De Dijk - Niemand in de Stad (1989)

Beste album van De Dijk? Of toch Wakker in een vreemde wereld? In ieder geval: echt ijzersterk van begin tot eind.

Het beste album van De Dijk !!

Hoewel ik de 7e hemel ook heeel sterk vind van ze. Momenteel vind ik deze iets beter (want iets puurder, enthousiaster), maar dat kan morgen weer anders zijn.

Dit is natuurlijk wel een hele belangrijke cd voor De Dijk. Het was eigenlijk de bevestiging van hun doorbraak die ze hadden met Wakker in een vreemde werekd. Daarbij vind ik deze cd een van de monumenten in de nederlandstalige muziekgeschiedenis.

Amen.

Mijn favoriete Nederlandstalige album. Al is die eer niet zo groot want hij heeft maar 3,5 ster. Om een of andere reden kan ik maar niet van de Nederlandse taal in muziek (of film) genieten. Het klinkt altijd raar in mijn oren en elke slechte zin wordt in mijn hoofd onder een loep uitvergroot.

Dit album is een goed album. Zeven goede nummers en drie andere (nrs 2, 6 en 9) die wel OK zijn. Het is een voor de Dijk vrij poppy album. Nummers als Ik kan het niet alleen, Nergens goed voor, Wat een vrouw, Lovesong 100.001 en Uitverkoop lijken voor de hitparade gemaakt, zonder overigens het abominabele niveau van de meeste Nederlandse hitparademuziek te halen.

Deze groep is populair bij een aardig deel van mijn familie en vrienden, net als Andre Hazes. Waar ik bij Hazes altijd stilzwijgend mijn hoofd schudt, kan de Dijk me nog wel bekoren. Maar het blijft Nederlandstalig......

Hier gaan we weer!!!! Hier is lovesong 100.001

Zegt genoeg lijkt me. Alleen al geniaal om een liedje te schrijven over het schrijven van liefdesliedjes.

Ja maar....... geen van allen was voor jou alleen!!

Sublieme tekst, het op één na mooiste nummer van De Dijk. (na Onderuit)
Wel het mooiste album.

Tuurlijk gaat het niet over Leeuwarden .... (deze stad, niemand in de stad), maar ik woonde daar destijds en kreeg deze van mn toenmalige vriendin.Goede herinneringen.

De echte doorbraak van De Dijk en terecht. De groep weet hier te overtuigen met een stijl die kenmerkend zal blijken voor de toekomst.
Wakker in een Vreemde Wereld was al een heel aardige poging in de goede richting, maar Niemand In De Stad is evenwichtiger en kent sterker songmateriaal.
Neem de opener Ik Kan het Niet Alleen, waarschijnlijk het meest gedraaide Dijknummer ever. Een heerlijk swingende rocker met de juiste drive.
V.de Lubbe zijn teksten zijn altijd wat somber van aard, maar past uitstekend bij de blues/soul/rock gerichte aanpak van de groep.
Een ander hoogtepunt is natuurlijk het dragende titelnummer met wat mij betreft 1 van de mooiste teksten ooit geschreven.
De groep dendert dan lekker voort met oa: Wat een Vrouw,Nergens Goed Voor en Het Gevoel Is Weg.
De afsluiter is eveneens een echte Dijkclassic. Prachtige opbouw en muzikaal erg sterk vertolkt.
Hier begon het echt en het hield niet meer op voor de groep.

Toen ik in 1989 van mijn eerste zuur verdiende centjes men eerste stereomeubel kocht, kocht ik dit album er als eerste bij en nu 20 jaar later is het nog steeds mijn favoriet dat zal te maken hebben met jeugd herrineringen maar ook zeker door de ijzersterke song-teksten

Net een tikkie evenwichtiger dan Wakker in een Vreemde Wereld, al staan daar toch ook opmerkelijk weinig bekende/gedraaide prachtnummers op als onderuit, pure liefde en gratis diamanten...Superband, niet alleen door hun mooie composities, maar natuurlijk ook als live band.

@ Huub die rustig een checkie staat te draaien op het podium terwijl de band doorspeelt

tis wat, dat heeft idd echt nog nooit! iemand gedaan

fijne muziek wel, zo op de achtergrond, leuke teksten nu en dan, maar een hele cd, nee dankje

sympathieke uitstraling iig

Niemand doet het zo relaxt als Huub. De meeste hebben het te druk met in het middelpunt staan...Maar ik denk dat het jou voorbij is gegaan....

Naast een prachtige hoes, is dit denk ik wel het beste album van De Dijk...maar goed ik ken ze niet allemaal. Maar nummers als Ik kan het niet Alleen/Deze Stad/Niemand in de Stad/Wat een Vrouw/Nergens goed Voor en Lovesong 100.001 zijn allen sterke nummers, die ik daarna niet zoveel meer op een album verzameld heb gezien bij De Dijk. Mooie plaat, die ik eigenlijk gewoon in de kast moet hebben staan.

Een hele sterke plaat, die staat als een paal boven water.
Ik krijg '' Ik Krijg Je Maar Niet Uit Mijn Kop" maar niet uit m'n kop.

Mijn Favo Nederlandstalige album

Het titelnummer is prachtig. Die zuigende hammond, heerlijk man.

100% waar.
Absoluut het beste Dijk nummer ever.
Wat een klasse straalt daar vanaf.

Een terechte klassieker, deze plaat, vol met uitstekende songs die de tand destijds met gemak hebben doorstaan, sterker nog, sommige worden alleen maar beter.

Jammer genoeg is deze plaat geproduceerd in een tijdperk waarin iedereen lyrisch was over het relatief nieuwe fenomeen CD. Om zegeningen van al die enen en nullen optimaal te benutten werd alles kraakhelder en transparant geproduceerd. En da's nou net wat deze plaat de das om doet. Dit mag, of eigenlijk móet, rokerig en gruizig klinken. Live zit dat wel goed bij De Dijk, maar deze plaat klinkt gewoon te clean.

Vanavond een documentaire over dit album op Nederland 3, 20:55.

En terecht.

"Classic album" Het was een ietwat moeizame uitzending waarbij de bandleden maar moeilijk een invulling konden geven aan de status die aan het album werd gegeven. Wellicht dat het nu toch iets meer stemmen trekt dan dat het tot nu toe gedaan heeft.

Ik vond het een hele aardige uitzending. Zelf voel ik geen klik met de muziek van De Dijk. Een incidenteel nummer hier of daar uitgezonderd. Desalniettemin was het een aardig kijkje in de keuken van de band over hoe ideetjes tot wasdom komen. Weinig over het opnameproces zelf,maar de verhalen over hoe nummers tot stand komen slikte ik als zoete koek.

heel mooi vooral de titelsong niemand in de stad mooie teksten soms wat triest maar dat kan juist mooi zijn

goed album de teksten zijn goed
geen 1 slecht nummer het is alleen wel wat donkerder dan de voorganger

Ik vind het toch zeer terecht dat deze plaat een status is gegeven dat er een uitzending van Classic albums aan is gewijd. In haar genre een uitstekende plaat die zeer representatief is. Straks nog een speciale uitgave bij het 25 jarig bestaan voor het laatste zetje richting eeuwige roem

Er is al een speciale uitgave, dus met 25 jaar verwacht ik niet veel méer.

Toen had de plaat misschien nog niet de zojuist verkregen status, dus met een slimme reclamecampagne kan de plaat nog eens in het zonnetje worden gezet.

Over track 2: op welke dag kan je wél staan?

Nee idd, ook niet mijn humor.