0
geplaatst: 2 februari 2011, 21:08 uur
In Muziek > Nieuws > The end of The White Stripes:
The White Stripes stoppen ermee, wat vinden jullie daarvan?
The White Stripes stoppen ermee, wat vinden jullie daarvan?
0
geplaatst: 2 februari 2011, 22:08 uur
Erg jammer dat zo'n steengoede band ermee ophoudt maar we zullen Jack nog wel ergens tegenkomen denk ik.
0
Rizz
geplaatst: 2 februari 2011, 22:52 uur
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee 
daar baal ik heel erg van. Waren nog geruchten zelfs voor een nieuw album dat dit jaar zou uitkomen :s
daar baal ik heel erg van. Waren nog geruchten zelfs voor een nieuw album dat dit jaar zou uitkomen :s
0
geplaatst: 2 februari 2011, 23:13 uur
Neeee!!!!!! Dit is behoorlijk kl#@*!
Ik ben een groot fan van Jack White en dus ook the White Stripes. Hun laatste album was nog steeds erg goed en ze ontwikkelden zich ook nog steeds. Gelukkig heb ik ze een keer live aan het werk gezien. Dat was echt super vet! Ik had ze graag nog een keer live gezien. Nu moeten we het doen met the Dead Weather en the Raconteurs. Ook niet verkeerd maar net iets minder.
Ik ben een groot fan van Jack White en dus ook the White Stripes. Hun laatste album was nog steeds erg goed en ze ontwikkelden zich ook nog steeds. Gelukkig heb ik ze een keer live aan het werk gezien. Dat was echt super vet! Ik had ze graag nog een keer live gezien. Nu moeten we het doen met the Dead Weather en the Raconteurs. Ook niet verkeerd maar net iets minder.
0
geplaatst: 2 februari 2011, 23:22 uur
Heel erg jammer. Aan de andere kant denk ik ook wel dat ze niet zo veel meer toe te voegen hadden aan hun andere albums. Het kan dan alleen nog maar minder worden. En Jack heeft genoeg uitlaatklepmogelijkheden in allerlei andere projecten heeft ie al bewezen.
0
geplaatst: 3 februari 2011, 07:41 uur
In Muziek > Nieuws > The White Stripes uit elkaar!:
The White Stripes hebben besloten om ermee te stoppen, er zullen geen nieuwe albums en optredens meer komen.
Ik baal er echt van, maar ze hebben ons wel 6 prachtige albums achtergelaten. Er werden niet echt redenen genoemd voor de opheffing, er stond alleen bij dat er een aantal redenen waren.
The White Stripes hebben besloten om ermee te stoppen, er zullen geen nieuwe albums en optredens meer komen.
Ik baal er echt van, maar ze hebben ons wel 6 prachtige albums achtergelaten. Er werden niet echt redenen genoemd voor de opheffing, er stond alleen bij dat er een aantal redenen waren.
0
geplaatst: 3 februari 2011, 15:50 uur
Duo The White Stripes uit elkaar
Door Hester Carvalho | pagina 1
Amsterdam, 3 febr. Met het definitieve afscheid van de band The White Stripes, zoals gisteren bekend werd gemaakt op hun website, wordt een muzikaal tijdperk afgesloten. Een tijdperk waarin muzikale eenvoud en de waardering voor ouderwetse opname-appratuur tot bloei kwamen, door het onverwachte succes van twee compromisloze muzikanten. Bij optredens gedroeg Jack White zich als de duivel in een instrumentenwinkel; schakelend van gitaar naar jankend orgel en razendsnelle mandoline, ondertussen krijsend en jammerend. De laatste jaren was er al weinig nieuws rond de band. Jack White schreef Another Way To Die, het themanummer voor een James Bond-film, en richtte twee ‘supergroepen’ op: The Raconteurs met onder anderen Brandon Benson en The Dead Weather, met Alison Mosshart van The Kills.
De reden voor de breuk van The White Stripes, die al vier jaar geen nieuwe cd hadden gemaakt, zal wellicht liggen in het verschil van temperament: de onstuitbare Jack en de bedachtzame Meg, die de grote internationale tournees niet aankon. Voor zover bekend houdt Meg zich nu niet bezig met muziek. Ze trouwde in 2009 met gitarist Jackson Smith, zoon van rocksterren Patti Smith en Fred ‘Sonic’ Smith. Jack White, in 2005 getrouwd met model/zangeres Karen Elson, is voorlopig actief als zanger/gitarist van zijn twee bands, als producer en als componist van een aanstaande solo-cd
----------------------------
Door Hester Carvalho | pagina 13
The White Stripes (1997- 2011), rockband Necrologie
The White Stripes maakten rudimentaire rock. Hun ‘Seven Nation Army’ is een klassiek nummer.
