Aangezien ik zo stom was geweest kaartjes te kopen voor een ander concert, besluit mijn goede vriend Edwin om als compensatie naar Krezip te gaan. Dit is weliswaar iets andere muziek dan waarnaar ik luister, maar dat doet niks af aan het optreden.
Maar eerst trapte om 9:00 uur het voorprogramma Woest af. De band speelde muziek in het straatje (volgens mijn compagnon tenminste) van Radiohead. De muziek is absoluut aardig, alleen is er niet helemaal sprake van een superactieve show. Dat is natuurlijk ook een beetje moeilijk met die, over het algemeen gezien, relatief rustige muziek. Wat echter ook jammer is, is dat de zang niet altijd even goed te horen is. Maar voor de rest doet de band gewoon zijn ding en dat doet het voor de rest verdienstelijk. En aangezien het hun laatste concert was met de tour van Krezip, heb ik ook absoluut geen zin om ze de grond in te boren en dat is eigenlijk ook niet nodig.
Maar iedereen komt natuurlijk voor wat anders en als Krezip dan eindelijk om 10:00 uur het podium betreedt, is het grootste deel van het publiek ook meteen enthousiast. Jacqueline (als ik het goed spel, tenminste) toont zich, gekleed in een jurk, een prima frontvrouw. Voortdurend springt en huppelt en danst ze enthousiast over het podium. En aangezien het publiek dit prima weet te waarderen, doet ze dat ook met een grote glimlach. Zou ik ook doen als bijna de hele zaal stond te pogoën. Want werkelijk, kleine kindjes en 50-plussers; ik zie ze allemaal enthousiast op en neer springen tijdens de wat opzwependere nummers. Maar uiteraard speelt Krezip ook wat meer ballad-achtige nummers om Jacqueline's stembanden wat rust te geven. Maar dan zingt ze echter de hit 'I Would Stay' niet. Waarom zou ze ook, als er een paar 100 mensen zijn die het spontaan even willen overnemen? En bij iedere show hoort uiteraard een drum- of gitaarsolo. Krezip kiest voor de drums en ik kan een ding zeggen: onderschat die vent niet, want hij gaf absoluut een killerdrumsolo! Krezip kiest ervoor om het optreden af te sluiten met hun eigen versie van 'Venus'. En die klinkt eigenlijk best wel lekker. En als het publiek daarna nog om 'more' blijft schreeuwen, kan een toegift niet ontbreken. Ze besluiten het optreden dan ook met Ýou Can Say', waarop iedereen nog maar es helemaal losgaat.
Al met al kan ik dus wel stellen dat Krezip me live in ieder geval niet teleur heeft gesteld. Gewoon heerlijke energieke show met op zich lekkere nummers. Dus bij deze: Edwin, bedankt voor het concert!