Het leek er eerst niet naar uit te zien, maar door een gulle hand wist ik sinds gisterennamiddag dat ik toch naar Werchter kon vandaag

Druk druk druk... en warm dat het was...
Maar het was vooral ook een zeer geslaagde festivaldag, met heel veel sfeer en goedgezinde mensen, maar vooral prima concertjes!


ARSENAL mocht openen en deed dat zeer goed. De triphop & Rock van dit groepj slaat echt wel aan.. en over de vocale prestaties van zangeres én zanger ook niks dan goeds...


ROXY MUSIC was wat mij betreft al meteen een eerste hoogtepunt van de festivaldag. Dit was subliem. Ferry & co kunnen het nog altijd, en hoe! Naar dit optreden keek ik enorm uit en ik was allerminst teleurgesteld.
Bryan Ferry lijkt nooit oud te worden zijn onafscheidelijke maatpak staat hem voorbeeldig... De band putte vooral uit het bekende werk, maar deed dat met verve. Alleen doodjammer dat publiek er nogal tam bij bleef... Niet dat ze hun best niet deden integendeel!

We kregen ondermeer "Virgina Plain", "let's Stick TOgether", "Avalon", "More Than This", een subliem "Jealous Guy".... en niet te vergeten "Do The Strand"..

Prima optreden, maar wat mij betreft véél te kort.



SIMPLE MINDS hebben net nog BOSPOP afgesloten in Weert en enkele uren eerder stonden ze dus op Werchter. Wil dat zeggen dat de sympathieke schotten daarom hun krachten spaarden voor 's avonds? Zeker niet! Net zoals ROXY MUSIC gingen ze ervoor, en hoe. Met dàt verschil dat zij er blijkbaar wel in slaagden om de weide tot bewegen aan te zetten....
Ik kon dit optreden meemaken vanuit de "snakepit" op de eerste rij en had daar een prima plaatsje. In de snakepit was het één groot feest wat van de haast emotieloze gezichten in de VIP-ruimte eniet gezegd kon worden. Ook op de weide was haast iedereen aan het meedoen, zo werd mij later verteld.
Simple Minds waren duidelijk in topform al merkte ik op dat Jim Kerr blijkbaar soms toch wat stemproblemen had .. ik dacht wel: als dat maar goed gaat vanavond...
De band speelde een strakke set met aan het begin drie nummers uit hun recentste album "Black & White 050505" en deed verder zoals ook de andere bands vandaag: met een heuse best of uitpakken.
Brilliant optreden dat bastte van de energie en enthousiasme zowel op het podium als in het publiek... er werd duchtig mee-gelalalalala't tijdens het onvermijdelijke "Don't You Forget about me", en in de handjes geklapt, en ook heel veel gedanst..Ja ja.. ondanks de hitte!

Op de setlist:

Intro: "Silent Shout" (The Knife)
STAY VISIBLE
HOME
DIFFERENT WORLD (Taormina.me)
SEE THE LIGHTS
MANDELA DAY
ALL THE THINGS SHE SAID
GHOSTDANCING - GLORIA
WATERFRONT
DON'T YOU FORGET ABOUT ME
SANCTIFY YOURSELF
*
NEW GOLD DREAM
ALIVE AND KICKING



SIMPLY RED dan. Daar kan ik kort over zijn wegens niet bewust meegemaakt. Besloot toen van eens wat naar bekenden op zoek te gaan op de weide en slaagde daar nog in ook. Op de achterground hoorde ik wel flarden bekende Simply Red deuntjes... maar dat was het dan ook. Merkte wel op dat de weide zich bleekbaar vrij gelaten aan zich voorbij liet gaan... Schril contrast met de vorige act dus



STING was een ware revelatie voor mij. Ik vreesde voor te veel rusitge nummers en te weinig echte rockers zoals - naar men mij vertelde - wel eens het geval kan zijn bij Sting. Maar deze Gordon Summer speelde een uitstekende uigebalanceerde set met veel plaats voor Rock, zowel in de vorm van de vele uitstekende POLICE-classics als de meer 'rockende' jasjes voor sommige van zijn jazzy songs... al wàren er natuurlijk wel zeer mooie rustpunten (zoals bvb. "Fragile": kippenvel!)

Alsof hij er vanaf wilde zijn opende STING met "Message In A Bottle". De brave man moet het nummer wellich evenveel spelen als pakweg Simple Minds "Don't You..". Trouwens: een stevig rockende versie kregen we, met meteen daarna, zéér tot mijn tevredenheid een hevige superversie van "Synchronicity II".
De set zou dan afgewisseld worden met Police & Sting parels.

Sting was enorm goed bij stem en leek er enorm veel zin in te hebben, net zoals zijn band trouwens... hoogtepunten waren zeer zeker het al eerder vermeldde "Synchronicity II", "Fragile" en ook zijn versie van "A Day In A Life" van The Beatles. Ook héél zwaar de moeite: "Driven To Tears" en "When The Worlds is Running Down (you make the best of what is still around)". EN.... de oeroude punksong "Next To You". Wow.

Voor mij was dit eigenlijk de "hoofdact", want daarna ben ik vertrokken, de Werchter CLassic bus in, en in Leuven net nog de trein naar Brussel gehaald, om daar dan naar Mechelen te treinen. Of BRYAN ADAMS goed of slecht was wéét ik dus niet. Zelf intereseert de canandees me minder, maar we vernemen wellicht wel snel hoe goed of slecht het was.

De setlist van STING:

MESSAGE IN A BOTTLE
SYNCHRONICITY II
IF I EVER LOSE MY FAITH IN YOU
WALKING ON THE MOON
AN ENGLISHMAN IN NEW YORK
SHAPE OF MY HEART
DRIVEN TO TEARS
EVERY LITTLE THING SHE DOES IS MAGIC
WHY SHOULD I CRY FOR YOU
FIELDS OF GOLD
A DAY IN A LIFE
IF YOU LOVE SOMEBODY (SET THEM FREE)
VOICES INSIDE MY HEAD
WHEN THE WORLD IS RUNNING DOWN YOU MAKE THE BEST OF WHAT IS STILL AROUND
ROXANNE/ SO LONELY/ ROXANNE
===
? een mij onbekend "exotisch" nummer
EVERY BREATHE YOU TAKE
NEXT TO YOU
FRAGILE


Een zeer gezellige Werchter Classic was het, met een goede affiche! En wat mij opviel was dat bij alle groepen het geluid heel erg zuiver stond, en zo was het echt genieten van een fluitende, mondharmonica spelende Bryan Ferry, de Sax bij Roxy Music.. de heerlijke bass van Sting, de vette strakke drums van Mel Gaynor, ... enzoverder... top!



Goed. na een geslaagd dagje Werchter....


Slaapwel!

Mark