Verslagje volgt...
Eerst alvast de setlist van geweldige concerten: Admiral Freebee & Neil Young!

Setlist Admiral Freebee:
1. EVER PRESENT (Admiral Freebee)
2. OH DARKNESS (Songs)
3. RECIPE FOR DISASTER (Songs)
4. LIVING FOR THE WEEKEND (Wild Dreams And New Beginnings)
5. BAD YEAR FOR ROCK 'N' ROLL (Admiral Freebee)
6. GET OUT OF TOWN (Admiral Freebee)
7. RAGS AND RUN (Admiral Freebee)

Setlist Neil Young:

1. LOVE AND ONLY LOVE (Ragged Glory)
2. HEY HEY, MY MY (Rust Never Sleeps)
3. EVERYBODY KNOWS THIS IS NOWHERE (Everybody Knows This Is Nowhere)
4. POCAHONTAS (Rust Never Sleeps)
5. SPIRIT ROAD (Chrome Dreams II)
6. CORTEZ THE KILLER (Zuma)
5. CINNAMON GIRL (Everybody Knows This Is Nowhere)
6. MOTHER EARTH (Ragged Glory)
7. DON'T LET IT BRING YOU DOWN (After The Goldrush)
8. GOING BACK (Comes A Time)
9. HEART OF GOLD (Harvest)
10. COMES A TIME (Comes A Time)
11. OLD MAN (Harvest)
12. MANSION ON THE HILL (Ragged Glory)
13. I'VE BEEN WAITING FOR YOU (Neil Young)
14. ROCKIN' IN THE FREE WORLD (Freedom)

Bis

15. LIKE A HURRICANE (American Stars 'n' Bars)


Dank u Neil... Wat een geweldige setlist !
Wat een geweldige rockende set.... Het leek wel of ie met CRAZY HORSE op tour was en hij RAGGED GLORY promootte...

NUL nummers uit "Fork in The Road"...maar NIEMAND die erom maalde

Ziet er goed uit, die setlist(en). Ik ga vanavond in Rotterdam, hopelijk meer van hetzelfde!

Hele mooie setlist! Ik ga vanavond toch nog naar Neil Young, ik zou deze setlist ook wel willen!!

Hij varieert de setlists avond per avond... Op sommige concerten krijg je dan ook wel songs uit het nieuwe album, bij andere niet...

Dat belooft veel goeds voor vanavond

Ja, Lin! Eén ding kan ik je garanderen: de man is in topform !!!
Ben benieuwd naar wat bij jullie de setlist zal worden ....

Ik ook. Cortez en Like A Hurricane wil ik eigenlijk ook wel. Op Bospop kregen we Down by the River en No Hidden Path, daar kan ik ook mee leven.

Het concert was gisteren in Rotterdam wederom geweldig. Hij speelde ook dezelfde klassiekers. Met name Mother Earth op het orgeltje en de extra lange versie van Rockin in the free world waren erg goed, met als afsluiter het beste nummer uit zijn oeuvre.

- Love and only love
- Hey hey, my my
- Everybody knows this is nowhere
- Pocahontas
- Spirit road
- Cortez the killer
- Cinnamon girl
- Mother earth
- Don’t let it bring you down
- Lost in space
- Heart of gold
- Comes a time
- Old man
- Mansion on the hill
- Get behind the wheel
- Rockin’ in the free world

Toegift: Like a Hurricane

Mother Earth vind ik bagger, maar verder was het geweldig! De lat lag voor mij al hoog dankzij Bospop, maar deze keer was hij nóg beter. Rockin' in the Free World was inderdaad geweldig, maar welk nummer was dat niet (behalve Get Behind the Weel en in mindere mate Lost in Space)!?

Vocaal vond ik Neil ook sterk gisteravond. En nu maar wachten op een bootleg CD (en als het kan DVD)! Mijn jaar kan niet meer stuk.

Met Get behind the wheel toch nog een nummer van Fork in the Road!

Met eentje kan ik wel leven. Het is geen shitnummer, maar gewoon niet bijzonder.

Heb de titel van dit topic even aangepast, die was een en al hoofdletter.

Was iets te enthousiast

Zou niet goed zijn als je dat niet was.

Zoiets vermoedde ik al.

Ik poste het al bij Neil Young, maar zal het hier ook posten.

De recensie van Nu.nl:

Neil Young nog lang geen Old Man
Uitgegeven: 8 juni 2009 10:22
Laatst gewijzigd: 8 juni 2009 11:06

ROTTERDAM - Begin vorig jaar stond de Canadese singer-songwriter Neil Young nog voor schrikbarend hoge prijzen in de RAI in Amsterdam, nu doet hij weer het bekende rondje Europa en ook ons land wordt niet overgeslagen.
Neil Young in Ahoyslideshow
Young opent zijn optreden in Ahoy met Love And Only Love van Ragged Glory uit 1990 en vanaf dat moment 'staat de klok op rock' en ligt de zaal aan zijn voeten. De levende legende heeft bijna dezelfde begeleidingsband meegenomen als vorig jaar, bestaande uit Ben Keith, Rick Rosas, Chad Cromwell, Anthony Crawford en natuurlijk zijn vrouw, Pegi Young.

