Muziek / Toplijsten en favorieten / Januari 2009
0
geplaatst: 1 februari 2009, 15:36 uur
Het is vandaag 1 februari, dat wil zeggen dat het de eerste dag van een nieuwe maand is. Wat vanzelfsprekend betekend, dat de vorige maand net is afgesloten. Januari ligt alweer achter ons, een maand waar er veel nieuwe CD’s zijn gereleased. Met deze post wil ik eventjes op een rijtje zetten wat er in januari 2009 allemaal is verschenen qua muziek.
Ik begin met een alfabetisch overzicht van de albums die ik heb uitgeprobeerd deze maand. Ook zie je hoeveel ik de plaat geef op een schaal van 5, en het genre. Diegene die vetgedrukt staan worden later in de post nog een beetje uitgebreider besproken. Deze maand heb ik 22 albums uitgeprobeerd, en hier volgt het overzichtje.
Andrew Bird - Noble Beast ~ Folk/Singer-Songwriter/Rock ~ 3.5
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion ~ Folk/Electronic ~ 4
Antony and the Johnsons - The Crying Light ~ Singer-Songwriter/Folk ~ 4
Bruce Springsteen - Working on a Dream ~ Rock ~ 4
Deathstars - Night Electric Night ~ Gothic/Industrial Metal ~ 2.5
Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts ~ Melodic Death Metal ~ 2
Doro - Fear No Evil ~ Heavy Metal ~ 3.5
Dälek - Gutter Tactics ~ Hip-Hop/Noise/Drone ~ 3
Franz Ferdinand - Tonight ~ Indie-rock ~ 3.5
Grave Digger - Ballads of a Hangman ~ Heavy/Power Metal ~ 4
Iron Fire - To the Grave ~ Power Metal ~3
John Frusciante - The Empyrean ~ Rock ~ 4.5
Kreator - Hordes of Chaos ~ Thrash Metal ~ 4
KTL - IV ~ Noise/Drone/Experimental ~2.5
Napalm Death - Time Waits for No Slave ~ Grindcore ~ 3
Saxon - Into the Labyrinth ~ Heavy Metal ~ 3
Sepultura - A-Lex ~ Thrash/Death Metal ~ 4.5
Sirenia - The 13th Floor ~ Gothic Metal ~ 3.5
Slumgullion - Disko ~ Instrumental Hip-Hop ~ 2
Vision Divine - 9 Degrees West of the Moon ~ Power Metal ~3.5
Vreid - Milorg ~ Black Metal ~ 4.5
White Lies - To Lose My Life... ~ Indie-Rock ~ 3.5
Teleurstelling van de maand
Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts
Melodic Death Metal is een genre die ik altijd goed heb weten te waarderen. De bruutheid van traditionele Death Metal, samen met de luchtige gitaren zoals we die vaak terugvinden in de Power Metal. Een ideale combinatie, waar menig aantal bands bekend mee zijn geworden. Deze Destroy Destroy Destroy had alles wat ik verwachtte van zo’n band. Een geweldig mooie cover, een geinige naam, en goede promotie. Ik dacht dat het niet meer stuk kon! Maar dat was voor ik het plaatje in mijn Cd-speler stak. De muziek was erg ongeïnspireerd, en heb ik al honderd keer ergens anders gehoord. De vocalen zijn ook niet indrukwekkend, en de riffs zijn erg basic. Erg teleurstellende plaat van een band die weldegelijk kan spelen, maar voorlopig nog niet het talent heeft om boeiende songs te schrijven.
2/5
Vreeemdste platen van de maand
KTL – IV
Deze maand heb ik twee zeer eigenaardige platen gekocht, en als eerste heb je deze nieuwe KTL. Een omschrijving is moeilijk, maar ik zal het toch proberen. Je hoort in de muziek Drone met veel elementen uit de Noise. De band experimenteert ook veel met elektronische elementen. Verwacht geen normale songstructuren, want deze plaat heeft eigelijk geen vaste structuur. Het is een grote muur van geluid, ruis, rustige passages, elektronische geluidjes, diepe geluiden die allemaal zeer sfeervol tot één geheel komen. Echt een zeer vreemde ervaring, die je absoluut eens moet proberen als je er voor open staat. Het is allemaal wel leuk voor één of twee keer, maar echt een topplaat is het niet in mijn ogen. Hoewel ik het zeker een leuke ontdekking vind.
