Bij Hawkwind - Space Ritual (1973):



Late reply, maar ik vind dat je de albums "Quark, Strangeness and Charm", "PXR5", "Levitation" en ook "Astounding Sounds, Amazing Music" maar moeilijk 3e rangs rockmuziek kan noemen.

Na Levitation ging Hawkwind nog meer de experimentieele kant op toen eigenlijk alleen Dave Brock nog overschoot uit de eerste periode.
Ook muziek die moeilijk kan omschreven worden als 3e rangs maar eerder een beperkt groep fans heeft.
The Chronicle of the Black Sword met de bijhorende tournee is ook fantastisch.

Het probleem van Hawkwind na de jaren 70 is geweest dat de groep zo veel persoonswisselingen had dat de nummers niet volledig tot hun recht kwamen.

De oude formatie die hier op te horen is, was natuurlijk de perfectie als ze samenspeelden, ze vulden elkaar perfect aan, maar door de grote ego's, drugs en alcohol mocht het spijtig genoeg niet lang blijven duren. Vooral de breuk tussen Dave Brock en Nik Turner moet pijnlijk geweest zijn, later heeft Brock Turner zelfs voor het gerecht gedaagd voor het gebruiken van de naam Ex-Hawkwind als groepsnaam, deze moest later verandert worden in Space Ritual.

Maar dit album is ijzersterk, het zou door al die verschillende tonen een enorme chaos kunnen zijn maar het wordt perfect gespeeld, heel strak gedrumd. 1 van hun beste en zeker hun beste tournee.

Hawkwind wordt verheerlijkt omwille van deze periode maar ik vind dat niet vreemd of fout. Ze zijn bovendien altijd heel vernieuwend geweest, ze waren de eerste Engelse groep met een audiogenerator en nog veel meer.
Wat dan te zeggen van Pink Floyd, ik denk niet dat die worden verheerlijkt(en nog veel meer dan Hawkwind) om hun muziek van de jaren 80 en 90...

amen!

Trouwens vanaf '85 is er nog genoeg schitterends door Brack en co. gemaakt, voornamelijk in samenwerking met Davey, Bainbridge en Lloyd-Langton

Bij Hawkwind - In Search of Space (1971):



Ik ben er zeker van dat een drummer als Simon King(drummer op de eerste plaat van Eno) zeker even strak kon spelen(bij momenten doet hij dat ook) maar er is een groot verschil tussen Neu! en Hawkwind.
Hawkwind is veel meer uit de blues, folk en psychedelica afstammend en speelt veel meer op ingeving(zo ook de drummer) en met andere instrumenten.
Neu! komt van Kraftwerk, 1 van de belangrijkste electronica-groepen.
Het zijn gewoon 2 heel verschillende groepen.

Onbekend zeker niet.

Hawkwind staat al sinds begin jaren zevenitg aan de absolute top van de spacerock.

Ze hebben duizenden bands beinvloed, de hele stoner-rock beweging van de jaren negentig is gebaseerd op oa de muziek van Hawkwind.

Ook denk ik dat de house en rave etc. een hoop hebben te danken aan Hawkwind.

Samen met Grateful Dead en Pink Floyd, de toppers van de psychedelische rock.

En Lemmy zat nog niet bij de band.

Hier wel, lijkt me...

Klopt. Bijna alle aandacht gaat naar muziek van nu.

Jammer genoeg wel.

Op de dvd van Lemmy is er ook een stukje over Hawkwind te zien. Fijn dat hij het toch even over zijn eerste toch wel niet heel bekende band heeft. Die goeie ouwe Lemmy!

Vanavond Melkweg Amsterdam!

Hawkwind treedt dit jaar nog slechts 5x op. 3x in de UK en 2x in Europa.
Uit een recent interview

Op 7 augustus spelen jullie in Amsterdam. Wat kunnen we verwachten?
“Amsterdam is mijn favoriete stad in het universum, want daar heb ik de verlovingsring voor mijn vrouw gekocht, haha. Jullie zullen een fantastische show voorgeschoteld krijgen, met een superlichtshow, dansers en danseressen, en een setlist bestaande uit oudere, klassieke Hawkwind-songs en nieuwere, wat onbekendere tracks. Helaas zullen we nog niets van het nieuwe album gaan spelen. Dat is nog te prematuur en bovendien beheersen we die nieuwe nummers nog niet.”

Gaan we ook Silver Machine horen?
“Ja, waarschijnlijk wel. Het zal wel moeten, toch? Maar Silver Machine is nog steeds een geweldige spacerocksong, dus waarom zou je die aan de mensheid onthouden?

Binnenkort verschijnt een nieuw album: The Machine Stops. Een conceptalbum naar het boek van E.M. Forster.
Ook is er een nieuwe bassist Haz Wheaton, een twintiger.

Edwynn

Even hier verder over Hawkwind in het algemeen (anders worden de berichten toch verplaatst).

Ik heb wel twee platen die ik je zou willen tippen.
Ik vind namelijk 'Levitation' hun meest geslaagde plaat. Het is ook hun enige plaat met echt spetterend drumspel (Ginger Baker) en staat bol van de gitaarsolo's (Huw Lloyd-Langton) en is de enige plaat met synth-tovenaar Tim Blake (ex-Gong). Een mooie mix van stevige hardrock, uitgekiende progrock en spacerock.

Een andere plaat die ik erg gaaf vind (en ik ben de enige) is 'Space Bandits'. Al zou de gehele plaat niet bevallen dat in elk geval de opener 'Images' waar violist Simon House ook weer van de partij is. Deze plaat en die song in het bijzonder is één van de weinige momenten dat de leadvocalen van een vrouw zijn. Dat geeft een geheel nieuwe beleving. Het nummer rockt ook behoorlijk de pan uit. De rest van de plaat is wat meer synthrock, maar vind ik zelf ook erg goed.

Ik ben benieuwd wanneer je tijd hebt gevonden en wat je ervan vind. Kosmische groet, M.