Death Metal, Nu-Metal, Black Metal, Heavy Metal... Wat zijn in gods naam de verschillen? Ik heb me nooit in Metal verdiept, maar sta er opzich wel voor open. Het lijkt me iets waar je naar kan leren luisteren... Maar als iemand me er wat meer over kan vertellen, graag

Edit: deze trouwens thuis in het Rock forum denk ik...

Death Metal - Kenmerkt zich door lompe gitaar riffs en dreunende drums. Alles vergezeld van een lage, gruntende/rochelende (liefst onverstaanbare) stem. Veel asociatie met de dood en alle manieren zoals het eigenlijk NIET hoort in te treden (moord etc.) Bands: Cannibal Corpse, Morbid Angel.

Black Metal - Kenmerkt zich door gierende riffs op de gitaren en een loeisnelle drum. Hoge krijsende vocalen. Veel asociatie met satanisme en anti-religie. Bands: Emperor (Anthems), Mayhem (De Mystheriis Dom Sathanas)

Heavy Metal - Lopende gitaar riffs met een hoge zang stem (verstaanbaar). Veel asociatie met spijkerstof. Bands: Iron Maiden.

Dat zijn zeg maar de hoofdgenres die ik zo uit m'n mouw schudt. De rest mag iemand anders doen

DOOM: Lood en loodzwaar, donker, traaaag en alles waarvan Moeders niet wil dat jij dat celebreert.

Bands: My Dying Bride, oudere Anathema, oudere Paradise Lost etcetera. Lees die namen maar eens goed, dan zie je de verschillen wel.
Als het goed is kun je aan de naam zien of iets een DEATH, GORE of DOOM-band is. Handig, toch? Echt over nagedacht.

Maarre...dajando, wat doe je ons aan man?
Al die discussies over stijlen...oeioei.

Hopen dat iemand anders het concept DARK Metal uitlegt.

En over de progressieve, avantgardistische Noorse Black/ Darkscene (Arcturus, Borknagar) begin ik al helemaal niet.

Ten eerste: Nu-metal is een mediaterm en heeft NIETS, maar dan ook NIETS met Metal te maken. Noem het mallcore ofzo .

Enfin, je hebt nogal wat genres binnen de Metal, waarvan de belangrijkste zijn:

Heavy Metal
Thrash/Speed Metal
Death Metal
Doom Metal
Power Metal
Black Metal
Gothic Metal [wat eigenlijk ook een mediaterm is]

In de loop van tijd zijn er allemaal versmeltingen van de verschillende genres ontstaan, maar laten we het overzichtelijk houden.

Het is eigenlijk allemaal begonnen met BLACK SABBATH. Een dinosaurus in de muziekgeschiedenis, die zelf op zich nog sterk op rock geënte muziek speelde, maar dusdanig zwaar en onorthodox dat het deuren opende voor latere bands om echte Metal te gaan spelen.

Van daar komen we bij de Heavy Metal. Denk hierbij aan bands als Iron Maiden en Judas Priest. Heavy Metal komt dus voort uit de basis die Black Sabbath heeft gelegd, maar verlegt de grens door een hoge snelheid en meer complexe songstructuren. Veel solo's, vaak gepaard met een hoge zang.

Thrash/Speed Metal is daar weer de overtreffende trap van. De bekendste voorbeelden zijn Slayer, Metallica en oude Sepultura. Hier ligt het tempo veel hoger en spelen blastbeats [drums die sneller gaan dan de gitaren] al een voorzichtige rol.
Het grote verschil tussen Speed en Thrash Metal, is dat laatstgenoemde wat smeriger en agressiever klinkt dan Speed Metal. Metallica bijvoorbeeld is Speed, Slayer is Thrash. In de praktijk worden de beide termen echter door elkaar gebruikt.

Death Metal is zeer duistere muziek. Hard, snel, gemeen. Hier vieren de blastbeats echt hoogtij. De gitaren zijn zwaar en lomp en de zang is in de vorm van een grunt [hele lage, diepe vocalen]. Boegbeelden zijn Death, Morbid Angel, Immolation, Entombed.

