Jippie, Shit & Shine komt langs in Nederland.

18 mei: Ekko, Utrecht
19 mei: Paradiso, Amsterdam

In Muziek > MusicMeter Live! > Welke concerten staan er nog op JOUW agenda?:

Nou, laat ik het houden op: het was een van de vreemdste avonden die ik heb meegemaakt

Nu moet ik zeggen dat het voorprogramma, de driekoppige Israëlische band Monotonix, hieraan het meeste bijdroeg door een ware 'freak show' weg te geven: de zanger had na een minuut zijn strakke broek al naar beneden getrokken en stond ostentatief zijn bilspleet uit te rekken. Ik moet overigens vermelden dat er in totaal maar zo'n 15 a 20 mensen op af zijn gekomen, maar iedereen stond een beetje angstig tegen de muren. De drummer speelde ongelófelijk hard (het geluid was sowieso oorverdovend luid de hele avond), en de zanger sprong en rende overal heen, vooral door het publiek. Hij hing aan de balken aan het plafond, gooide water en bier in het publiek en op het drumstel, stopte zijn hoofd onder het shirt van een willekeurig persoon (!), gooide een volle prullenbak over de drummer heen die door bleef spelen, gooide kaarsvet op de grond, gebruikte de kabel van zijn microfoon als lasso om mensen uit het publiek letterlijk te vangen en mee te sleuren, tilde een (redelijk kleine) jongen uit het publiek op, had na een tijde alleen nog maar een boxershort aan...
Midden in de show verplaatste ze de instumenten naar de andere kant van de kleine zaal, doorspelend, en ze bléven maar gaan.
Het einde van Monotonix's show was al even bizar: de zanger hing aan de plafondbalken, toen het laatste nummer af was. Er volgde een applaus(je), en toen hing hij er nog steeds. Hij vervolgde met een quasifilosofisch betoog waar geen touw aan vast te knopen was (hij voelde dat hij sinds kort jonger werd i.p.v. ouder, waardoor hij niet meer kon ademen), en that was it.

Oké, de hoofdact dan. Na Monotonix was iedereen richting de bar gelopen, om even later opgeschrikte te worden door een hárde, repeterende drumpartij. Dat moest Shit and Shine wel zijn

De zaal was nog leger, we waren met zijn achten denk ik.
Door een aantal berichtjes van Paalhaas had ik gehoopt op een wervelende show met meerdere drummers (je had het over 4, en zelfs een keer 11 drummers). Dit keer was het er één, vergezeld door 4 gitaristen. Twee van hen hadden een blauw masker (of blauwe schminck) en konijnenoren op hun hoofd
Maar toch: het was vet!
Eerste nummer duurde een minuut of tien, het tweede was een ladybird-achtig, op één ritme gebaseerd, met zware noise doorspekt repeterend nummer. Weer heerlijk energiek, zwaardoordreund. Het eindigde met een tien minuten durend gerag op een basgitaar, met twee keer een kort 'gekrijs' er doorheen van een bandlid dat een zwart leren pak en zwarte zonnenbril droeg.

Zoals ik al zei, weird, maar een onvergetelijke avond.

Hoe was het in Amsterdam? Volgens mij was het lange nummer dat ze speelde nieuw, althans ik kende het nog niet en heb alle albums die op MuMe staan geluisterd. Wat speelden ze bij jullie?

Oja, voor foto's van Monotonix (waarnaar je nu natuurlijk uitermate benieuwd bent ) en Shit and Shine: klik

Haha, Monotonix speelde toevallig in de garderobe (!) van 013 toen ik destijds uit de Bat cave kwam gelopen na het optreden van Shit and shine. Dat was echt zwaar te gek en was ongeveer vergelijkbaar met jouw verhaal (qua zotheid). Op een gegeven moment kwam die hondsdolle zanger recht op me afgelopen, pakte mijn pilsje af en gooide hem pardoes in zijn mond dan wel gezicht.

