Vol verwachting klopte het hart. Howl en Leaders of the free world behoren tot de beste platen van 2005 en wat Black Rebel Motorcycle Club en Elbow eerder hebben uitgebracht is ook niet mals. Het heeft dan nog twee, drie jaar geduurd voordat ik ze kon zien en ze nota bene allebei na elkaar op dezelfde avond in dezelfde zaal optraden. Dat heb ik geweten! Solo akoestisch beginnen met Complicated Situation is kippenvel en erg stoer. Ain't No Easy Way was stampend. Redelijk wat werk van de eerste twee platen maar het hoogtepunt was de electrische versie van Sympathetic Noose. Zeldzaam mooi.

Dan denk je dat dat niet verbeterd kan worden, totdat je voor de eerste maal Elbow live meemaakt. Holyfuck, wat was dat goed. Beginnen met het mooiste nummer van 2005: Station Approach dat schitterend wordt opgebouwd nadat je je verwonderd hebt over het fraaie stemgeluid van Guy Garvey. Switching Off, Newborn, Leaders of the free world, Forget myself, stuk voor stuk hoogtepunten van een overdonderend optreden. Mensen, het was heel heel heel HEEL goed.

Helemaal mee eens LittleBox. Ik was nog niet zo bekend met het werk van BRMC. Ik kende alleen Howl. Maar ik heb genoten. Wat een zelfverzekerdheid en wat een volwassen rockband is dat zeg. Ik moest af en toe aan de Stones denken. Niet dat hun muziek er nou zo op lijkt, maar in mijn beleving zetten ze een soort basic-rock-concert neer. Voor alle leeftijden en alle smaken. Ik ben doorgaans geen fan van hetr steviger en hardere werk, maar dit vond ik geweldig.

En ik kwam voor Elbow. Sinds Cast of thousands ben ik fan. Nu zag ik ze voor het eerst live. Bizar dat die Guy Garvey qua uiterlijk en postuur helemaal niet bij die engelenstem past. Maar die engelenstem zat er wel in, in dat grote lijf. Zelfs mét verstuikte poot. Rillingen en nog meer rillingen. Hoogtepunt wat mi betreft: Newborn en Switching off (direct achter elkaar aan gespeeld).

Dit was gewoon een verdomd goeie avond!!