Doom Metal is heel langzaam; eigenlijk is het gewoon vertraagde Heavy of Death Metal. Het is de stroming die ook het zwaarst gebaseerd is op Black Sabbath, omdat die ook al van dat zware en langzame in hun muziek verwerkten. Luister maar eens naar het nummer Black Sabbath, daar hoor je het echt. De zang kan variëren van "normaal" tot grunts en screams.
Bands: My Dying Bride, Winter, Katatonia, oude Cathedral.

Power Metal is gewoon hele snelle Heavy Metal, met keyboards. Vaak erg vrolijk en springerig.
Voorbeelden zijn Helloween, Stratovarius, Nightwish, Sonata Arctica.

Black Metal is hele duistere, haatdragende muziek. Van oudsher is het heel simplistisch van opzet, een paar powerchords en je bent er praktisch al. Het belangrijkste in deze stroming is dan ook de sfeer en de thematiek. Deze draait veelal om anti-christelijke waarden en een hang naar een ver heidens verleden. Veel Scandinavische bands verheerlijken ook hun Viking-roots, hieruit is de benaming Viking Metal ook ontstaan. Dit is niets anders dan Black Metal gecombineerd met Scandinavische folkmuziek.
Noorwegen was in de begindagen het belangrijkste land voor Black Metal [DARKTHRONE, Burzum, Mayhem, Gorgoroth, Emperor, Immortal], maar is dat allang niet meer.
Goede BM bands: het oude materiaal van de bands hierboven, voorts Nehëmah, Craft, FUNERAL MIST, Judas Iscariot, Grand Belial's Key, enz.

Gothic Metal weet ik weinig van, maar dit genre heeft zijn roots in de Heavy/Doom Metal. Grootste kenmerk is vaak een lekker wijf in een jurk . Het is een beetje precaire term, omdat heden ten dage veel bands hieronder gerekend worden, terwijl ze het niet zijn. Dingen als Within Temptation enzo.

Ik ben er wat snel doorheen gesjeesd, er is nog veeeeeeel meer te vertellen, maar dit leek me voor een nieuweling wel voldoende om mee te beginnen. Heb je wat houvast .

Vergeet White Metal niet.

Christelijke herrie

Is Metal dat vreselijke gerag op die gitaren en met zo'n klere drum wat op muziek moet lijken?Kan ik echt niet hebben,sorry.

Wat mij betreft bestaat Dark Metal niet. Sommige bands vinden hun oorsprong in de Black Metal, maar omdat ze andere invloeden in hun muziek hebben plaatsen mensen het vaak in dit verzonnen hokje. Vaak is het Black/Death ofzo [Aeternus als bekendste voorbeeld].

Arcturus is een vrij experimentele band inderdaad, die vrij prominente Black Metal muzikanten in de gelederen heeft [gehad]. Samoth van Emperor heeft er nog in gezeten, meen ik.
Melodieuze BM met veel experimentele electronica, latere Mayhem is er ook een voorbeeld van.

Borknagar vind ik niet in dat straatje passen. Ik ken ze niet zo heel goed, maar ik zou ze eerder qua ontwikkeling bij de latere Emperor enzo plaatsen. Maar pin me er niet op vast.

Mathmetal of mathcore (mathmetical=wiskundig)
Metalen zusje van mathrock.
Vrij technisch uitgevoerde muziek met wisselende maten en tempi. Vaak weinig 4/4. Dissonante gitaarlijnen. Instrumentaal of met powerzang (voor de meeste mensen ook wel bekend als schreeuwen). Een goede "zang' voegt veel toe aan de intensiteit van de muziek.

O.a. Dillinger Escapeplan, Botch, Converge, Today is the day, Mastodon, Keelhaul, Knut etc. Zie met name Relapse records of Hydrahead.

Er zijn vele benamingen voor deze metalvorm overigens.
Ik noem het zelf gewoon rock of metal.

Kijk, zo leer je nog eens wat. Bedankt.

Heel wat te pindakazen

Veel plezier .