Amsterdam, 3 febr. The White Stripes, een van de belangrijkste en invloedrijkste bands van het afgelopen decennium, hebben gisteren bekend gemaakt uit elkaar te gaan. Het bericht kwam niet onverwacht: er was sinds Icky Thump (2007) geen nieuwe cd meer gemaakt, en zanger/gitarist Jack White is inmiddels betrokken bij allerlei andere projecten.
Het Amerikaanse duo bestond uit drumster Meg White (1974) en zanger/gitarist/pianist Jack Gillis (1975); ze waren tussen 1996 en 2000 getrouwd, waarbij Gillis de achternaam van Meg aannam. Ze brachten hun debuut-cd uit in 1999, en braken door in 2001, met de cd White Blood Cells, met daarop zowel jankende bluessongs als simpele ballades. Het kale instrumentarium van drums en gitaar werd in de loop van de jaren uitgebreid met bijvoorbeeld marimba en orgel.
Karakteristiek bleven Jacks memorabele riffs in combinatie met Megs straffe drumslagen. Meg kon ze bij live-optredens zonodig 23 minuten onveranderd aanhouden. Klassiek is de Jacks riff in de opening van Seven Nation Army (een verbastering van de jonge Jack White voor ‘Salvation Army’) uit 2003. Het lied is een hoogtepunt van hun carrière. Het werd gecoverd door onder andere Metallica en Joss Stone en tijdens het WK van 2006 groeide het uit tot het strijdlied van het Italiaanse nationale team.
The White Stripes zorgden ervoor dat duo’s met niet meer dan drum en gitaar gangbaar werden. Tot dan toe werd deze vorm voor bands als te beperkt beschouwd, maar The White Stripes schopten het tot stadionoptredens voor tienduizenden aanwezigen.
Begin deze eeuw ontgroeiden ze de rauwe underground-scene van Detroit en werden een internationaal bekende naam, mede door hun aansprekende voorkomen waar alles altijd uitsluitend in de kleuren wit, rood en zwart was. Het duo toonde zich een groot liefhebber van De Stijl. Hun album uit 2001 heette De Stijl, en de hoes was een pastiche op de hoekige schilderijen van Mondriaan en Van Doesburg. Hun beperking van het kleurenpalet kreeg een parallel in rudimentaire rock. Bands als The Black Keys zagen bij The White Stripes dat een duo opwindende, kale rock kon maken.
Na het verschijnen van Icky Thump moest het duo zijn tournee afbreken wegens acute vliegangst van Meg. In de documentaire Under The Great White Northern Lights, een verslag van een tournee door Canada, is het verschil te zien tussen de zwijgzame Meg en de maniakaal sociale Jack, die met iedereen een gesprek aanknoopt.
De afgelopen jaren was Jack muzikaal gezien zeer actief, als aanjager van de bands The Raconteurs en The Dead Weather, en als producer van Laura Marling en oude rocker Wanda Jackson. Hij zal niet eerder verschenen materiaal van The White Stripes uitbrengen op zijn eigen label Third Man. Daaruit blijkt ongetwijfeld weer de belangrijkste nalatenschap van The White Stripes: het idee dat beperking een deugd kan zijn.
Bron: NRC Handelsblad
Door Hester Carvalho | pagina 1
Amsterdam, 3 febr. Met het definitieve afscheid van de band The White Stripes, zoals gisteren bekend werd gemaakt op hun website, wordt een muzikaal tijdperk afgesloten. Een tijdperk waarin muzikale eenvoud en de waardering voor ouderwetse opname-appratuur tot bloei kwamen, door het onverwachte succes van twee compromisloze muzikanten. Bij optredens gedroeg Jack White zich als de duivel in een instrumentenwinkel; schakelend van gitaar naar jankend orgel en razendsnelle mandoline, ondertussen krijsend en jammerend. De laatste jaren was er al weinig nieuws rond de band. Jack White schreef Another Way To Die, het themanummer voor een James Bond-film, en richtte twee ‘supergroepen’ op: The Raconteurs met onder anderen Brandon Benson en The Dead Weather, met Alison Mosshart van The Kills.
De reden voor de breuk van The White Stripes, die al vier jaar geen nieuwe cd hadden gemaakt, zal wellicht liggen in het verschil van temperament: de onstuitbare Jack en de bedachtzame Meg, die de grote internationale tournees niet aankon. Voor zover bekend houdt Meg zich nu niet bezig met muziek. Ze trouwde in 2009 met gitarist Jackson Smith, zoon van rocksterren Patti Smith en Fred ‘Sonic’ Smith. Jack White, in 2005 getrouwd met model/zangeres Karen Elson, is voorlopig actief als zanger/gitarist van zijn twee bands, als producer en als componist van een aanstaande solo-cd
----------------------------
Door Hester Carvalho | pagina 13
The White Stripes (1997- 2011), rockband Necrologie
The White Stripes maakten rudimentaire rock. Hun ‘Seven Nation Army’ is een klassiek nummer.
