Bij Gil Scott-Heron - Pieces of a Man (1971):

Weet een van jullie misschien op welk album het nummer "we almost lost Detroit" staat.

Dat is deze plaat.

AAAAAAAHHHHHH!!!
Waarom hoor ik dit nu pas?! Gil Scott-Heron komt begin 2010 met een nieuw album!!! 16 jaar na z'n laatste project met jaren in en uit de cel wegens drugstoestanden, heeft hij blijkbaar toch niet stilgezeten. I'm New Here wordt de titel en op de website Gil Scott-Heron - imnewhere.net kun je al het nummer 'Where Did the Night Go' beluisteren en legaal downloaden. Zijn vorige plaat verscheen ook na een periode van 12 jaar en was toch een schot een de roos! Ik ga dus niet meer rustig kunnen leven eer die plaat er is!!

AAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHH!!!!!!

Het titelnummer wordt trouwens een cover van deze van Smog aka Bill Callahan:



Ik krijg steeds meer en meer zin in dat nieuwe album!

Dat is leuk nieuws zeg!

Klein interview/docu met Gil Scott-Heron op BBC van afgelopen november:








Hier kan je ook nog een wat langere documentaire van een uurtje kijken.

Vandaag live mee te maken in Brussel, Koninklijk Circus! Allen daarheen!

Brussel...

Edit. Ik zie net op zijn officiële site dat hij ook naar het North Sea Jazz festival komt. De line-up daar ging al te ver zonder dat ik dit wist

Gil Scott-Heron is gisteren overleden.

Vorig jaar nog een terugkeer, compleet met indrukwekkend album en drukbezet tourschema, niet te geloven dat we over Gil Scott-Heron opeens in de verleden tijd moeten praten... Een legende zal hij gelukkig altijd zijn. Niet alleen stond hij met zijn materiaal keer op keer garant voor kwaliteit, hij was een voortrekker, een vernieuwer, the Godfather of Rap! De namen die hij 'rapt' zeggen ons vaak allang niks meer, maar de boodschap is nog even relevant, en de passie des te meer te bewonderen. Hij wijst niet met vingertjes, maar steekt met woorden, niet zeldzaam het venijnig ludieke boven het opzettelijk kwade. Zo krijg je mensen mee.
Wie Gil Scott-Heron echt kent, weet dat 'Godfather of Rap' een veel te krappe eer is. Hoe hij zijn verschillende invloeden van soul, jazz, funk en aanverwanten combineerde is vrijwel uniek en wist zonder problemen de seventies, eighties en, ja, zelfs die affreuze nineties te overleven! Elk uitgebracht album heeft waarde en toont een groei, als artiest, als persoon. Elk nummer toont wat er in zijn hoofd allemaal omgaat, niets is 'zomaar' geschreven, alles moest geschreven worden, zo brengt hij het. Bracht hij het...
Ik zie mijn bericht hierboven staan.. ik heb het geluk gehad hem, bijna exact een jaar geleden, nog aan het werk te hebben gezien. Na een compleet onverwachte plaat, ook de compleet onverwachte tour, maar een, voor mij, compleet verwacht succes! Twee uur lang met een brede grijns, gapend naar de sporen van zijn gezicht vanop de hoezen, luisterend naar de sporen van zijn stem vanop de platen. De 61 lentes waren duidelijk, maar waar die 61 lentes voor hebben gestaan was even voelbaar. Niet alleen de godfather van rap, maar ook een godfather op de electrische piano, een godfather met gevoel en kracht en soul, een godfather van puurheid, Gil Scott-Heron is een pionier binnen de muziek!
Geen artiest, geen mens heeft ooit zo'n indruk op me gemaakt. Om 40 jaar lang met relevante en gewoon ontzettende goede muziek te komen moet je uit een speciaal soort hout gesneden zijn. Op persoonlijk vlak zat het hem lang niet altijd mee, maar daar heeft hij nooit flauw over gedaan. Het maakt hem tot een echter artiest. Geloofwaardigheid en authenticiteit zijn twee van de kernpunten die van hem een van de allergrootsen maken. Of zou moeten maken... Of nee, maakt! Zoals Gil Scott-Heron een legende IS.
R.I.P.

Essentieel materiaal:
Small Talk at 125th & Lenox
Pieces of a Man
Winter in America
Midnight Band: The First Minute of a New Day
It's Your World
Bridges
Reflections
Spirits

Ok, en ik heb net zijn halve discografie opgenoemd...

Mooi stukje kemm!

Van het album Nothing New dat op XL Recordings op 19 april uit zal komen. Lees er hier meer over. Dit nummer is in ieder geval al prachtig en de manier waarop deze nummers zijn opgenomen spreekt mij erg aan.

Op Youtube staat een afspeellijst (9 nummers) van Live at the Wax Museum Nightclub, 1982