Buffalo Springfield - Buffalo Springfield Box Set (2001)

Wat een aparte hoes.

Ze hebben drie studio albums uitgebracht. Waar komen al die nummers vandaan?

Het is zo'n langwerpige boxset, alleen vind ik het zo maf eruit zien als de letters naar de zijkant staan. Ik kan het wel veranderen als dat beter is, maar ik heb zelf de voorkeur voor zo.


Compiled and produced by Neil Young, this first-ever complete career retrospective brings together the band’s first two albums, Buffalo Springfield (mono) and Buffalo Springfield Again (stereo) — both remastered in their entirety — along with 36 previously unreleased tracks, including demos, outtakes and alternate mixes. Deluxe packaging includes liner notes by Buffalo Springfield historian Ken Voila, plus tons of photos and rare memorabilia.

Bron: Website Rhino.

Leuk kommersjeel praatje maar helaas is het geen kompleet overzicht want ( om maar wat te noemen ) de lange uitvoering van Bluebird, In The Hour Of Not Quite Rain en Four Days Gone ( in de Last Time Around uitvoering ) staan er niet op. Meneer Young besloot in zijn wijsheid dat die nummers geen artistieke waarde hebben .......... elitaire dropveter !

Jaaa geweldige box hoor. Ik kwam achter deze box door MuMe, want wist van het bestaan niet af. Als mega Young-fan, is dit een ware aanvulling en vooral de eerste 3 cd's zijn fenomenaal. De laatste cd (het album 'Buffalo Springfield (mono)' en 'Buffalo Springfield Again (stereo)' kende ik natuurlijk al, maar is een mooie afsluiter voor de box. In één woord TOP

Hier had ook best wat live materiaal op mogen staan, zeker omdat er in het bijgevoegde boekwerk uitvoerig gerept wordt over de live capaciteiten en reputatie van de band.

Desalniettemin, niet te missen voor de echte fans van de band of de bandleden.

Het meeste live materiaal wat overleefde is zonder ome Neil omdat die regelmatig voor kortere of langere periodes uit het beeld verdween en wie stelde deze wanvertoning ook al weer samen ............ ? Psies .....

Dat is inderdaad de reden denk ik, zo viel bijvoorbeeld het materiaal opgenomen tijdens het Monterey festival (qua geluid meer dan acceptabel) meteen al af omdat Young hier 'vervangen' werd door David Crosby.

Het blijft jammer dat Stills en Furay niet meer inspraak hadden m.b.t. het samenstellen van deze box.

Wat ik me afvraag of alle geleerden hierboven wel eens stilstaan bij het blote feit dat de mensheid niet altijd even secuur met het culturele erfgoed omging/omgaat (onlangs nog gelezen van het schilderij van een paar miljoen dat bijhet afval is gezet door een museum): opnamen werden vroeger niet altijd even haarfijn gelogd, niet altijd in de kluis opgeslagen, niet altijd werd een reservekopie gemaakt en ook met de opnames werd wel eens slordig omgesprongen; eigenlijk is het een klein wonder is als al het oorspronkelijke materiaal erg nog is.

Zo is bij een aantal opnames van Miles Davis volstrekt onbekend wie precies meespeelde, is van Duane Allman niet bekend op welke opnames uit de Muscle Shoals studio hij allemaal meespeelde, zijn er ooit wel eens masters gereconstrueerd van archiefmateriaal, is bijv. ooit een deel van de banden met afleveringen "Ja Zuster Nee Zuster" gewist.

Ik vind het simplistisch en een beetje ver gaan om - ontbreken van bepaald materiaal aan Neil Y. te wijten - die box is in deze vorm zijn geld echt waard.

Kortom: niet lullen maar luisteren is het motto bij dit album

Ik ben het wel een beetje eens met Droombolus, een carriere overzicht terwijl je maar 3 albums hebt en maar heel eventjes hebt bestaan, over commercie gesproken... En dan niet eens die 3 albums er in hun geheel opzetten

Neil Young's demo's zijn ook nauwelijks de moeite waard. Kan er maar net mee door. Die van Stills zijn tig keer beter. Ook had ik wat live werk willen horen (boeiend dat Neil er niet op staat, de wereld draait niet alleen om jou Neil). Schandalig trouwens hoe klein de rol van Richie Furay (wat songwriting betreft) is, het staat bomvol met van alles en nog wat van Young en Stills maar ik kan het me niet voorstellen dat Furay dan helemaal geen demo's etc. had opgenomen. Waar is eigenlijk de lange versie van Bluebird?

