0
geplaatst: 20 oktober 2010, 16:14 uur
Geweldig nummer, ditto clip.
Nieuw album normaal ergens in november dit jaar.
0
geplaatst: 20 oktober 2010, 19:12 uur
Bij mij ook al een tijdje in heavy rotation. Prachtig!
Zo mogelijk nog breekbaarder dan Feist!
Zo mogelijk nog breekbaarder dan Feist!
0
geplaatst: 20 oktober 2010, 19:34 uur
Het hele album zou breken met de stijl vd vorige EP's (eerder lichte dubstep) en gaan richting de stijl van Limit To Your Love.
0
geplaatst: 21 december 2010, 02:13 uur
Bij James Blake - Klavierwerke EP (2010):
Debuut album incoming! 7 februari. Ben zeer benieuwd
James Blake’s album tracklist and artwork revealed – FACT magazine: music and art - factmag.com
Debuut album incoming! 7 februari. Ben zeer benieuwd
James Blake’s album tracklist and artwork revealed – FACT magazine: music and art - factmag.com
0
geplaatst: 8 februari 2011, 00:58 uur
Als tribute heb ik een remixje van The Wilhelm Scream gemaakt: YouTube - James Blake - The Wilhelm Scream (L. Meij. Remix)
0
geplaatst: 8 april 2011, 16:36 uur
James Blake, Live in Melkweg, Amsterdam - 7 april 2011
“I thought this was a club, why are you all sitting down?” Het stond er vol stoelen.
Hij mag dan het wonderkind van de dubstep zijn, diegene die de zitjes daar heeft neergezet was duidelijk bekend met het album.
James Blake werd warm onthaald, eerst het gebruikelijke gejoel, gevolgd door een minder gebruikelijk stilteconcert: sshhh shhttt sssshhhhht sssshh sshh sshh tot in Unluck toe. En het publiek hield woord. Enig gefluister werd toch vakkundig weggetuned met een zware bass. Een extra drummer en gitarist vormen de line-up voor deze concertreeks, al had elk nog wat extra apparatuur mee, om de gelaagde sound van de cd recht aan te doen. Allebei hadden ze duidelijk evenveel hart als Blake, de energie zat gelijk goed. Met hun dertig vingers kwamen ze net toe om alles uit de songs te persen. Het geeft de electronische sound een heel andere dimensie, zeer reëel, want het gebeurt vlak voor je neus. De live-uitvoeringen bleven best trouw aan het album, maar de beleving was geheel anders en eens zo intens. Behoorlijk indrukwekkend!
Het is soms twijfelachtig om James Blake echt een Zanger te noemen. Het gaat meer van *adem-in - hijg - kreun - hoge-noot - zucht - blaas - lage-noot - vervorm - vervorm-x2 - adem-uit & repeat*. Maar als je hem dan solo op dat podium, de ogen van zijn twee muzikanten geïntrigeerd op hem gericht, achter zijn keyboard Give Me My Month hoort uitslaken, angstig maar vastberaden, dat vormt een schoon gevoel. Want elke adem-in, hijg, kreun of noot gaat door je hele lijf. Wat het technisch voorstelt boeit voor geen meter, raak je mensen met je stem, ben je een Zanger.
Hij deed live ook de veellagige opname van I Never Learnt to Share. Een maffe beleving, hoewel deze take toch wel een pak minder was dan de albumversie (give the man a break). Electronisch/instrumentaal ging het daarentegen misschien wel twee keer zo hard. Drums en bassen waren dodelijk. De vibraties deden je bijna je strottenhoofd uitkotsen. Verstikkend intens!
Hij speelde ook één nummer van de EP’s, Klavierwerke, omdat hem dat blijkbaar vaak gevraagd wordt. En zo klonk het ook, als een weinig passende opgave binnen z’n set. Zou hij niet meer achter zijn EP’s staan dan? Puik werk nochtans, maar misschien een afgesloten hoofdstuk voor Blake.
Eens hij dit achter de rug had werd het een echt feest, beginnend met het uiteraard luidruchtig aangemoedigde Limit to Your Love. Ongetwijfeld voor de ziljoenste keer, maar het werd bijzonder fris en met veel gevoel ten hore gebracht. De stiltes, de breaks, het zat uitstekend. Het slotstuk was weer wat vrijer, om het interessant te houden, in de eerste plaats voor zichzelf. Van The Wilhelm Scream kregen we daarna van hetzelfde laken een broek. Uitstekend performend!
Het kreeg de verdiende staande ovatie! Dus voor de bis zag Blake zijn kans schoon om het publiek te laten blijven rechtstaan, met een bijna wanhopige “Don’t sit down”. Dat werd beloond met een lekker zwaar dubnummer, en toonde waarom James Blake nog steeds met recht en rede in de Electronica-bakken te vinden is! Dat men ook bleef rechtstaan voor het laatste bisnummer, een nieuw nummer, dat veel trager was dan het hele zittende concert getuigde van een groot respect voor deze nieuwe topartiest, nu ook topperformer! Muzikaal zat het concert vrij dicht bij het album, maar niets, zelfs het album niet, kan deze live-ervaring teweeg brengen. Elke luisterbeurt van zijn debuut zal nu een verwijzing zijn naar een magische avond!