Wat zijn gernes?

Guttegut, dan moet ik maar weer in de bres springen voor Nu Metal geloof ik.

Nu metal is een genre wat eerst 'spooky core' genoemd werd en op de kaart is gezet door bijvoorbeeld de eerste platen van KoRn, Limp Bizkit (wiens eerste album '3 dollar bill y'all, geloof het of niet, behoorlijk goed is), System of a Down, (hed)p.e., Incubus en Static - X.

Nu metal is daarna (net zoals in de Black Metal scene een paar jaar geleden gebeurde) vervuild. Bands als Papa Roach, Limp Bizkit, Linkin' Park en Sum 41. Geloof het of niet, die bands werden allemaal nu-metal genoemd terwijl de juiste benaming gewoon 'rock' had moeten zijn. Zelfs Tool werd nu metal genoemd: onzin dus.

Nu is er nog maar weinig goede nu-metal over. Nu metal kenmerkt zich door een groove (vooral in de drums), pakkende riffs die hand in hand gaan met bruut geweld, maar die zo overschakelen naar rustige melodieuze stukken.

Een paar voorbeelden van nu metalbands en hun raakvlakken:

Slipknot: Nu metal gecombineerd met Death Metal.
Static X: Nu metal met veel electronica, stampend.
(Hed)pe: Nu metal met rap, reaggae en hiphop.
KoRn: Nu metal waar het alleen maar draait om de groove.
Deftones: sferische, melodieuze nu metal.

Nou ja, open je ogen en zie dat nu metal veel meer te bieden heeft dan Limp Bizkit of Linkin' Park, in de underground zijn veel bandjes die niet onderdoen voor metalbands in hardheid, inventiviteit of eigen stijl. Het is alleen even zoeken.

Hmm, spring volgende keer maar iets dieper in die bres, want dit eh, ja, snijdt geen hout zeg maar.

Nu-Metal is een mediaterm, geen muziekgenre.

De muziek van Korn en al die andere inwisselbare troep is rockerige muziek waar je lekker bij op kan springen en uit je dak kan gaan en heeft, nogmaals, NIETS met Metal te maken.

Mallcore. Dat is het.

Onzin en kortzichtig. Dat zou hetzelfde zijn als dat ik zou zeggen dat Dark Funeral en Emperor dezelfde inwisselbare troep zijn omdat ze allebei black metal spelen, terwijl het verschil voor ons heeel goed te horen is.

Nee, en als je bijvoorbeeld Iowa, Wisconsin Death Trip, The End of All Things To Come of Broke hebt gehoord vraag ik me af of je het nog zo inwisselbaar vindt. Doe me een lol en luister even verder dan je black/death/trash hoofd lang is, en kom dan bij me terug. Ik zeik prog metal ook niet af omdat ik alleen maar de platen van Pain of Salvation of Spiral Architect ken, snappie?

Dark Funeral en Emperor is ook inwisselbare troep! Beetje ongelukkige voorbeelden in deze.
Verschillend in sound ja, maar het blijft allebei troep.
Zo ook met al die bands die jij noemt.

Als puisterige puber heb ik veel Mallcore geluisterd, dus ik weet wel degelijk waar ik het over heb als ik zeg dat dit hele genre, de underground incluus, gewoon een lauwe muzikale drol is. Inhoudelijk heeft het niets te bieden, de creativiteit en innovatie is nihil en het zorgt alleen maar voor verdunning binnen de genres die het beweert te mengen.

Dan ben ik maar kortzichtig, prima. Slechte muziek moet gewoon bij zijn naam genoemd kunnen worden, maar ja, dan ben je niet "open minded". Fuck dat. Dan maar bekrompen hoor.

En het is verder kijken dan je neus lang is, niet je hoofd.

Je neus dan, whatever. Ik heb gewoon het sterke idee dat Nu-metal wordt afgerekend op Limp Bizkit. Dat zou hetzelfde zijn als Black Metal afrekenen op Cradle of Filth, onzin dus.

