Avantasia - The Scarecrow (2008)

Sterk symphonisch power metal album! nog wat vaker luisteren alvorens een beoordeling te geven

Track 7 is met Alice Cooper toch?

Klopt ja

Heb ik nog niet goed beluisterd, dus ik zal nog niet stemmen. Maar mijn eerste luisterbeurten geven in ieder geval een goed beeld over deze plaat. Ahoewel ik twijfel dat het zal tippen aan The Metal Opera. In ieder geval weer een paar sterke gastoptredens. Zoals inderdaad, Alice Cooper.

Goed uitgevoerde power metal, maar het is toch niet helemaal mijn ding. De refreintjes zijn net iets te meezingerig en de songs net iets te glad. De zeikerige ballads doen het geheel ook geen goed. Hier en daar een sterke compositie (de titelsong en The Toy Master), maar het niveau ligt helaas toch iets te laag voor een ruime voldoende.

Na de vele luisterbeurten ben ik tot de conclusie gekomen dat ik hier een 4* aan geef.

Redelijke plaat maar heeft niks meer met Avantasia te maken. Zou ook niet mee zo moeten heten. Gewoon lekkere metal maar niks bijzonders. 2*

De laatse Avantasia voegt niet veel toe aan het overige werk. Wel is er een iets moderner geluid. Toch luistert dit erg lekker weg. Grote smaakmaker is wat mij betreft weer Jorn Lande. Hij doet ontertussen op bijna net zoveel platen mee als Glenn Hughes, maar dat vind ik niet erg. Wat een wereldstrot heeft die vent. Vooral de manier waarop hij de emotie opbouwt in het tweede couplet van het titelnummer is van wonderschone klasse. Daar steekt Tobias Sammet toch wel wat bleekjes bij af. Verder is The Scarecrow een prima tussendoortje met het hart op de juiste plaats.

sterk?

Kwalitatief.



maar dat was een iets te snel op het web neergekakte eerste indruk.

Leuk voor de afwisseling, lekkere powermetal plaat. Voor mijn part beter dan de gerelateerde band Edguy.

4*

erg leuke cd, ik luister het meer af en toe, maar dan vind ik het ook elke keer wel erg goed.
Het is geen plaat die ik elke dag luister, daar vind ik em te "bijzonder" voor.
Dit is naar mijn mening een van de betere cd's die ze gemaakt hebben, de andere waren leuk om te luisteren, maar daar bleef het ook bij.

al met al een dikke 8 voor de plaat

Dit was mijn kennismaking met Avantasia en ik vind deze plaat erg goed. Goede de platen hierna zijn nog beter, maar deze is ook erg genieten. Prachtige gastzangers op deze plaat, oa Jorn Lande en Alice Cooper. Ja, dit is wel genieten.

Dit puzzelstukje ontbrak nog in wat ik van Avantasia ken. Ik blijf een beetje met een gemengd gevoel achter. Het album vind wel afwisseling in tempi en emoties, daarnaast vind ik de koren vaak erg fraai. Jorn laat zich weer eens van een sterke kant horen, vooral in het nummer The Scarecrow. Ook Catley blijf ik een fijne, warme stem vinden hebben en Kiske vind ik na de millenniumwisseling echt een geweldenaar geworden - het nummer Shelter from the Rain maakt hij een knaller, maar ook het refrein loopt erg goed in dat nummer.
Toch vind ik de refreintjes in veel nummers érg lousy en lijken de nummers niet al te aandachtig gecomponeerd hier en daar. Als dieptepunt noem ik Carry Me Over, maar daar staan de titelsong en Shelter from the Rain tegenover.

Meastro Jorn maakt dit album beter dan het werkelijk is. Door zijn aanwezigiheid stalen de nummers: Scarecrow, Another Angel down en Devil in the Belfry veel zoniet alles uit. De andere nummers zijn beduidend minder, maar kunnen er wel mee door.

The Scarecrow is een album die een mooie balans kan houden terwijl het jongleert met veel grote artiesten en meerdere genres binnen en buiten de metal scene. Met zoveel verschillende mensen en invloeden die het album vorm geven is de kans groot dat het een ongeconcentreerd geheel wordt bestaand uit allerlei losse nummer. Het eindproduct is echter een prachtig album geworden en een mooi compleet werk waarbij de nummers goed op elkaar aansluiten.

Buiten de kern van Tobias Sammet, Sascha Paeth en Miro heeft de groep veel gastartiesten van top formaat. In dit album vind je onder anderen: Roy Kahn (Kamelot), Michael Kiske en Kai Hansen (Helloween), Alice Cooper, Jorn Lande (Masterplan), Bob Catley (Magnum) en Amanda Somerville. De gasten zijn verdeeld over alle nummers in het album en geen enkele track heeft hetzelfde personeel. Dit zorgt voor de nodige afwisseling maar onder leiding van Sammet en Paeth weten zij hier een rode draad door heen te spannen en het talent te waarborgen.

