Muziek / MusicMeter Live! / The Who @Antwerpen Lotto Arena ! (verslagje)
0
geplaatst: 9 juni 2007, 11:24 uur
Gisteren had ik een afspraak met een stukje popmuziekgeschiedenis. Eindelijk zou ik de ( ondertussen al gehalveerde ) levende legenden THE WHO aan het werk zien !
WHO? Komaan, u kent hen uiteraard wél...
Ik had best wel hoge verwachtingen naar dit optreden toe, en ze werden ei zo na volledig ingevuld....
Roger Daltrey & Pete Townshend, niet meer van de jongsten - al was dat allerminst te merken in hun energieke performance, lieten zich omringen door een batterij uitstekende muzikanten: John Bundrick (keys), Pino Palladino (bass), Zak Stareky - jaja, zoon vàn (drums) én Simon Townshend - ook zoon vàn neem ik aan (guitars, back. vocals).
Aangekondig om te starten rond 21.30, wandelden plots, zonder franjes, geen introtape of gedoe, de muzikanten alsook ene meneer Daltrey en meneer Townshend het podium op.. En meteen werd de toon goed gezet met I CAN'T EXPLAIN.
Met open enthousiaste armen ontvangen door het publiek in de Lotto Arena, en de start van een knappe show die een kleine 22 nummers zou tellen!
Het geluid leek aan de de anvang van het concert niet helemaal ok te zijn, maar vanaf WHO ARE YOU, uit volle borst meegezongen door de zaal, bleek dat al een stuk beter te zijn. Ook - ondanks I CAN'T EXPLAIN en SUBSTITUTE - bleek pas vanaf WHO ARE YOU de vaart écht in het optreden te komen.... Met een opeenstapeling van hoogtepunten... (we hadden ook nog "The Seeker" en het nieuwe "Fragments" gehad)
Een opeenstapeling van hoogtepunten? Jawel, ze volgden mekaar op, want zeg nu zelf; de ultieme versie van BEHIND BLUE EYES kan nooit de schamele poging van dat nu-metal groepje zijn, nee toch: tuurlijk niet: Roger Daltrey & Co toonden ons dat alleen THE WHO zelf deze prachtige ballad kan claimen! Zooo mooi !!!! En dan hadden we het van "Quadrophonia" afkomstige THE REAL ME, er was - natuurlijk - YOU BETTER, YOU BET.. én, nu niet meer zoals in de woelige jaren gepaard gaan met het in mekaar rammen van Townshend gitaar: MY GENERATION: het dak van de Lotto Arena vloog er bijna af! Maar, samen met BEHNIND BLUE EYES, wat mij betreft hét ultieme hoogtepunt van de set: WON'T GET FOOLED AGAIN - het officiële einde van de set, en dan zou er nog een indrukwekkende bisronde volgen!
En indrukwekkend, dat is wel het minste wat je van die bisronde kan zeggen: THE KIDS ARE ALRIGHT en een - o yes, a dream come true: jihaaaa! - een flinke beet uit TOMMY!!!!!!!
PINBALL WIZZARD! !! (ik dacht dat ik zot werd!), knap gearrangeerd met AMAZING JOURNEY/ OUVERTURE/ SPARKS en dan afgerond met stukjes uit "Christmas", "Got To The Mirror": SEE ME, FEEL ME en afgerond met "LISTENING TO YOU" (uit "we're not gonna take it").
De "mini-Tommy" rockopera: een leuk idee als bis !
Ze zouden nog één keer terugkeren, enkel Daltrey & Townshend dan... De heren brachten TEA AND THEATRE. Een van de weinige nummers van hun nieuwe album dat me écht kan bekoren.... En een waardige afsluiter !
THE WHO kwam, zag en... overwon.... En het was genieten!
Daltrey's stem is nog zeer goed in takt, die van Townshend iets minder, maar zijn gitaarspel was dik in orde.....
En de heren laten zich dus omringen door prima muzikanten - dat gecombineerd met een prima setlist maakt een pracht van een concert !
Blij dat ik dit concert mocht meemaken.... het was misschien wel de laatste keer: de heren: hoe energiek ook, worden er niet jonger op natuurlijk....
Hieronder - behoudens vergissingen, en met nog enkele "gaten" (wellicht songs van het nieuwe album) - de setlist:
SETLIST
1. I CAN'T EXPLAIN
2. THE SEEKER
3. SUBSTITUTE
4. FRAGMENTS (endless wire)
5. WHO ARE YOU
6. BEHIND BLUE EYES
7. REAL GOOD LOOKING BOY
8. TEENAGE WASTELAND
9.
