Van welke platen in 2006 verwachtte je heel veel, maar werden een totale deceptie???

Maak er top 10 van, beargumenteer deze, en plaats hem.

Onder het motto, een beetje herhaling kan nooit geen kwaad.

Zal straks eens een lijstje samenstellen.

De enige die ik nu zo snel kan bedenken is die nieuwe van de Flaming Lips. Dus:

1. The Flaming Lips - At War With The Mystics
2. ........

Argumentatie: At War With The Mystics is een walgelijk slechte plaat, zeker vergeleken met hun vorige werk. Ik denk dat deze voorlopig nog wel even bovenaan blijft staan als meest tegenvallende plaat van 2006.

Laagste score gaat naar Opgezwolle, maar daar verwachtte ik ook niks van. Heb er eigenlijk nog maar ééntje

1. Clark - Throttle Furniture

Chris Clark is zo'n artiest met veel potentieel, en enkele geweldige albums. Lekker speelse, leuke, eigenwijze muziek die net steeds iets teveel de bocht mist om aan die 5* te raken. Altijd jammer als zo'n artiest dan met een release komt waar hij "volwassener" klinkt, en hij zich bij de rest van de stroom vervoegt.

Tweede van 2006 wordt misschien de nieuwe Somatic Responses, die ik nog steeds niet helemaal durven luisteren heb. Ook zij lijken bezig te zijn "hun horizon te verbreden". Er zijn jammer genoeg maar erg weinig artiesten die daar in slagen.

Ik vrees dan toch dat ik bij David Gilmour ga uitkomen...

(onder voorbehoud!)

1. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
Ik vind Belle & Sebastian een geweldige band, maar vanaf The Boy With The Arab Strap zit er wat mij betreft toch wel een dalende lijn in. De muziek is op zich nog wel goed, maar het magische lijkt er vanaf. The Life Pursuit: ik kan me er niet toezetten hem helemaal te luisteren. Wat ik er tot nu toe van gehoord heb, beloofde weinig goeds.

1. The Flaming Lips - At War With The Mystics
2. Belle & Sebastian - The Life Pursuit

Met dank aan herman voor het opfrissen van mijn geheugen. De plaat die mij definief heeft overtuigd van het feit dat Belle & Sebastian geen toekomst meer heeft.

1. The Knife - Silent Shout
Ik vond 'Deep Cuts' al niet geweldig, maar hoopte aan de hand van die release wel dat The Knife tot meer in staat was. Maar Silent Shout vond ik zelfs nog minder.

2. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
Geen sléchte plaat, hooguit een enigszins zwakke, maar ik vond hun comeback in de vorm van Dear Catastrophe Waitress zo sterk dat ik hoopte dat ze die stijgende lijn konden doorzetten.

De decepties van dit jaar zijn wat mij betreft My dark places van The television personalities (vals zingen krijgt met deze plaat een nieuwe dimensie) en How do you dance? van Telex (Telex weet na jaren afwezigheid niet meer te bieden dan zouteloze covers). Van de wat bekendere namen zou ik First impressions of earth van The strokes (de sleet zit er na 3 albums al in) en Silent shout van The knife (iets te vaak een te simpele en zielloze performance) willen noemen.

Heel 2006 vind ik tot dusver een deceptie. Al 3 maanden en ben nog geen echt goed album tegengekomen.

Ach we zitten nog maar in maart.............. de echt interessante releases vinden meestal in het najaar plaats.
Ik denk dat we nog even geduld moeten hebben.
Ik heb nog geen echt zwaar tegenvallende albums van favoriete acts gehoord (hooguit wat minder dan voorgangers).
Ik hoop alleen nog leuke verrassingen tegen te komen van acts die ik helemaal nog niet ken, want dat is tot nu toe alleen gebeurd in de vorm van Man Man.

Ik vind dat de meest intrigerende plaat in tijden. Ik vind hem ook niet briljant (daarvoor zijn de meeste nummers gewoonweg niet sterk genoeg), maar op de een of andere manier draai ik hem wel ontzettend veel (ik denk al een keer of 10 deze week).

Op de een of andere manier is het een hele rijke plaat; ken weinig dingen die zo goed klinken op de koptelefoon.

