Dat ken ik... ik kan er ook niks aan doen dat ik zo lang ben... als ik ergens vooraan sta, betekend dat meestal dat ik op tijd gekomen ben om daar te kunnen staan.. en als mensen die later komen dan achter mij staan.. dan is dat heel vervelend.. maar daar kan ik dan ook niets aan doen.

Op pinkpop wouden we met een paar man graag vooraan staan bij Pearl Jam.. dus wij smiddags al vroeg bij andere optredens steeds meer naar voren toe... goed.. stonden we op de derde rij toen Pearl Jam wou beginnen. Komen er van een stuk verder naar achter ineens 2 kleine meisjes (5 minuten voor het concert) naar voren om te vragen of ze ook voor mij mochten staan..... Ja.. dikke vinger.. ik uren bezig om daar te komen..en omdat ik lang ben moet ik dan iedereen maar voorlaten... no way....

Sowieso erg irritant dat er in de laatste 5 minuten voor het concert zich mensen naar voren beuken....

Omdat het ritueel in elkaar beuken regelmatig gepaard moet gaan met een heen en weer geschreeuw tussen de zanger en het publiek natuurlijk



als ik érgens de schurft aan heb dan is 't wel crowdsurfen. Wát een achterlijk gedoe is dat. Kijk, als jij de moshpit niet in wil, dan gebeurt dat ook niet. simpel. Maar praktisch iedereen in de zaal is een target met crowdsurfen. Uiterst schofterig gedrag.



Heb ik ook. Ben over de 2 meter. Maar ik snap het eigenlijk niet zo goed. Als iemand er voor staat...dan ga je toch iets opzij? Dat wijst zich meestal vanzelf wel. Beetje schuiven en je ziet alles.

Behalve die ene tering duitser bij therion met z'n grote bek. Tot hij in de gaten had dat hij wél op het opstapje stond en ik níet. Niet weer gezien daarna.

Was het maar zo'n feest.

Check deze gekken moshen

Jezus, er bestaan ook gewoon vechtsporten...

Ja dat slaat idd echt nergens meer op. Maar wel leuk om te zien hoe debiel mensen zich kunnen gedragen .

Dat is blijkbaar normaal bij New York Hardcore concerten...niet mijn ding.

Als ik zo'n idioot tegenkwam ging ik even ergens een honkbalknuppel halen.. beetje karatemoves doen op de dansvloer... hou het ff gezellig ofzo...

Die kerel kwam echt niet meer heel van die vloer af.. dat weet ik wel.. idioten.

Dit soort dingen gebeuren ook wel 's bij Nederlandse hardcore concerten hoor... Ik heb wel 's een vriend van me zien moshen en die leek ook wel 2 meter van de grond af te komen. Maar op de een af andere manier heeft ie altijd verdacht weinig blauwe plekken.

Moshpit? Geweldig!

Ik heb een keer in een moshpit bij een chick met mijn elleboog een voortand uit haar mond geslagen. Ging natuurlijk niet expres. Ik wou uithalen en die griet komt uit het niets de pit inlopen(lopen idd ja). Ze valt zo met een 180 op de grond. Helemaal gek natuurlijk. Ik heb haar naar de wc gebracht en personeel erbijgehaald, maar toen ik terug bij de dame in kwestie kwam, stond er 30 man omheen. Toen ben ik maar bier gaan halen. Ga niet hetzelfde doen wat eigenlijk die andere 30 man aan het doen zijn. Beetje overbodig. Weet ook niet hoe het afgelopen is.

Hoorde een verhaal van een bekende dat hij in zn bips was gestoken in een pit bij een metalband(tja een pit bij een boyband is uitgesloten).

Dat op LL het geluid bij FF uitviel behalve de monitoren op het podium. Dat zag er best grappig uit. 3 mannetjes die uit hun dak gaan en je hoort bar weinig muziek

Ik herinner me een concert van Claw Boys Claw in Vera, waar uitzinnig gepogood werd, met één gozer die niet aan het dansen was, maar er duidelijk op uit was zo veel mogelijk slachtoffers te maken. Hij klom op een gegeven moment het podium op, nam een enorme aanloop en dook het publiek in. Het was stampvol, ik had niet gedacht dat het mogelijk was, maar het publiek zag eendrachtig de kans binnen één seconde een fraaie open plek te creëren. Jezus wat ging die gast vernietigend op zijn plaat. Bloedend afgevoerd en niet meer terug gezien .

Ik was er zelf niet bij, maar ik heb wel 's gehoord dat Claw Boys Claw een optreden gaf in Ro-Town en dat Peter Te Bos op een gegeven moment de zaal uitrende, de straat opging en ondertussen gewoon doorzong.

De eerste herinnering die naar boven komt is een optreden van Dog eat Dog bij Pinkpop (maar het kan ook Sick of it All zijn geweest, vond ik ook maar niks). Na het laatste nummer zei de zanger iets in de trant van: And remember kids, don't use guns, I mean it, don't use them, please, don't use guns. En daar sta je dan als 10.000 schapen, die guns alleen kennen van televisieseries. Volgens mij had die zanger niet helemaal in de gaten in welk land hij zich bevond.