10.
11. A MAN IN A PURPLE DRESS (endless wire)
12. THE REAL ME
13. YOU BETTER, YOU BET
14. MY GENERATION
15. WON'T GET FOOLED AGAIN
# encore
16. THE KIDS ARE ALRIGHT
17. PINBALL WIZZARD
18. AMAZING JOURNEY
19. OUVERTURE / SPARKS
20. SEE ME, FEEL ME (excerpt from "Christmas")
21. LISTENING TO YOU (excerpt from "We're not gonna take it")
#encore 2
22. TEA AND THEATRE (endless wire)
WHO? Komaan, u kent hen uiteraard wél...
Ik had best wel hoge verwachtingen naar dit optreden toe, en ze werden ei zo na volledig ingevuld....
Roger Daltrey & Pete Townshend, niet meer van de jongsten - al was dat allerminst te merken in hun energieke performance, lieten zich omringen door een batterij uitstekende muzikanten: John Bundrick (keys), Pino Palladino (bass), Zak Stareky - jaja, zoon vàn (drums) én Simon Townshend - ook zoon vàn neem ik aan (guitars, back. vocals).
Aangekondig om te starten rond 21.30, wandelden plots, zonder franjes, geen introtape of gedoe, de muzikanten alsook ene meneer Daltrey en meneer Townshend het podium op.. En meteen werd de toon goed gezet met I CAN'T EXPLAIN.
Met open enthousiaste armen ontvangen door het publiek in de Lotto Arena, en de start van een knappe show die een kleine 22 nummers zou tellen!
Het geluid leek aan de de anvang van het concert niet helemaal ok te zijn, maar vanaf WHO ARE YOU, uit volle borst meegezongen door de zaal, bleek dat al een stuk beter te zijn. Ook - ondanks I CAN'T EXPLAIN en SUBSTITUTE - bleek pas vanaf WHO ARE YOU de vaart écht in het optreden te komen.... Met een opeenstapeling van hoogtepunten... (we hadden ook nog "The Seeker" en het nieuwe "Fragments" gehad)
Een opeenstapeling van hoogtepunten? Jawel, ze volgden mekaar op, want zeg nu zelf; de ultieme versie van BEHIND BLUE EYES kan nooit de schamele poging van dat nu-metal groepje zijn, nee toch: tuurlijk niet: Roger Daltrey & Co toonden ons dat alleen THE WHO zelf deze prachtige ballad kan claimen! Zooo mooi !!!! En dan hadden we het van "Quadrophonia" afkomstige THE REAL ME, er was - natuurlijk - YOU BETTER, YOU BET.. én, nu niet meer zoals in de woelige jaren gepaard gaan met het in mekaar rammen van Townshend gitaar: MY GENERATION: het dak van de Lotto Arena vloog er bijna af! Maar, samen met BEHNIND BLUE EYES, wat mij betreft hét ultieme hoogtepunt van de set: WON'T GET FOOLED AGAIN - het officiële einde van de set, en dan zou er nog een indrukwekkende bisronde volgen!
En indrukwekkend, dat is wel het minste wat je van die bisronde kan zeggen: THE KIDS ARE ALRIGHT en een - o yes, a dream come true: jihaaaa! - een flinke beet uit TOMMY!!!!!!!
PINBALL WIZZARD! !! (ik dacht dat ik zot werd!), knap gearrangeerd met AMAZING JOURNEY/ OUVERTURE/ SPARKS en dan afgerond met stukjes uit "Christmas", "Got To The Mirror": SEE ME, FEEL ME en afgerond met "LISTENING TO YOU" (uit "we're not gonna take it").
De "mini-Tommy" rockopera: een leuk idee als bis !
Ze zouden nog één keer terugkeren, enkel Daltrey & Townshend dan... De heren brachten TEA AND THEATRE. Een van de weinige nummers van hun nieuwe album dat me écht kan bekoren.... En een waardige afsluiter !
THE WHO kwam, zag en... overwon.... En het was genieten!
Daltrey's stem is nog zeer goed in takt, die van Townshend iets minder, maar zijn gitaarspel was dik in orde.....
En de heren laten zich dus omringen door prima muzikanten - dat gecombineerd met een prima setlist maakt een pracht van een concert !
Blij dat ik dit concert mocht meemaken.... het was misschien wel de laatste keer: de heren: hoe energiek ook, worden er niet jonger op natuurlijk....
