Bij Gas - Nah und Fern (2008):

Club Transmediale 09 presenteert: Gas Live.

Plaats van dit gebeuren was de Volksbuhne in hartje Berlijn. Typische theaterzaal. Prachtig decor en iedereen zat rond 9 vol ongeduld te wachten voor Wolfgang aan zijn "live set" begon. Terwijl het doek op het podium nog gesloten was en er nog behoorlijk wat geroezemoes door de zaal rolde, begonnen opeens de boxen te kraken. Even stilte en verstomming. En dan na een paar seconden het besef. Hij is bezig. Terwijl een donker geluid dat eigenlijk niet goed afgesteld leek minutenlang je meesleepte, begon ik me af te vragen waar de visuals waren. Tot het doek openging...
Een heel podium leeg, buiten in de hoek. Een tafel omringd door zwarte doeken enkel bedekt met een laptop en een of andere geluidsfilter. En daarachter stond Wolfgang Voigt: stoicijns kalm in het donker. Het fascineerde ongelooflijk.
Terwijl de krakende basslijn verdween kwam de eerste echte Gas schijf naar boven. Tegelijk werden de visuals aangezet en bevonden we ons aan het water. Net boven het wateroppervlak gefilmd, beweegde we langszaam langs overhangende bomen (of dat is toch wat ik er mij bij voorstelde). En telkens opnieuw, die zelfde cyclus, waar het begin en einde niet van te vinden was. Net zoals in de muziek. Ik ging helemaal mee en het besef van tijd was even weg. Zeker 45 minuten waren het van deze typische Gas beelden (denk aan de CD-covers) die ongelooflijk traag op je hersenen inwerkten. Het ging wonderwel goed samen met de muziek. Er werd gespeeld met een doorschijnend doek, waardoor er nog een diepte-effect aan de beelden werd toegevoegd, je kon oneindig veel patronen in de beelden zoeken die er niet waren. Hemels dromen...

En dan kwam het einde. Net zoals bij ( ) van Sigur Ros waar iederen van liedje 8 zegt, dat het niet eens nodig was om de CD fantastisch te maken, maar dat het wel met voorsprong het mooiste moment van de CD is, werd je hier helemaal meegesleept. De muziek werd agressiever, de geluiden scherper en de beelden gingen van donkere trage herhalingen, naar het snel aan en uit springen van het felle licht. Ondertussen werd je door de beelden mee vooruit, achteruit, links en rechts gezogen. Het nam je helemaal mee en even dacht ik echt dat ik schrik had. Het einde was een echt hoogtepunt. Het geluid werd zo scherp, zo dreigend en de beelden kwamen alsmaar sneller. En dan opeens in de verte...
GAS
Het leek een magisch drie letterwoord. Het werd groter en groter. Tot het heel het scherm vulde. Fascinatie alom.
En dan: Lichten aan! Wolfgang beweegde voor het eerst in 2 uur zijn benen en riep er zijn VJ bij. Staande ovatie.


Ik heb er ontzettend van genoten. Hoewel ik deze muziek nog steeds niet genoeg kan appreciëren om er uren naar te luisteren, verhoog ik toch mijn stem naar 5 sterren. Deze Wolfgang Voigt lijkt me een ongelooflijk interessant persoon. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik aan dat einde denk. Toch kan ik het me niet laten om 1 minpunt te vermelden: het overgaan van het ene liedje naar het andere was niet gemixt. Neen, wachten tot het ene gedaan is en dan een druk op de knop om het nieuwe geluid met de nieuwe beelden in gang te zetten. Telkens dat gebeurde werd je weer even uit je droomwereld gehaald.

Maar in elk geval: een aanrader. Niet twijfelen om in Leuven te gaan kijken. Met de beelden wel te verstaan!

Mooi stuk man, jammer dat ik er niet bij kon zijn. En van 1,5* naar 5*, fantastisch

Bij Gas - Nah und Fern (2008):

Gisteren ben ik bij de live geluid-met-beeld show geweest in een enorme bioscoopzaal in Keulen, en het was een volkomen hallucinerende ervaring. Nog een beetje slaperig van de korte nachtrust na Kompakt Total 10 live van de nacht ervoor was die zaal een ideale setting om totaal verward te raken over wat je allemaal zag en hoorde. Flarden van beelden die door de digitale bomen schemerden, waarvan ik nog steeds niet weet of ik ze me verbeeldde, waren de begeleiding voor de vrije maar toch bedwelmende en beklemmende muziek. Echt hele merkwaardige, ongekende momenten meegemaakt dat ik duidelijk een foto van bijvoorbeeld een straat dacht te zien, het beeld vervolgens groter werd alsof je door de dichtverpakte, met condens bedekte takkenlagen heen inzoomde, en de straat slechts een klein uitstulpsel of een uitstekend takje in het Gas-bos (zoals te zien op verscheidene van zijn cd-hoesjes) bleek te zijn. En dat alles zelfs in volledig nuchtere staat. Het riep voor mij een ongelofelijke verwondering op over wat ik nu eigenlijk zojuist gezien had en in hoeverre mijn verbeelding daaraan meewerkte. De uiteindelijke climax, die eigenlijk veel te kort duurde, maar daaraan ook mede zijn kracht ontleende, was bovendien van een overmeesterende, zinderende schoonheid.

