menu
zoeken in:

shadowboxer
En dat niet alleen, speciaal voor mijn verjaardag komt -ie optreden in Groningen! Wat een held is het ook!

avatar van Insignificance
Als ie happy birthday voor je gaat grommen, kan je in alle rust heengaan..

Van z'n website:

It was recorded in Hollywood, California by Alain Johannes at his 11ad studio. The music was played by Johannes and Jack Irons with appearances from Greg Dulli, Josh Homme et al.

avatar van deric raven
Goed nieuws.

avatar van Mr. B
29 februari in paradiso

avatar van Mr. B
Kaarten zijn binnen!

avatar van freakey
Net gezien in Effenaar.... erg gaaf... maar bij 24-7 Spyz gisteren in 013 was wel meer te beleven en te zien....

avatar van Paalhaas
Setlist Mark Lanegan @ Effenaar, Eindhoven
2 maart 2012

Can't come down (B)
Sleep with me (HCTWC EP)
Hit the city (B)
Wedding dress (B)
Resurrection song (FS)
Gray goes black (BF)
Crawlspace (Screaming trees - Last words)
The gravedigger's song (BF)
Bleeding muddy water (BF)
Quiver syndrome (BF)
Creeping coastline of lights (ITCOY)
Riot in my house (BF)
Ode to sad disco (BF)
St. Louis elegy (BF)
Wish you well (HCTWC EP)
Phantasmagoria blues (BF)
Tiny grain of truth (BF)

When your number isn't up (B)
Harborview hospital (BF)
Methamphetamine blues (B)

10x Blues funeral
5x Bubblegum
2x Here comes that weird chill EP
1x Field songs
1x I'll take care of you

Gezien mijn bevindingen bij het nieuwe album kan ik kort zijn over deze tracklist:
Lanegan had er ook weinig zin in volgens mij, behalve één gefluisterd "Thank you" en het voorstellen van de band heeft-ie zich beperkt tot zingen. De nieuwe plaat werd bijna integraal gespeeld en het hele gebeuren deed erg obligaat aan. Een teleurstellende avond voor mij helaas.

avatar van Cygnus
Tja, 10 nummers van die nieuwe plaat is wel een beetje veel van het goede, ook al was Bleeding Muddy water het hoogtepunt van het concert. Dat Lanegan niet zo spraakzaam is, is wel bekend. Dat hij 4 keer 'thank you' tegen het publiek zei is al meer dan ik verwachtte. Maar ook ik had er meer van verwacht en daarbij komt dat ik het toch afzet tegenover het concert dat hij twee jaar geleden op Pukkelpop gaf: solo, begeleid door 1 gitarist. Daarbij valt de show van gisteren in het niet.



avatar van eightynine
Oeh, met J Mascis. Dat is wel een mooi affiche (niet dat de rest dat niet is...).

avatar van Sleepy House
Nieuw Lanegan album op komst! Het zal Phantom Radio heten en deze herfst uitkomen, voorafgegaan door de EP No Bells on Sunday (komt uit op 25 augustus).

Twee nummers uit dit nieuwe album heeft hij al toegevoegd aan zijn setlist: Judgement Time en I Am the Wolf.

Eerlijk gezegd was ik eerst niet zo enthousiast toen ik las dat Phantom Radio een gelijkaardige sound ging hebben als Blues Funeral. Lanegan's liefde voor Krautrock is helaas niet wederzijds, vanuit mijn perspectief dan. Maar deze twee bovenstaande nummers hebben toch wel een lekkere 'Desert vibe'. Vooral I Am the Wolf doet mij qua muzikale sfeerzetting aan Hospital Roll Call van Scraps at Midnight denken. Ik kijk hier toch wel erg naar uit!

avatar van staralfur
I am the Wolf heeft echt een subliem sfeertje, classic Lanegan wat mij betreft. Judgement Time heeft nog wat meer luisterbeurten nodig. Ik kijk hoe dan ook uit naar een nieuw album, ook al vond ik Blues Funeral niet zo heel denderend.

avatar van staralfur

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=bQnfgZr8JIc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van frolunda
Afgelopen zaterdag live gezien in de Effenaar,Eindhoven.Uitstekend concert door Mark Lanegan mede dankzij zijn prima op elkaar ingespeelde band en de goede geluidsmix.
Ook een hele mooie afsluiter door middel van Joy division's Atmosphere.

avatar van Poles Apart

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=G-QhrHzfSoY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Poles Apart
Mark deed het met Nicole Atkins, zeker geen belabberde keuze, afgelopen jaar:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=Ee6eI1P7IvY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



avatar van Poles Apart

https://d1wtzzt4oxg683.cloudfront.net/images/covers/originals_optimised/43/180543.jpg

"Straight Songs of Sorrow" heet het beestje, het gaat samen met z'n biografie, "Sing Backwards and Weep", dit is de tracklisting:

TRACKLISTING:

1 I Wouldn't Want To Say
2 Apples From A Tree
3 This Game of Love
4 Ketamine
5 Bleed All Over
6 Churchbells, Ghosts
7 Internal Hourglass Discussion
8 Stockholm City Blues
9 Skeleton Key
10 Daylight In The Nocturnal House
11 Ballad of A Dying Rover
12 Hanging On (For DRC)
13 Burying Ground
14 At Zero Below
15 Eden Lost And Found

Straight Songs Of Sorrow combines musical trace elements from early Mark Lanegan albums with the synthesized constructs of later work. The meditative acoustic guitar fingerpicking – provided by Lamb Of God’s Mark Morton – on Apples From A Tree and Hanging On (For DRC) echo 1994’s Whiskey For The Holy Ghost. Yet one of that record’s touchstones was Van Morrison’s Astral Weeks, echoed in the new album’s opener I Wouldn’t Want To Say, where Lanegan extemporises *à la Ballerina over musique concrète wave patterns generated by his latest favourite compositional tool, a miniature computer-synth called the Organelle. The lyric clings onto the music, emulating his book’s queasy momentum: *“Swinging from death… to revival.”