Ieder nummer hier heeft wel iets te bieden. Niets is filler, maar niet alles zal voor iedereen aanslaan. Ballads kunnen voor negatieve reviews zorgen onder bepaalde metalheads en al helemaal als het album wordt afgesloten met een 4 minuten lang bijna-pop metal track. Als je hier echter wel voor open staat is The Scarecrow een schatkist aan fijne melodieen, memorabele riffs, doordachte lyrics en simpelweg: goede muziek. Dit is een van die albums die ik zo vaak heb gehoord dat ik hem kan dromen, en die er voor zorgde dat Avantasia mij altijd is bij gebleven.

Favoriete tracks:
- Twisted Mind
- The Scarecrow
- Shelter From the Rain

"A rage and a symphony driven by the wounds I cannot hide. Rise above the crowd: another angel down!"

Een toch wel wat ander geluid dan wat we op de eerste twee albums te horen kregen. Niet erg. Ik begrijp best dat een derde deel in dezelfde stijl en met dezelfde mensen teveel een herhalingsoefening zou zijn geworden. En die eerste twee albums zou hij volgens mij ook nooit hebben weten te overtreffen. Dit The scarecrow klinkt wat organischer. Moderner zoals u wilt. Het typische powermetal sausje is er wat betreft de productie wel af. Grote pluspunt is echter de toetreding van Alice Cooper meneer Lande. Met name eerstgenoemde geeft met zijn zo kenmerkende stem een heel fijne draai aan het sinistere The toy master. Hoogtepunt op het album wat mij betreft. Al blijven ook de bijdrages van Kiske een lust voor het oor uiteraard!

Toen ik Lost In Space en Carry Me Over als singles hoorde had ik al meteen geen interesse meer in het hele album. Popmetal, geen David DeFeis, geen voortrazende dubbele basdrums... blargh, dat was niet wat ik wilde. Later schafte ik het album toch aan voor 5 euro bij de Media Markt en in de tussentijd is het toch best gegroeid. De titeltrack, Shelter From The Rain, Another Angel Down en Devil In The Belfry zijn ijzersterke tracks, waarbij vooral Jorn Lande heerlijk naar voren komt. Laten we echter niet doen alsof Alice Cooper's aanwezigheid zo'n lichtpunt is: de beste man kan niet meer zingen en is verreweg het zwakste onderdeel van The Puppetmaster. Een van de weinige momenten dat Sammett de gastzanger eruit zingt. Hoewel... Twisted Mind heeft Roy Khan die ook zijn relatief zwakke en monotone zang niet boven Sammett's brul uit kan krijgen. Ook een tof nummer, niet door de gastzang.

The Scarecrow bevalt in ieder geval prima ondanks de zwakheden. Lekker afwisselend en onderhoudend. Niet zo goed als de eerste twee, maar goed genoeg.

Tussenstand:
1. The Metal Opera pt. 1
2. The Metal Opera pt. 2
3. The Scarecrow
4. Lost In Space (Part 2)
5. Lost In Space (Part 1)

Aangezien Lost In Space hier ook op staat, ging ik ervan uit dat dit album in dezelfde stijl zou zijn. Het pakt wat anders uit. Iets meer metal en daarom is de waardering ook wat hoger. The Scarecrow begint zelfs best goed. Ik zou zeggen dat de eerste drie songs niet misstaan zouden hebben bij het oudere werk. Het is alleen jammer dat Roy Khan als gastzanger is uitgenodigd. Een erg vlakke zanger die geen enkele spanning brengt. Wat sommige mensen hier zien in de bijdrage van Alice Cooper is me een raadsel. Dat was op z'n zachtst gezegd afgrijselijk. Het zorgt er serieus voor dat de kansen op een AC-marathon aanzienlijk afneemt.

Het is ook jammer dat de songs al vrij snel verzanden in wat standaard power metal. De vele gastzangers houden de variatie erin. Van alle zangers behoort Sammet ook tot de mindere. Hij komt vaak wat zeikerig uit de hoek. Het album zelf is niet bijster bijzonder op het goede begin na.


Tussenstand:
1. The Metal Opera pt. 1
2. The Metal Opera pt. 2
3. The Scarecrow
4. Lost In Space pt. 2
5. Lost In Space pt. 1

Alice die niet meer kan zingen. Zo'n goeie hebben we nog niet gehad...

Wou je zeggen dat je het hier goed vind? Ik heb weinig gastzangers bij Avantasia zo zwak gehoord als wat dhr. Furnier hier produceert.

Ja ik vind het goed inderdaad. Zoals Alice wel vaker klinkt. Op een bepaalde manier, dat dan weer wel. Maar misschien heeft Sammet hem gevraagd om op die manier te klinken? Zou zomaar kunnen toch? Je kunt het niet mooi vinden maar om dan gelijk te concluderen dat hij niet meer kan zingen vind ik nogal kort door de bocht.

Ik vind Cooper voor dit nummer ook goed werken. Mooie compositie ook.

Een stabiel goede plaat van Avantasia. Mijn favorieten zijn het eerste en laatste nummer. De rest is prima.

Ik ken het werk van Avantasia wel enigszins en ook al een hele tijd eigenlijk, maar de zang van viel me niet altijd mee. Gisteren nog eens beluisterd en vandaag doorgezet en het begint me meer en meer te bevallen!

Goede composities op dit album gecombineerd met heel degelijke prestaties van de gastzangers maken dit een zeer goede cd. Het eenvoudigste nummer blijft me het beste bij en dat is Carry Me Over