De beelden, die echt bewust vanuit digitaal oogpunt gemaakt waren, zonder pogingen tot het creëren van organische sferen maar met geweldig verwarrende en beeldschone dichtbepakte bossen en patroontjes, complementeerden het geluid geweldig en daarmee is het kwartje ook nog iets extra gevallen bij alle losse Gas-platen. Dit gaf niet alleen de enorme kracht van ambient en van beeld-met-geluid weer, maar ook de grote wonderlijke mogelijkheden van de digitale beelden. Ik kan me verder erg goed vinden in vlsanders verhaal. Een bijzondere ervaring, en inderdaad totale overweldiging toen tot slot dat eigenlijk zo kleine woordje GAS het scherm ter afsluiting begon te vullen.

En daarbij viel me op dat het Keulse publiek dat dit soort gelgenheden bezoekt leuk en stijlvol is, wat het nog meer het gevoel van een echt wereldje gaf, ondanks de grote diversiteit van de bezoekers onderling. En het is helemaal fantastisch om thuis dan te merken dat alles op Nah und Fern perfect op z'n plaats valt en het direct in het juiste perspectief te kunnen zien. Soms zijn live-optredens toffer dan het album en zorgen ze dat het album erna wat tegenvalt, maar in dit geval is het hele album voor mij nu in een geweldig kader geplaatst en versterken album en optreden elkaar slechts.

Dat klinkt heel mooi. Wil ik ook zeker eens live zien met dit soort verslagen. De artwork van hem ben ik nog niet helemaal weg van, hoewel ik het niet slecht vind, had laatst ook in z'n artboek gebladerd. Schilderijen van Jackson Pollock (die er soms veel van weg hebben) vind ik dan wel weer echt gaaf, maar die heb ik ook in het groot gezien en het werk van Gas nog niet op een big screen.

Ik heb eens op wikipedia gelezen dat hij het hele Gas project geinspireerd heeft op zijn vroegere LSD-ervaringen in het zwarte woud. Komt live goed over kennelijk? Ik zou er graag eens bij willen zijn in ieder geval... constant een trippie onder mijn tong en gaan!

Hmmm interessant. Kan me er ook zeker wat bij voorstellen al die uitvergrote patronen van takken en het sfeervolle licht/donker spel. Maar live kan het zonder drugs ook heel goed werken natuurlijk (zoals Gyzzz ook een soort trip had), hoewel het met lsd ongetwijveld nog heel erg versterkt zal worden (maar je kunt er natuurlijk ook mee het bos in zoals de Gasman zelf). Overigens kunnen er ook frequenties aan de muziek zijn toegevoegd die hersengolven bij lsd-inname simuleren, mensen die willen dat het werkt kunnen bij die frequenties o.a. eerder visuele hallucinaties krijgen.

Ja, met drugs zou het volgens mij helemaal een enerverende gebeurtenis geweest zijn, maar het was in dit geval ook erg interessant, en verrassend ook eigenlijk wel, om te ervaren dat dit ook op een natuurlijke manier volledig werkte. Dat is toch meer nog een bevestiging van de grote kwaliteit van Gas' performance.

Leuk om te lezen!

Als ik je goed begrijp zijn er frequenties en muziek die hallucineren stimuleren? Iets als synesthesie bedoel je dan? Weet je waar ik hier meer te weten over kan komen? Ben wel benieuwd nu...

Verder neem ik voortaan naast genoeg lsd nu ook deze plaat mee naar de bossen natuurlijk

de lsd is daar niet voor nodig hoor.
Het zijn ultrasone geluiden die invloed kunnen hebben op zowel fysieke als psychische toestand. Daar zijn geen extra stimulerende middelen voor nodig, alleen een goede set die wel onder de 20Hz aan de frequenties laat horen.

goed, voortaan neem ik dus mee: deze plaat en een goede set. vrienden mee en er is een feestje in de bossen. als iemand eens mee wil...

ik kom jullie dan in elk geval graag vergezellen
Zoek het programma I-doser op, dit is gratis. Vele auditieve dosissen van drugs die hiervoor zijn gemaakt kun je op internet opsporen. Het echte spul is wel veel sterker en anders. Hier heb ik kortgeleden een setje gemaakt van drie Gas nummers van het eerste album (en een beetje Biosphere) met lsd-frequenties van I-Doser. De frequenties werken los wel wat sterker, maar het kan ook wel sterker worden geïncorporeerd in muziek dan ik hier heb gedaan. Daar kun je zelf mee spelen.