En ik heb het idee dat ik heel wat plaatjes in mijn platenkast heb staan die je van mening zouden kunnen veranderen. Probeer gewoon 's een nummertje Static X of iets dergelijks, ik vind het te makkelijk van je om nu alles over 1 kam te scheren.

Want 'zo ook met al die bands die jij noemt' Erg flauw, en ik kan me dus ook niet voorstellen dat je ze allemaal goed geluisterd hebt, want zodra ergens een stempel 'nu' op gedrukt wordt luister je het niet meer, of heb ik het mis?

Ik vind Static X eigenlijk meer Nu-industrial

Ja, klopt ook wel. Geniale plaat ook trouwens.

Leuke topic, en wat een gezeik over hokjes. Ten eerste hou ik van allerlei soorten Metal, maar niet alleen metal. Metal was ooit vrij bekrompen en is dat in bepaalde kringen nog steeds. BV dat puriteinse gezeik binnen de Black Metal.

Wat ik dan niet snap van Dionysos is dat hij Black Metal van de oude school de hemel in prijst, terwijl dat naar mijn idee vaak inhoudsloos is en niet innovatief(tegenwoordig dan) en Nu-metal unaniem de grond in boort, terwijl bands als Korn toch echt wel innovatief zijn. Korn is dan ook de enige band waar ik naar kan luisteren in dat genre, maar dat wil niet zeggen dat de rest crap is. Eigenlijks overstijgt Korn het Nu-metal genre, net als Candiria maar dat terzijde.

Hetzelfde gaat op voor je statement dat de latere Emperor troep zou zijn.?!?!Waarom? Omdat het technisch en goed geproduceerd zou zijn? Begrijp me niet verkeerd, ik vind bands als Darkthrone, Carpathian Forest ook te gek, maar innovatief en diepzinnig/met veel inhoud, nou nee.

En tja, is elke genre benaming niet gewoon een media term? Interessant om te kijken hoe een term gemeengoed is geworden.

Persoonlijk vind ik vaak bands goed die meerdere genres met elkaar verweven of bands die juist tot in het extreme bij 1 genre blijven.

In de jaren tachtig en begin jaren negentig was het nog vrij simpel om een metalband in bepaald hokje te plaatsen, maar dat is tegenwoordig vaak moeilijker, vaak noem je het bv nog wel blackmetal omdat de bandleden uit die scene komen, terwijl dat het niet meer is. BV Arcturus, Ulver, dan krijg je benamingen als Avant Garde Black metal, klinkt lekker intellectueel.

Misvatting over Doom Metal is dat vaak alleen bands als My Dying Bride, oude Paradise Lost en Winter genoemd worden. Terwijl tegenwoordig doom verwant kan zijn met Stoner(Electric Wizard, Goatsnake), meer traditionel metal(Spirit Caravan, Reverend Bizarre), Sludge(Grief, Eye Hate God) en zelfs Ambient(Sunn O))), Boris, Earth) en je hebt dan nog bands als Khanate en Pelican, die al helemaal niet te plaatsen zijn.

Anyway, er gebeurt veel moois op metal gebied en men experimenteert er lustig op los. Goeie zaak.

Kom op zeg, deze vergelijking raakt toch kant noch wal!
Als jij Black Metal van de oude stempel inhoudsloos vindt, sorry, maar dan heb je er niets van begrepen. Eerst even zorgen waar je het over hebt a.u.b.

Het gros van de huidige "Black Metal" scene is wel in essentie te vergelijken met mallcore, ze gaan namelijk allebei niet verder dan de oppervlakte.



Latere Emperor is niets anders dan een clubje technische rukkers met Ihsahn aan het hoofd, die met niets anders bezig waren dan kijken hoeveel hoogstaande riffjes ze nu weer in een album konden proppen, om dat dan zoveel mogelijk dicht te blasten.
Dat heeft niets meer met kunst te maken, maar met zielloze kunde.
En ja, dat is nou net even niet waar Black Metal, of eigenlijk gewoon muziek in het algemeen, om draait.



Nee.



