Zijn er op MuMe die een beetje verstand hebben van poezie en dichters? Of het zelf soms lezen?
Ik heb laatst de dichtbundel Ariel van Sylvia Plath gekocht en vond het erg mooi.

Nu wil ik graag wat meer bundels kopen dus als mensen tips hebben (Nedelands, Engels of vertaald werk) hoor ik het graag.

Ik heb er wel (wat) verstand van, maar enkel Engels en vooral oudere dingen. Daarom kan ik ze echter natuurlijk nog wel aanraden, alleen weet ik niet wat voor soort dichtwerk je ligt. Dingen die in ieder geval echt geweldig zijn:

- alles van Alexander Pope; een werk als Essay on Criticism is geniaal en hilarisch
- alles van John Dryden; een werk als MacFlecknoe is pure humor, echt geweldig!
- James Thomson; dichter van mooie plaatjes, maar niet op een kitscherige manier
- Thomas Gray; beetje in de lijn van Thomson, maar wat grimmiger (en wat mij betreft mooier)
- William Shakespeare; uiteraard weet elke ongecultiveerde sjonnie je te vertellen dat Shakespeare cultuur ááádemt, maar ja, hij was gewoon echt goed - zijn Sonnetten zijn geniaal
- een wat recentere: Ezra Pound, ook simpelweg geniaal

Op Nederlandse bodem zou ik vooral Gerrit Komrij eens checken, die gast is ge-ni-aal!!

een voorbeeld:

EEN GEDICHT

De eerste regel is om te beginnen.
De tweede is de elfde van beneden.
De derde is om wat terrein te winnen.
De vierde moet weer rijmen op de tweede.

De vijfde draait u plotseling een loer.
De zesde heeft het twaalftal gehalveerd.
De zevende schijnt zwaar geouwehoer.
De achtste bloedserieus. Of omgekeerd.

De negende vertelt nog eens hetzelfde.
De tiende is misschien een desillusie.
De elfde is niets anders dan de elfde.
De twaalfde is van niets de eindconclusie.

Gerrit Komrij is zeker een aanrader.

Dan denk ik nog aan Alexander Pope. Zal eens kijken wat ik nog meer heb.

Mijn favoriet is toch wel Pablo Neruda. Canto General is zijn bekendstse werk. Een aanrader.

William Blake en T.S. Elliott zijn mijn standaard aanraders, al zijn die van Elliott soms wat moeilijk te verteren (als meneer een cryptische omschrijving geeft van de gele rook die die vanuit zijn raam kan zien dan kun je wel eens een beetje vertwijfeld blijven lezen )

Als je echt hartverwarmende poezie wil lezen van nederlandse bodem dan moet je Willem Wilmink lezen. 'Ik had als kind een huis en haard' is een prachtige introductie.

T.S. Eliot bedoel je - wel erg goed overigens, evenals Blake. Dan moet ik gelijk nog even Wordsworth en Coleridge noemen, ook briljant.

Ik heb zo een beetje rondgesurft op internet. Ik denk dat de heel oude poezie en dan vooral in het engels nog wat moeilijk zijn.
Maar Ezra Pound en T.S. Eliot ben ik wel benieuwd naar.

En ja Gerrit Komrij absoluut.

Ook de vertalingen van Pablo Neruda leken me erg mooi, van wat ik op internet gelezen heb.

Ook heb ik wat dingen van recentere dichters gezocht zoals de Rotterdams/ Antwerpse dichter Ramsey Nasr

even een mooi stukje van hem:

ik wreef haar in
en doorzichtig vernederend fonkelniezen
kwam over mij o wonder daar ging ik
men zou van minder uit schamen gaan
maar dit was mijn ziekte baarlijke liefde

Uit de bundel 'Onhandig bloesemend'

Mwoh, valt erg mee. Pope's vroege werk is bijvoorbeeld zo klaar als een klontje (hoewel een editie met annotaties wel erg handig is) - en teksten van bijvoorbeeld Gray, die gaan niet meer over tekst, die gaan gewoon recht het hart in. Een stukje Gray, uit het welbekende Elegy Written in a Country Churchyard:

Yet even these bones from insult to protect
Some frail memorial still erected nigh,
With uncouth rhymes and shapeless sculpture decked,
Implores the passing tribute of a sigh.

