Voor eenieder die niet vies is van een riedeltje Japanse pop (rock-variantjes ook toegestaan), hier kunt u uw ei kwijt! Zal niet druk worden, maar goed, wie weet. Inclusief clipjes waar beschikbaar om de haters te bekeren. Verstand op nul en laat u verrassen door deze kwelende Japanse (en Koreaanse en Chinese edoch Japans-zingende) grootheden. Utada Hikaru en Ayumi Hamasaki waren het lastigst kiezen wegens teveel uitschieters in hun oeuvres, de rest was iets makkelijker.

Songs:



1. Chihiro Onitsuka - Tiger in My Love (spijtig genoeg enkel live-clipje)



2. Utada Hikaru - Final Distance



3. BoA - Shine We Are!

4. Ayumi Hamasaki - No Way to Say (spijtig genoeg geen degelijke clip)



5. Yifei - Mayonaka no Doa



6. Shiina Ringo - Gibs (inclusief karaokefunctie en Engrish subtitres)



7. Kaela Kimura - STARs



8. fra-foa - Aojiroi Tsuki



9. hitomi - I am (sneue fanvid, maar ok)



10. Judy and Mary - Kyoto (spijtig ook enkel live)

J-pop

Album toplijstje:

1. Utada Hikaru - Ultra Blue
2. Shiina Ringo - Ze-chyou Syuu
3. Ayumi Hamasaki - Duty
4. fra-foa - 13 Leaves
5. Kaela Kimura - +1
6. Judy and Mary - Miracle Diving
7. Ai Otsuka - Love Punch
8. BoA - Love & Honesty
9. hitomi - huma-rhythm
10. Yifei - All My Words

Ik luister wel J-Pop/J-Rock, maar ik ken nog niet genoeg ervan voor een lijstje, maar toch goed topic, want daardoor leer ik weer nieuwe dingen kennen. ^_^

Zelf luister ik voornamelijk Ayumi Hamasaki en Utada Hikaru, High & Mighty Color is overigens ook goed.

Maar over een tijdje zal ik hier ook wel met een lijstje komen, want ik leer steeds meer kennen natuurlijk.

Ik ken ook wel iets van J-pop, maar te weinig.

Sxesven, waar ik bij jou wel benieuwd naar ben: als ik bovenstaande clips bekijk, dan zie en hoor ik aalgladde pop. Waarom trekt de Aziatische versie van deze muziek jou wel aan en de westerse variant (denk Sugababes enzo) niet (tenminste, dat denk ik, correct me if I'm wrong)?

Aalgladde pop is wat mij betreft natuurlijk iets te sterk uitgedrukt, maar dat het gewoon überpoppy pop is is natuurlijk wel degelijk een feit. Waarom de Japanse (en ook wel Aziatische) variant mij precies aanspreekt weet ik niet; echt een gevoelskwestie. Ik denk wel dat de taalbarrière een positieve rol speelt, maar goed, van Frans versta ik evenmin iets, maar Franse pop draai ik niet. Dat is ook wel weer een esthetische kwestie, want ik vind (voornamelijk) Japans erg mooi klinken, Koreaans ook; Chinees vind ik puur erg boeiend om te horen als toontaal.

In mijn oren is het ook wel een muzikale kwestie. Het is wel pop, maar het palet van de gemiddelde J-pop plaat is toch wel wat breder en toch ook net iets anders dan die van de gemiddelde andere popplaat. Natuurlijk is dat een vage en gekleurde beschrijving, want als ik Franse pop had gedraaid had ik het misschien daarvan gezegd. Wel een argument dat je veel hoort van J-pop liefhebbers trouwens. Muziek als die door een Ayumi Hamasaki, Utada Hikaru en nog anderen wordt gemaakt kom je elders eigenlijk weinig tegen. In essentie heb ik ook niks tegen een goede Westerse popsong, trouwens, maar dat beperkt zich vaak tot een nummertje hier of daar. Mist doorgaans ook de magie van de Orient.

Daarnaast ben ik stiekem ook gewoon deels een pophoer natuurlijk die af en toe niets zo heerlijk vindt als eens fijn een fris plaatje van BoA te draaien en gewoon ontzettend van fijne popsongs houdt. Maar waarom dan weer die Aziatische variant... Tja, naar mijn oren is er toch een muzikaal verschil, maar ik vind het moeilijk daar precies de vinger op te leggen. Gewoon een ontzettende zwak voor het verschijnsel. Overigens is het geen blinde adoratie, want over J-pop ben ik evengoed kritisch (en een hoop verdwijnt vlug de prullenbak weer in), net als over mijn andere muziek.

Overigens vind je op J-pop forums (ben zelf een tijd actief geweest op een Ayumi Hamasaki forum) grappig genoeg mensen uit echt alle muzikale hoeken. Natuurlijk popliefhebbers en mensen uit Japan, China en Korea die ermee opgegroeid zijn, maar evengoed vond je er massa's metal- en punkliefhebbers (met verscheidene users kon je altijd goed een boom opzetten over de nieuwe Dillinger Escape Plan ofzo), en een fervent noiseliefhebber (nee, niet ikzelf) was hardcore into Morning Musume, om twee willekeurige voorbeelden te geven. Toch wel tekenend, op zich.

