Dit klinkt als een oeroude blues, zo oud als de mensheid. Een universele stem van melancholiek verlangen met een ondertoon van hoop. Martin Kuchen schrijft thema's waar je keer op keer naar wilt terugkeren en waarvan je hoopt dat ze er tot in lengte van dagen op blijven improviseren. Machtig!
Vreemd genoeg doet het me denken aan Miles Davis' Sketches of Spain, waarschijnlijk zit er iets Spaans in de melodie of zo?
Dit nummer is zo geniaal, een ware mantra! Echt ontzettend blij om deze op plaat te hebben. Mij doet het meer denken aan Charlie Hadens' Liberation Music Orchestra - wat ook wel Spaanse invloeden heeft. Dus er moet inderdaad wel iets inzitten wat in die richting doet denken. Dat voortborduren op één thema maakt het bijzonder intensiverend en ontroerend. Prachtig nummer.
Mats Äleklint is trouwens een nieuw ontdekt personage voor mij, maar wat een boeiende trombonist zeg. Hopelijk komt er ook een film online van het All Included concert van vorig weekend. Er werd in ieder geval opgenomen en gefilmd.
Zooo, dat was geweldig: de hoge verwachtingen wel degelijk waargemaakt. Naar mijn idee heel veel nieuw spul gehoord. Alleen Every woman is a Tree heb ik herkend. Goed dat ze veel blijven varieren en vernieuwen.