De studionummers zijn natuurlijk wel geweldig, maar daar koop je zo'n box eigenlijk niet om... Ik haal het debuut en Last Time Around wel en deze alleen als ik hem ergens voor een echt prikkie kan krijgen.

+1 Voor Stills en Furay, -3 Voor Neil...

Heeft weinig met commercie te maken; het is een perfecte kennismaking, want je hebt alles wat de Springfield ooit opnam in 1 box (m.u.v. wat mindere nummers op "Last Time Around"). "Buffalo Springfield" en "Buffalo Springfield" zitten hier wel als geheel in (Disc 4, nog eens met beter geluid ook nog), volgens mij zijn er van "Last Time Around" maar 1 of 2 nummers geschrapt (o.a. het slechte 'Carefree Country Day'). Tenslotte was dat toch een verzameling solo-opnames.

De demo's vind ik juist interessant, vooral die van Neil, omdat 'Down Down Down' bijvoobeeld later in 'Broken Arrow' resulteerde. Stills en Young zaten vol goede ideeen, dat blijkt voor mij uit deze demo's. Leuk ook dat Stills 'My Angel' pas in 1975 op een album zou zetten.

Live materiaal ontbreekt denk ik omdat er simpelweg geen goede kwaliteit-opnames zijn.

Trouwens, Richie Furay heeft hier wel een aantal demo's opstaan hoor (Words I Must Say', 'Nobody's Fool' etc.). Maar vanaf het begin van de band waren Stills en Young de belangrijkste songwriters. Ik vind het dus terecht dat Furay's aandeel iets kleiner is.

Kortom, een uitstekend en bijna compleet overzicht van een van de belangrijkste Amerikaanse bands.

Daar ben ik het nou helemaal mee eens - ik heb jaren naar deze box uitgekeken. Ik vind die demo's van Neil Y. juist een mooi bewijs van zijn ontluikend vakmanschap.

Vanaf het moment dat ik regelmatig via "Superclean Dreammachine" - wie presenteerde dat ook al weer (jaja, die man van Top Pop later) regelmatig "Expecting to Fly" hoorde, wist ik het al: puike muziek.

Ik vind het trouwens redelijk nifty dergelijke uitspraken te doen alsof je de grote kenner bent en dat over een band die het loodje legde decennia voor dat je zelf het daglicht zag. Zou bijna dat liedje van Shirley and family gaan zingen.

Dus omdat ik van een andere generatie ben zou ik geen kritiek mogen uiten? Ik zie niet in wat leeftijd er mee te maken heeft. Als het wordt beschreven als een carriere overzicht en je hebt als band maar 3 albums dan is het toch ook vrij opmerkelijk dat die er niet helemaal opstaan? 3 nummers in andere versie en 2 nummers ontbreken. Nu moet ik om 2 nummers een cd erbij kopen...

Inmiddels ben ik wel teruggekomen op mijn kritiek op de demo nummers van Neil. Live nummers waren echter leuk geweest, ook nogal vreemd dat Neil deze box heeft samengesteld en de rest van de band blijkbaar niet heeft geholpen (ik heb geen idee wat de reden daarvoor was?).

Niet om vervelend te doen, maar de stelligheid waarmee je eerst dingen verkondigt, roep je de kritiek wel over je af ("wie kaatst, kan de bal verwachten"). Vervolgens herroep je e.e.a; en dan denk ik "had iets langer over je eerste oordeel nagedacht".