Setlist:
Unluck
To Care (Like You)
Give Me My Month
Tep and the Logic
I Never Learnt to Share
Lindisfarne I
Lindisfarne II
Klavierwerke
Limit to Your Love
The Wilhelm Scream
Bis 1: Anti-War Dub
Bis 2: new song
“I thought this was a club, why are you all sitting down?” Het stond er vol stoelen.
Hij mag dan het wonderkind van de dubstep zijn, diegene die de zitjes daar heeft neergezet was duidelijk bekend met het album.
James Blake werd warm onthaald, eerst het gebruikelijke gejoel, gevolgd door een minder gebruikelijk stilteconcert: sshhh shhttt sssshhhhht sssshh sshh sshh tot in Unluck toe. En het publiek hield woord. Enig gefluister werd toch vakkundig weggetuned met een zware bass. Een extra drummer en gitarist vormen de line-up voor deze concertreeks, al had elk nog wat extra apparatuur mee, om de gelaagde sound van de cd recht aan te doen. Allebei hadden ze duidelijk evenveel hart als Blake, de energie zat gelijk goed. Met hun dertig vingers kwamen ze net toe om alles uit de songs te persen. Het geeft de electronische sound een heel andere dimensie, zeer reëel, want het gebeurt vlak voor je neus. De live-uitvoeringen bleven best trouw aan het album, maar de beleving was geheel anders en eens zo intens. Behoorlijk indrukwekkend!
Het is soms twijfelachtig om James Blake echt een Zanger te noemen. Het gaat meer van *adem-in - hijg - kreun - hoge-noot - zucht - blaas - lage-noot - vervorm - vervorm-x2 - adem-uit & repeat*. Maar als je hem dan solo op dat podium, de ogen van zijn twee muzikanten geïntrigeerd op hem gericht, achter zijn keyboard Give Me My Month hoort uitslaken, angstig maar vastberaden, dat vormt een schoon gevoel. Want elke adem-in, hijg, kreun of noot gaat door je hele lijf. Wat het technisch voorstelt boeit voor geen meter, raak je mensen met je stem, ben je een Zanger.
Hij deed live ook de veellagige opname van I Never Learnt to Share. Een maffe beleving, hoewel deze take toch wel een pak minder was dan de albumversie (give the man a break). Electronisch/instrumentaal ging het daarentegen misschien wel twee keer zo hard. Drums en bassen waren dodelijk. De vibraties deden je bijna je strottenhoofd uitkotsen. Verstikkend intens!
Hij speelde ook één nummer van de EP’s, Klavierwerke, omdat hem dat blijkbaar vaak gevraagd wordt. En zo klonk het ook, als een weinig passende opgave binnen z’n set. Zou hij niet meer achter zijn EP’s staan dan? Puik werk nochtans, maar misschien een afgesloten hoofdstuk voor Blake.
Eens hij dit achter de rug had werd het een echt feest, beginnend met het uiteraard luidruchtig aangemoedigde Limit to Your Love. Ongetwijfeld voor de ziljoenste keer, maar het werd bijzonder fris en met veel gevoel ten hore gebracht. De stiltes, de breaks, het zat uitstekend. Het slotstuk was weer wat vrijer, om het interessant te houden, in de eerste plaats voor zichzelf. Van The Wilhelm Scream kregen we daarna van hetzelfde laken een broek. Uitstekend performend!
Het kreeg de verdiende staande ovatie! Dus voor de bis zag Blake zijn kans schoon om het publiek te laten blijven rechtstaan, met een bijna wanhopige “Don’t sit down”. Dat werd beloond met een lekker zwaar dubnummer, en toonde waarom James Blake nog steeds met recht en rede in de Electronica-bakken te vinden is! Dat men ook bleef rechtstaan voor het laatste bisnummer, een nieuw nummer, dat veel trager was dan het hele zittende concert getuigde van een groot respect voor deze nieuwe topartiest, nu ook topperformer! Muzikaal zat het concert vrij dicht bij het album, maar niets, zelfs het album niet, kan deze live-ervaring teweeg brengen. Elke luisterbeurt van zijn debuut zal nu een verwijzing zijn naar een magische avond!
Setlist:
Unluck
To Care (Like You)
Give Me My Month
Tep and the Logic
I Never Learnt to Share
Lindisfarne I
Lindisfarne II
Klavierwerke
Limit to Your Love
The Wilhelm Scream
Bis 1: Anti-War Dub
Bis 2: new song
0
geplaatst: 1 september 2011, 21:19 uur
Dit jaar komt er nog een nieuwe EP van James Blake. Hij gaat Enough Thunder heten:
Hier komen onder andere zijn geweldige samenwerking met Bon Iver en zijn cover van A Case Of You (Joni Mitchell) op te staan. De andere 4 nummers zijn nog titelloos. Ik ben weer zeer benieuwd!