Verder herinner ik me een optreden van Joe Jackson. Met als voorprogramma..... een bloody goochelaar.

Dan was er nog een optreden van Luka Bloom waarbij ik veel te vroeg was gearriveerd. Loopt er een mannetje naar de bar, vraagt aan mij: Hey pal, where can i find the dressing room?
Was dus Luka!

En een concert van Funky Stuff (Candy Dulfer) in het Leidse LVC. Voor het concert was een film gedraaid op zo'n groot scherm (het was volgens mij een midzomernachtfeest, of zoiets). Wat wel gebeuren moest, gebeurde. Halverwege de set klapt dat filmscherm naar omlaag, zodat van Candy en haar band niets meer te zien was. Wel bleven ze (ondanks de schrik) hetzelfde loopje spelen. Totdat het scherm weer was opgehaald en het liedje vrolijk verder ging.

En dan was er nog een Pinkpop waar voor ons zo'n twintig dikbuiken zaten. De hele dag met hun rug naar het podium!!! Totdat Jeff Healy opkwam. Toen sprongen ze allemaal op, juichten na het eerste liedje, juichten na het tweede liedje, waarna ze het wel weer voor gezien hielden en de rest van de dag Pinkpop de rug toekeerden. Met een biertje in de hand, uiteraard.

Da's herkenbaar. Sommige artiesten hebben van die random adviezen: always recycle, keep your environment healthy ...

Gisteren was er in De Morgen een artikel te lezen over de "verplichte" linksheid van popmuziek ... daar is veel van aan, vind ik.

Echt grappig wordt het wanneer een artiest uit de V.S. de Bush tour-opgaat. Hij weet dat hij in Europa alle wind meekrijgt, en dat er geen enkele vorm van duw- of trekwerk aan te pas komt en het ... scoort fantastisch

Politics & music don't mix

En waarschijnlijk de enige artiest die dat zelf niet kon zien.........

Filmpje werkt niet meer, maar dat doet er niet toe, ik weet al wat ik te zien krijg.

Ik heb zelf tussen dit soort dingen gestaan, zelfs mee gedaan.

Ze noemen het violent dancing. Het is een soort vechtsport op muziek voor sommigen. In Nederlands is het nooit heel ernstig geweest (eigenlijk alleen als er veel belgen waren werd het wel heftig) Maar de grap is dus, als je in zo'n pit staat word je vrijwel niet geraakt. Alleen aan de kant is het soms wel wat gevaarlijker...heb zelf zo twee keer klappen gehad en een keer een trap in de buik. Maar mensen die naar deze optredens gaan weten allemaal dat dit gaat gebeuren. Niemand is verbaasd en vaak zal er niemand over klagen (alleen als er mensen zijn van de positive straight edge crew of hoe dat dan ook heet, waar ik trouwens ook wel vrienden had...) In Nederland zijn er bij dit soort dingen nooit ernstige gewonden gevallen, het enige wat vrij slecht is dat ooit is gebeurd is dat tijdens een concert van Drowning in 013 de security in elkaar werd gemept omdat ze iemand die aan het violent dansen was eruit plukten met grof geweld en dat vonden de vriendjes niet aardig. Was nogal triest eigenlijk.
Wel de heftigste show die ik ooit heb gezien (zo'n 30 mensen te gelijk op iets van 4 bij 10 m aan het trappen, springen, karate moves en weet ik veel wat allemaal niet meer aan het doen...

Ik bezoek een luttel aantal concerten, maar ik heb wel twee ronduit bizarre belevenissen achter de rug:

Bij het optreden van Randy Newman in Gent ('00) zat er een kerel op de rij achter mij, die bij ieder nummer diende te souffleren aan z'n vrouwelijke medeconcerganger: "Rednecks komt uit het album Good old Boys" en dat bij ieder nummer ...

Nog vreemder was het optreden van Lou Reed in Oostende: naast ons zat er een koppel. Het gezicht van de vrouw stond op onweer, tot wanneer Lou Reed Caroline Says zong. Zonnestralen in de ogen! Na afloop van het nummer zuchtte ze opgelucht en verliet de zaal ... we hadden twee nummers gehad ...

Wat zijn er toch een hoop mooie dingen tebeleven.

Ik was ooit eens bij een Cradle Of Filth concert in 1998 (tijdens de cruelty... toer) in Hardenberg, op een gegeven moment hadden twee jongens die vooraanstaan het voor elkaar gekregen om op het podium te komen, de band was hier overduidelijk niet van gediend en de bewaking wist een van de twee er heelhuids af te krijgen nummer twee was iets te enthousians, en struikelde over een kabel o.i.d., hij sloeg voorover recht met zijn muil op het dranghek wat +/- 1.5m van het podium staad. Ik dacht die valt hardstikke dood, maar nee hoor hij stond op al schreeuwend met een kappotte bek en blij dat hij op het podium geweest was, ik zag de EHBO voor ons langs lopen maar hij ging niet mee, hij moets en zou het optreden af kijken.