“That song is the explanation, the beginning and middle and end of that entire period of time,” Mark says. “The encapsulation of the entire experience, book and record. So I started with that.”

Lanegan affirms that every song references a specific episode or person in the book, albeit some more explicitly than others. Hanging On (For DRC) is a loving ode to his friend Dylan Carlson, genius progenitor of drone metal and a fellow unlikely survivor of Seattle’s narcotic dramas. “I was always unhappy, and he was the guy who was always smiling, even through my crazy schemes that eventually got both of us into a lot of trouble.” The richly cinematic mood of Daylight In The Nocturnal House, meanwhile, paints a more impressionistic scene: factory smoke, rain, a phone call from *“somebody’s grand-daughter”, who’ll *“pay to make somebody crawl/And send you to heaven.” The singer’s perspective is ambiguous. “I got into a lot of shady business in those years,” Lanegan says.

Longtime observers will recognise some familiar recurrent themes. Death. Destruction. Bad behaviour. In the case of At Zero Below, all in the same song. “Yes, I did burn someone with a cigarette,” Mark says. “Yes, I did spit in somebody’s face – maybe more than once in my life. Stuff I’m not proud of. That song is also about one of my many ex-girlfriends who is no longer with us. It’s all linked to the book.”

At Zero Below features two of the album’s many stellar guests. Singing admonitory harmonies with himself is Greg Dulli, another ’90s alt-rock veteran, Lanegan’s erstwhile partner in mischief and fellow Gutter Twin. The song’s incantatory fiddle is played by The Bad Seeds’ Warren Ellis. No lesser figure than Led Zeppelin’s John Paul Jones provides Mellotron on the serpentine Ballad Of A Dying Rover (*“I’m just a sick sick man/My days are numbered”). Aside from mandolin, all Daylight In The Nocturnal House’s cobwebbed atmospherics are by Portishead’s Adrian Utley. Ed Harcourt is Lanegan’s pick for album MVP (“He’s all over it – everything that he plays, piano or Wurlitzer, becomes magical”), with special mention to bassist Jack Bates, son of Peter Hook; that duo make especially distinctive contributions to Churchbells, Ghosts a bleakly humorous lament to the drudgery of life on the road (*“I’d ask somebody for a quarter/If there were someone for me to phone”).

Ketamine is a numb blues, with Lanegan shadowed by Cold Cave vocalist Wesley Eisold, who inspired the album’s only overt drug song (ironically, about a drug that Lanegan has never actually taken). “Wes is good friends with Genesis P-Orridge,” explains Mark, “and he said the last time he saw Gen she was in a hospital bed, saying to this priest, ‘No thank you sir, I don’t need any last rites, but if you have any ketamine that would be perfect.’” He laughs. “So I immediately wrote that song and had him sing on it. There’s drugs throughout the record – they’re rife in Bleed All Over – but that song was the only real specific one.”

The material on the last two Mark Lanegan Band albums had Lanegan’s words set to music by various other sources. But aside from the Mark Morton collaborations, Straight Songs Of Sorrow was built from the ground up by Lanegan alone, aided by producer Alain Johannes, his longtime consigliere. Only two other songs have shared credits, and even these stay in-house: Burying Ground and Eden Lost And Found were co-written by Mark’s wife Shelley Brien, with whom he also duets on the Rita Coolidge/Kris Kristofferson-style ballad This Game Of Love. “Let’s put it this way,” says Mark. “Every girlfriend I’ve ever had, for any amount of time, left me. All the good ones left me! Until my current wife. It was great to sing that with Shelley, it really shows she’s a great singer. And it has a depth of emotion that I’m not used to. This is a more honest record than I’ve probably ever made.”

A crushing twin-song centrepiece proves that. First, Stockholm City Blues, a sparse, beautiful, strings and finger-picking meditation on the remorse code of addiction (*“I pay for this pain I put into my blood”). Then, the seven-minute epic Skeleton Key, a supplicatory confessional (“I’m ugly inside and out there is no denying”) that also provides the album title. It’s a remarkable performance from a man whose punishment for plumbing the depths was simply to continue further along the road. “My wife called that my ‘redemption song’,” says Lanegan.

And indeed, there is a happy ending to this story. Just as his book closes with the hero overcoming adversity and turning, battered but cleansed, towards a new day, so Straight Songs Of Sorrow closes with Eden Lost And Found. *“Sunrise coming up baby/To burn the dirt right off of me,” marvels Lanegan, with his words echoed by Simon Bonney of Crime & The City Solution, an all-time hero. “I wanted to make a positive song to end this record, because that’s the way the book ended,” Mark says. “And what’s more positive than to have your favourite singer sing with you?”

Straight Songs Of Sorrow feels both definitive and unique, a culmination of its creator’s arc yet also indicative of the energy that drives him onto future horizons. No wonder Lanegan is proud.

“I do feel this is something special for me, something honest,” he says. “’Cos records are not real life, man – in case no one told ya. They’re just a fake version of life!” Mark Lanegan laughs. “Well, at least you have one now that’s a little closer to being real. Unfortunately, it’s by me.”



Gast
geplaatst: vandaag om 04:26 uur

geplaatst: vandaag om 04:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.