Het is mooi als je de weg vindt naar oudere muziek en daarnaar luistert. En mij maakt het niets uit of iemand nou 15, 25 of 45 is als iemand een cd koopt - muziek spreekt je aan, beroert je en dat is de essentie. Leeftijd kan wel handig zijn als je bijv. bepaalde muziek wilt laten inklinken/inzinken - soms moet je dingen over langere periode (af en toe) gehoord hebben, voordat dingen op hun plaats vallen.
Ik zal je een voorbeeld geven: mede door mijn bezoek aan MuMe ben ik oudere U2 platen weer gaan draaien en waarderen. Destijds bij verschijning van de eerste 4 -5 U2 albums vond ik ze goed; ik ben afgehaakt toen het algemene publiek U2 ging omarmen en zij zelf - IMO - ook mindere muziek gingen maken. U2 hoefde voor mij vanaf dat moment niet meer; en iedereen die in de jaren '90 wegliep met U2 zag ik als 'achtergebleven'. Inmiddels ben ik het oudere werk van U2 weer gaan waarderen - het nieuwere werk vind ik nog steeds maar zozo.

Heb je een soort muziek langer in 'je systeem' zitten, dan kan je bepaalde muziek beter een plaats geven (je hebt per slot van rekening ook meer gehoord). Met jazz hoefde je bij mij - uitzonderingen daargelaten (rock jazz, fusion) - in de jaren 70 - 80 ook niet aan te komen.

Deze box van Buffalo Springfield staat niet mijn toptien - hoe is het mogelijk je te beperken tot een toptien - als er zoveel mooie muziek is gemaakt. Ik vind 'em wel een essentiële box en zou 'em niet willem missen. En ja hij staat in mijn werkkamer, waar de meeste OLM (ouwelullen-muziek) en het vinyl staat.

Heel verhaal en het komt er simpelweg op neer dat ieder zijn/haar 'oordeel' geeft op MuMe en dat mag. Er nog eens op terugkomen wat eerder is gezegd, dat mag ook allemaal. Sterker nog: dat overkomt mij ook wel eens.
Waar het om gaat? Mening geven over het album en je soms verbazen waarom bepaalde dingen wel/niet op het album staan.

Ik vind dit (als 36-jarige) een prima box en heb hiernaast ook de reguliere albums in mijn collectie. Live is er nu eenmaal niet veel te vinden. Als bootleg heb ik heel lang 'Stampede' in huis gehad, maar dat waren ook allemaal outtakes.
Ik blijf bij mijn 5* en wens iedereen geluk met deze box . Ook als je 10 of 80 jaar bent...

Laat ik het er op houden dat ik hierop wat dingen mis, maar dat ik verder op de muziek helemaal niks heb aan te merken (hij had alleen nog beter kunnen zijn zeg maar). Maar vandaar dat ik een tijdje geleden mijn 4* al in 5* had veranderd.

Ik ben toch wel benieuwd waarop je het gemis baseer of is het alleen een wens van de gedachte om BS meer live te horen?
Want eigenlijk is er van BS live toch weinig te krijgen?

We zijn het allemaal wel met elkaar eens dat het een geweldige box is

Het niet geheel complete Last Time Around album, de legendarische lange Bluebird versie was leuk geweest en inderdaad wat live nummers. Live nummers vooral omdat ik een aantal posts hierboven las dat er in het boekje uitvoerig over verteld wordt. Dan is het wel zo leuk als je er ook iets van laat horen toch? Mijn box is 2e hands en vandaar dat ik zelf geen boekje heb... Nu is het wel zo dat er (op bootlegs afgaande) niet erg veel live materiaal is, maar ik kan het me niet voorstellen dat ze helemaal niks hadden of niks op konden poetsen.

Ze zetten er 'complete career retrospective' neer, tja dat is het eigenlijk net niet, dat vind ik gewoon zonde. Maar het is verder inderdaad wel een geweldige box, en muzikaal kom je prima aan je trekken

Ik sluit me geheel bij jouw opmerkingen aan. Net even het boekje doorgelezen en daar worden inderdaad een aantal livemomenten in beschreven. Mieeschien krijgen we wel zoiets als Buffalo Springfield Box 2, zoals Clapton dat deed bij de Crossroads-boxsets

Eindelijk de knoop eens doorgehakt en deze voor een leuke prijs via Ebay besteld. Zo te zien een waardevolle aanvulling op de drie regeliere c.d.'s.

Alleen jammer dat - zoals hiervoor al is opgemerkt door anderen - de lange versie van Bluebird en live-opnamen ontbreken.