Hieronder - behoudens vergissingen, en met nog enkele "gaten" (wellicht songs van het nieuwe album) - de setlist:
SETLIST
1. I CAN'T EXPLAIN
2. THE SEEKER
3. SUBSTITUTE
4. FRAGMENTS (endless wire)
5. WHO ARE YOU
6. BEHIND BLUE EYES
7. REAL GOOD LOOKING BOY
8. TEENAGE WASTELAND
9.
10.
11. A MAN IN A PURPLE DRESS (endless wire)
12. THE REAL ME
13. YOU BETTER, YOU BET
14. MY GENERATION
15. WON'T GET FOOLED AGAIN
# encore
16. THE KIDS ARE ALRIGHT
17. PINBALL WIZZARD
18. AMAZING JOURNEY
19. OUVERTURE / SPARKS
20. SEE ME, FEEL ME (excerpt from "Christmas")
21. LISTENING TO YOU (excerpt from "We're not gonna take it")
#encore 2
22. TEA AND THEATRE (endless wire)
0
geplaatst: 9 juni 2007, 16:20 uur
c-moon schreef:
Simon Townshend - ook zoon vàn neem ik aan (guitars, back. vocals).
)
Simon Townshend - ook zoon vàn neem ik aan (guitars, back. vocals).
)
Nee,nee!!!!!! Is de BROER van....
Mooie recensie. Rotterdam was ook geweldig.
Stond in AD een prachtige recensie van Rdam.
Zal 'm ff zoeken.
0
geplaatst: 9 juni 2007, 16:23 uur
Hier is die dan!!!
BTW, Running On... ik was dus duidelijk niet de enige die de stem van Daltrey in het begin vond haperen.
Door STEFAN RAATGEVER
ROTTERDAM - Het deed het ergste vrezen. Who-zanger Roger Daltrey verscheen in oktober 2005 gorgelend als een verstopte schoorsteen op de Night of the Proms. .
Kort daarvoor had hij een omvangrijke Who-tournee aangekondigd om ‘de kans het nog één keer echt goed te doen’ niet voorbij te laten gaan. Maar dat optreden met symfonisch orkest en recente wegens stemproblemen afgezegde shows boden weinig hoop op inlossing van die belofte én overschaduwden het briljante mini-optreden op Live8 in juli 2005.
Zou het na talloze ruzies herenigde duo Daltrey (63)/ Pete Townshend (62) nog in staat zijn iets van de oude magie van de legendarische rockformatie te conserveren? Ja en meer dan dat, werd dinsdagavond al vlot duidelijk.
Voor het eerst speelden de twee samen als The Who in ons land. De vorige keer - in 1997 - was bassist John Entwistle er nog bij. Hij overleed in 2002. Drummer en probleemkind Keith Moon bezweek in 1978 aan een overdosis.
In Ahoy oogde de band nooit uit evenwicht. Met de sterke drummer Zak Starkey (de zoon van Ringo Starr) en de evenzeer gerenommeerde Pino Palladino op bas speelde de formatie strak, gedreven en bij vlagen ouderwets explosief.
Baba O’Riley - het hoogtepunt van de avond - knetterde bijvoorbeeld van het podium. Net als de vlammende uitgevoerde versie van Won’t Get Fooled Again en Pinball Wizard.
De explosieve rocknummers toonden The Who op z’n best: Daltrey slingerend met zijn draadmicrofoon en Townshend molenwiekend op zijn gitaar. De mist in Daltrey’s keel was goeddeels opgetrokken. Zijn stem klonk af en toe nog schor, maar vaker prettig rauw en doorleefd. Alleen het eerste couplet van Behind Blue Eyes was haperend. Townshend etaleerde uitgebreid zijn virtuositeit als gitarist.
De twee hadden het optreden zichtbaar gemist. Daltrey en Townshend oogden zowaar vrolijk en ontspannen. De animositeit tussen de twee kemphanen leek oprecht verdwenen.
De vrijwel uitverkochte Ahoy genoot van de uitgebalanceerde show die alle Who-klassiekers bevatte en de, schaarse, hoogtepunten van het laatste studio-album Endless Wire. De oude rockers, strak opbollend tour-shirt uit vroeger tijden rond de lendenen en een pakje zware shag in de achterzak van de spijkerbroek, konden meeklappen en dansen niet nalaten.
Ze genoten - soms samen met hun ter muzikale opvoeding meegenomen zonen - van de voor een band op leeftijd uitgekiende video- en lichtshow. Oude groepsbeelden en geprojecteerde krantenknipsels wisselden af met computeranimaties én een heus laserspektakel.