2.5/5
Dälek – Gutter Tactics
Dälek is een duo die bestaat uit een rapper, en een DJ die een zeer eigenaardige manier heeft van produceren. Hij combineert beats met distortion en zeer diepe drones. Zo ontstaan er producties met enorm veel lagen, waar je iedere luisterbeurt weer nieuwe dingen ontdekt. Een zeer uniek project dit Dälek, met goede raps en vaak diepgaande teksten. Minpuntje is dat de grote muur van lawaai soms over de raps heen gaat, waardoor de raps van de MC niet altijd goed naar voren komen.
3/5
Andere opmerkelijke platen deze maand
Andrew Bird - Noble Beast
Andrew Bird is een charismatische zanger, met een erg mooie stem, en die vaak gebruikt maakt van zijn schitterend talent namelijk, het fluiten. Tussen de liedjes door hoor je af en toe een fluitsolotje, die vaak erg vrolijk zijn. Een goede feelgood plaat van deze geweldige artiest.
3.5/5
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
Animal Collective heeft al een aantal albums uitgebracht, maar met deze nieuwe plaat lijken ze hun definitieve doorbraak te hebben gemaakt. Animal Collective is een groep die Folk en Indie, combineert met Electronische elementen. Dat zorgt ervoor dat de muziek ook erg veel lagen heeft, en er constant nieuwe dingen te ontdekken vallen. Maar eens je alles hebt doorgrondt, is dit een onweerstaanbare plaat, die je gaandeweg kunt dromen. Fantastisch album!
4/5
Antony and the Johnsons - The Crying Light
Je mag draaien en keren hoe je het wilt, maar Antony is een nicht! Een grotere nicht dan deze Antony zul je niet snel vinden. Maar dat hij muziek schrijft die zo wonderlijk mooi is, is gewoon een feit. Bij het luisteren aan deze plaat, vind je de rust bij jezelf, en kan je genieten van de mooiste teksten die hij ten gehore brengt. De zang van deze man is ook uniek. Hij heeft een mooie lage stem, maar kan ook “nichterig” hoog zingen. Allebei de stijlen vind ik erg mooi, en hij zingt ook met veel vibratie in zijn stem. Erg goed artiest, die een schitterend album heeft neergezet!
4/5
Franz Ferdinand – Tonight
Franz Ferdinand is een bekende band bij het grote publiek, en met dit nieuwe album blijven ze toch wel een goed niveau houden. De meningen over dit album zijn verdeeld, maar ik vind het toch wel een lekker rockplaatje. De song Twilight Omens, kan ik nu alvast niet meer uit mijn hoofd krijgen, en ook Lucid Dreams met een zeer duidelijke elektronische inslag is een zeer aangename song. Gewoon een prima album dus.
3.5/5
Kreator - Hordes of Chaos
Kreator kwam met dit album binnen op 66 in de Nederlandse toplijsten van bestverkochte albums. Dat zorgde meteen voor een grote verassing, want het gebeurt niet zovaak dat er een extreem Metal album in die lijsten binnenkomt. Maar het is de band gegund, want met Hordes of Chaos brengen ze een typisch Kreator plaatje, dat onweerstaanbaar vet is. Geweldige riffs, gierende solo’s, meezingbare refreinen en stoere drumpartijen. Dit is zeker een aanrader voor een Thrash Metal fan!
4/5
Sepultura - A-Lex
Sepultura heeft veel fans verloren wanneer de broertjes Cavalera de band verlieten. Maar dat is volledig onterecht! Want met deze nieuwe plaat staan ze er weer als een huis. Een subliem album met Clockwork Orange als thema. Geweldige songs, met af en toe een Braziliaanse inslag in de vorm van percussie. Jammer dat er zoveel vooroordelen bestaan over dit album, en mensen het meteen al de grond inboren doordat het een andere zanger heeft dan tijdens de gloriedagen van de band. Dit is totaal onterecht, want ook de nieuwe zanger overtuigt uitstekend vind ik, en de band blijft gewoon enorm goed. Zeker proberen dus!
4.5/5
Vreid - Milorg
Black Metal is nu niet meteen een toegankelijk genre, en ook ik luister er niet zoveel naar. Maar af en toe verschijnt er een plaatje dat ik weldegelijk weet te waarderen. En deze is er zo één van. Brute stukken, die afgewisseld worden met rustige intermezzo’s. De zanger overtuigd, en het thema over de tweede wereldoorlog is zeer goed uitgewerkt!
