Appelpop 2009
Had ik kunnen weten dat ik Milow live best goed zou gaan vinden die middag? Ik deed het stiekem toch. Nou ja, stiekem? Ik heb genoten, hoewel het wel erg vreemd en nogal misplaatst is om van een liedje over een vermoorde kennis een Springsteenesque anthem te maken. Later heb ik hem nog een hand gegeven, met de woorden: “Jonathan, je bent een goede kerel.” Want dat is hij, afgezien van zijn weinig spetterende uitstraling (wel erg sympathiek) en teksten die soms iets te simpel waren.
Vervolgens ging ik naar Drive Like Maria, het hoogtepunt van de dag. Mocht je een jonge kerel, geelgroen shirt met lange mouwen, niet eens heel erg lang haar, bizar erg zien losgaan, dat was ik. Als de rest van het publiek de energie had gehad die ik had, hadden we een pit gehad waarin iedereen halfdood uit kwam. Qua muziek niet al te hoogdravend (als je Queens of the Stone Age zo nodig na wilt doen, er zijn meer nummers dan alleen No One Knows) en tekstueel belachelijk, maar wat een energie en wat een drive (toevallige woordkeuze)!
Het half uurtje Heideroosjes was prima, maar ook maar voor dertig minuten boeiend. Bovendien had ik ze al een keer live gezien, in het theater zelfs. Daar was het een stuk minder eendimensionaal dan hier. Beetje kort door de bocht allemaal.
We zijn daar dus eerder vetrokken om naar DeWolf te kijken. Spelen konden ze, maar liedjes bakken konden ze niet. Ik heb me veel meer vermaakt met de twee Brabantse meisjes die naast me zaten op de heuvel en met wie ik later nog een groepsknuffel deed. Mochten jullie dit lezen, dames, mijn msn-adres staat in mijn profiel.
We hebben vervolgens Epica bezocht, een aantal liedjes lang. Ik heb Madness-dansjes gedaan op de cliché goffik metal en mijn kompaan zat vrolijk te hakken alsof hij een gabber was. Ik dacht nog na om de leipe luchtgitarist achter ons te vragen of hij mee wilde doen met een polonaise, maar op risico van in elkaar gemept worden heb ik dat idee toch laten schieten.
Het laatste optreden dat we zagen was Golden Earring. Het geluid was aanvankelijk niet geweldig en Radar Love een kwartier lang spelen, met vijf minuten drumsolo, nee, daar werd ik ook niet erg vrolijk van. Nog ruzie gemaakt met een vrouw die ik in haar oren siste dat ze ook een andere weg kon nemen, waarna ze me kwaad aankeek en iets zei dat ik niet kon verstaan. Verder was het optreden prima, maar zeker niet memorabel.
Hoe waren jullie ervaringen?