Over S&S: wel grappig om te lezen hoe het in Utrecht was. In Amsterdam was het namelijk toch weer behoorlijk anders als ik dat zo lees. Overigens zeg je dat het nummer nieuw was: volgens mij spelen ze iedere avond een nieuw nummer, en nooit dingen die ze al eens hebben opgenomen/uitgebracht. Over vanavond: 'Wij' hadden 3 drummers en slechts 1 nummer, van ca. 40 minuten. Een basgitaar heb ik tot mijn verbazing de hele avond niet gezien. Nee, de heren hadden zich bewapend met speelgoedkeyboards. 3 drummers dus die een simpel ritme eindeloos herhaalden en daarachter 3 man met zwaar opgevoerde speelgoedkeyboards die de meest geweldige noise genereerden. Twee ervan waren inderdaad uitgedost met een blauw masker met konijnenoren en de andere had inderdaad een zwart adidaspak aan en een zonnebril (Dit is een nieuw lid, de konijnen zijn de oprichters van de band). Overigens stond de vreemdste dude ergens in het hoekje met de welbekende Quality Street-snoepdoos/noisebox te klooien.

De muziek: grandioos! Dit was echt zeer hoge kwaliteit, een stuk beter en doordachter dan de wat zwakke Ladybird-variant van ZXZW. Was het daar gewoon de ervaring van een topband met 11 drummers die het memorabel maakte, hier was het de muziek zelf. Weer een doormokerende drumpartij, maar nu in plaats van een stoer basriff dikke lagen noise uit die speelgoedkeyboards. Midden in het nummer pakte Craig ook nog een minuut of 5-10 een gitaar ter hand, zonder een riff in te zetten uiteraard (dat zou niet meer op zijn plaats zijn geweest), maar wel met een stukje erg fijne herrie. Er werd nog behoorlijk wat geschreeuwd ondertussen, maar hoorbaar was dit niet. Jammer eigenlijk. Maar al met al was het echt zeer indrukwekkend: dit nummer dient serieus op plaat uitgebracht te worden.

Ps. misschien moet dit verplaatst worden naar de artiestenpagina?

Leuk dat ze zo gevarieerd optreden, met veel (c.q. alleen maar) nieuw materiaal. Een dag later geven ze een compleet andere show weg blijkbaar.
Was dat toevallig deze dude?

Als ze weer te bezichtigen zijn ben ik van de partij

\edit: hier een wat minder positief commentaar. Het feit dat er dit keer slechts één drummer was vond ik ook een beetje teleurstellend, maar ondanks dat was het toch zeker wel de moeite waard. In tegenstelling tot de recensent was ik niet zo opgewonden geraakt van Monotonix.

Inderdaad. En om dat te bekrachtigen hier een te gek filmpje van de show in Londen afgelopen donderdag. Wederom compleet anders.

Dat ze altijd iets nieuws doen blijkt trouwens niet te kloppen. Dit filmpje is van afgelopen maart, waar ze dus Ladybird ten gehore brengen.


Jep, dat was 'm.

Damn, ziet er fucked up uit zeg. .

Op last.fm staat een (al wat ouder) optreden van 32 minuten van de band. Behoorlijke vette groove zit er hier weer in, alleen een beetje jammer van die chick die zo nodig moet 'zingen' aan het begin en het eind.

Dat 'gezang' hoeft van mij inderaad ook niet zo nodig. Wat zingt ze eigenlijk? Dirty little cock, dirty little cock?

cunt ipv cock, dacht ik.

Zeer goed nieuws voor zowel de Nederlandse als Belgische liefhebbers van Shit & Shine: ze komen binnenkort weer touren door Europa. De allereerste show van de tour is in Amsterdam, de tweede in Brussel (B), waarna ze ook Opwijk (B) en Den Haag nog aandoen.

3 dec. Paradiso, Amsterdam (€7 excl. lidmaatschap)
4 dec. AB Club, Brussel
12 dec. D-Tuned Festival, Opwijk
13 dec. State X New Forms Festival, Den Haag

ps. Voor de Limburgers zijn wellicht ook de optredens in Duisburg (11 dec.) en Keulen (14 dec.) interessant.

Wat Paradiso betreft is er een klein probleempje: het begint pas om 23:30u . Dus als je van ver (lees: buiten het nachtnet) moet komen zal het met de auto moeten, of je moet ergens een slaapplek regelen.

Overigens treedt drie uur daarvoor TV on the radio op in de Melkweg. Fraaie 'double bill' dus ('t Is te hopen dat ze een beetje bijtijds klaar zijn daar!).

Inderdaad, ik zag het: dEUS speelt in Paradiso om half 9 (die spelen trouwens 3 dagen achter elkaar uitverkocht daar), dan komt iLikeTrains en dán pas Shit & Shine. Gelukkig gaan er nachttreinen tussen A'dam en Utrecht

Stukje over Shit and Shine op mijn blog.

Ik heb een reactie geplaatst, al zie ik hem nog niet verschijnen ("je reactie is gepubliceerd").
\\edit: nu wel