4.5/5
Top 10: Januari 2009
1. John Frusciante - The Empyrean
2. Sepultura - A-Lex
3. Vreid - Milorg
4. Antony and the Johnsons - The Crying Light
5. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
6. Kreator - Hordes of Choas
7. Andrew Bird - Noble Beast
8. Franz Ferdinand - Tonight: Franz Ferdinand
9. Vision Divine - 9 Degrees West of the Moon
10. Sirenia - The 13th Floor
Album van de maand!
John Frusciante - The Empyrean
John Frusciante is een indrukwekkende artiest. Hij is vooral bekend omdat hij als gitarist in Red Hot Chili Peppers heeft gespeeld, en heeft als solo-artiest een fenomenaal repertoire. Deze plaat is echt van ongekende schoonheid. Geweldige gitaarsolo's, sfeervolle passages, rustige momenten, momenten met veel energie. Dit album kent het allemaal, en alles is tot in de puntjes afgewerkt. De plaat blijft groeien, per luisterbeurt ontdek je iets nieuws, en ook de zanglijnen zijn erg schitterend gedaan. Een plaat die iedere muziekliefhebber moet toevoegen aan zijn collectie, want dit is echt prachtig! Beste plaat van de eerste maand van het nieuwe jaar!
4.5/5
Ik begin met een alfabetisch overzicht van de albums die ik heb uitgeprobeerd deze maand. Ook zie je hoeveel ik de plaat geef op een schaal van 5, en het genre. Diegene die vetgedrukt staan worden later in de post nog een beetje uitgebreider besproken. Deze maand heb ik 22 albums uitgeprobeerd, en hier volgt het overzichtje.
Andrew Bird - Noble Beast ~ Folk/Singer-Songwriter/Rock ~ 3.5
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion ~ Folk/Electronic ~ 4
Antony and the Johnsons - The Crying Light ~ Singer-Songwriter/Folk ~ 4
Bruce Springsteen - Working on a Dream ~ Rock ~ 4
Deathstars - Night Electric Night ~ Gothic/Industrial Metal ~ 2.5
Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts ~ Melodic Death Metal ~ 2
Doro - Fear No Evil ~ Heavy Metal ~ 3.5
Dälek - Gutter Tactics ~ Hip-Hop/Noise/Drone ~ 3
Franz Ferdinand - Tonight ~ Indie-rock ~ 3.5
Grave Digger - Ballads of a Hangman ~ Heavy/Power Metal ~ 4
Iron Fire - To the Grave ~ Power Metal ~3
John Frusciante - The Empyrean ~ Rock ~ 4.5
Kreator - Hordes of Chaos ~ Thrash Metal ~ 4
KTL - IV ~ Noise/Drone/Experimental ~2.5
Napalm Death - Time Waits for No Slave ~ Grindcore ~ 3
Saxon - Into the Labyrinth ~ Heavy Metal ~ 3
Sepultura - A-Lex ~ Thrash/Death Metal ~ 4.5
Sirenia - The 13th Floor ~ Gothic Metal ~ 3.5
Slumgullion - Disko ~ Instrumental Hip-Hop ~ 2
Vision Divine - 9 Degrees West of the Moon ~ Power Metal ~3.5
Vreid - Milorg ~ Black Metal ~ 4.5
White Lies - To Lose My Life... ~ Indie-Rock ~ 3.5
Teleurstelling van de maand
Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts
Melodic Death Metal is een genre die ik altijd goed heb weten te waarderen. De bruutheid van traditionele Death Metal, samen met de luchtige gitaren zoals we die vaak terugvinden in de Power Metal. Een ideale combinatie, waar menig aantal bands bekend mee zijn geworden. Deze Destroy Destroy Destroy had alles wat ik verwachtte van zo’n band. Een geweldig mooie cover, een geinige naam, en goede promotie. Ik dacht dat het niet meer stuk kon! Maar dat was voor ik het plaatje in mijn Cd-speler stak. De muziek was erg ongeïnspireerd, en heb ik al honderd keer ergens anders gehoord. De vocalen zijn ook niet indrukwekkend, en de riffs zijn erg basic. Erg teleurstellende plaat van een band die weldegelijk kan spelen, maar voorlopig nog niet het talent heeft om boeiende songs te schrijven.
