Bij Nits - Strawberry Wood (2009):

Ik moet weer DRINGEND mijn Nits collectie aanvullen.

Voor wie mij kan helpen.
Kunnen jullie even een lijstje maken
van Alankomaat tot deze Strawberry Woods?

dat is nou precies de functie van deze site.....

The Nits

Misschien bedoeld hij alleen maar de platen die de moeite waard zijn, en niet de wat ''mindere'' broeders?

Ik ben een supernitsfan, maar haakte af na Alankomaat.

Mijn vraag was eigenlijk: hoe verhouden de album
vanaf Alankomaat zich eigenlijk tot het oudere werk?

Wool is duidelijk anders, heel dromerig en soms bijna jazzy. Vind het zelf een heel mooi album, vooral de liveDVD. 1974 deed me heel weinig, het klonk als zaken die ze eerder al beter gedaan hebben, geklooi met elektronica en zo. Wel een paar goede tracks natuurlijk. Les Nuits is sfeervol, donker en in mijn ogen wat traag, ook niet m'n favo album. Dat maakte de comeback met Doing the Dishes alleen maar groter, lekker 'ruig' (voor nitsbegrippen), nummers die heel snel in je hoofd blijven hangen. Maar ja, er zijn weinig mensen zo verdeeld als Nitsfans, dus er zijn ook genoeg mensen die dat helemaal niet vinden.

Strawberry Wood is tenslotte een combinatie van Cowboys and Indians (van doing the dishes) met het hele album giant normal dwarf, maar dan toch weer anders. Nou ja, gewoon luisteren.

Bedankt, BarendServet.

Ik had altijd al het idee dat Wool een wat vreemd album was.
Okee, een vierletter woord als titel, maar het artwork was wat gek.
Gewoon een voorgevoel. Hetzelfde bij 1974 dat niet veel uitstraalde.
Deze twee moet ik nog kopen (huurde ze ooit eens even).

Doing the Dishes en Les Nuits heb ik ondertussen,
maar nog niet aandachtig genoeg beluisterd.

Op naar hun nieuwe dus.

En Alankomaat, want die heb ik ooit eens verkocht.
Het album viel nog mee, maar het live concert viel tegen.
Nits zonder Stips ... dat kon niet blijven duren.

Ik vind Alankomaat een briljant album met en uniek geluid en de tour was helemaal geweldig, dus we hebben hier blijkbaar een andere mening over... Of je dus veel waarde moet hechten aan mijn suggesties is aan jezelf.

Wool (2000): tweede album zonder Stips, maar met nieuwe bandleden. Het geluid is warm, jazzy, zelfs soulful. Veel mid-tempo, maar prachtige arrangementen met blazers en strijkkwartet.

1974 (2003): Terugkeer van Stips. Enigszins experimenteel, maar wel wat onevenwichtig album. Veel geluidseffecten en een 'kaal' geluid.

Les Nuits (2005): Prachtig consistent album met de warmte van Wool en het alternatieve van 1974.

Doing The Dishes (2008): Uitbundig, veel snaarinstrumenten (banjo, gitaar, dulcimer). Veel variatie in stijlen, meeste Amerikaanse invloeden die de band ooit in hun geluid hebben gehad.

Strawberry Wood (2009): Ingetogen en gebalanceerd, sterke songs met precies genoeg alternatieve elementen.