menu
zoeken in:
avatar van Oldfart
De hoezen van Youth of America:

Dit moest de hoes worden, maar deze werd afgekeurd door de platenmaatschappij ( zou niet serieus genoeg zijn) :

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

http://www.zenorecords.com/boxset/yoa-2.jpg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



YOA werd toen in 1981uitgebracht met deze hoes:

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

http://www.headheritage.co.uk/unsung/reviews/covers_194/1782.jpg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



en is eigenlijk de hoes die hier op MuMe zou moeten staan.
Vooral ook omdat de vinyl reissue van Zeno die hoes gebruikt.


Dit:

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

http://i6.photobucket.com/albums/y201/scrim04/YouthofAmerica.jpg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


is de hoes van Enigma heruitgave uit 1990.

wijsneus
Ah, dank, Oldfart, voor deze info en afbeeldingen.

Wel mooi, die zwart-wit hoes.
Zo jong heb ik Greg Sage nog nooit gezien !
Want pas bij Land Of The Lost aangehaakt bij Wipers.
Maar : beter wat later dan helemaal niet.

wijsneus
Volgens mij is Wipers nog steeds niet officiëel opgeheven, dus houden we de moed erin dat er nog eens een album uitkomt. Of misschien een solo-album van Greg Sage ? Het laatste teken van leven dateert alweer uit 1999, met de CD The Power In One. En dat is dus meer dan 10 jaar geleden, toen je bij aankoop nog in guldens betaalde

pavlova
In De Site > Gebruikers > Wipers:

Hallo,

Pavlova is de naam. Ik heb net een laptop met windows 8 en het is nog even klungelen, maar ik kom er wel uit, hoop ik...

Wipers dus! Op het moment ben ik ze aan het herontdekken, dankzij de 3cd-box en de cd's die ik nog in de la had liggen (tot mijn schande moet ik bekennen dat ik een tijdlang minder belangstelling voor de band had)
Ik hoorde Wipers voor het eerst bij de VPRO-radio, bij Lotje en Fons, toen Follow Blind net uit was. Het nummer Anytime You Find werd toen regelmatig gedraaid en toen ik het voor het eerst hoorde tijdens het uitwerken van mijn collegedictaten viel ik bijna van mijn stoel. Dat zegt toch wel wat. Sindsdien heb ik zo'n beetje alles van ze gekocht.
Leuk om ook de mening van anderen over Wipers te lezen; de lyriek spat er regelmatig vanaf.

En hoewel ik niet weet of dit de geëigende plek is, heb ik een vraag aan Oldfart. Misschien is het een domme of brutale vraag, maar ik heb gelezen dat jij een keer met Greg Sage hebt zitten praten. Eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe hij overkwam; hij schijnt een 'moeilijke' reputatie te hebben...

avatar van DjFrankie
pavlova schreef:

En hoewel ik niet weet of dit de geëigende plek is, heb ik een vraag aan Oldfart. Misschien is het een domme of brutale vraag, maar ik heb gelezen dat jij een keer met Greg Sage hebt zitten praten. Eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe hij overkwam; hij schijnt een 'moeilijke' reputatie te hebben...


Even p.m. naar Oldfart sturen, is een prima kerel

avatar van L_T_B
@ GrafGantz: Bedankt voor de mededeling. De berichten zijn verplaatst.

Bericht verplaatst naar Muziek > Koop en Ruil > Aangeboden: Wipers - Over The Edge

Slowgaze schreef:
Nu wil ik een Eefje-topique. Alsjeblieft, Herman?

Klik!

avatar van Slowgaze
Nu ben ik gelukkig.

pavlova
In Muziek > Koop en Ruil > Wipers/Greg Sage artikelen:

De muziek van deze heren heeft weinig geheimen meer voor me, maar ik zou graag eens wat meer over die Wipers willen weten. Internet maakt me niet veel wijzer, vandaar. Iemand een suggestie?

avatar van dix
dix
www.zenorecords.com

Na een uurtje browsen weet je alles. Wijzer zul je niet kunnen worden.

avatar van Oldfart
Pavolva schreef:
Internet maakt me niet veel wijzer, vandaar. Iemand een suggestie?

