The Beau Brummels was een groep uit San Francisco en waren actief in de periode 1964-1968. Tijdens hun doorbraak met de single 'Laugh Laugh' in 1964 was deze groep het eerste antwoord op het geluid van The Beatles voordat The Byrds doorbraken met 'Mr. Tambourine Man' in 1965.
Met hun single 'Just A Little' wist de groep het succes te continueren. Daarna kreeg de groep geduchte concurrentie van o.a. de eerder genoemde Byrds en werd het succes minder. De single 'You Tell Me Why' was de laatste single die in 1965 de top 40 wist te bereiken. Met 'Good Time Music' werd er nog een hit gescoord in Canada. Een mogelijke hitsingle, Gentle Wandering Ways, werd door de platenmaatschappij afgewezen omdat het liedje niet commercieel genoeg zou klinken. Wat ook niet meezat was dat vervolgens in 1965 hun platenmaatschappij 'Autumn' failliet ging. De groep vond onderdak bij Warner Brothers. Helaas bepaalde men daar dat de groep maar eens een album moest opnemen met cover versies van hits uit die periode, Beau Brummels '66. Dat werd geen succes. Hele goede singles als 'Fine With Me', 'Here With Me' en 'One Too Many Mornings' ontsnapten aan de aandacht van de kopers.
In 1967 mocht de groep wel een album opnemen met eigen materiaal. Met o.a. hulp van Van Dyke Parks werd 'Triangle' opgenomen. Een plaat die alleen maar goede recensies kreeg maar weer geen grote verkoopcijfers haalde. Tegen die tijd was de groep van vijf naar drie groepsleden teruggebracht. In 1968 werd bassist Ron Meagher opgeroepen voor militaire dienst en bleven alleen zanger Sal Valentino en gitarist Ron Elliot over. Zij namen in de studio van Owen Bradley het album 'Bradley's Barn' op, een onvervalst country rock album. Na de release van dit album namen Valentino en Elliot afscheid van elkaar. Valentino vormt 'Stoneground' en Ron Elliot neemt in 1969 'The Candlestickmaker' op, o.a. met hulp van Leon Russel, Ry Cooder en.......Sal Valentino.
Dan begint de naam en reputatie van The Beau Brummels te groeien. Hun albums worden collector's items. In 1974 volgen wat low key live optredens. Echter, de belangstelling is zo groot dat er mensen weggestuurd moeten worden. Er wordt vervolgens een reünie album opgenomen en een tournee georganiseerd. Het album krijgt uitstekende kritieken maar is geen commercieel succes. De tour wordt door het gedrag van enkele groepsleden een crime en wordt voortijdig beëindigd.
De groep valt wederom uitelkaar.
In 1978 wordt weer een poging ondernomen maar dat leidt tot niets. Daarna volgen tot 2012 diverse reünies maar nooit meer met alle originele leden. Drummer John Petersen overlijd in 2007.
Dan verschijnt in 2013 ineens 'Continuum'. Het album is opgenomen door de oerleden Sal Valentino, Ron Elliot, Declan Mulligan en Ron Meagher en is opgebouwd met door Ron Elliot aangedragen demos. De mogelijkheid om nog een album op te nemen wordt door alle groepsleden positief bevestigd.