Amsterdam, 3 febr. The White Stripes, een van de belangrijkste en invloedrijkste bands van het afgelopen decennium, hebben gisteren bekend gemaakt uit elkaar te gaan. Het bericht kwam niet onverwacht: er was sinds Icky Thump (2007) geen nieuwe cd meer gemaakt, en zanger/gitarist Jack White is inmiddels betrokken bij allerlei andere projecten.
Het Amerikaanse duo bestond uit drumster Meg White (1974) en zanger/gitarist/pianist Jack Gillis (1975); ze waren tussen 1996 en 2000 getrouwd, waarbij Gillis de achternaam van Meg aannam. Ze brachten hun debuut-cd uit in 1999, en braken door in 2001, met de cd White Blood Cells, met daarop zowel jankende bluessongs als simpele ballades. Het kale instrumentarium van drums en gitaar werd in de loop van de jaren uitgebreid met bijvoorbeeld marimba en orgel.
Karakteristiek bleven Jacks memorabele riffs in combinatie met Megs straffe drumslagen. Meg kon ze bij live-optredens zonodig 23 minuten onveranderd aanhouden. Klassiek is de Jacks riff in de opening van Seven Nation Army (een verbastering van de jonge Jack White voor ‘Salvation Army’) uit 2003. Het lied is een hoogtepunt van hun carrière. Het werd gecoverd door onder andere Metallica en Joss Stone en tijdens het WK van 2006 groeide het uit tot het strijdlied van het Italiaanse nationale team.
The White Stripes zorgden ervoor dat duo’s met niet meer dan drum en gitaar gangbaar werden. Tot dan toe werd deze vorm voor bands als te beperkt beschouwd, maar The White Stripes schopten het tot stadionoptredens voor tienduizenden aanwezigen.
Begin deze eeuw ontgroeiden ze de rauwe underground-scene van Detroit en werden een internationaal bekende naam, mede door hun aansprekende voorkomen waar alles altijd uitsluitend in de kleuren wit, rood en zwart was. Het duo toonde zich een groot liefhebber van De Stijl. Hun album uit 2001 heette De Stijl, en de hoes was een pastiche op de hoekige schilderijen van Mondriaan en Van Doesburg. Hun beperking van het kleurenpalet kreeg een parallel in rudimentaire rock. Bands als The Black Keys zagen bij The White Stripes dat een duo opwindende, kale rock kon maken.
Na het verschijnen van Icky Thump moest het duo zijn tournee afbreken wegens acute vliegangst van Meg. In de documentaire Under The Great White Northern Lights, een verslag van een tournee door Canada, is het verschil te zien tussen de zwijgzame Meg en de maniakaal sociale Jack, die met iedereen een gesprek aanknoopt.
De afgelopen jaren was Jack muzikaal gezien zeer actief, als aanjager van de bands The Raconteurs en The Dead Weather, en als producer van Laura Marling en oude rocker Wanda Jackson. Hij zal niet eerder verschenen materiaal van The White Stripes uitbrengen op zijn eigen label Third Man. Daaruit blijkt ongetwijfeld weer de belangrijkste nalatenschap van The White Stripes: het idee dat beperking een deugd kan zijn.
Bron: NRC Handelsblad
0
geplaatst: 3 februari 2011, 20:49 uur
Heel jammer dat ze stoppen, de naam White Stripes is niet meer, ik denk wel dat we nog een aantal goede albums van Jack White verwachten. Ik ben benieuwd hoe die gaan klinken en hoezeer hij Meg gaat missen. Maar als ik het goed heb was Jack toch het voornaamste brein achter de White Stripes.
Mooi stukje hierboven. En ik ben het totaal eens dat het een van de beste bands, zo niet verreweg de beste band van het decennium is. Met 5 bovengemiddelde tot zeer goede albums, 1 meesterwerk, een alltimeklassieker en een uniek en prachtig eigen geluid hoor je tot de groten in de muziekgeschiedenis
Meg en Jack
Mooi stukje hierboven. En ik ben het totaal eens dat het een van de beste bands, zo niet verreweg de beste band van het decennium is. Met 5 bovengemiddelde tot zeer goede albums, 1 meesterwerk, een alltimeklassieker en een uniek en prachtig eigen geluid hoor je tot de groten in de muziekgeschiedenis
Meg en Jack
0
geplaatst: 1 juli 2011, 03:19 uur
toch wordt er nog wel spul uitgebracht... getuige dit bericht van 8 april op de Third Man Records (Jack's Label) website
You want the White Stripes. We get it. So for our upcoming Vault package we’re excited to present our fans with peeks at the White Stripes from three decidedly different eras of the band.
