Afgelopen oktober, volledig volgens de toen geldende coronaregels, ben ik naar een van de laatste theatervoorstellingen van Jelle geweest (moest het gemogen hebben was dit nu nog altijd aan de gang.). Hij bracht daar de Alleen In het Ruime Sop. Dit was mijn eerste optreden van hem.

De verwachtingen waren best wel hoog gespannen want ik hoor hem ongelofelijk graag zingen. Het was een intiem gebeuren, waarbij hij een EPtje voorstelde met 5 nieuwe nummers. Wat. Een. Optreden. Enkel zichzelf met de nodige instrumenten. Meer had hij niet nodig om mijn nieuw favoriet nummer van hem te brengen: Parijs-Roubaix.

De EP werd en zal enkel op die optredens verkocht worden. Ondanks dat dit een zekere exclusiviteit met zich meebrengt, is het vooral toch zonde. Want 4 van de 5 liedjes zijn bloedmooi en beluister ik minstens maandelijks met veel plezier.