Young speelt al jaren grotendeels dezelfde set bij zijn liveshows. Zijn onlangs verschenen plaat Fork In The Road krijgt vanavond opvallend weinig aandacht. Er worden slechts een handvol nummers van gespeeld. Voor de rest van de avond put Young uit zijn indrukwekkende oeuvre.

Hij weet daaruit gelukkig wel net die liedjes te halen waar de zaal voor gekomen is. En dat is toch knap, gezien het grote aantal publieksfavorieten. Met name Old Man, Heart of Gold en het rockanthem Rockin’ in the Free World worden uit volle borst door de zaal meegezongen.

Favorieten

De gekozen nummers lijken daarnaast ook wel Youngs eigen favorieten te zijn. De liedjes worden gespeeld met nog net zoveel energie en overtuigingskracht als toen ze twintig, dertig of zelfs veertig jaar geleden voor het eerst voorgedragen werden. In dat opzicht is Young gelukkig niet te vergelijken met tijdsgenoot Bob Dylan, die tegenwoordig grote delen van zijn concerten ongeïnspireerd wat weg staat te mummelen.

Ook de stem van Young is nog stukken vitaler dan die van Dylan, of bijvoorbeeld Robert Plant. Waar laatstgenoemde de hoge noten in de Zeppelin-klassiekers al lang niet meer haalt is aan het stemgeluid van Young in al die decennia vrijwel niks veranderd.

Old Man

Young is nog lang niet de Old Man die hij zo vroeg in zijn carrière reeds bezong. Het is bijna niet te geloven dat de beste man de 60 reeds gepasseerd is, en een aantal jaar geleden bijna aan een hersenbloeding onderdoor ging.

Na een uitgesponnen versie van Rockin' in the Free World vindt Young het mooi geweest en is het tijd voor het plichtmatige gejuich in afwachting van de toegift. Dan komt er ook eindelijk helderheid in de onduidelijke brei letters die ter decoratie achter op het podium hangt: er zitten ook een N, E, I en L tussen, die nu prachtig oplichten en de bards voornaam spellen.

De toegift bestaat uit weer een klassieker: Like a Hurricane. Een andere reguliere aflsuiter in Youngs set is Day In The Life van The Beatles, maar die komt dit keer helaas niet aan bod. De Canadees houdt het zoals altijd bij één extraatje voor de lichten aan gaan.

Opsmuk

Young geeft het publiek wat er van hem verwacht wordt. Een show zonder opsmuk. Bij Young staan er geen opblaasbare draken op het podium, komt er geen confetti uit het dak of vervelen afzonderlijke bandleden de toeschouwers met ellenlange solos ter etalering van hun kunnen.

Er wordt twee keer even kort gestopt om applaus in ontvangst te nemen, maar daar blijft het dan ook bij. Voor iemand van zijn statuur houdt Young het erg bescheiden.

Gezien: Neil Young, 7 juni, Ahoy Rotterdam

--------------------------------------------------

Jammer dat er geen echte kenners/fans heen gestuurd worden. Neil Young speelt helemaal niet al jaren dezelfde set, alleen deze tour is dat grotendeels zo. Daarnaast is er één enkel Fork in the Road nummer gespeeld, ik ben benieuwd waar deze ''kenner'' de andere uit het handjevol gehoord heeft.

Het is waar dat Neil's stem nog erg goed is, maar zeggen dat zijn stem al decennia lang vrijwel niks veranderd is getuigt niet van erg veel kennis. Dat het een aneurysma was i.p.v. een hersenbloeding doet niet echt terzake.

Maar verder is het een mooie recensie, eindelijk weer eens een recensie die zich op de muziek richt en niet op randzaken zoals weggestuurde fotograven of een teleurstellend toeschouwersaantal.

Haha ja ik las het net en bedacht ook al dat die journalist niet heeeeel erg veel achtergrondinfo goed had, maar vond het wel een leuke recensie. Heb genoten van het concert, het was een goed concert en Neil stond nog te springen alsof hij 20 was. Erg leuk om hem eens in het echt te zien, we hadden prima plaatsen, lekker dichtbij

Maar, ondanks dat ik het erg naar mijn zin heb gehad komt dit concert toch niet in mijn top 5 ofzo, daarvoor heeft het me nèt iets te weinig gepakt. (niet zoals een Leonard Cohen vorig jaar bv)

En toch blijft Neil ook mijn held

Heb ondertussen mijn verslagje online gezet:
The M@rkec Files - markec.blogspot.com

Leuk stukje.

Reacties OP mijn blog zijn altijd welkom