First off, we’re pleased to offer Live in Mississippi a recording of the White Stripes’ final live concert from July 31st, 2007 in Southaven, Mississippi. Presented in crystalline audio quality and spread across 2 LP’s pressed on 180-gram vinyl, this recording is (arguably) the band at the top of their game. With the local geography looming large on their minds, the set list is decidedly heavy on the blues and features covers of songs by Robert Johnson, Son House and Leadbelly. The rest of the set includes songs from all six of the White Stripes’ studio albums and the show is offered in its entirety.
Our 7” this quarter features some of the earliest recordings the White Stripes ever made. The a-side is a haunting, stark version of “Signed DC” originally done by the band Love on their self-titled debut record from 1966. The flipside is a breathtaking rendition of the Otis Redding classic “I’ve Been Loving You Too Long.” Recorded in Detroit in September of 1997 a mere two months after the Stripes’ live debut, this single provides a heretofore unheard era of the band. Although their debut single “Let’s Shake Hands” wouldn’t be released for another eight months, this recording shows how fully-formed the general idea, aesthetic and approach of the White Stripes was from the very start.
The final component of this collection is a DVD entitled Under Moorhead Lights All Fargo Night. Recorded at Ralph’s Corner Bar in Moorhead, Minnesota on June 13th, 2000, this previously unseen footage captures the band immediately following the release of their sophomore album De Stijl on what was their first extended bout of touring across the United States. Performing for only a handful of people, the show is heavy on the band’s earlier material with a spirited cover of Iggy Pop’s “I’m Bored” being of particular excitement and note.
First off, we’re pleased to offer Live in Mississippi a recording of the White Stripes’ final live concert from July 31st, 2007 in Southaven, Mississippi. Presented in crystalline audio quality and spread across 2 LP’s pressed on 180-gram vinyl, this recording is (arguably) the band at the top of their game. With the local geography looming large on their minds, the set list is decidedly heavy on the blues and features covers of songs by Robert Johnson, Son House and Leadbelly. The rest of the set includes songs from all six of the White Stripes’ studio albums and the show is offered in its entirety.
Our 7” this quarter features some of the earliest recordings the White Stripes ever made. The a-side is a haunting, stark version of “Signed DC” originally done by the band Love on their self-titled debut record from 1966. The flipside is a breathtaking rendition of the Otis Redding classic “I’ve Been Loving You Too Long.” Recorded in Detroit in September of 1997 a mere two months after the Stripes’ live debut, this single provides a heretofore unheard era of the band. Although their debut single “Let’s Shake Hands” wouldn’t be released for another eight months, this recording shows how fully-formed the general idea, aesthetic and approach of the White Stripes was from the very start.
The final component of this collection is a DVD entitled Under Moorhead Lights All Fargo Night. Recorded at Ralph’s Corner Bar in Moorhead, Minnesota on June 13th, 2000, this previously unseen footage captures the band immediately following the release of their sophomore album De Stijl on what was their first extended bout of touring across the United States. Performing for only a handful of people, the show is heavy on the band’s earlier material with a spirited cover of Iggy Pop’s “I’m Bored” being of particular excitement and note.
0
geplaatst: 30 januari 2012, 20:47 uur
Vandaag is bekend gemaakt dat Jack White een solo album uit gaat brengen!
Klik
De eerste single 'Love Interruption' is al te beluisteren.
Klik
De eerste single 'Love Interruption' is al te beluisteren.
0
geplaatst: 23 maart 2012, 10:21 uur
Zojuist is de voorverkoop begonnen van het concert dat Jack White op 25 juni zal geven in de HMH: ik heb net 2 tickets gekocht. 
0
poontan64
geplaatst: 31 mei 2012, 18:35 uur
Sommigen beweren dat TWS een inspiratiebron zou zijn voor Wolfmother; NEE dus - TWS is meer gelieerd aan garage-achtige rock. Qua muziek & song simpliciteit vertoont TWS vaker raakvlakken met The Cramps en aanverwante bands.....
Maar: wat ik ervan heb gehoord is TWS beslist puike muziek (voor wie het kan waarderen & er van houd).
Maar: wat ik ervan heb gehoord is TWS beslist puike muziek (voor wie het kan waarderen & er van houd).
0
geplaatst: 28 december 2013, 17:48 uur
Zijn er nog mensen die aan het greatest hits of White Stripes topic mee willen doen?
Muziek >> Muziekgames >> Greatest Hits of (White Stripes) !
Muziek >> Muziekgames >> Greatest Hits of (White Stripes) !
* denotes required fields.
* denotes required fields.