Their name, their years, spelt by the unlettered muse,
The place of fame and elegy supply:
And many a holy text around she strews,
That teach the rustic moralist to die.

For who to dumb Forgetfulness a prey,
This pleasing anxious being e'er resigned,
Left the warm precincts of the cheerful day,
Nor cast one longing lingering look behind?



Een stukje Pope, uit Essay on Criticism. Hier zie je duidelijk hoe compact Pope z'n (satirische) boodschap verpakt:

Some have at first for Wits, then Poets past,
Turn'd Criticks next, and prov'd plain Fools at last;
Some neither can for Wits nor Criticks pass,
As heavy Mules are neither Horse or Ass.
Those half-learn'd Witlings, num'rous in our Isle,
As half-form'd Insects on the Banks of Nile:
Unfinish'd Things, one knows now what to call,
Their Generation's so equivocal:
To tell 'em, wou'd a hundred Tongues require,
Or one vain Wit's, that might a hundred tire.



Met een beetje Googlen kom je trouwens heel eind, vooral van oudere dichters kun je veel vinden (geen copyright), vaak ook met annotaties.

In ieder geval, veel plezier met wat je dan ook gaat lezen!

Kent er iemand het werk van Dylan Thomas. Schijnt dat veel artiesten uit de popmuziek door hem zijn beinvloed, zoals John Lennon en Bob Dylan.

Bob dylan heeft zelfs zijn naam deels overgenomen.

Dylan Thomas wordt vaak geciteerd inderdaad in zowel literatuur als in popmuziek (films schieten me niet te binnen).

Maar een gedicht als 'do not go gentle into that good-night' is voedingsbodem gebleken voor heel wat mooie boeken en muziek. Prachtig gedicht!



En zijn hoorspel 'under milkwood' was baanbrekend!

Een Belgische tip: Jotie 't hooft. Zijn gedichten zijn enorm donker.

Zijn levensstijl was ook excentriek (zoals de meeste dichters waarschijnlijk). Hij heeft zijn hele huis zwart geverfd en stierf al op zijn 21ste na zelfmoord (was ondertussen al zijn 3de poging). Hij word ook vaak vergeleken met Jim Morrison.

Zowel zijn biografie als zijn dichtbundels zijn aanraders

Ik heb de voordracht door Dylan Thomas van 'do not go gentle into that good-night' pas gehoord. Hoe hij dat doet is het net muziek.

Ramsey Nasr is inderdaad een aanrader!

Ik lees ook heel graag de gedichten van Sara Teasdale.

wieoe nog een Ramsey Nasr liefhebber. Ik zo nog eens wat lezen in ´27 gedichten en geen lied´.

Sir John Betjeman: Slough

Slough
Come friendly bombs and fall on Slough!
It isn't fit for humans now,
There isn't grass to graze a cow.
Swarm over, Death!

Come, bombs and blow to smithereens
Those air -conditioned, bright canteens,
Tinned fruit, tinned meat, tinned milk, tinned beans,
Tinned minds, tinned breath.

Mess up the mess they call a town-
A house for ninety-seven down
And once a week a half a crown
For twenty years.

And get that man with double chin
Who'll always cheat and always win,
Who washes his repulsive skin
In women's tears:

And smash his desk of polished oak
And smash his hands so used to stroke
And stop his boring dirty joke
And make him yell.

But spare the bald young clerks who add
The profits of the stinking cad;
It's not their fault that they are mad,
They've tasted Hell.

It's not their fault they do not know
The birdsong from the radio,
It's not their fault they often go
To Maidenhead

And talk of sport and makes of cars
In various bogus-Tudor bars
And daren't look up and see the stars
But belch instead.

In labour-saving homes, with care
Their wives frizz out peroxide hair
And dry it in synthetic air
And paint their nails.

Come, friendly bombs and fall on Slough
To get it ready for the plough.
The cabbages are coming now;
The earth exhales.