Bij het lezen van de forumtopic was dat de eerste cd die voorbij flitste. Met de nadruk op "flitsen". Ik heb nog niet het lef om te denken dat ie tegenvalt. Ik moet wel eerlijk bekennen na het live concert van 19 maart jl. in de HMH ligt hij wel wat beter in het gehoor. Maar desondanks had ik voor de release veel meer verwacht van dit album.

1. T-Pain - Rappa Ternt Sanga

In Amerika leeft er een grote hype rond deze R&B-zanger. Ja ik weet, dat is wel vaker zo, maar nu echt alleen maar lovende kritiek op zijn album. Totdat ik hem in mijn cd-speler(mp3-cd-speler) stopte. Je kan net zo goed een computer laten zingen, zo blikkerig en gecomputeriseerd is zijn stem.

Dit is tot nog toe de enige.

garden ruin - calexico
drum's not death - liars
live with strings - eels
inside in, inside out - the kooks

Niet gewoon namen noemen, ook beargumenteren... (zie post 1 van dit topic).

Deze Top-5 is niet gebaseerd op stemmen, maar aan de verwachting die ik ervoor had en die dus niet is uitgekomen.

1. Arctic Monkeys - Whatever People Say, That's Wat I Am Not

Ik snap de genialiteit er niet van, in mijn ogen zijn het gewoon een stel pubers met een gitaar. Niet een sterke beargumentatie, maar meer kan ik er amper over zeggen.

2. Gnarls Barkley - St. Elsewhere

Eerste keer is het leuk, verveelt al erg snel en ook de hit Crazy kan ik nog amper aanhoren.

3. Busta Rhymes - The Big Bang

Touch It vond ik (na een tijdje) erg leuk, had gehoopt op meer van zulke nummers maar dat viel dus tegen.

4. Nelly Furtado - Loose

Compleet nieuwe stijl, die mij niet echt bevalt. Enkele leuke nummers maar de rest is een hoop van hetzelfde.

5. Thom Yorke - The Eraser

Ben er nog niet helemaal over uit, maar op het moment vind ik het een hoop gezeik en muzikaal doet het me ook nog erg weinig.

Kan op het moment niet echt verder tot de 5 met een mening, dus misschien later dit jaar nog

tot een top 10 kom ik niet, maar meest tegenvallende album is voor mij tot nu toe

Peeping Tom - Peeping Tom.

Ik had veel verwacht van dit project van Mike Patton, maar de liedjes zijn eigenlijk allemaal erg zwak, ongeinspireerd...
Heel jammer.

Verder vielen mij Thom Yorke - The Eraser en Plaid - Greedy Baby erg tegen. Van Plaid had ik niet superveel verwacht, maar wel meer dan dat het mij deed. Thom Yorke was in tegenstelling tot de laatste 4 albums van Radiohead, erg zwak en ook vrij saai. Ik had beter verwacht, al is het nog steeds niet een super slecht album ofzo.

Gorki - Homo Erectus ; wil soms iets te melancholisch te doen waardoor het niet meer mooi klinkt

Een zeer grote teleurstelling: The Greatest van Catpower. Het is opeens zeer gelikt, in de slechte zin des woords. Waar is het stekelige gebleven van platen als What Would The Community Think en Moon Pix? Deze plaat neigt naar saai.

En ook: Elan Vital van Pretty Girls Make Graves. Hun debuut Good Health was erg sterk, fijne nummers met origineel gitaarwerk. Opvolger The New Romance was al iets minder, maar toch nog de moeite waard. Deze plaat is futloos, het originele gitaarwerk is verdwenen en de nummers zijn ronduit saai. Jammer...

Inderdaad gelikt, maar ik vind het toch wel een zeer fijne plaat van onze Chan.

Belle & Sebastian - The Life Pursuit
Slechts Dress Up In You doet nog denken aan de Belle & Sebastian die 4 albums en talloze EP's vol speelde met schitterende popliedjes. Wat er over blijft is een 13 in een dozijn band.

Evanescence - The Open Door
Na het sterke Fallen dacht ik nog een goede plaat op mijn bord te krijgen. Helaas... Enkel het eerste nummer klinkt zeer goed, de rest is te beu. Toch nog een nipte voldoende. (2.5*)

Ook Hymen Holocaust viel wat tegen, na de sterke recensie in Aardschok.