7 juli in club 11 tijdens Planet Delsin night

Tikje off topic, maar ik wil nog wel een paar keer naar Club 11, voordat het tegen de vlakte gaat...

Hmmm zonde. Dag ervoor draait Jazzanova, week daarvoor (29 juni) doet Apparat een liveset. Pick your choice

Ik luister nu naar een James Holden set waarin net Apparat langs komt, dus dat lijkt me wel wat. Alleen heb ik de 29ste al een feestje...

Jammer dat 11 geen behoorlijke mailinglist heeft.

Nou, even een persoonlijk verslagje maar Misschien leuk voor sommigen, en voor mezelf om nog eens na te lezen. Een moe-zijnde maar verlichte John Doe schrijft, wat waarschijnlijk leidt tot fragmentarisch, maar enigzins mooi schrift... (Ik vermoed trouwens dat dit bericht op natuurlijke wijze een hoger Zachery Glass gehalte zal krijgen, wat me iets heel goeds lijkt...)

Het was een leuk feestje. Zal bij de beste van het jaar vallen voor mij.

Soms wil men graag het woord perfect laten vallen als iets als zeer bevredigend en compleet wordt ervaren. Maar wat is eigenlijk compleet? Dingen zijn mooi op een specifieke manier. Zo had deze avond ook z'n specifieke kwaliteiten, en dat waren hele mooie.

Vooraf (pré-DJ Rolando) draaide de baas van het Amsterdamse Delsin label (hence Delsin night) onder de artiestennaam Peel Seamus erg goede, erg diepe techno. Zo diep, dat zelfs de te hip uitgedoste jongens en meisjes niet geneigd waren iedere keer bij mooi inkomende beats te gaan staan joelen. Zonder dat eeuwige oppervlakkige gejoel (dat ik trouwens best kan waarderen van de andere kant en ook weleens doe) kun je je veel meer op de diepte en schoonheid richten, als die er is. De techno was van een dergelijke klasse die je alleen bij artistiek-integere DJ’s ten gehore krijgt. Op minimaal 10 meter afstand van de DJ booth en een beetje in het midden staan is volgens mij aan te raden in club 11 voor betere geluidsoverdracht, dus dat deed ik geregeld.

Toen, DJ Rolando. Hij begint met een diep techno nummer met een wat Cybotron-Clear-achtige psychedelische diepe toonladder-riedel. Na dat zeer aardige begin, komt meteen een geweldig nummer, ook al kan ik het me even niet meer voor de geest halen. Er zaten geloof ik wat trommels in. Duidelijk mocht zijn dat de beste man begonnen was in ieder geval! Prachtige trommel/bongo-partijen kwamen trouwens in nog wel een paar nummers die hij draaide om de hoek kijken. Dit is niet zo vreemd aangezien DJ Rolando latin-muziek roots heeft.

(Even een stukje achtergrond info van Discogs tussendoor voor begripsverhoging van de DJ in kwestie en ik denk, ideaal voor een artiestenpagina):
----------------------------------------------
Real Name:Rolando Ray Rocha
Profile:Born in the 1970's in southwest Detroit, he grew up in the Hispanic district heavily influenced by his cultural latin rhythms and percussion. Encouraged from an early age by his musician father, he pursued his own interest in music and became well known and respected within the community. It was later when he heard Jeff Mills as "The Wizard" that he discovered the innovative sounds of techno. Through a mutual friend he was introduced to "Mad" Mike Banks and promptly became a member of the enigmatic Underground Resistance crew.

Soon his first opportunity came to cross the Atlantic and his speedy proficiency on the turntables wowed audiences worldwide earning him respect and notoriety within the industry as a whole. 'Knights of The Jaguar' although not Rolando's first release on UR turned perceptions of techno on their head, breaking into other genres of dance music and becoming a classic in the boxes of DJs such as Tenaglia, Morillo, Oakenfold and Giles Peterson. With the ensuing battle against corporate goliath's Sony - the battle was morally won by sheer determination of the small independent label and the steadfast support of fans worlwide.