Ken je dit?
Een van de schaarse interviews met Sage:
Smokebox interview met Greg...

pavlova
Ja dat ken ik wel. Maar nu graag jouw ervaring...

Pavlova

PS: Ben je een beetje opgeknapt?

avatar van Oldfart
Pavlova, je vraagt naar mijn ervaring met Greg Sage.
Wellicht kun je na het lezen van het nu volgende stuk je eigen mening formuleren;




Close Encounter of the Sage kind…

Twee keer had ik ze die tour al gezien, maar ik was nog een paar dagen vrij en wilde ooit nog een keer foto’s maken van de Wipers.
Dus Doornroosje gebeld. Of er nog kaartjes waren?
Jawel nog 1 of 2, maar dan moest ik wel echt vroeg komen, anders gingen ze gewoon in de verkoop.
Reserveren deden ze niet meer op de dag van het concert.
Dus ik vroeg van Utrecht naar Nijmegen. Deze keer was ik alleen, vriendin moest werken, mijn maten waren ook al in Tivoli geweest, die hoefden niet nog een keer.

Om 18.00 uur kwam ik aan bij de deur van Roosje en kocht het kaartje.
Een beetje besluiteloos wat nu te doen, slenterde ik wat rond in het gebouw.
Het personeel en de vrijwilligers gingen net hun zoveelste bakken chinees nuttigen, en niemand besteedde verder enige aandacht aan mij.

Toen ik in de buurt van de zaal kwam hoorde ik een bekend geluid: de gitaar van Sage.
Volle zware akkoorden zwelden aan met een enorme bak feedback en echo.
Het kraakte en piepte dat het een lieve lust was.

Een roadie liep met een enorme bos kabels de zaal in; of ik kon luisteren.
Hij monsterde mij en zei dat het goed was, maar wel onopvallend.
Dus ging ik achter in de zaal op een stoel zitten die in een rij tegen de achterwand stond geplaatst.
De soundcheck was begonnen.
Deze keer geen oeverloos “ check- one, two” in de microfoons, en geen roadies die gitaren stemden, maar de band zelf die de gelegenheid ten baat nam eens flink te repeteren.
Terwijl de band gewoon doorspeelde werden de microfoons rond het drumstel opgesteld en de laatste stukken tape op de vloer geplakt.

Sage stopte sommige nummers een paar keer en spoorde zijn ritmesectie geïrriteerd aan vooral door te grooven.
Een enkele keer speelde hij op de lage snaren van zijn gitaar de baspartij voor, of wierp een bozige blik naar de drummer als het niet naar zijn zin was.
Een paar keer werd een bepaalde passage enkele malen herhaald.
Geen van beide begeleiders zei ook maar een woord terug.
Ze keken alleen maar in richting van Sage, hun ogen bijna onophoudelijk op ‘de baas’ gericht.
Dit zag er niet uit als een clubje vrienden die samen muziek maakten, of die samen lol hadden tijdens een tournee door Europa.
Nee; de arbeidverhoudingen waren duidelijk. Sage is de baas en zijn wil geschiedde.
Musiceren bij Wipers is een serieuze aangelegenheid; so far, so clear.

Na een wat stroef begin , waar Sage nog af en toe wat zong; ging de soundcheck over in een soort lange instrumentale jam, waarin vloeiend werd overgegaan van het ene nummer in het andere.
Ik hoorde bekende flarden van oud en recent werk en heel veel nieuwe onbekende stukken.
Ik zat volop te genieten daar op mijn stoeltje, achterin de zaal.
Mijn avond kon al niet meer stuk.

Na ruim een uur was het net zo plotseling voorbij als dat het begon. In stilte verliet het drietal het podium.

Ik liep terug naar de gang en hoorde geroezemoes in de bar.
Had wel zin in een kop koffie en ging naar binnen.
En daar midden aan de bar zat Greg Sage alleen; schichtig een blik in mijn richting werpend.
“Hi, thanks for letting me listen to the soundcheck”, zei ik.
Ja, hij had mij wel gezien tijdens de soundcheck, en vroeg wat ik er van vond.
Hij nodigde me uit naast hem te komen zitten, en ik nam plaats op de barkruk naast de man waar ik de laatste jaren elk concert van bezocht als ik de kans had.
We gaven elkaar een hand en stelden ons voor.