Ik kan sommige bands die wat experimenteler te werk gaan ook goed waarderen, Arcturus en In The Woods... om twee voorbeelden te noemen.
Maar jammer genoeg zijn er meer bands die helemaal doorslaan en het experimentele en technische belangrijker vinden dan goede muziek maken. Kunde dus nogmaals. En daar luister ik geen muziek voor.



Inderdaad, de genres raken oververzadigd en het aantal klonen is zwaar toegenomen. Het is moeilijk om nog "uniek" te zijn, daarom dat veel bands hun heil in de crossover zoeken.

En Avant-Garde Black Metal is weer zo'n perfect voorbeeld van een gehypede media-term .



Nou....ik zie toch meer de nare keerzijde van die medaille.
Maar goed, smaak.

MESHUGGAH!!

Dionysos schreef


Wat moet ik hier mee? Deze opmerking begrijp ik niet nee. Ik ken de bands van de oude stempel, jij zal er ongetwijfeld meer van weten en er vaker naar luisteren. Tekstueel stelt het vaak niet veel voor, soms ook wel, maar daar heb ik het niet over. De teksten van Emperor heb ik altijd kunnen waarderen, juist omdat ze niet alleen gaan over Kill CHristianity en het onheilig copuleren met onschuldige maagden.



Techniek heeft ook met muziek te maken, dat jij door al die techniek en dichtplakkerij het niet meer kan verteren, tsja. It's your loss. Het is gewoon een andere vorm van muziek maken wat jij blijkbaar niet trekt. Hetzelfde gaat op over jou opmerking dat het experimentele weinig met muziek maken te maken zou hebben. Onzin, het is een vorm van muziek maken.

Maar het is nu denk ik wel duidelijk dat wij verschillen in opvatting over wat muziek zou moeten zijn, wat inhoudsloos is, etc.

Goh, echt?

Ik heb jullie gesprek gevolgd en ik ben het met Dionysos eens. Persoonlijk vind ik oude black metal geweldig en zeker niet inhoudsloos. Tevens vind je daar ook veel experimentele bands in terug.
Ik heb vroeger ook veel naar Emperor geluisterd en kon het toen zeker waarderen, maar ik vind het toch snel vervelen en het is zeker niet met de ´oude stempel´ te vergelijken kwa genialiteit (ja ja, ik vind Black Sabbath geniaal)

Maar da's dan weer Doom (Sabbath dus.....)

Mallerd, Black Sabbath is hele zware Bluesrock die later qua structuren meer naar Metal toe en verder van de Rock af zou gaan.

Doom kwam pas later.

Wat een discussie weer zeg. Black Sabbath is doom en als je het bluesrock noemt dan kun je Deicide net zo goed ook bluesrock noemen, alles was in de 70 beïnvloed door de blues, wat nog niet wil betekenen dat het dan direct bluesrock is.

Zo dat was een redelijk lange zin.

Ik ben het wel eens met Dionysos dat Emperor zuigt, voor de rest vind ik de discussie een beetje: kijk mij ik ben conservatief, kijk mij ik ben openminded

Die kan ik makkelijk terugkaatsen door te zeggen dat een band die een paar doomriffs in een aantal nummers verwerkt heeft niet per definitie gelijk een volwaardige Doomband is.

Black Sabbath gaf de aanzet, maar het was niet de uitvoerder.

En verder heeft Deicide toch bar weinig met de jaren 70 van doen dacht ik zo...

Het is pas later Doom genoemd ja, voor mij zijn ze de grondleggers van de metal en als je er nu op terugkijkt is het gewoon DOOM punt.

Triest om te constateren dat trendies het altijd beter weten, jij denkt straks zeker ook nog dat Muse metal is... zucht

Ach zo. Dat is wel een redenering waar ik mij enigszins in kan vinden. Ik noem het zelf ook gewoon steevast een volwaardige Metalband, ook al zijn ze het van origine niet. Maar het is hun fundamentele rol waardoor dergelijke benamingen hen wel toebedeeld kunnen worden, ja .



Eh, waar HEB jij het over????