Terwijl beneden in de grote AB-zaal Ani di Franco speelde, genoten HerbertLC en c-moon boven in de AB CLUB van een avondje met Ray Raposa, Marissa Nadler en.. MICHAEL GIRA !
Ray Raposa: niet slecht, maar de set was wel heel erg kort..... Leuk was het verwerken van deeltjes uit Nick Cave's songs "When I First Came To Town" en "City of Refuge" in zijn set...
Een shijnbaar wel erg onzekere Marissa Nadler (later zou blijken dat ze ziek was ocharme) deed me smelten. Wat een mooi engelachtige stem zeg !!! Fantastsch... ik ben verkocht.. En het wat onwennige gedoe, het foutlopen van de cover "Chelsea Hotel" (Leonard Cohen) vergeef ik haar met plezier !
Ook gecoverd, en op fantastische wijze, Bruce Springsteen's "I'm On Fire" en Leonard Cohen's (ja hij weer) "Hey, That's No Way To Say Goodbye" sloot de set af.
Natuurlijk bracht Nadler ook liedjes uit eigen werk. Of wat had u gedacht?
Voor mij een méér dan aangename kennismaking met dit mooie meiske met het engelengeluid !
En zeggen dat ik eigenlijk voor Michael Gira, kwam. Een mens zou 't haast vergeten. Om 21.50 begon Gira eraan en om 22.50 was 't alweer voorbij. Maar het werd een zeer intens uur met enkel Gira en zijn akoestische gitaar (wat ook voor de vorige artiestend geldt: ja t was een akoestisch gebeuren!). Enkel Gira: het is natuurlijk een groot understatement, want GIRA MET ZIJN ONGELOOFELIJKE STEM en dito bereik !!!! Dan weer heel diep klinkend vanuit de diepste kelders waar vanalles verborgen licht waar we best geen weet van hebben, dan weer zijn longen uitschreeuwend. Ik kan begrijpen dat de man dat niet langer dan een uur volhoudt
Op de set ondermeer "Failure", "I am the Sun", "Lena's Song", "My Sister Said", "Unreal" en "Rose To Los Angeles" ...
Hoogtepunten waren toch wel opener "I am the sun" en de ronduit sublieme versie van "Failure"
THE SWANS heb ik helaas nooit live gezien, maar dat korte uurtje met meneer GIRA maakte toch al een en ander goed!
Prachtig .....
En lekker donker en moody....
Kort en héél erg goed !
't was een fijne avond met een meer dan aangename kennismaking met Marissa Nadler en eindelijk, na al die jaren, de "live doop" van Michael Gira... en voor beiden geldt: absoluut voor herhaling vatbaar !!!