd en wat mij vooral positief stemt is het feit dat de nummers voldoende de ruimte krijgen om zichzelf te verkennen, te groeien en een indruk achter te laten. Geduld in het opbouwen van een groove. Dat vind ik mooi. Is ook wat zelfvertrouwen voor nodig. En natuurlijk de kunde om het - ondanks de lange duur - van begin tot eind te kunnen laten boeien. Dat is hier zeker gelukt. Het geheel wekt daarmee een zeer solide en rustige indruk.

Met de Vital Weekly recensie ben ik het ten dele wel eens, maar de Godspeed referentie vind ik echt de grootste flauwekul. Daarnaast staat er dat er wellicht wat zou moeten worden ingekort op improvisatie, maar ook daar ben ik het niet mee eens. Die rustige stukken (waar waarschijnlijk op wordt gedoeld) zijn juist voor mij de sleutel tot het succes van dit album, omdat ze een omgeving/context/sfeer creëren waarbinnen het grovere geschut zich kan manifesteren. Alleen een groove is zelden voldoende om te kunnen boeien. Daarom ben ik blij dat hier de nummers met veel geduld en sfeer worden opgebouwd. Het zou zich ook perfect lenen voor meer Indische raga invloeden met elektronische tanpura of sruti box. Bij dezen dus ook mijn verzoek voor een eventuele volgende plaat…

Een echte Holy Mountain plaat of zoals de Gibbons broers van Bardo Pond dat doen op hun Alasehir albums.

Dikke 4 sterren.

Tof dat je hem kunt waarderen.

Ik snap zelf de GYBE referentie trouwens wel, want de opbouw is vergelijkbaar met climaxen en rustpunten en dergelijke. De uitkomst is wel vrij anders, maar is mede omdat wel een heel ander instrumentarium hebben, en ook natuurlijk andere ideeen.

Als Bubbachups weer eens wat op moteldemoka heeft gepost download ik vaak de bijbehorende mp3's en zo nu en dan zet ik de map met die bestanden op shuffle en zo kwam ik Bad Habits-Massproduced tegen dat me aangenaam verraste. Ook zonder dat ik wist dat Sietse hier achter zat vond ik het dus goed

tof

is fijn om te horen

Dat stuk had ik juist enorm moeite mee, vond het een beetje simpeltjes aandoen (ongeacht of het simpel was om te maken of niet, ik kwam er echt niet doorheen)

Gelukkig wordt het op de rest van het album meer dan goed gemaakt, fijne balans tussen stevigheid en subtiliteit. Had, ondanks dat eht 2 uur 's nachts was, geen enkele moeite geboeid te blijven, beviel me zeer goed. Hoor er de in de recensie genoemde SubArachnoid Space ook wel in terug ja

Vanochtend hoorde ik opeens een mooi liedje op mijn ipod, ff checken wie dit nu is ( op een overvolle i-pod in de shuffle stand weet ik echt niet altijd wat er dan speelt ) ,was dus buddha/ex-buddha en mijn dag was gelijk weer goed.

Voor de geintereseerden: Buddha/Ex-Buddha is op de radio in Venlo geweest bij het programma Majjem.
Hoe het daar terecht is gekomen is voor mij nog een raadsel, maar tof is het zeker wel
Hier is ergens de show te downloaden: http://www.myspace.com/majjem

Sodeknetter, dat ziet er nog eens goed uit zeg, dat radioprogramma! Helemaal mijn ding die programmering, geweldig. In de gaten houden dus, bedankt voor de tip.

geen dank, en zeker een aanrader voor jou ja

Uhhh, kan ik je misschien helpen, handsome_devil?

Nee hoor, ik heb mijn achternaam inmiddels laten veranderen in Shine on Taco

Weet je het zeker? Is Taco wel goed voor je?

Ik wil het er liever niet over hebben Al het leed komt uiteindelijk op de ep van Shine on Taco te staan

Maar echt, ik vind het echt een mooie achternaam

Als je het nog over mijn achternaam hebt, je mag hem hebben, ik ben er al lang en breed op uitgekeken

Een lange zoekactie heeft ook eindelijk opgeleverd wat SoT is! Have fun op 4 juli!

Hey tof, die heeft een behoorlijke tijd op zich laten wachten...hahaha.
Maar nu gelukkig toch online
Bedankt voor het melden.

leuk concept, alleen vind ik de coherentie tussen de bandleden nog niet helemaal top. vooral na een tijdje luisteren valt me dat op. buddha/ex-buddha is veruit mijn favoriete track, alleen merk ik een voor mijn idee een gemiste kans. het begint wat mij betreft heel sterk de eerste 6 minuten, gitaarspel zou er vervolgens heel mooi in verweven kunnen worden. maar het lijkt alsof er de gedachte speelt van, ohh gitarist zit al wel een hele tijd niks te doen, dus nu mag hij weer. wat overigens wel erg lekker is, met een gaaf einde. opzich zijn het 2 losse nummers, wat misschien ook de bedoeling is, maar ik had dan graag juist alles met elkaar zien samengaan.

Ik heb het net voor het eerst zitten luisteren, en ik heb een beetje gemende gevoelens. Ik hou van post-rock, ik hou van ambient, ik hou van repetitief, field-recordings hebben in mijn ogen duidelijk potentieel toegevoegde waarde. Wanneer deze ingrediënten worden gecombineerd, en er ook nog eens overal vergelijkingen worden gemaakt met GYBE en de naam Zonderland is, is mijn interesse gewekt.

