Ja, ik dacht dat het misschien een aardig idee was om een topic als deze te openen. Zelf heb ik best veel concerten en gigs bijgewoond. Veel waren erg goed of spectaculair. Ook waren er optredens waarbij een bepaald moment veel indruk maakte of die mij op 1 of andere manier wist te verbazen.
Er zijn er beslist meer die eens iets hebben bijgewoond of gewoon heel vaak zoiets levendigs bezoeken. Of was het een optreden op DVD die je stijf achterover deed zitten?
Hoe dan ook heb ik redelijk ervaring met dit soort dingen.
Het kan dus beslist over een gig gaan van 20 jaar gelee ofzo dat indruk maakte. Maar laat ik de spits afbijten en zien wat ervan komen gaat.............
Het zal een 1993 geweest zijn ofzo. Een vriendin van me verplichtte me (als 't ware) om eens mee te gaan naar the Cure. Ze kreeg me zover om mee te gaan. Ik had echt een heel droog optreden werwacht eerlijk gezegd, maar het tegendeel was waar. De 'dwang' heeft geresulteerd dat ik een concert heb bijgewoond die ik tot op heden nog altijd als 1 van de mooiste uit m'n leven beschouw......
.......het doek ging open en daar kwam een majesteus tempelachtig podium ten rijze. Geen flashlight, geen overmatig spectakel, maar een meer sfeervol en neonachtig met mystiek geaccentueerde belichting droeg bij als voorbode in een belofte op 'tgeen wat zou komen gaan: gewoon een avond vol mooie muziek met diepgang in gala.
Ja, zo heb ik het wel een beetje ervaren. Ik heb de hele avond intens genoten van verschrikkelijk mooie muziek. Ik zat met opengesperwde ogen, mond wijd open en hart vol beroering me te verwonderen dat een waveband die ik eens verachtte en verwachtte dat ze niet meer konden dan een drietal akkoorden, zulk een intens en mooie muziek maken konden. Ik heb niet gedanst, geen moment, niet ge-headbanged, niet gepogo-ed. Nee, dit was een luisterconcert waarbij iets moois ten gehore werd gebracht. Ik heb alleen geluisterd, als bij een symfonieuitvoering van een werk als van Mozart ofzo. Schitterend. The Cure live heeft een verpletterende indruk op mij gemaakt.

Bij het Metallica concert afgelopen 8 juni. Vlak nadat ze het hele Master Of Puppets album hadden gespeeld lieten ze op het scherm een gigantische foto van Cliff Burton zien. Prachtig moment, toen 30.000 man begon te juigen!

Bij deze topic zal dan toch zeker het optreden van Roger Waters op Arrow classic rock van juni dit jaar horen.
Ik ben nog nooit eerder zo diep onder de indruk geweest van een optreden.
Een totale multi media ervaring met een werkelijk subliem surround geluid. Het geluid was zo goed dat je tijdens het intro van bijvoorbeeld sheep gewoon om je heen keek waar die schapen toch bleven.

Ik ben gister naar de long winters geweest in de ekko en dat was echt het leukste concert sinds tijden dat ik gezien heb!!! Echt super!!!

Op 30 augustus van dit jaar ben ik naar Pearl Jam geweest in het Sportpaleis en ik moet zeggen het was een van mijn beste concerten die ik ooit heb gezien.
Had ze al 1 keer eerder gezien maar toen vielen ze wat tegen maar nu hebben ze de power weer helemaal terug.
Een aanrader voor iedereen die een keer een topconcert wilt meemaken.

Andere memorabele concerten waar ik naartoe ben geweest waren Bruce Springsteen + The E-Streets Band, 2003 in de Kuip en U2, 2001 in het Gelredome en 2005 in Gelsenkirchen.

Hoop ooit nog een keertje naar Cream, The Who en Pink Floyd(met alle originele members behalve Syd dan) te kunnen maar op The Who na zie ik dat niet meer gebeuren

Het meest indrukwekkend blijft, na zeer veel concerten nog daarna gezien hebbend, Pink Floyd met The Wall in Earl's Court in Londen.
De reis er naar toe was al een happening (allemaal Floydfans op de veerboot en het concert blijft onovertrefbaar.

Een zeer goede tweede vond plaats in 2001; het laatste Europese concert van zijn tour en wel van Neil Young in Ahoy. Hij was niet te stoppen die avond en speelde 3 uur, hij bleef terugkomen om nummers te spelen. Ik stond achter de jongens van het geluid en het licht en zag dat op een gegeven moment (letterlijk) met de handen in het haar stonden toen Neil weer terugkwam om nog wat te spelen.

Ben gisteravond naar Chuck Berry gaan kijken in Antwerpen! Ik wist pas dat hij kwam spelen, de dag zelf. Dus ik gisteren in allerheil tickets gaan kopen.

Héérlijk! Een man van 81 die op een podium komt met zo'n zelfzekerheid. Hij heeft wat van zijn pluimen verloren moet ik eerlijkheidshalve toegeven. Maar een vos verliest zijn haren maar niet zijn streken

bijvoorbeeld. Hij komt op. Het eerste wat hij doet is het concert stilleggen. Vraagt aan de mannen van het licht om de spots uit te zetten en het licht in de zaal aan te doen. Heeft zeker 5 minuten geduurd voor mijnheer zijn goesting kreeg Maar écht lachen!

