Recensie: Peter Gabriel kijkt moedig vooruit in Ziggo Dome (concert) | OOR

Peter Gabriel - 05/06 - Ziggo Dome - concert review / fotoverslag op Podiuminfo

(de laatste review geeft het oordeel “subliem”)

Weliswaar outdoors en veel daglicht, toch leuk.

Peter Gabriel - Berlijn 2023 - Full Show

Vergeet deze niet DPG Media Privacy Gate - trouw.nl

Ik kwam er niet eerder aan toe om te reageren, maar wil ook nog graag mijn duit in het zakje doen m.b.t. het concert in de Ziggo Dome. Ik probeer het asociale bedrag dat ik ervoor moest neertellen maar uit mijn herinnering te wissen, maar ben toch erg blij dat ik erbij was.

Ik vond het een fenomenaal concert, waar vrijwel alles aan klopte. Inhoudelijk, geluidstechnisch, qua repertoirekeus, het nieuwe werk, en de visuals. En hij was opvallend goed bij stem voor een 73-jarige. In het begin moest het geluid nog een beetje worden bijgesteld, waardoor zijn inleidende praatje - deels in het Nederlands - een beetje in het water viel, maar ik vond die kalme openingsnummers bij dat pseudo-haardvuur eigenlijk wel goed werken. Het is een leuke, alternatieve manier om een concert te openen. Je creëert meteen een intieme sfeer, als in een theatervoorstelling.

Ik had me voorbereid op de setlist aan de hand van een YouTube-filmpje waarop het hele concert in Berlijn te zien was. De setlist week op één punt af: als opener werd niet Here comes the flood, maar Washing of the water gespeeld. Wat ik een beetje jammer vond, want die eerste behoort tot mijn favoriete nummers, maar Washing... is natuurlijk ook niets mis. De semi-akoestische uitvoering van Growing up vond ik vervolgens erg sterk, waarna een flink aantal nummers van het nieuwe album volgden. Die onderstreepten voor mij dat die nieuwe plaat er eentje wordt die op hetzelfde niveau ligt van illustere voorgangers als So, Us en Up. Hooguit kun je zeggen dat het refrein van titeltrack i/o wat gemakzuchtig klonk, maar vooruit, één meezinger op een album dat voor het overige bestaat uit intelligente popsongs en atmosferische tracks mag wat mij betreft wel.

Peter Gabriel is een perfectionist, zowel qua muzikale uitvoering als qua visuals, dat wisten we al langer, en op dat punt werden we deze avond niet teleurgesteld. Geweldige band, waarin niet alleen oudgedienden Manu Katché (een powerdrummer die ook heel subtiele grooves kan neerleggen), David Rhodes en vooral basbeest Tony Levin excelleerden. Maar ook zangeres en celliste Ayanna Witter-Johnson was een openbaring. Ze gaf aan Don't give up een meer soulvolle lading mee; anders dan Kate Bush, maar qua niveau gelijkwaardig.

Wat de kritiek over het crowdpleasers-gehalte betreft: tja, het hangt er vooral vanaf hoe je naar zo'n concert toeleeft. Ik geniet van twee soorten concerten: die waar de publieksparticipatie tot grote hoogte stijgt en die waar je vooral luisterend van geniet. De show van Peter Gabriel valt onmiskenbaar in de laatste categorie en het feit dat hij (alle?) nummers speelt van een nog te verschijnen album waarvan ik de helft überhaupt nog nooit gehoord had, maakt dat ik me helemaal had ingesteld op een aandachtige luistersessie (ook al omdat het een zitconcert betrof). Het klopt dat het publiek pas los kwam bij crowdpleasers als Sledgehammer, Big time, Solsbury hill en Don't give up, maar ik denk dat veel mensen vooral ademloos naar het nieuwe werk hebben geluisterd.

Ik vond de setlist verrassend: natuurlijk de grootste hits, maar opvallend dat bijvoorbeeld Steam, Blood of Eden en Games without frontiers ontbraken. Sowieso weinig werk van zijn eerste vier albums en iets teveel nadruk op So, maar uiteindelijk een mooie selectie uit 's mans oeuvre. Nooit volledig, maar hij heeft ook zoveel prachtnummers gemaakt. Ook leuk dat de tweede toegift (Biko) eindigde doordat de musici één voor één van het podium afliepen, waarna Manu Katché in zijn eentje op de drums afsloot.

