Gandalf

01. Journey to an Imaginary Land (1980)
02. Visions (1981)
03. To Another Horizon (1982)

Drie albums die zijn gebaseerd op In de Ban van de Ring van J.R.R. Tolkien.

JOE'S GARAGE ACTS I, II & III (Frank Zappa)

Permanent Waves, Moving Pictures en Signals (RUSH)

Foxtrot, Selling England By The Pound en The Lamb Lies Down On Broadway - Genesis

Discipline, Beat en Three Of A Perfect Pair (King Crimson)

Tears For Fears:

1. The Hurting
2. Songs From The Big Chair
3. The Seeds Of Love

Volgens mij nog door niemand genoemd, maar THE WHO hebben toch ook een behoorlijk aantal briljante albums achterelkaar afgeleverd...

Hun status begon zo ongeveer met TOMMY (die ik persoonlijk toch eigenlijk niet zo hoog heb zitten...), alhoewel de albums daarvoor toch ook al enige hoogstaande muzikale en tekstuele dingen bevatte.

Maar op TOMMY kwam eigenlijk voor het eerst alles perfect samen op 1 legendarische dubbelelpee, met daarna (alsof het niets was...) LIVE AT LEEDS, WHO'S NEXT en het Magnum Opus QUADROPHENIA !

Toch geen slecht lijstje, dacht ik zo...

Klaus Schulze

01. Mirage (1977)
02. "X"(1978)
03. Dune (1979)

Drie fraaie albums van Schulze waarin een zeer interesant verhaal is te horen over de ontwikkeling van een deel van de electronische muziek. Daarnaast zijn de composities erg goed te noemen.

Led Zeppelin - I
Led Zeppelin - II
Led Zeppelin - III

The Cure:

- Seventeen Seconds
- Faith
- Pornography

Zappa:

- Hot Rats
- Waka/Jawaka
- The Grand Wazoo

- Joe's Garage Acts 1,2 & 3

- Shut Up 'N Play Yer Guitar, SUNPYG Some More & Son Of SUNPYG

Van Der Graaf Generator:

- Godbluff
- Still Life
- World Record

The Comsat Angels:

- Waiting for a Miracle
- Sleep No More
- Fiction

Fairport Convention:

- Unhalfbricking
- What We Did on Our Holidays
- Liege & Lief

Ramones:

- Ramones
- Leave Home
- Rocket To Russia

Frank Zappa:

Over-Nite Sensation/Apostrophe/Roxy & Elsewhere

Broadway The Hard Way/The Best Band You Never Heard In Your Life/Make A Jazz Noise Here

Op deze manier kan je zijn hele discografie wel in stukken van 3 albums delen

Ik hou je niet tegen

Ah een trilogie

Tangerine Dream

Inferno
Purgatorio
Paradiso

Een echte trilogie over Dante's Devina Comedia.

Een echte trilogie van The Blood Brothers:

This Adultery is Ripe
March On Electric Children
Burn, Piano Island, Burn

Op alle3 de albums duiken telkens dezelfde lokaties (bv Piano Island) en karakters (bv Mr. Electric Ocean, gieren en andere vogels) op.

Geen idee waar het allemaal over gaat echter. Maar vrolijk is het niet

Trilogieën die als zodanig bedoeld zijn:

- Lana Lane - Queen of the ocean/Secrets of astrology en Project Shangri-La.

- De originele filmmuziek van The Lord of the Rings: drie afzonderlijke CD's voor elk deel. Hetzelfde kun je natuurlijk zeggen van de twee Star Wars-trilogieën.


Trilogieën omdat ze muzikaal een sterke verwantschap hebben:

- U2: Boy/October/War (einde van hun 'sturm und drang' periode; op The unforgettable fire stond veel meer atmosferische muziek)

- Big Country: The crossing/Steeltown/The seer (drie platen met overdonderend gitaar- en drumwerk; daarna werd het allemaal wat vlakker)

- Jeff Beck: Blow by blow/Wired/There and back (drie gelijkwaardige platen - ook kwalitatief - waarop Beck het jazzrock-genre verkende)

- Yes: The Yes album/Fragile/Close to the edge (de drie toppers uit hun discografie, al is het niet zo dat ze hierna heel andere muziek gingen maken)

- Asia: hun eerste drie albums, voornamelijk omdat ze die in de sterkste bezetting maakten; daarna vertrokken enkele belangrijke groepsleden.

- Supertramp: Crime of the century, Crisis, what crisis? en Even in the quietest moments (drie prachtige albums met een paar lange stukken; daarna maakten ze over het algemeen kortere nummers)

- Rush: 2112/A farewell to kings/Hemispheres (zelfde verhaal als bij Supertramp)

Rush had altijd de gewoonte om vier studio-platen af te sluiten met een live-album. Muzikaal zijn dat vaak albums die goed op elkaar aansluiten qua geluid en sfeer, en na zo'n live-album beginnen ze vaak met een heel ander geluid (in de jaren tachtig waren dat sterk keyboard-georiënteerde platen). Eigenlijk houdt Rush dus meer van kwartetten dan van trilogieën.

Santana, Abraxas en Santana III vertonen een duidelijke samenhang, voordat Carlos met Caravanserai de jazzrock-richting insloeg. Evengoed je trouwens zeggen dat Caravanserai, Welcome en Borboletta een trilogie vormden, want daarna keerde de band weer terug naar het vertrouwde geluid.

En hoe kon ik deze twee parels van trilogieën vergeten...

Meat Loaf: Bat out of hell/Bat out of hell II - back from hell/Bat out of hell III - the monster is loose

Mike Oldfield: Tubular bells/Tubular bells II/Tubular bells III

(en dan reken ik The millennium bell en The Orchestral Tubular Bells voor het gemak even niet mee - en als ik me niet vergis was er ook nog een Tubular bells 2003 edition met nieuwe opnamen).

Voor beide geldt: de eerste was monumentaal, de tweede nog goed te pruimen, maar de derde een stap te ver.

Sandinista is bijna een drieluik op zichzelf....niet?

Er is ook nog Led Zeppelin IV.

Helloween - Keeper of the Seven Keys 1 (1987)
Helloween - Keeper of the Seven Keys 2 (1988)
Helloween - Keeper of the Seven Keys - The Legacy (2005)