Zijn muziek brengt nog steeds een ongelofelijk toffe sfeer in de zaal. Er zaten ook pakken jongeren bij.

Na een half uur dacht ik: ik blijf niet op mijn zitje zitten! Ik ga naar beneden, aan het podium. We zaten daar met een 50-tal mensen die hun plaats verlaten hadden om de legende van dichter te bekijken. Maar wat we nog niet wisten, was dat we hem van nog dichter zouden kunnen zien. Op een 20 minuten van het einde legt hij even alles stil en vraagt aan de security om wat jongeren naar boven te begeleiden. WHOOOAAAAAA!!! Natuurlijk wou iedereen er op. Iedereen die op het podium probeert te kruipen, de security probeerde om de losgeslagen fans van het podium af te houden maar tevergeefs. Deze jongeman is er in geslaagd om op het podium te kruipen. Ik zat gedurende 15 min te dansen op een halve meter achter de Grote Chuck Berry!!!!!!!!! Heb hem een hand gegeven, wat schouderklopjes en ik wou zijn pet pakken, maar was een beetje stout en onbeleefd geweest natuurlijk (maar had het uiteindelijk wel moeten doen...). Zijn bevallige dochter en vriendelijke zoon zaten ook op het podium te spelen. Ook zij hebben mijn felicitaties mogen ontvangen!

Foto's heb ik gepakt! Massa's!!! het was een héérlijk concert van een oude man die soms minder speelt en waarvan zijn ritme iets gebrekkig blijkt geworden te zijn en de zang die soms uit te maat is, maar RESPECT! Gaan touren op je 81ste! En de muziek blijft géniaal!

Leve Chuck Berry!

The White Stripes - HMH

In Genres > Overigen > Welke party/concert was overdonderend voor je?:

Hier kun je vertellen welke party/concert een overdonderend effect op je had.
Zal de spist afbijten.
Voor mij was Thunderdome '96 een hele happening, mede dankzij dat ik de eerste keer alleen ging met vrienden en mijn neef (lette altijd op mij 2 keer ervoor op party's) met zijn eigen club ging en ook dit nummer zal me altijd bijblijven van die party...op dit nummer ging ik helemaal los in het noorden des lands!!

het was dit nummer:
YouTube - Dj Weirdo- The Thunder Anthem (Weird Siren mix)

De meeste zullen het origineel wel kennen..maar waag me er niet aan om te gokken welke band het is

hoop op leuke ervaringen..mag house, rock, klassiek..nou elke muziek mag het zijn

In Muziek > Toplijsten en favorieten > Favoriete Live opname:

Dat kan een liedje zijn of een heel optreden. Het maakt niet uit. Maar wat ik graag wil weten is wat grandiose en legendarische liveoptredens waren voor jullie, waar ook beelden van zijn.

Een voorbeeld (voor mij):

Pearl Jam - Porch (pinkpop '92)

Ik zat gisteren de documentaire 'It might get loud' te kijken. Hierin kwam onder andere het live fragment van U2 - 'Where the streets have no name' in Slane Castle voor. Keer op keer kippenvel tijdens het bekijken van dit filmpje.

U2 - Where The Streets Have...

Mijn beste live-ervaring is voorlopig nog mijn eerste. Toen ik ergens in 2007 op het net las dat een zekere band genaamd Dir en grey naar Nederland kwam, en dit een hoop goeds beloofde, besloot ik wat van hun muziek op te zoeken. Wat ik hoorde beviel me wel. Zo ruig had ik het nog nooit gehoord, en de melodische stukken spraken me ook aan.

Aanvankelijk leek het erop dat ik het concert in de Melkweg niet mee zou gaan maken. Ten eerste omdat mijn moeder uit ervaring beweerde te weten dat het veel te gevaarlijk zou zijn, de Melkweg schijnt in haar tent een ander soort tent te zijn geweest dan tegenwoordig. En er was nog een groter probleem: ik mocht al helemaal niet alleen en kende niemand die mee wilde.

Gelukkig kwam daar verandering in toen ik een vriend van me die meer thuis was in de metal het nummer 'Obscure' liet horen. Ik wist mijn moeder om te praten, en het feest kon doorgaan.

En wat was het een show zeg, het was hard, het was rauw, het was diep. Geen voorprogramma, geen praatjes van de band, maar wel 20 ijzersterke nummers. Het merendeel van wat er gespeeld werd kende ik niet, maar ik heb van alles genoten. Nummers als The Final, Concieved Sorrow en Sajou no Uta raakten een gevoelige snaar bij me. Het meeschreeuwen met nummers als Saku en Agitated Screams of Maggots is een van de beste herinneringen die ik heb. Of het nou aan de hitte, de muziek of de wiet de door andere concertgangers gerookt werd lag, ik heb er van genoten op aan manier die verder ging dan ik daarvoor ooit had gekend. Ik heb de dagen die erop volgden lopen stralen als een idioot, en dat was volkomen terecht, wat een topshow van een topband. Ik woord weer overenthousiast als ik er over nadenk .