Helaas - nu dus na pas één keer luisteren - worden de verwachtingen niet volledig beantwoord. Het geheel kabbelt naar mijn beleving net wat teveel door zonder dat er variaties aan sfeer en klankkleur te horen zijn. Het geheel klinkt een tikkeltje pretentieus, zonder dat de pretenties ook waargemaakt worden. Dat vind ik jammer. In de review die achter bovenstaande link te vinden is, wordt geschreven dat de band vooral een bassist mist, en daar kan ik me volledig bij aansluiten. Een bas erbij kan precies het gat in dynamiek, variatie aan klankkleur etc. dat ik hoor, opvullen. Ik erger me echter totaal niet aan de muziek, en het viel me ook niet zwaar om hem uit te zitten... er is dus nog hoop

Sorry Sietse, no offence, maar ik ben nog niet overgehaald. Meer luisteren ga ik wel, want dat verdient het zeker. Wie weet ben ik na wat herbeluisteringen wel genoodzaakt mijn stem te herzien

2,5*

Wat vind je er pretentieus aan als ik vragen mag, want daar kan ik niet helemaal in komen.
Dat het verder nog niet helemaal is bevallen is jammer, maar idd wie weet komt het nog.

Uhm, Buddha/Ex-Buddha begint met alleen maar gitaar en daar komen langzaam de andere drums en de computer bij...
Hij gaat echter wel na een tijdje over op een totaal andere slag...waar het eerst op de snaren trommelen is, wordt het daarna meer richting melodie toe werken, waar ik het gerommel met mijn laptop nog ff doortrek.

Tja, pretentieus, hoe ga ik dat nou eens uitleggen.... Ik kan me namelijk heel erg goed voorstellen het heerlijk moet zijn om in een oefenruimte of studio of op een podium te staan, en een vibe in te zetten, en vervolgens moeiteloos een half uur aanhouden. Desnoods even stoppen tussendoor, maar de vibe zit er in en, en je daaraan overgeven is het lekkerste wat er is. Doe ik zelf ook erg graag Ook vind ik het alleen maar bewonderenswaardig om het product van een dergelijke sessie om te willen toveren tot een artistiek verantwoord stuk muziek. Ik kan me zo voorstellen dat dit jouw taak is, als laptopartiest in de band

Het pretentieuze hoor ik terug in deze omtovering tot artistiek stuk. Het eerlijke lijkt een beetje weg te vallen ofzo. Jij/jullie hebben duidelijk geprobeerd een bepaalde sound neer te zetten. Zo van nu gaan we een goed album maken, met alle ingrediënten die al eerder genoemd zijn. De lat lag hoog, het moest artistiek zijn. De muziek is afgebroken en weer opnieuw opgebouwd, en heeft in dat proces wellicht wat van zijn integriteit verloren. En zodra er een doelstelling is gemaakt voor de muziek, en de integriteit mist in mijn beleving een beetje, krijgt het van mij al snel de benaming 'pretentieus' mee.

Op zich vind ik pretentieus geen heel erg scheldwoord trouwens. Ik heb Radiohead heel erg hoog zitten, en ook van hun kan ik me voorstellen dat veel mensen dat pretentieus noemen. In mijn beleving is hun muziek echter volledig integer, en klopt het van alle kanten. Niet dat ik jullie muziek wil vergelijken met Radiohead, totaal niet zelfs, maar dat laatste ervaar ik in jullie muziek anders.

In andere woorden, als het jullie gelukt was om de sound meer te perfectioneren, integer te houden (wat niet betekent dat de muziek glad en gelikt moet zijn - alsjeblieft niet zeg) had ik het meer geloofd, en het stempel pretentieus niet gedrukt.

En ook zo Sietse, muziek is natuurlijk persoonlijk. Aan het stemgemiddelde te zien, vinden de mensen die het kennen het goed werk, en heb je dus een prestatie geleverd waar je trots op kunt zijn Keep on the good work: muziek maken.

Duidelijk zo?

Ja, is mij deels wel duidelijk nu, maar ik heb het idee dat je denkt dat wij nummers schrijven, want dat is dus niet zo.
Wij zijn de studio ingegaan met "zo en nu gaan we lekker spelen en opnemen" en hebben 1 1/2 uur geïmproviseerd waarvan het eerste stuk verkeerd was opgenomen waardoor we ietsje meer dan 1 uur en 10 minuten overhadden. Dit is geëdit to deze cd (dus 10 minuten ongeveer weg).

We hebben wel een tijdje echt aan nummers gewerkt, maar daar hebben wij op den duur vanaf gezien, omdat het voor ons gewoon niet was wat wij wouden en we het idee hadden steeds maar hetzelfde te doen.
Nu is voor ons iedere week in de oefenruimte weer een verassing wat het gaat worden. De ene keer beter dan de andere.
Op deze cd, waar ik zelf trouwens wel erg tevreden over ben, staan nummers die toen direct zo uit ons kwamen. Onze muziek is nu weer langzaam een hele andere kant op aan het gaan, minder post-rock, meer andere invloeden (psychedelica, drones en andere vage shit) (probeer bijv. eens onze live sessie bij VPRO Dwars, toch wel redelijk anders dan dit)

Maar wat voor ons hierbij het belangrijkste is, is gewoon doen wat bij ons op dat moment binnenkomt en lekker op elkaar inspringen. Ik zie zelf bij ons juist niet die pretentie om artistiek te zijn. Daar is het ons niet om te doen, want dan zouden we waarschijnlijk juist heel erg aan nummer schrijven en schaven enzo. Dat vind ik echter niet oprecht voor wat wij doen. Voor ons gaat dan de passie ontbreken...het wordt sleur en dat is wat we niet willen.

Anyhow, verder "no hard feelings"...
Hopelijk binnenkort weer wat nieuw werk op cd (er is iig genoeg opgenomen) ofzo en dan kun je het weer eens checken of je het veranderd vindt.