The Who deed zo geen moment oud of versleten aan. De groep staat anno 2007 nog voor een volstrekt uniek en krachtig geluid. De schande van de Night of the Proms was op slag uitgewist.
Concert: The Who 5/6
BTW, Running On... ik was dus duidelijk niet de enige die de stem van Daltrey in het begin vond haperen.
Door STEFAN RAATGEVER
ROTTERDAM - Het deed het ergste vrezen. Who-zanger Roger Daltrey verscheen in oktober 2005 gorgelend als een verstopte schoorsteen op de Night of the Proms. .
Kort daarvoor had hij een omvangrijke Who-tournee aangekondigd om ‘de kans het nog één keer echt goed te doen’ niet voorbij te laten gaan. Maar dat optreden met symfonisch orkest en recente wegens stemproblemen afgezegde shows boden weinig hoop op inlossing van die belofte én overschaduwden het briljante mini-optreden op Live8 in juli 2005.
Zou het na talloze ruzies herenigde duo Daltrey (63)/ Pete Townshend (62) nog in staat zijn iets van de oude magie van de legendarische rockformatie te conserveren? Ja en meer dan dat, werd dinsdagavond al vlot duidelijk.
Voor het eerst speelden de twee samen als The Who in ons land. De vorige keer - in 1997 - was bassist John Entwistle er nog bij. Hij overleed in 2002. Drummer en probleemkind Keith Moon bezweek in 1978 aan een overdosis.
In Ahoy oogde de band nooit uit evenwicht. Met de sterke drummer Zak Starkey (de zoon van Ringo Starr) en de evenzeer gerenommeerde Pino Palladino op bas speelde de formatie strak, gedreven en bij vlagen ouderwets explosief.
Baba O’Riley - het hoogtepunt van de avond - knetterde bijvoorbeeld van het podium. Net als de vlammende uitgevoerde versie van Won’t Get Fooled Again en Pinball Wizard.
De explosieve rocknummers toonden The Who op z’n best: Daltrey slingerend met zijn draadmicrofoon en Townshend molenwiekend op zijn gitaar. De mist in Daltrey’s keel was goeddeels opgetrokken. Zijn stem klonk af en toe nog schor, maar vaker prettig rauw en doorleefd. Alleen het eerste couplet van Behind Blue Eyes was haperend. Townshend etaleerde uitgebreid zijn virtuositeit als gitarist.
De twee hadden het optreden zichtbaar gemist. Daltrey en Townshend oogden zowaar vrolijk en ontspannen. De animositeit tussen de twee kemphanen leek oprecht verdwenen.
De vrijwel uitverkochte Ahoy genoot van de uitgebalanceerde show die alle Who-klassiekers bevatte en de, schaarse, hoogtepunten van het laatste studio-album Endless Wire. De oude rockers, strak opbollend tour-shirt uit vroeger tijden rond de lendenen en een pakje zware shag in de achterzak van de spijkerbroek, konden meeklappen en dansen niet nalaten.
Ze genoten - soms samen met hun ter muzikale opvoeding meegenomen zonen - van de voor een band op leeftijd uitgekiende video- en lichtshow. Oude groepsbeelden en geprojecteerde krantenknipsels wisselden af met computeranimaties én een heus laserspektakel.
The Who deed zo geen moment oud of versleten aan. De groep staat anno 2007 nog voor een volstrekt uniek en krachtig geluid. De schande van de Night of the Proms was op slag uitgewist.
Concert: The Who 5/6
0
geplaatst: 19 april 2008, 15:10 uur
Die *zucht* slaat wellicht op "dat nummer heet Baba O Riley"? Zou kunnen. Maar het kan ook dat C-moon gelijk heeft hoor. The Who heeft een nummer dat Teenage Wasteland heet: klik.
0
geplaatst: 21 april 2008, 00:56 uur
Ach... ik maak me er niet druk om. iemand die in plaats van op de INHOUD van het verslag even gaat kommaneuken over een klein detail.. tja..
Nee, het was idd. BABA O RILEY in combinatie mét Teenage Wasteland (dat nummer dat idd. bestaat). dan kan er nog zovéél gezucht worden, IK heb veel meer aan een repliek MET argumenten ipv het vallen - MAANDEN NA DE FEITEN over details...
maar goed.... ieder zijn stijl ....
Nee, het was idd. BABA O RILEY in combinatie mét Teenage Wasteland (dat nummer dat idd. bestaat). dan kan er nog zovéél gezucht worden, IK heb veel meer aan een repliek MET argumenten ipv het vallen - MAANDEN NA DE FEITEN over details...
maar goed.... ieder zijn stijl ....
* denotes required fields.