Maar goed, een hoop gerammel, weinig duidelijkheid. Laten we het erop houden dat ik het gewoon fantastische muziek vindt. Ik beschouw het ook allerminst als guilty pleasure ofzo, kan er gewoon oprecht van genieten.

Ik ken er ook te weinig van maar op 1 zou ongetwijfeld This Is Love van Utada Hikaru staan

Bij mij is de interesse ook grotendeels door mijn interesse voor Japan zelf en in het bijzonder het Japans, de taal dus. Niet dat ik er iets van kan verstaan hoor, maar hopelijk gaat dat wel veranderen. Ik doe namelijk ook cursussen en dan zou ik natuurlijk ook wel wat van de cultuur moetten kennen, waar muziek een deel van is. Maar ik vind het ook gewoon erg leuke muziek!

Trek in lijst vanavond, dus ik knal er even een paar tegenaan

Album-top Ayumi Hamasaki

1. Secret
2. Duty
3. LOVEppears
4. I am...
5. Memorial Address
6. Rainbow
7. A Song for XX
8. Guilty
9. My Story
10. (miss)understood

Mix-albums en verzamelaars maar even buiten beschouwing gelaten, maar anders kon Ayu-Ro-Mix ook nog wel op een notering rekenen, evenals A Best en wellicht A Ballads.

Song-top Ayumi Hamasaki:

1. No Way to Say
2. Jewel
3. Girlish
4. Fly High
5. 1 Love
6. Hanabi ~Episode II
7. July 1st
8. Evolution
9. Boys & Girls
10. Rainbow

Niet te doen eigenlijk, die losse songs. Moeite met de volgorde en bovendien té veel songs niet vermeld, maar goed, tien juweeltjes op een rij.

Utada album top:

1. Ultra Blue
2. Deep River
3. Exodus
4. Heart Station
5. Distance
6. First Love
7. Precious

En meer zijn er natuurlijk niet.

Song-topje, met max. 3 vermeldingen van Ultra Blue omdat het anders geen nut heeft (5*):

1. Final Distance
2. Be My Last
3. Stay Gold
4. Blue
5. Passion
6. Keep Tryin'
7. Deep River
8. About Me
9. Kettobase!
10. Automatic (ook maar een klassiekertje erbij )

Binnenkort meer

Ik weet niet of dit allemaal onder de definitie van J-pop/J-rock valt maar komt denk ik wel dicht in de buurt.


1. Miu Sakamoto – Tetsudoin (A Railroad Man)
2. Ryuichi Sakamoto – Moving On
3. Miu Sakamoto featuring Sugizo – Sleep Away
4. Miu Sakamoto – オキナワソバヤのネエさんへ (To Neesan of Okinawasobaya)
5. No More Landmine – Zero Landmine
6. Miu Sakamoto – Memento Harmonious
7. Ryuichi Sakamoto – Love And Hate
8. Ryuichi Sakamoto – Sentimental
9. Ryuichi Sakamoto – Calling From Tokyo
10. Ryuichi Sakamoto – You Do Me
11. Miu Sakamoto – Awakening (Endo Mix)
12. Miu Sakamoto – In Aquascape
13. Miu Sakamoto – Dawn
14. Miu Sakamoto – Internal
15. Miki Nakatani - Crown of Thorns

p.s.
Overigens zijn de scores (filmmuziek) van Japanse componisten a;s Ryuichi Sakamoto, Shigeru Umebayashi en Takashi Kako helemaal briljant.

Helaas! Clipje 1 is trouwens 'No longer available'.

Spijtig. Clipje 1 had anders vast de doorslag gegeven, Teun, die had uiteraard voor de kritieke hoeveelheid J-pop gezorgd.

Grappig dat je Final Distance als nummer 1 hebt, is ook nog steeds mijn favo nummer van Utada Hikaru.

1. High and Mighty Color - ハミングバード
2. nirgilis - Akai Asayake
3. Utada Hikaru - Final Distance
4. YUI - Find me
5. Do As Infinity - Tooku Made / Snail
6. Tomiko Van - You're the Only
7. Shoko Nakagawa - We can do it
8. Aya Hirano - Lost my music
9. Minori Chihara - Konayuki ~long distance~
10. BoA - One Way

Tijd om dit fossiel op te graven en mijn lijstje te dumpen:

1. Yui - It's Happy Line
2. Hideaki Tokunaga - Kowarekake no Radio
3. Glay - Haru Wo Ai Suru Hito
4. Yui - I Remember You
5. Utada Hikaru - Passion
6. Otsuka Ai - Amaenbo
7. Crystal Kay - Motherland
8. Yui - Understand
9. Hideaki Tokunaga - Saigo no Iiwake
10. Antic Cafe - Smile Ichiban Ii Onna (al is dat pure meelbieterij)

Antique Cafe is toch meer J-Rock?

