Maandag teruggekomen van het Iceland Airwaves festival in Reykjavik. Normaal gesproken vind ik dat geen reden geen om iets te schrijven, omdat ik voornamelijk bands ga kijken die de gemiddelde lezer niks zegt. Dit jaar waren er echter wat specials die enkele MuMers wel interessant zullen vinden. Allereerst geeft Björk in deze periode 8 Biophilia concerten, waarvan 2 tijdens Airwaves. En er was een vertoning van de Sigur Rós film INNI.

Eerst Björk (zondagavond). Het concert werd gegeven in het nieuwe congres/concertcentrum Harpa in een vrij kleine zaal (700 personen). Het podium stond in het midden dus met aan alle kanten publiek. Boven het podium hingen videoschermen en de Teslacoil die de bliksemgeluiden genereert die op veel nummers van Biophilia te horen zijn. Er waren drie muzikanten: een drummer/percussionist, een orgel/keyboardspeler en een computer/iPod bediener, die alle op een hoek van het podium stonden. De vierde hoek (waar ik stond) werd ingenomen door de slingerharp, vier met draden bespannen slingers, die om hun as kunnen draaien, en daarmee wisselende geluidspatronen genereren.
Het concert begon met een voice-over die een kort intro gaf over de mens, de aarde, natuur en revolutie. Biophilia lijkt een soort conceptalbum. Hierna kwam Björk, de 3 muzikanten en een meisjeskoor binnen. Uiteraard werden alle nummers van Biophilia gespeeld, waarbij elk nummer werd voorafgegaan door de voice-over die de titel noemde en een korte uitleg gaf. Ook werd bij elk nummer een eigen animatie op de videoschermen getoond. Ik vermoed dat die overeenkomen met de bij het nummer horende Apps (maar mijn telefoon speelt geen Apps). Tussen de Biophilia nummers zong Björk oudere nummers zoals Isobel (heel mooi) en Hidden Place, die zodanig bewerkt waren dat ze Biophilia-achtige arrangementen hadden en een bijbehorende animatie. Gelukkig had ik van te voren Biophilia beluisterd, want ik vind het geen makkelijke nummers. Ook tijdens het concert bleek het trage Dark Matter geen publieksfavoriet. En veel nummers steunen op de stem van Björk die tijdens het concert overigens perfect was.
Doordat het podium midden in de zaal stond moest Björk (wit geschminkt gezicht met een rode pruik, en op centimeters hoge klompschoenen) haar aandacht over 4 kanten verdelen. Dit betekende, dat je soms een nummer lang naar haar rug of enkele koorzangeresjes keek. Of juist dat ze vlakbij stond zoals in mijn geval bij de schitterende afsluiter Solstice.
Na 1,5 uur concert en 3 minuten klappen kwam de toegift met o.a. Nattúra en Declare Independence. Zelf vond ik ze niet helemaal passen bij het verder nogal ingetogen concert. Maar het gaf Björk, die haar schoenen had uitgetrokken, de kans om los te gaan. Een bijzonder concert.

Dan INNI (zondagmiddag). In een vol Nordic House werd de nieuwe concertfilm van Sigur Rós getoond. Ik ben zelf nooit bij een concert van hun geweest, maar heb wel de film Heima gezien. INNI lijkt daar niet op. De film bestaat uit 6 (of 7?) van hun bekendste nummers, gespeeld op twee concerten in Parijs in 2008. De precieze tracklist weet ik niet meer maar in ieder geval Svefn-G-Englar, Untitled 8, een tweede nummer van (), Sæglópur van Takk, Festival en nog een nummer van Með Suð.
De concertopnamen zijn in zwart wit, met groffe korrel en "arty" gefilmd. Dat vond ik meteen het grootste bezwaar, af en toe lijkt alsof er zomaar wat beelden boven een geluidsband gemonteerd zijn. Of zelfs dat er nieuwe geluidsopnamen gebruikt zijn die niks met het concert te maken hebben.
Tussen de nummers zijn korte filmpjes uit andere bronnen gemonteerd (interviews, de IJslandse docu "Popp í Reykjavík", en een homevideo), die voor glimlachmomentjes zorgen. Alles bij elkaar heb ik me wel vermaakt, maar ik betwijfel of dit de ultieme Sigur Rós concertfilm is.

Binnenkort misschien meer over Airwaves want er waren nog wat interessante concerten (Jóhann Jóhannsson, Gus Gus, Yoko Ono)