2/5
Vreeemdste platen van de maand
KTL – IV
Deze maand heb ik twee zeer eigenaardige platen gekocht, en als eerste heb je deze nieuwe KTL. Een omschrijving is moeilijk, maar ik zal het toch proberen. Je hoort in de muziek Drone met veel elementen uit de Noise. De band experimenteert ook veel met elektronische elementen. Verwacht geen normale songstructuren, want deze plaat heeft eigelijk geen vaste structuur. Het is een grote muur van geluid, ruis, rustige passages, elektronische geluidjes, diepe geluiden die allemaal zeer sfeervol tot één geheel komen. Echt een zeer vreemde ervaring, die je absoluut eens moet proberen als je er voor open staat. Het is allemaal wel leuk voor één of twee keer, maar echt een topplaat is het niet in mijn ogen. Hoewel ik het zeker een leuke ontdekking vind.
2.5/5
Dälek – Gutter Tactics
Dälek is een duo die bestaat uit een rapper, en een DJ die een zeer eigenaardige manier heeft van produceren. Hij combineert beats met distortion en zeer diepe drones. Zo ontstaan er producties met enorm veel lagen, waar je iedere luisterbeurt weer nieuwe dingen ontdekt. Een zeer uniek project dit Dälek, met goede raps en vaak diepgaande teksten. Minpuntje is dat de grote muur van lawaai soms over de raps heen gaat, waardoor de raps van de MC niet altijd goed naar voren komen.
3/5
Andere opmerkelijke platen deze maand
Andrew Bird - Noble Beast
Andrew Bird is een charismatische zanger, met een erg mooie stem, en die vaak gebruikt maakt van zijn schitterend talent namelijk, het fluiten. Tussen de liedjes door hoor je af en toe een fluitsolotje, die vaak erg vrolijk zijn. Een goede feelgood plaat van deze geweldige artiest.
3.5/5
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
Animal Collective heeft al een aantal albums uitgebracht, maar met deze nieuwe plaat lijken ze hun definitieve doorbraak te hebben gemaakt. Animal Collective is een groep die Folk en Indie, combineert met Electronische elementen. Dat zorgt ervoor dat de muziek ook erg veel lagen heeft, en er constant nieuwe dingen te ontdekken vallen. Maar eens je alles hebt doorgrondt, is dit een onweerstaanbare plaat, die je gaandeweg kunt dromen. Fantastisch album!
4/5
Antony and the Johnsons - The Crying Light
Je mag draaien en keren hoe je het wilt, maar Antony is een nicht! Een grotere nicht dan deze Antony zul je niet snel vinden. Maar dat hij muziek schrijft die zo wonderlijk mooi is, is gewoon een feit. Bij het luisteren aan deze plaat, vind je de rust bij jezelf, en kan je genieten van de mooiste teksten die hij ten gehore brengt. De zang van deze man is ook uniek. Hij heeft een mooie lage stem, maar kan ook “nichterig” hoog zingen. Allebei de stijlen vind ik erg mooi, en hij zingt ook met veel vibratie in zijn stem. Erg goed artiest, die een schitterend album heeft neergezet!
4/5
Franz Ferdinand – Tonight
Franz Ferdinand is een bekende band bij het grote publiek, en met dit nieuwe album blijven ze toch wel een goed niveau houden. De meningen over dit album zijn verdeeld, maar ik vind het toch wel een lekker rockplaatje. De song Twilight Omens, kan ik nu alvast niet meer uit mijn hoofd krijgen, en ook Lucid Dreams met een zeer duidelijke elektronische inslag is een zeer aangename song. Gewoon een prima album dus.
3.5/5
Kreator - Hordes of Chaos
Kreator kwam met dit album binnen op 66 in de Nederlandse toplijsten van bestverkochte albums. Dat zorgde meteen voor een grote verassing, want het gebeurt niet zovaak dat er een extreem Metal album in die lijsten binnenkomt. Maar het is de band gegund, want met Hordes of Chaos brengen ze een typisch Kreator plaatje, dat onweerstaanbaar vet is. Geweldige riffs, gierende solo’s, meezingbare refreinen en stoere drumpartijen. Dit is zeker een aanrader voor een Thrash Metal fan!
4/5
Sepultura - A-Lex
Sepultura heeft veel fans verloren wanneer de broertjes Cavalera de band verlieten. Maar dat is volledig onterecht! Want met deze nieuwe plaat staan ze er weer als een huis. Een subliem album met Clockwork Orange als thema. Geweldige songs, met af en toe een Braziliaanse inslag in de vorm van percussie. Jammer dat er zoveel vooroordelen bestaan over dit album, en mensen het meteen al de grond inboren doordat het een andere zanger heeft dan tijdens de gloriedagen van de band. Dit is totaal onterecht, want ook de nieuwe zanger overtuigt uitstekend vind ik, en de band blijft gewoon enorm goed. Zeker proberen dus!