Precies, een Glay ook. Maar het is wel commerciële/softe/poppy rock, net als High abd Mighty Color. En ik vind persoonlijk dat poppy rock ook in de categorie 'pop' past.

Ah zo, ja, HaMC heeft zowel rock als popnummers, en dat nummer wat ik genoteerd is eigenlijk puur een popnummer. Ik ken van An Cafe eigenlijk alleen Hero Without A Name, ik moet me sowieso meer gaan verdiepen in dat hele Visual Kei gebeuren.

Doe geen moeite, 90% van de visual kei is Tokio Hotel-achtige rommel.

Maar wat goede Visual Kei betreft:
X Japan (al was het eigenlijk gewoon een Hair-metal band)
Girugamesh
Kuroyume
Dir en grey (is geen visual kei band meer, is het wel ooit geweest)
Malice Mizer (vergeet alle vooroordelen die je hebt over die kapsoneslijers van een Gackt en Mana en hun fans en je kan deze gasten waarschijnlijk best waarderen).
Versailles (ik kan ze persoonlijk niet uitstaan maar het is wel aardige powermetal)

bedankt voor de tips.
Nightmare en Phantasmagoria zijn trouwens ook goede visual kei bands.

Mwa, Nightmare vond ik niet echt leuk. Maar Phantasmagoria heb ik nog nooit naar geluisterd, zal het eens uitproberen.

dus........ hoe kun je dan zeggen dat 90% Tokio Hotel-achtige rommel is als je van sommige bands geeneens het bestaan afweet.................

Laten we het vergelijken met boybands (ik vind het een goede vergelijking). Je hoeft niet alle boybands te kennen om te weten dat het merendeel van de boybands (misschien wel allemaal) niet meer zijn dan popproducten die puur om het uiterlijk draaien en geen goede muziek maken. Het lijkt wel iets dat bij het Visual kei genre hoort om niet-boeiende muziek die meestal hetzelfde als die van andere VK bands klinkt te maken.

Maar je hebt gelijk, ik was ongenuanceerd bezig. Voor zover ik weet is het merendeel van de Visual kei Tokio Hotel-achtige rommel, en dat is ook maar mijn ervaring. En ik begrijp een hoop verkeerd.

Even een essentiële toevoeging aan mijn eerdere top 10 (mag ergens in de bovenste regionen belanden):



Shoko Nakagawa - Calling Location

Sowieso is de hele plaat briljant (beste J-pop plaat van het jaar), maar dit is net mijn favoriet.

Verder leuk bevonden dit jaar:



Perfume - Polyrhythm (opzwepend en immer positief, gehele plaat is erg leuk)



Miyu Nagase - Akane (classic J-pop-ballad á la old-school Hamasaki)

En nog wel een zootje (Meg, Tamaki Nami en in iets mindere mate Aya Hirano, Sachi Tainaka en Ayaka), maar even te lui, sorry.

En natuurlijk nog even deze (obvious, maar geniaal):



Utada Hikaru - Stay Gold (gare fanvid, maar ok)

Precies.

Snif, ik word hier heel verdrietig van Probeer ik eens een keer aardig en genuanceerd te zijn en dan krijg ik zo'n reactie. Bawwww!

Dan biedt ik hierbij mijn welgemeende excuses aan, het was niet mijn bedoeling om je te kwetsen.

2009 blijkt weer een uitstekend jaar voor J-pop! Even een kleine selectie aan favorieten, min of meer in de vorm van een toplijstje:



1. BoA - Eien



2. SWEET BLACK feat. Maki Goto - with...



3. JASMINE - Sad to Say



4. Shoko Nakagawa - Tsuzuku Sekai



5. Perfume - Love the World



6.Ayaka - Yume wo Mikata ni



7. Ayumi Hamasaki - NEXT LEVEL



8. Anri Kumaki - Hana Kotoba (helaas geen clipje)



9. DO AS INFINITY - Saigo no Game



10. MEG - Journey

Even een compilatie van de afgelopen plusminus 5 jaar. Het is een top 20 geworden. Mogelijk dat er nog wat zeer recente tracks bij komen.

1. Girl's Day - Something
2. AOA - Mini Skirt
3. BESTie - Love Options
4. 9Muses - Glue
5. After School - First Love
6. Miss A - Hush
7. EXID - Every Night
8. Wings - Hair Short
9. Brown Eyed Girls - Abracadabra
10. Dalshabet - B.B.B. (Big Baby Baby)
11. Girl's Day - Expectation
12. Girls' Generation - Gee (hier begon het voor mij mee)
13. Spica - You Don't Love Me
14. Stellar - Marionette
15. Fiestar - Vista
16. AOA - Confused
17. AOA - Short Hair
18. Girls' Generation - Mr. Mr.
19. Tahiti - Oppa, You Are Mine
20. Ailee - I Will Show You