Interessant dit... dankjewel voor de info Binnenkort als ik wat meer geduld heb nog eens naar kijken Ben benieuwd of dit ook allemaal werkt. Net de eerste halve dosis alcohol tot me genomen, maar voorlopig smaakt een half krat bier toch beter

Weet er iemand of Wolfgang Voigt inderdaad gebruik heeft gemaakt van dergelijke frequenties om nog overtuigender een sfeer neer te zetten? Na Gyzzz's ervaring zou je haast denken van wel natuurlijk... Ik weet trouwens nog niet helemaal wat ik er van zou moeten vinden, het wordt dan wel ineens heel wetenschappelijk. Aan de andere kant, ik heb nooit het gevoel gehad naar een koude, logische plaat geluisterd te hebben. Integendeel.

Bij Gas - Nah und Fern (2008):

Mja ik weet het niet, i-doser had - een jaar of twee geleden tenminste - amper effect op mij.. Al had ik niet de lsd variant geprobeerd, je moest toch elke keer een half uur in volledige rust luisteren, en na een matige eerste keer heb ik het dus ook niet meer gedaan

Daar loop ik dus ook een beetje tegenaan. Het duurt wel lang allemaal. Maar daarom opzich ook wel geschikt voor een concert of plaat. Waren het echt hallucinaties denk je of eeder pareidolie (say what?)?

Nou, qua beelden op het scherm neig ik sterk naar het tweede. Maar toen ik dacht dat de persoon die schuin voor mij zat opsprong, naar hem opkeek, en vervolgens iedereen om me heen gewoon onbewogen zag zitten, was ik toch wel even erg verbaasd...

Oke dan. Het is in ieder geval een concert om nooit meer te vergeten geweest blijkbaar... en voor vlsander ook al. Weet iemand of hij op niet al te lange termijn nog eens redelijk in de buurt komt optreden?

Bij Gas - Nah und Fern (2008):

Gas treedt 8 oktober op tijdens het Eat This Festival te Utrecht!

Meer info op de website

ja, cool heh

gaaf, maar theater kikker, is dat wel een beetje ok?

Bovenmatig cool durf ik wel te zeggen! Ik ga alvast een kaartje reserveren.

Die zaal is zeer ok. Ik ben er een tijdje terug geweest bij dubstep a gogo, goede installatie en akkoestiek Je mocht jammergenoeg niet op de stoeltjes zitten.

het is een zeer fijne zaal met erg goed geluid

Bij Gas - Nah und Fern (2008):

goed nieuws! kaartje voor alledrie de dagen kopen zeker?

ik heb alleen voor de donderdag, maar kan de rest van het weekend niet.
Maar de rest van het weekend is ook leuk.
Ze hebben altijd leuke feestjes

Prachtig concert met fenomenale bijpassende visuals. Grondig verwezenlijkte kunst waar ik m'n petje diep voor afneem. Je hebt voor een groot deel je eigen ervaring met de beelden en de basis daarvoor (van beeld en geluid) is ontzettend slim en zorgvuldig vormgegeven. Een vriend van mij zag bijvoorbeeld op een gegeven moment gezichten erin, terwijl ik daar geen spoor van had gezien. Het deed mij vooral terugdenken aan een lsd-trip die ik eens had in een bosachtig gebied en ik geloof dat dit project daar ook door geïnspireerd is. Hoe alles van de natuur waar je naar staart dan compleet betoverend is, doordat verschillende patronen in een fijne flow oprijzen. Hierdoor kun je erg mooie gedachten krijgen. Kan de verhalen van vlsander en Gyzzz nu ook helemaal begrijpen.

Dat vind ik dus echt niet grappig, dat ik er net achter kom dat GAS gisteren optrad terwijl ik voortaan de hele week in utrecht ben. Potverdorie

Het was een zeer sterk optreden, echt de moeite om gezien te hebben.

Ik sluit me aan bij het rijtje: wahahahauw! Echt een geweldige voorstelling. Inderdaad een trip op scherm, en natuurlijk de meest fantastische muziek die je er maar bij kan passen. Na dit gezien te hebben vallen alle stukjes nog meer op hun plek - welke plek? vorm? wát? hè?! - spot on.

Mooi hoe de verschillende lagen in muziek en beeld naar voren kwamen en weer naar achteren verdwenen, daarbij meer dan genoeg ruimte overlatend voor eigen interpretatie. Oozing, het leeft en vibreert. De spanning was af en toe bijna niet meer te dragen, het werd me bijna te veel - vet. Na afloop met tintelende handen achter gebleven.

Ik denk dat dit het type concert is dat je heel makkelijk op verschillende manieren op kan vatten en dat verschillende mensen het dus ook totaal anders kunnen beleven. Ik heb me in ieder geval aan de lopende band zitten verbazen hoe tof het wel niet was.

Pure kunst, zowel beeld als geluid. Eén grote trip, en echt een van de meest mooie en bijzondere concerten die ik heb meegemaakt (al waren ze gisteren ook lekker bezig: Mt Fuji Doomjazz Corporation en Troum, jezus wat was dat mooi ook)