Ik kan me eigenlijk niet veel rare dingen voor de geest halen. Maar bij één MOETEN enkele andere MuMe-bezoekers ook wel aanwezig zijn geweest: The Prodigy op Pinkpop in '96. Het publiek ging al helemaal los, en toen stelde Maxim plotseling voor dat het publiek ook wel eens op het podium mocht staan. Nou, dat gebeurde dus in grote getale tot groot ongenoegen van de security. Iédereen op de eerste tien rijen sprong over het hek en klom het podium op, wat een gigantische chaos tot gevolg had. De band speelde intussen gewoon verder.

:O Wauw, over elitair concertgedrag gesproken.

In 1983 op Pinkpop was Doe Maar de afsluiter. Hele legioenen ouders met kinderen - wellicht onbekend met het fenomeen popfestival - gewapend met picknickmanden en koelboxen hadden zich rond een uur of drie al redelijk vooraan geïnstalleerd, wachtend op wat komen ging. Wat kwam was een horde aanhangers van Gary Moore (toen nog hardrocker) die op de eerste tonen van de maestsro afkwamen. Toen de stofwolken waren opgetrokken restte slechts vertrapte eetwaar, verdwaasde ouders en huilende kinderen. Drama in de polder

Ik kan het me nog goed herinneren, ik was toen aan het vrijen met mijn toen malige vriendin in ons kleine tentje...beide niet echt, of eerder, echt niet behoefte aan the prodigy.

Zelfde Pinkpop ook wel gelachen...ik zat met hetzelfde toenmalige vriendinnetje ergens bijna achteraan tijdens een optreden (geen flauw idee wat) Naast ons zat een ander paartje...ze zaten tegenover elkaar onder een of twee pongos...de jongen keek nogal extatisch uit z'n ogen...iets later zagen wij waarom dat was...iets onder die pongos ging ten hoogte van de jonge heer zijn kruis bewoog langzaam op en neer...
Tja je maakt nogal rare dingen mee op pinkpop...

LOL

Mijn eerste festival (Torhout 97) begon ook wel apart. We kwamen binnen tijdens Torhout en iemand stond midden in het publiek te plassen. Dan heb je ook wel zoiets van 'aah, dus zo gaat het er aan toe op grote festivals'...

hm dat is inderdaad een rare binnenkomer...

Gisteren: de zanger van The Soundtrack of Our Lives die het publiek maant te gaan zitten bij het laatste nummer en die tussen het zittende publiek gaat lopen predikken/zingen zoals het een echte Jezus betaamt.

Misschien leuk om deze topic wat nieuw leven in te blazen. Ik leg het af tegen de meeste verhalen hier, maar ach..

Bij de Moody Blues in de HMH (2010) was er een man van een jaar of 57. Ik weet niet of hij een biertje te veel op had of dat hij gewoon heel erg enthousiast was, maar tijdens de tweede helft vond hij het na elk nummer nodig om op sentimentele wijze op te staan en 'bravo, bravo' te roepen. Na een tijdje gingen steeds meer concertgangers hem nadoen. Komisch gebeuren.

Een rij naast me zat een oud vrouwtje van minstens 72 helemaal uit haar dak te gaan. Die vrouw was wild aan het stampen, airdrummen en haast aan het headbangen. Dan kijk je toch even vreemd op. Na het concert zag ik d'r helemaal krom wegstrompelen.

Faith No More - The Real Thing tour - Vooruit, Gent (België) (1989?)

Los van het feit dat zanger Mike Patton ook geen normalen is, zag ik ooit een fan van het balkon (toch een respectabel aantal meter hoog) het publiek induiken. Zelfs Mike Patton was stomverbaasd. De fan heeft het overleefd, wellicht met de nodige blauwe plekken en verwensingen van het publiek onder hem. Geschift.

Tijdens een Van Halen concert in Ahoy, in 1993. Tijdens de toegift Jump komt er vanuit het niets een stinkende zwerver in verfromfaaid driedelig pak het hele nummer met mij meehossen. Compleet met een eindknuffel. Hij moet minstens 80 jaar oud geweest zijn, stonk naar alcohol en leek compleet verdwaald. Hij was zo anders dan het gemiddelde publiek dat ik vermoed dat hij een kaartje gevonden of misschien willekeurig van iemand gekregen had. Hij was niet vervelend of zo, maar het was gewoon een beetje bizar.

Bij een concert van The Rolling Stones in De Kuip begin jaren 80 plaste een hele groep van een bepaalde club gewoon midden in het publiek in emmers. En als de emmer dan vol was ... ... dan ... ... kiepte men hem gewoon achterover het publiek in. Geen sterk verhaal, waar gebeurd.