zoeken in:
0
geplaatst: 24 november 2011, 01:18 uur
Live in Trix, Antwerpen (23 november 2011)
Ondanks een aantal leuke YouTube-clipjes, waren mijn verwachten toch eerder twijfelachtig. Want wat moet dit live in hemelsnaam voorstellen. Ik kon er mij weinig bij voorstellen. Hun concert twee maanden geleden in Brussel dan ook maar laten schieten, maar als ze dan vervolgens naar je achtertuin komen is het moeilijk te weerstaan. Black Up bleek een van de grootste verrassingen van het jaar te zijn en dit optreden is daarin gewoon meegegaan! Trix, al niet meteen de grootste zaal, had men gereduceerd tot zo’n kwart van zijn vermogen, waarmee er nog steeds ruimte te over was voor de (pakweg) 50 man aanwezig. B-boyen lukte nét niet. Al lag dat eerder aan de muziek dan het plaatsgebrek. Geen headboppin’ hiphopshow deze keer, we moesten wat anders verzinnen. Daarmee was met de eerste nummers zowel Shabazz Palaces als zijn publiek nog wat zoekende. Al snel leerden we dat we ook heen en weer konden schuifelen en op en neer konden manoeuvreren. Eén dame wist zelfs een moderne interpretatie van de jazz hands in haar moves te presenteren.
Op het podium stonden Ishmael Butler en Tendai Maraire, de eerste achter een Macbook waaraan zo’n ding dat volgens mij met de letters MPC begint was aangesloten, de laatste werd dan weer omringd door allerlei percussie instrumenten. Het leverde een unieke synergie op! Vooral vanaf Swerve kwam de show in een stroomversnelling. Mensen vonden -duidelijk- hun moves, de mannen op het podium werden wat gemakkeijker en het nummer werd onder luid gejuich onthaald. Het leek wel even of ze een hit hadden. Het materiaal kwam er bijzonder vlotjes uit en met hun bijzondere combinatie MPC-ding/percussiedrums leverde dat soms interessante versies op. Geen enkel nummer klinkt twee keer hetzelfde in hun shows volgens mij. Vooral wanneer de lyrics erop zaten en ze nog wat leuk door jamden op hun respectievelijke instrumenten kreeg het geluid, in combinatie met de enkele flikkerende lampen in de achtergrond, een bijzonder hypnotiserend effect. Of het muzikaal ook wat voorstelde zal op zo’n moment worst wezen. Dit kwam in de buurt van magie! Vervolgens liet iemand een glas vallen, en het leek wel of het zo bedoeld was! En plots barstten de twee heren volledig synchroon in een kort dansje, haast flashmobgewijs, ware het niet dat ze maar met twee zijn...
Bijzonder grappig, maar compleet geloofwaardig als beeld! Hun versie van “handjes in de lucht”. Shabazz Palaces is gewoon jazz! Heb ik een aantal keer gedacht als ik stond te flashen op drumcomputer en sambaballen. Niet jazz zoals het meer dan een halve eeuw geleden werd gemaakt, maar hetgeen we vandaag de dag jazz dienen te noemen, je weet wel, die Cosmogramma type of shit!
Dit concert bevestigt: Shabazz Palaces is een levensstijl, zoals hiphop dat ooit eens was. De vernieuwende muziekstijl, eigen dansmoves -je moet wel-, Ishmael in zijn hippe windbreaker en bloemensjaal, en die typografie die hun graffiti is, inderdaad: zware swag dit! Mijn eigen swag kan met dit optreden tevens niet anders dan een aanzienlijk aantal punten gestegen zijn... Laten we hopen dat dit project het langer zal volhouden dan Digable Planets. Live doen ze alvast het beste verhopen!
Een setlist posten is trouwens zinloos, aangezien zowat elk nummer moet gepasseerd zijn. Met hun 75 minuten zaten ze dan ook mooi aan de speelduur van hun album plus beide EP’s!