Dat zou dan de ultieme geldklopperij zijn ! Daar is bovendien weinig kans op, de meeste live opnames die bewaard zijn gebleven zijn zonder Young ......

Deze box eergisteren ontvangen. Het meeste materiaal kon ik al maar ook de rest is gewoonweg fantastisch. Wat dat betreft is deze box zonder meer 5* waard.

De samenstelling is echter een heel ander verhaal. Hiervoor is al aangegeven dat het zeer jammer is dat live-uitvoeringen, de lange versie van Bluebird en een paar tracks van Last Time Around ontbreken. Daarnaast heb ik zelf nog de volgende kritiek.

De box wordt gepresenteerd als een overzicht van het werk van BS op drie c.d.'s met een bonus c.d. waarop de mono-versie van het eerste album en de stereoversie van het tweede. Helaas staan op de drie andere c.d.'s nagenoeg alle tracks van deze albums in dezelfde versie, te weten de monoversies van Buffalo Springfield en de stereoversies van Buffalo Springfield Again. In feite staan deze twee albums dus twee keer op deze box. Waaom is er niet voor gekozen om op de vierde disc de stereo versie van Buffalo Springfield op te nemen en de monoversie van Buffalo Springfield Again.

Gelukkig bevat mijn reguliere c.d. wel de stereoversie van Buffalo Springfield, zodat ik van dit album in ieder geval wel beide versies heb.

Voor de samenstelling geef ik 2*.

Wat is 'So You've Got A Lover' toch een prachtig nummer van Stills! Ik begrijp niet waarom hij daar nooit een definitieve versie van heeft uitgebracht. Bewijst wederom dat hij een groots songwriter was.

Er was een overvloed aan talent in deze band, blijft zo vreselijk jammer dat het maar bij drie albums is gebleven.

Wordt er in het boekje (toch wel vervelend dat ik die niet heb..) trouwens ook gesproken over de Buffalo Springfield reunie in 1986 of 1988 (de bronnen spreken elkaar tegen)?

Zo nee: in Stephen Stills' huis zijn ze eens bij elkaar gekomen. Ik heb wat bootleg-nummers, het is maar goed dat ze van dat idee zijn afgestapt...

"The original quintet also recovened informally but, despite of much wishful thinking, nothing came of these ventures ..........." Da's alles. En volgens Richie Furay ( in zijn Pickin' Up The Pieces boek waarin hij behoorlijk zuur is over het feit dat Young eerst het iniatief nam en vervolgens niet thuis gaf ) is het 1986

Dankje voor het opzoeken.

Een tijdje geleden was er ook een DVD verkrijgbaar met de titel "Buffalo Springfield Revisited". Ik heb hem toen gekocht, ik hoopte dat in ieder geval Stills nog van de partij zou zijn, maar wat een dramatisch slechte release is dat. Het is alleen bassist Bruce Palmer en drummer Dewey Martin met enkele onbekende muzikanten die Stills, Furay en Young zouden moeten vervangen. Slecht beeld, slecht geluid en belabberde versies van Springfield klassiekers. Gelukkig is die 'reunie'-DVD inmiddels niet meer te vinden, maar mocht je 'm tegenkomen: vermijden!

Er staat heel veel interessants over de reunie-pogingen en ook het hele Buffalo Springfield Revisited gebeuren (Stills speelde zelfs nog even met ze, op 15 april 1986 in Los Angeles om precies te zijn, er schijnt zelfs video materiaal van te bestaan) in het boek "There's Something Happening Here - The Story Of Buffalo Springfield: For What It's Worth" van John Einarson en Richie Furay, wat echt een uitstekend boek is.

Zeker een aanrader voor wie nog meer over de band te weten wil komen. En de perfecte aanvulling op deze boxset.

Voor een groep die "slechts" 25 maanden heeft bestaan lijkt me dit een zeer aantrekkelijke box-set. Bovendien zal een reunie nu helemaal onmogelijk zijn, omdat Dewey Martin in 2004 is overleden en Bruce Palmer in januari 2009. Laten we het maar houden dat het prima muziek was in een warrige periode, long time ago.