Overigens vond ik het contrast van het randgebeuren ook wel grappig: naar de Ziggo Dome in (vanaf transferium Breukelen) een overvolle trein vol met jonge en vooral vrouwelijke, bont uitgedoste Harry Styles-fans. En omdat beide concerten ongeveer gelijktijdig waren afgelopen moesten we na afloop een dik half uur wachten voor een tijdelijk afgesloten station. Ach, het zorgt voor leuke gesprekken met andere generaties, die elk op hun eigen manier hun favoriete popmuziek beleven. En daar gaat het toch om.

Eigenlijk is alles al gezegd. Ik vond het erg indrukwekkend en bovenal emotioneel .
Achteraf had ik duurdere kaarten moeten kopen. We zaten prima in de bovenste ring (€70) maar de belichting werd regelmatig gericht op het achterste publiek waardoor ik niet alles goed mee heb kunnen krijgen op de bühne. Helaas…
Hoogtepunten voor mij waren Digging in the Dirt, Darkness en Live and Let Live. De nieuwe nummers kwamen sowieso over het algemeen erg goed over.
En... het geluid was prima!

Volgende nieuwe track:

Prachtige Ballad, die hij niet live heeft gespeeld vorige maand.

Als ik goed tel zijn er nu (inclusief de live gespeelde nieuwe tracks) nu 9 nummers bekend van i/o.

Een dozijn om precies te zijn:

Panopticom
Road To Joy
So Much
i/o
Four Kinds Of Horses
Love Can Heal
Playing For Time
And Still
Olive Tree
The Court
This Is Home
Live And Let Live

En eventueel ook nog "What Lies Ahead".

super! en misschien nog wat in de pipeline de komende maanden.

Ik had verwacht dat we inderdaad alles van i/o wel voorbij hadden horen komen tijdens het concert en dan verrast hij mij vandaag met toch nog een echt nieuw nummer. Ook hier wordt het gezien als een erg mooi 'klein' liedje. Stem, piano, veel meer heeft hij niet nodig om prachtige muziek te maken. Weet me direct te pakken. Poeh, wat een fijn album zit er aan te komen!

Prachtige track. Mijn aanvankelijke - lichte - scepsis (bij vrijgave eerste 2 nummers) is volledig verdwenen. Het wordt een fraai album, dat denk ik met gemak mee kan draaien met zijn eerdere werk.

Ik ben er ook optimistisch over. De nummers die hij speelde tijdens het concert bevielen me sowieso goed en deze nieuwe past ook prachtig in het totaalplaatje tot dusver. Het wordt ook een gevarieerd album, heb ik de indruk. Ik lees her en der dat de nieuwe nummers wel erg sterk in het verlengde liggen van zijn laatste studio-albums met eigen werk. Dat is tot op zekere hoogte waar; in die zin zal het nieuwe album niet vernieuwend zijn. Maar het wordt vast genieten.

Ik meen ergens gelezen te hebben dat het nieuwe album pas in november of december verschijnt. Dat betekent dat we nog enkele nieuwe tracks tegoed hebben, als er elke nieuwe maan eentje wordt gepresenteerd. Maar daar zit dan waarschijnlijk ook werk bij dat hij tijdens het concert al speelde.

Het is niet mijn manier van het presenteren van een nieuw album. De kans bestaat dat de aandacht na verloop van tijd verslapt bij het algemene publiek en dat alleen de die-hard fans de nieuwe ontwikkelingen blijven volgen. Gelukkig reken ik mezelf daartoe. Ik kijk dus vol verwachting uit naar het nieuwe album.

Het blijft een aparte manier van nieuw werk presenteren. Wel een die volstrekt bij hem past.

Ik heb niet het idee dat de aandacht snel zal verslappen, hij heeft volgens mij een mega grote groep followers, vergelijkbaar met Kate Bush.

En velen daarvan kijken reikhalzend uit naar het Album.

Volgende, de achtste alweer:

En weer erg fijn. Deze stond wel op de setlist van het concert. Weer wat uitbundiger met een prominente plek voor de blazers. Tot nu toe geen enkel nummer wat ik niet goed vind op i/o, het wordt een topalbum. Een pareltje als So Much of Four Kind of Horses is het niet voor mij, maar dat hoeft ook niet. Typisch sterk Gabrielnummer vind ik het.

Zwakste track tot nu toe wat mij betreft. Vond ik al tijdens het concert en is nu bevestigd. Nog steeds zeker niet slecht maar een beetje saai. Refreintje is net wat te simpel en de coupletten te kabbelend.