Ondanks een aantal leuke YouTube-clipjes, waren mijn verwachten toch eerder twijfelachtig. Want wat moet dit live in hemelsnaam voorstellen. Ik kon er mij weinig bij voorstellen. Hun concert twee maanden geleden in Brussel dan ook maar laten schieten, maar als ze dan vervolgens naar je achtertuin komen is het moeilijk te weerstaan. Black Up bleek een van de grootste verrassingen van het jaar te zijn en dit optreden is daarin gewoon meegegaan! Trix, al niet meteen de grootste zaal, had men gereduceerd tot zo’n kwart van zijn vermogen, waarmee er nog steeds ruimte te over was voor de (pakweg) 50 man aanwezig. B-boyen lukte nét niet. Al lag dat eerder aan de muziek dan het plaatsgebrek. Geen headboppin’ hiphopshow deze keer, we moesten wat anders verzinnen. Daarmee was met de eerste nummers zowel Shabazz Palaces als zijn publiek nog wat zoekende. Al snel leerden we dat we ook heen en weer konden schuifelen en op en neer konden manoeuvreren. Eén dame wist zelfs een moderne interpretatie van de jazz hands in haar moves te presenteren.
Op het podium stonden Ishmael Butler en Tendai Maraire, de eerste achter een Macbook waaraan zo’n ding dat volgens mij met de letters MPC begint was aangesloten, de laatste werd dan weer omringd door allerlei percussie instrumenten. Het leverde een unieke synergie op! Vooral vanaf Swerve kwam de show in een stroomversnelling. Mensen vonden -duidelijk- hun moves, de mannen op het podium werden wat gemakkeijker en het nummer werd onder luid gejuich onthaald. Het leek wel even of ze een hit hadden. Het materiaal kwam er bijzonder vlotjes uit en met hun bijzondere combinatie MPC-ding/percussiedrums leverde dat soms interessante versies op. Geen enkel nummer klinkt twee keer hetzelfde in hun shows volgens mij. Vooral wanneer de lyrics erop zaten en ze nog wat leuk door jamden op hun respectievelijke instrumenten kreeg het geluid, in combinatie met de enkele flikkerende lampen in de achtergrond, een bijzonder hypnotiserend effect. Of het muzikaal ook wat voorstelde zal op zo’n moment worst wezen. Dit kwam in de buurt van magie! Vervolgens liet iemand een glas vallen, en het leek wel of het zo bedoeld was! En plots barstten de twee heren volledig synchroon in een kort dansje, haast flashmobgewijs, ware het niet dat ze maar met twee zijn...
Bijzonder grappig, maar compleet geloofwaardig als beeld! Hun versie van “handjes in de lucht”. Shabazz Palaces is gewoon jazz! Heb ik een aantal keer gedacht als ik stond te flashen op drumcomputer en sambaballen. Niet jazz zoals het meer dan een halve eeuw geleden werd gemaakt, maar hetgeen we vandaag de dag jazz dienen te noemen, je weet wel, die Cosmogramma type of shit!
Dit concert bevestigt: Shabazz Palaces is een levensstijl, zoals hiphop dat ooit eens was. De vernieuwende muziekstijl, eigen dansmoves -je moet wel-, Ishmael in zijn hippe windbreaker en bloemensjaal, en die typografie die hun graffiti is, inderdaad: zware swag dit! Mijn eigen swag kan met dit optreden tevens niet anders dan een aanzienlijk aantal punten gestegen zijn... Laten we hopen dat dit project het langer zal volhouden dan Digable Planets. Live doen ze alvast het beste verhopen!Een setlist posten is trouwens zinloos, aangezien zowat elk nummer moet gepasseerd zijn. Met hun 75 minuten zaten ze dan ook mooi aan de speelduur van hun album plus beide EP’s!

0
geplaatst: 24 november 2011, 10:20 uur
Volgende keer zeker aanwezig. Wou in BXL al gaan maar had toen al andere plannen.. Ik wist niet eens dat ze gisteren ook kwamen maar ik zou er sowieso niet geraakt zijn
* denotes required fields.
* denotes required fields.

