Door de serie CHANSONS! van Matthijs van Nieuwkerk en Rob Kemps staat dit genre weer eens opnieuw in de schijnwerpers. Als ik de artiesten voorbij hoor komen, denk ik wat zonde dat het veel te weinig aandacht krijgt. Mondjesmaat dringen er wel eens in Nederland wel eens nummers door en inmiddels kent ook iedereen wel Jacques Brel en Charles Aznavour of komen veel Nederlanders wel eens in Parijs of luisteren naar Radio Tour de France maar daar blijft het dan bij. Zelf volg ik deze muziek ook niet op de voet, teveel georiënteerd op alles wat Engels zingt en ook de media weten doorgaans niet beter. In Wallonië en ook in Vlaanderen ligt dit direct al veel anders, dit kan ook niet anders vanwege de aanwezigheid van een groot Franstalig taalgebied. Zelf luister ik regelmatig naar
FIP/ die meen ik ook op sommige kabels in Nederland te vinden is. Ik sta dan versteld van de eclectische muziekkeuze van deze zender, maar dit is een ander verhaal.