Bij Anna Calvi - Anna Calvi (2011):

Ik ben sowieso benieuwd hoe een concert in de Unie uitpakt. Waarom het niet in Rotown zelf is is mij een raadsel.

De Unie is wat chiquer en heeft ook meer historie, stijlvoller pand ook, net als Calvi begrijp ik. Rotown podium vindt men wat te gewoontjes denk ik. Wat een pretenties, en dat in Rotterdam.
Met de zaalcapaciteit heeft het in ieder geval niets te maken. We wachten met spanning af.

Doet ze alleen R'dam aan?

Ook in Groningen en Amsterdam te bewonderen. Zie de eigen site van Calvi.

Anna Calvi - annacalvi.com

Met Anna Calvi verwelkomen we opnieuw een zeer bijzonder artiest. Zo bijzonder dat Rotown er specifiek voor zal uitwijken naar De Unie. Achter de schermen wordt al maandenlang gesproken over het opmerkelijke talent van deze half-Italiaanse uit London. De BBC ziet haar als één van de grootste beloften van komend jaar en nam haar op in de ‘Sound of 2011’-shortlist. Het debuutalbum verschijnt in maart, via het gerenommeerde Domino-label, en kwam tot stand met hulp van o.a. Ben Lovett van Mumford & Sons. Ondertussen deed ze een uitgebreide tour met Nick Cave’s Grinderman en wordt ze op handen gedragen door Brian Eno, die haar opmerkelijk genoeg “the biggest thing since Patti Smith” noemde. Muzikaal is het vrij diep en uitgesproken, waarbij Anna Calvi dikwijls in één adem wordt genoemd met PJ Harvey. De onderhuidse spanning en rauwe composities worden gedragen door haar gotische stem terwijl het sensuele, ietwat surrealistische karakter wordt versterkt door het donkere gitaarspel. Een absolute must-see voor de serieuze popliefhebber!

Nijmegen trouwens ook (2 april, de dag na Rotterdam).

Groningen dus gisteren

Anna Calvi is Ravel en Debussy in één

AMSTERDAM – Een Brits muziekblad omschreef Anna Calvi eens als “lips, teeth and eyes”. Wie de zangeres eens live zag, kan het daar niet anders dan mee eens zijn. Maar wanneer Calvi niet op het podium staat, is ze een schuchter en verlegen meisje. Paul BarendregtAnna Calvi staat nu op het punt van een definitieve doorbraak, maar een onbekende in de muziekwereld is ze zeker niet. De Britse zit vanaf haar jeugd in een scala aan bands, waarvan het merendeel jammerlijk flopt.

Een van haar eerdere bands ontving relatief gezien veel aandacht: Cheap Hotel. Filmpjes op Youtube tonen een jonge Calvi, die vol lust en leven op het podium staat. Een groot contrast met de Calvi die nu zaal na zaal plat speelt. In plaats van haar beeldschone uiterlijk uit te buiten, kiest ze ervoor om in een nogal onflatteus flamencopak, met haar haren strak naar achteren op te treden.

Relevant

Zodra de naam Cheap Hotel valt tijdens het gesprek, kapt de zangeres het onderwerp snel af. Ze wordt liever niet herinnerd aan die tijd. “Het is niet relevant meer, ik was jong en probeerde wat. Ik was op zoek naar de juiste muzikale richting voor mijzelf. Die vond ik niet in die bands.”
Haar eerdere projecten zijn vergeleken met haar huidige koers dan ook vrij infantiel te noemen. Tegenwoordig houdt Calvi zich bezig met serieuzere muziek. Zo noemt ze de klassieke impressionisten Ravel en Debussy als inspiratiebronnen. Muzikaal twee gelijken, maar in het dagelijks leven tegenpolen.

Spotlight

Ravel is in zichzelf gekeerd en geeft niets van zijn privéleven prijs, terwijl Debussy op zijn zachtst gezegd nogal publiciteitsgeil is en er een sport van maakt zoveel mogelijk in de spotlight te staan. Een contrast waar Calvi zichzelf wel een beetje in kan vinden. “Als ik niet op het podium sta, ben ik verlegen en hoef ik niet zo nodig te praten. Maar als ik eenmaal met muziek bezig ben, ga ik er helemaal in op. Ravel op straat en Debussy op het podium, haha!”

Mysterieus

Over de teksten op haar debuutplaat spreekt ze, zoals over eigenlijk alles, het liefst zo min mogelijk. Bijna fluisterend: “Ik vind het fijn als de teksten een beetje mysterieus kunnen blijven. Mijn belangrijkste doel is emotie opwekken. Of dat nu lust, liefde, blijdschap of verdriet is.”
Toch is er een thema dat niet onbesproken kan blijven: de angst om controle kwijt te raken. Calvi zingt erover op onder andere The Devil en Suzanna and I. “Ik denk dat iedereen daar bang voor is. Uiteindelijk willen we allemaal de volledige controle over ons leven. Maar dat lukt niemand.”

Alleen

“Ik heb die angst zelf ook, misschien wel meer dan anderen. Het is de reden dat ik altijd alleen werk. Ik kan uren in de studio doorbrengen en werken, zonder dat ik daar iemand bij nodig heb.”

“Omdat ik weet dat ik dan de controle heb. Of ik nog meer angsten heb? Niet echt eigenlijk. Of ja: dat het op een dag niet meer om mijn muziek gaat, maar iets anders.”

Intimiderend

’s Avonds in Paradiso is het verlegen meisje van eerder die middag nergens meer te bekennen. Calvi heeft op het podium een attitude die bijna intimiderend is. Een attitude die ervoor zorgt dat de zaal zich wel drie keer bedenkt alvorens door de muziek heen te praten.

“Ik denk dat ik gewoon geluk heb met het publiek, ik weet het ook niet”, zei ze daar zelf ’s middags over. De rest van de wereld weet beter: ‘Lips, eyes and teeth’. Met die van Anna Calvi spot niemand.

© NU.nl/Harm Groustra

Goed nieuws! De komende maanden zal ze aan haar volgende abum werken.

Anna Calvi - 'I've Started My Second Album' - NMETV Latest Music Videos and Clips | - NME.COM

Ik ben erg benieuwd

Tourdata zijn bekend, zondag 23 maart in Paradiso, maandag 24 maart in de AB in Brussel.

Ik lees net dat er een derde album met covers aankomt. Met David Byrne: Strange weather (van Keren Ann)

20 juni a.s. treedt Anna Calvi op met het Metropole Orkest in het Concertgebouw te Amsterdam. Dat wil ik niet missen.

Info hier!