Hier komen onder andere zijn geweldige samenwerking met Bon Iver en zijn cover van A Case Of You (Joni Mitchell) op te staan. De andere 4 nummers zijn nog titelloos. Ik ben weer zeer benieuwd!
0
geplaatst: 29 september 2011, 23:45 uur
“I think the dubstep that has come over to the US, and certain producers-- who I can't even be bothered naming-- have definitely hit upon a sort of frat-boy market where there's this macho-ism being reflected in the sounds and the way the music makes you feel. And to me, that is a million miles away from where dubstep started. It's a million miles away from the ethos of it. It's been influenced so much by electro and rave, into who can make the dirtiest, filthiest bass sound, almost like a pissing competition, and that's not really necessary. And I just think that largely that is not going to appeal to women. I find that whole side of things to be pretty frustrating, because that is a direct misrepresentation of the sound as far as I'm concerned.”
- James Blake
- James Blake
0
geplaatst: 9 februari 2013, 20:36 uur
De single is zowat het beste wat Blake ooit heeft gemaakt. Perfecte mix tussen soul (of RnB, noem het hoe je het wilt) en electronica. Ik merk zeker een kwalitatieve stijging in zijn zingen.
0
geplaatst: 10 februari 2013, 17:36 uur
Ja, idd echt schitterende single. Kan niet wachten op het volledige album.
0
geplaatst: 10 februari 2013, 18:38 uur
Ik ga nog niet helemaal mee in het enthousiasme, even enorm wennen.
0
tuktak
geplaatst: 10 februari 2013, 19:19 uur
Prachtig en de beste James Blake track tot nu toe wat mij betreft.
0
geplaatst: 11 februari 2013, 18:50 uur
Bij James Blake - James Blake (2011):
Als het goed is van het aankomende album Overgrown, nieuw nummer Retrograde. Wat meer R&B als je het mij vraagt en nog niet zo geweldig als veel nummers van dit album. Misschien vergt het een album en/of wat luisterbeurten
Als het goed is van het aankomende album Overgrown, nieuw nummer Retrograde. Wat meer R&B als je het mij vraagt en nog niet zo geweldig als veel nummers van dit album. Misschien vergt het een album en/of wat luisterbeurten
0
geplaatst: 13 februari 2013, 18:03 uur
Ik vind Retrograde ook erg sterk. Is dit een voorproefje van een nieuw album? Of is daar niks over bekend?
0
geplaatst: 13 februari 2013, 19:22 uur
Retrograde is de eerste single van het album Overgrown, die komt volgens mij in april uit.
Ik heb de single inmiddels meerdere keren gehoord en ik kan er niks mee. Op de een of andere manier mis ik de rare fratsen van het debuutalbum, een van mijn favorieten van 2011. Het is ook meer R&B, iets wat mij niet echt ligt. Maar we wachten op de rest.
Ik heb de single inmiddels meerdere keren gehoord en ik kan er niks mee. Op de een of andere manier mis ik de rare fratsen van het debuutalbum, een van mijn favorieten van 2011. Het is ook meer R&B, iets wat mij niet echt ligt. Maar we wachten op de rest.
0
geplaatst: 18 februari 2013, 14:52 uur
Don Cappuccino schreef:
Retrograde is de eerste single van het album Overgrown, die komt volgens mij in april uit.
Ik heb de single inmiddels meerdere keren gehoord en ik kan er niks mee. Op de een of andere manier mis ik de rare fratsen van het debuutalbum, een van mijn favorieten van 2011. Het is ook meer R&B, iets wat mij niet echt ligt. Maar we wachten op de rest.
Retrograde is de eerste single van het album Overgrown, die komt volgens mij in april uit.
Ik heb de single inmiddels meerdere keren gehoord en ik kan er niks mee. Op de een of andere manier mis ik de rare fratsen van het debuutalbum, een van mijn favorieten van 2011. Het is ook meer R&B, iets wat mij niet echt ligt. Maar we wachten op de rest.
Precies mijn mening. Heb geprobeerd Retrograde te waarderen, maar het kost te veel moeite, om dezelfde reden. Dan is het 'm al niet meer waard. Daarbij is Retrograde volgens mij ook veel minder doordacht dan ook maar elk nummer op het debuutalbum.
0
Electro_
geplaatst: 24 februari 2013, 00:48 uur
Grappig, het is juist het eerste nummer van hem dat ik best goed kan waarderen!
0
geplaatst: 24 februari 2013, 23:10 uur
Ik kon me eerste nogal ergeren aan de tekst (iets te zeurderig) maar inmiddels doet hij zijn werk en kan ik het zeker waarderen. Ben benieuwd naar zijn album of hij de kwaliteit van zijn eerste album kan voortzetten of behouden.
0
geplaatst: 10 april 2013, 12:07 uur
feit of gerucht dat Bon iver en Bjork mee aan Overgrown hebben gesleuteld?
* denotes required fields.