Sage praatte zacht, maar niet onduidelijk.
Hij boog zich steeds richting mij als hij antwoordde, alsof hij niet wilde dat anderen zouden horen wat hij zei.
En met regelmaat die blik over zijn schouders als er iemand van de crew of vrijwilligers de bar in kwam.
Schichtig, onzeker?

We praatten over het touren,
over populariteit en de betrekkelijkheid van roem,
over waarom Wipers in Griekenland zo populair waren,
over het verspillen van creativiteit tijdens het moeten optreden, dat hij daarom liever in de studio zat,
over hoe groot het verschil was tussen spelen in Europa en thuis in de States, zowel in aantallen als in sfeer.

Regelmatig stelde hij me een vraag en luisterde aandachtig; vooral toen ik vertelde dat me zijn populariteit in Griekenland niet verbaasde, aangezien dat volk zo lang onder het generaals bewind weinig vrijheid had gekend, en de jeugd in hem blijkbaar iets herkende; “ ..right, right…okay”.

Op een gegeven moment gingen de buitendeuren open, en het geroezemoes van een publiek vol verwachting vulde de hal naast de bar.
Ik zag een verandering bij mijn gesprekspartner.
Hij leek bijna te schrikken.
De deur van de bar bleef weliswaar gesloten, maar het was duidelijk dat hij ineens zichtbaar minder op zijn gemak was.
Terwijl hij zijn laatste sigaret opstak vroeg hij mij ineens of ik voor hem een pakje Marlboro uit de automaat in de hal wilde halen.
Houd er niet zo van die drukte in te gaan, zei hij, en gaf me geld.
Ik zei dat ik het begreep.…
Hij bedankte zeer beleefd toen ik hem het pakje overhandigde.

Of hij het vervelend vond als ik vanavond foto’s maakte.
Nee, geen probleem en hij mompelde iets over a “nice artform”.
“Gotta go”, zei hij ineens, gaf een stevige hand “nice talking to ya” en weg was hij.

Die avond speelden Wipers een van de beste concerten die ik van hen zag en stelde Greg zich regelmatig zo op het podium op, dat ik hele mooie foto’s kon maken.
Een paar keer keek hij me recht aan en meende zelfs een keer een knipoog te bespeuren.

avatar van Oldfart
P.S.:
Een jaar later gaf ik hem, na afloop van een concert in Tivoli, een map met afdrukken van de foto's die ik het jaar daarvoor in Doornroosje had gemaakt.
Met vriendin en mijn twee maten mochten we backstage de kleedkamer in.
De drie mannen zaten na het optreden uitgeblust en onderuit gezakt in alle stilte op een stoel.

Ik overhandigde hem de map, hij las het persoonlijke onderschrift op een van de foto's, keek naar het opgewonden gezelschap naast mij, en toen naar mij, en zei alleen:
" Thank you, thank you so very much..." ,
om zich daarna in stilte te hullen terwijl hij naar een van de foto's staarde.
Hij wist zich duidelijk geen raad met deze aandacht.

Om deze wat pijnlijke stilte te doorbreken gaf ik hem maar een hand en zei tot volgend jaar.
Dit was de laatste keer dat ik hem sprak.

avatar van deric raven
Mooi verhaal Jan!

avatar van herman
Inderdaad, mooi om te lezen!

Zephyr
Machtig mooi epistel, Oldfart !

pavlova
Hallo Oldfart,

Eindelijk gevonden, je stuk over je ontmoeting. Indrukwekkend.

Zonder erg te gaan psychobabbelen, vond ik hem op foto' s vaak al een beetje schuw kijken, wantrouwend vooral. Je zou je bijna gaan afvragen of er iets naars met hem gebeurd is.

Wel een contrast met de enorme woede op het podium. Ik heb ze twee keer gezien. Waanzinnig.

groets,
Pavlova

avatar van Arrie
Prachtig stuk inderdaad, Jan!

avatar van Oldfart
Een ding weet ik zeker Pavlova,
van mij heb je geen foto's gezien in Utrecht, dat moet een ander zijn geweest.
Verder bedankt voor de complimentjes allemaal; soms is de werkelijkheid een mooi verhaal op zich.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:45 uur

geplaatst: vandaag om 07:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.