De tracklisting van "i/o" (volgens de album-luistersessie op het WOMAD festival):

1. "Panopticom" 5:13
2. "Playing for Time" 6:17
3. "The Court" 4:20
4. "Four Kinds of Horses" 6:47
5. "i/o" 3:52
6. "Love Can Heal" ?
7. "Road to Joy" 5:21
8. "So Much" 4:50
9. "Olive Tree" 5:58
10. "This Is Home" ?
11. "And Still" ?
12. "Live and Let Live" ?

Vier nummers dienen dus nog onthuld te worden.

Drie toch?

Hij zingt wat aan de hoge kant, is mijn eerste indruk. En dat komt wat onnatuurlijk over. Was live dacht ik niet.

De laatste drie nummers zijn natuurlijk al wel live gespeeld dus we hebben inmiddels een volledig beeld van wat het album ons gaat brengen.

Persoonlijk vind ik het alsnog jammer dat het album straks uitkomt op het moment dat alle losse songs al lang en breed op de streamingdiensten staan. So much for the anticipation…

Vroeger keek ik echt uit naar een PG album & was mijn allereerste luistersessie een ontdekkingstocht en een belevenis. Nu merk ik het allemaal wel, het zou me niet eens zoveel uitmaken of we het album in september of mei gaan krijgen.

Het voelt alsof een heerlijk gerecht nog even opnieuw opgewarmd moet worden, nadat het al 4 dagen in m’n koelkast stond.

Ik kan me de track eigenlijk amper herinneren van het concert. Wel een wonderschoon nummer.

Werd in het concert vlak na de pauze gespeeld na Darkness. Ik was toen onder de indruk van het gehele visuele plaatje (hij schilderde met kleuren op het doek wat voor het podium hing), maar ook zonder de visuele pracht blijft het nummer wat mij betreft ijzersterk overeind. Prachtig in zijn verstildheid. Waar ik Olive Tree 'prima, maar niet bijzonder' vond, vind ik deze weer wonderschoon.

Idem hier. Gold voor elk album trouwens. Vol spanning naar de platenzaak. Wat nummers beluisteren (vriendelijk vragen aan de dienstdoende verkoper of hij de naald weer iets verder in de groeven wilde zetten). Dan beslissen of het een aanschaf waard was. En dan snel naar huis fietsen (door weer en wind) en dan vol spanning aandachtig van a tot z beluisteren. Één plaat per maand was de max…niks “hap, slik, weg en door naar de volgende”. Mijn tienerjaren…

Wat betreft dit aankomende album: ik probeer de verrassing er toch zo veel mogelijk in te houden door elk vrijgegeven nummer maar één keer te beluisteren (behalve Panopticom, die heb ik meerdere keren beluisterd). Ik bekijk ook niet de videoboodschappen die Gabriel uitbrengt nav vrijgegeven nummers. Ik wil het album zo fris mogelijk tot me nemen. Hoop dat het album binnen afzienbare tijd verschijnt….

Mooiste visual van de avond. Echt prachtig. Al was Darkness visueel ook heel sterk (alleen jammer van het publiek dat nog na de pauze de zaal binnenkwam - ik zat vlak bij de ingang).

"This is Home"

Herkenning hier Chameleon Day, zo waren ook mijn jeugdjaren.... de auto wassen voor mijn vader en de buren en met dat extra geld soms een extra album in die maand. Mooie tijden edoch die veel van de jongeren niet begrijpen.... maar waar je moeite voor moet doen en langer op moet wachten voelt daarna als waardevoller.

Instemming ook wat betreft de beleving bij die nieuwe PG album, ik luister de tracks ook maar 1 hooguit 2 keer en weet nu al wel dat dit een wereldplaat wordt, letterlijk en figuurlijk.

Veel plezier ook bij het uitzien naar....

In de nieuwe MOJO wordt gemeld dat i/o in december uitkomt, de hoes ziet er als volgt uit:

https://i.ibb.co/Y8LZzv1/Polish-20231013-204817033.jpg

John Kramer-vibes.

Dat liedje van hem, samen met Kate Bush, dat is dus waardoor ik echt de stinkende schijthekel aan die vent gekregen heb. Beetje zielig lopen meehuilen met mensen die het op dat moment echt moeilijk hadden. Ook KB heb ik daarna nooit meer goed kunnen trekken. Ga dan gewoon lekker zingen over je talent en hoe blij je daar mee bent, maar nee hoor, er moet meegemuild worden met mensen in moeilijke situaties. Zie ons eens heel erg betrokken zijn. Kak. Ongeloofwaardig.