Mocht je Kaki King een keer live willen zien, ze staat zaterdag 9 februari in Rotown te Rotterdam.

Zaal open: 21.00 uur
Aanvang 21.30 uur
Prijs: 7 euro (+vvk)

Meer info op http://www.rotown.nl

Leuk! Die datum ga ik vrijhouden

Het concert is inmiddels geweest. En waar ik me in Londen in oktober vorig jaar wat irriteerde aan haar manier van doen. Veel praten, trachten grappig te zijn, was dat afgelopen zaterdag helemaal niet het geval. Veel minder geforceerd vuurde ze haar kunsten op het publiek af.

Dat ze wat kan, is in ieder geval wel duidelijk. Ze laat met slechts gitaar die ze weliswaar soms samplet terwijl ze speelt (denk ik), de noodzaak tot andere instrumenten achterwege. Al moet gezegd dat het mooiste gedeelte van het concert was op het moment dat trompettist (en hij speelde nog een ander niet nader gedefinieerd instrument) Dan Brantigan aan kwam schuiven. Op dat moment etaleert Kaki wat minder haar niet geringe capaciteiten en bewijst ze dat ze ook op kan gaan in de sfeer van de muziek. Als ze alleen speelt zijn de nummers te verdelen in knappe en mooie nummers. De knappe zijn vooral leuk om naar te kijken, de mooie zowel om naar te kijken als om in op te gaan.

Al met al best indrukwekkend dus eigenlijk. Na afloop van het concert stond ze bij de tafel waar haar cd'tjes te koop waren. En dan valt ineens op hoe ontzettend klein ze is. Op het podium heb je dat dus helemaal niet zo door.

September is ze weer aan het touren 24 september 2008 Tivoli

Afgelopen vrijdag ben ik naar het concert van haar geweest in ICA in London. Na de ervaring van de vorige keer had ik beslist zin weer te gaan kijken. En alhoewel het niet vervelend was, haalde het het niveau van februari bij lange na niet.

Maar voordat Kaki aftrapte was het podium voor een half uurtje aan Jess Bryant. Zij vertolkte intieme folkliedjes begeleid op gitaar. Zeer sympathieke nummers, redelijk nasale stem waar ik wat minder van houd. Ze was erg zenuwachtig, maar dat was nergens voor nodig. Niet heel bijzonder, maar toch erg leuk.

En dan dus Kaki. Het was de laatste show van haar Europese tour en misschien zat daar het probleem. Ze was behoorlijk melig en iets te ontspannen. Ze zal het zelf erg naar haar zin hebben gehad, maar het zorgde wel voor veel kleine foutjes. Dan Brantigan die haar wederom bijstond was daarentegen veel meer gefocust. En van zijn kunsten heb ik dan ook wel kunnen genieten. Maar zeker als Dan van het podium afging en Kaki het alleen deed, viel het me gewoon tegen. Ze samplede zichzelf veelvuldig om zo steeds nieuwe geluiden te kunnen toevoegen zonder extra mensen nodig te hebben. Maar muzikaal leverde het niet veel op helaas. Er had beslist meer ingezeten.

Ben benieuwd naar de ervaringen van mensen die haar in Tivoli of Rotown gezien hebben!

Kan me eigenlijk wel in het bovenstaande vinden. In Utrecht kwam het concert ook niet echt van de grond - ze deed uitgebreid verslag van chat-contact met een vriendin in Californië en een merkwaardige anecdote die haar erg bezighield.

Af en toe liet ze wel wat van haar goede (aparte) techniek zien, maar het werd nergens een succes. Ik weet het op dat moment ook een beetje aan de omgeving; had een beetje het gevoel, als ze in een omgeving als het SJU-huis of een andere jazz-club had gestaan, er meer waardering vanuit het publiek was geweest, het optreden succesvoller was geweest. Het was nu een beetje tam, beetje veel aapjes kijken en aapjes luisteren. Betere concerten dit jaar gehoord in De Helling.

Aankomende maandag in Tivoli de Helling. Volgens mij zijn er nog kaarten te koop.