Sammael
Met het uitkomen van het nieuwe album heb ik de laatste tijd weer lekker veel Opeth gedraaid, en ik kreeg zin om al hun albums eens te rangschikken.
1. Damnation (5*)
Dit a-typische Opeth-album is mijn favoriet voor zolang als ik de band ken, en bevat een onovertroffen sfeer waar grunts en metalelementen maar afbreuk aan zouden hebben gedaan.
2. Blackwater Park (4,5*)
Het album waarop de band zijn stijl eindelijk wist te perfectioneren, Blackwater Park biedt de perfecte mix van alle elementen die Opeth kenmerken.
3. Deliverance
De uitdieping van de 'harde' kant van Opeth wordt hier perfect uitgevoerd, en de alsnog aanwezige akoestische elementen houden de boel afwisselend.
4. Still Life (4*)
Still Life vormt een beetje een brug tussen de eerste drie albums en het latere werk, en bevat een paar van de beste nummers van de band. Jammer genoeg staat er ook wat minder werk op, waardoor het album niet altijd even constant is.
5. Ghost Reveries
Een album in de stijl van Blackwater Park, hier komen de progressieve elementen van de latere albums voor het eerst duidelijk naar voren. Het verschil is dat ze hier nog in dienst staan van de songwriting in plaats van dat ze allesoverheersend zijn geworden.
6. Morningrise
Mijn favoriet van de 'oude' albums, qua songwriting is alles al veel beter t.o.v. het debuut, maar Morningrise bevat nog wel de agressie van het vroege werk.
7. My Arms, Your Hearse (3,5*)
Goed album in de 'oude' stijl, maar om een of andere reden een album waarvan ik af en toe lijk te vergeten dat het bestaat. Misschien net een album 'te veel' in hun discografie of zo. Maar dat ligt aan mij, de kwaliteit is prima.
8. Heritage
Ik vind dit de beste van de 'nieuwe' Opeth-albums, hoewel het de kracht mist van het oude werk heeft het meer atmosfeer en focus dan de andere nieuwe albums.
9. Orchid
Het debuut bevat veel leuke ideeën die helaas niet altijd even goed zijn uitgewerkt. De composities missen structuur waardoor het album aanvoelt als ene verzameling riffs zonder dat het echt songs worden.
10. Watershed (3,0*)
Hier begon het voor mij bergafwaarts te gaan met de band. Ze wisten hier volgens mij niet of ze op de oude stijl verder wilden gaan of dat ze meer een 'prog'-album wilden maken, het resultaat is een album zonder veel passie. Ook het album waarop het 'progressieve' gepiel definitief op de voorgrond trad.
11. Pale Communion (2.5/3*)
Dit nieuwe album moet ik nog vaker luisteren voor een definitieve score, maar de eerste paar keer kon ik er helemaal niets mee. Opeth is definitief een progband geworden en daar zijn ze wat mij betreft niet goed in.
Opeth zal altijd een van mijn favoriete bands blijven, maar als ze hun nieuwe richting blijven volgen ga ik vroeg of laat toch een keertje afhaken ben ik bang. Het oude werk kunnen ze me gelukkig niet meer afnemen.