In more recent times, he and Gerald Mitchell created the label 'Los Hermanos' ('The Brothers' in Spanish) - the sound continuing on the themes and tones set in place by his own "Knights of The Jaguar".

As of January 2005, citing creative differences and a chance to progress, Rolando left both Underground Resistance and the Los Hermanos project.
----------------------------------------------
Ok, verder. De mix was foutloos voor zover dat kan en bomvol kwalitatieve muziek. In het begin kwam bijvoorbeeld een keer een Mad Mike achtig feelgood nummer langs, met van die zachte positieve keyboard akkoorden en mooi gebruikte clap-samples. Hij draaide verder heerlijk lang. Ik was volop aan het genieten.

De beste visuals die ik gezien heb werden trouwens vertoond op de 12 schermen rondom de hoofdzaal, meestal ben ik niet zó onder de indruk daarvan, maar dit waren in mijn ogen best kunstzinnige (onder meer goed geplaatste) beelden die vaak ook nog eens ritmisch de muziek professioneel konden ondersteunen. Kleuren pasten bij de sfeer (zoals ik de kaft van My Bloody Valentine’s Loveless bij de muziek vind passen bijvoorbeeld). Voorbeelden van beelden waren vliegende vogels, bloemen en pollen (ik bedoel waar mensen met hooikoorts hooikoorts van krijgen) die open gaan ritmisch op de muziek; leuke zwart-wit gezichten met mooie contrasten en ietwat mysterieuze gelaatsuitdrukkingen; een oude trein -wat toen echt bij het nummer paste; denk dan ook aan het ritme van zoeen oude trein maakt- die mooi snel langsrijdt vanuit de horizon met een goede lichte kleurtint erover en op het middelste scherm ondertussen een persoon die in een trein loopt en een tijdje later op z’n plaats heeft plaatsgenomen en uit het raam zit te staren. Erg mooi zoiets. Verder randgebeuren voor bij de muziek op zoeen avond, maar een keer flink beter dan ik gewend ben, wat de ervaring wat completer maakt, naast de aanwezigheid van leuk(e) dansende mensen en andere gewaarwordingen natuurlijk. De beelden waren trouwens niet opdringerig, sowieso hangen de schermen ook hoger dan de ogen) en ze pasten zo goed dat ze puur als aanvulling konden dienen voor wie keek.

Verder over Rolando’s mix. Tja wat kan je zeggen, je moet het dan, op dat punt uit een goed geluidssysteem ervaren en echt into de muziek zijn om er uitermate van te genieten. Maar andere genoten er ook zeerzeker erg van, aan personen af te lezen die mij niet echt wegwijs in de muziek leken. Toen Galaxy 2 Galaxy met Hi-tech Jazz inkwam meer naar het einde toe, kwam er direct een grote vreugdegolf door het publiek die het hele (lange versie van het) nummer aanhield. Prach-tig. Ik merkte trouwens niet eens direct ten opzichte van de massa dat het inkwam, door het vervormde geluid (een goed geluidssysteem is toch betrekkelijk; een hard geluidssysteem wat een deel van de muziek en de kwaliteit daarvan goed doet overkomen en andere delen hoogstens meer in de diepte/sfeer laat zitten, is wat exacter gezegd.). Dat nummer is wel zeker één van mijn favorieten. Trouwens, jammer dat ik je niet tegenkwam T.O. (niet gegaan?), was heel mooi geweest om op te dansen met liefhebbers onderling De nacht ervoor op 5 Days Off dat ik je tegenkwam was de muziek een stuk minder dan dit! Naar het einde toe werden mensen nog uitgelatener. Als voor een DJ Rolando set eigenlijk gewoon ideale afsluiter zette DJ Rolando ineens zijn hit Jaguar op waarbij op het moment van beginnen Rolando zich meteen omdraaide en wegliep bij de draaitafels, (de beurt overgevend aan de volgende DJ met de eigenlijk onmogelijke opdracht het niveau op peil te houden ). De loopende melodie kwam onderkoeld en diep over, het nummer was een goede diepe climax. De strings klinken legendarisch, het verloop van het nummer is klasse. Na veel serieuze respectbetuigingen te hebben ontvangen en daar zelf nauwelijks aandacht aan te lijken willen schernken (wat ik cool vind), druisde Dj Rolando af naar de DJ’s en mensen achter de booth, die gedurende de hele set met brede glimlachen hadden staan kijken, luisteren en bewegen, ééntje stond zelfs geregeld te zwaaien naar het publiek. Dat terwijl het toch ook wel best serieuze figuren kunnen zijn

Ik was eerst even van plan al weg te gaan, aangezien de climax geweest is en je laat die mooi in waarde wanneer je niet meteen een set erna gaat horen, maar meteen de net afgelopen set kunt verwerken. Bovendien was een vriend van mij al na Hi–tech jazz weggegaan wegens hoge vermoeidheid (die sms’te ik overigens nog na ‘’je hebt de climax gemist ‘’) Bovendien was ik bij de DJ erna in het verleden niet zo onder de indruk van z'n draaikunsten, naast de plaatkeuze die wel dik in orde vond. Dit keer overtuigde deze DJ wel, hij draaide op een wat andere manier. Diepe techno weer net als voor DJ Rolando. Erg mooi, maar zeker niet zo mooi overkomend als de nummers van DJ rolando. Evengoed fantastische nummers, ik herkende nog iets van Basic Channel naar het einde toe. Af en toe echt goed knallend, maar de mistige, atmosferische stukken kregen genoeg de overhand.

Het begon licht te worden, een prachtige lichtblauwe lucht was ineens daar. Ochtend… Ik ben toen even naar de stad Amsterdam van boven gaan kijken (club 11 staat op de 11e verdieping) tijdens een van de laatste nummers. Ik keek na een tijdje even recht tegen een dichtbij staand gebouw aan wat even hoog is, met een kraan ervoor. Deze kraan (opbouw/destructie), deed me toen eraan denken dat club 11 op gegeven moment zal worden opgeheven. Wat jammer is natuurlijk, de zeer mooie graffity en uitzichtlocatie maken het een van de betere clubervaringen in mijn ogen.

Laatste nummer na een kort afscheidsnemen, The Man With The Red Face (door Laurent Garnier), heel leuk ook natuurlijk. Tot slot naar de garderobe gegaan na een kort woordje en een paar duimen aan de visuals-leveraar te hebben gegeven. Toen ik m’n jas daar kreeg, kwam een grote stoet zingende mensen die net uit de liften kwam er naartoe gelopen. Dan blijkt dat andere mensen die niet perse helemaal into (goede) techno zijn, ook flink hebben genoten Dat is mooi (omdat het van goede muziek is), ik heb even meegezongen

Tot zover mijn verslag. Nu naar bed, wordt eens tijd Morgen ander goeds met Trentemøller en Âme.

Mooi verslag zeg!

Die kan zo in de kronieken van Club 11, voor als ze worden afgebroken.

Schrijf je ook zoiets over Trentemoller en Ame? Ik moet morgen vroeg op, dus ik kan er vanavond niet heen... Was er graag heengegaan.

Gelukkig heb ik Hi-Tech Jazz al wel een aantal keer mogen ervaren 'in the club' en je merkt dat het een soort transcendentale sfeer teweeg brengt Mooi dat het een zo'n goeie avond was!

Ben inderdaad zelf niet gegaan, stond op dat moment nog aan de andere kant van de stad op een barbecue biertjes te drinken

Ook een prachtige zomerse bezigheid

Wat je zegt van die transcendentale sfeer.