4.5/5
Vreid - Milorg
Black Metal is nu niet meteen een toegankelijk genre, en ook ik luister er niet zoveel naar. Maar af en toe verschijnt er een plaatje dat ik weldegelijk weet te waarderen. En deze is er zo één van. Brute stukken, die afgewisseld worden met rustige intermezzo’s. De zanger overtuigd, en het thema over de tweede wereldoorlog is zeer goed uitgewerkt!
4.5/5
Top 10: Januari 2009
1. John Frusciante - The Empyrean
2. Sepultura - A-Lex
3. Vreid - Milorg
4. Antony and the Johnsons - The Crying Light
5. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion
6. Kreator - Hordes of Choas
7. Andrew Bird - Noble Beast
8. Franz Ferdinand - Tonight: Franz Ferdinand
9. Vision Divine - 9 Degrees West of the Moon
10. Sirenia - The 13th Floor
Album van de maand!
John Frusciante - The Empyrean
John Frusciante is een indrukwekkende artiest. Hij is vooral bekend omdat hij als gitarist in Red Hot Chili Peppers heeft gespeeld, en heeft als solo-artiest een fenomenaal repertoire. Deze plaat is echt van ongekende schoonheid. Geweldige gitaarsolo's, sfeervolle passages, rustige momenten, momenten met veel energie. Dit album kent het allemaal, en alles is tot in de puntjes afgewerkt. De plaat blijft groeien, per luisterbeurt ontdek je iets nieuws, en ook de zanglijnen zijn erg schitterend gedaan. Een plaat die iedere muziekliefhebber moet toevoegen aan zijn collectie, want dit is echt prachtig! Beste plaat van de eerste maand van het nieuwe jaar!
4.5/5
0
geplaatst: 1 februari 2009, 16:11 uur
Devoo schreef:
John Frusciante is een indrukwekkende artiest. Hij heeft twee albums lang in Red Hot Chili Peppers gespeeld, en heeft als solo-artiest een fenomenaal repertoire.
John Frusciante is een indrukwekkende artiest. Hij heeft twee albums lang in Red Hot Chili Peppers gespeeld, en heeft als solo-artiest een fenomenaal repertoire.
Twee albums meegespeeld in RHCP is wel wat weinig
0
geplaatst: 1 februari 2009, 16:22 uur
Je hebt gelijk, ik was eventjes slecht geinformeerd.
@Lukas, bedankt!
0
geplaatst: 1 februari 2009, 16:54 uur
Alela Diane - To Be Still ~ folk ~ 3*
Andrew Bird - Noble Beast ~ pop/rock ~ 3*
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion ~ folk/electronic ~ 2*
Antony and the Johnsons - The Crying Light ~ folk/pop ~ 2,5*
Babyface - From the Heart ~ r&b ~ 1,5*
Birdy Nam Nam - Manual for Successful Rioting ~ electronic/hiphop ~ 2,5*
Bruce Springsteen - Working on a Dream ~ rock/country ~ 3,5*
Cappadonna - Slang Prostitution ~ hiphop ~ 1,5*
Cradle Orchestra - Velvet Ballads ~ hiphop/jazz ~ 3,5*
Dälek - Gutter Tactics ~ avant/hiphop ~ 3,5*
De Staat - Wait for Evolution ~ pop/rock ~ 1,5*
DJ Signify - Of Cities ~ hiphop/electronic ~ 3*
Dr. Who Dat? - Beyond 2morrow ~ hiphop/electronic ~ 2*
Fever Ray - Fever Ray ~ electronic/pop ~ 3*
Franz Ferdinand - Tonight: Franz Ferdinand ~ rock ~ 3*
Inverse - So True EP ~ hiphop ~ 2,5*
Kinny - Idle Forest of Chit Chat ~ soul ~ 3*
Myka 9 - 1969 ~ hiphop ~ 3,5*
N.A.S.A. - Spirit of Apollo ~ hiphop ~ 2*
Notorious ~ hiphop ~ 3*
Omar Rodriguez-Lopez - Old Money ~ rock/jazz/electronic ~ 3*
Phosphorescent - To Willie ~ roots ~ 3*
PPP - Abundance ~ soul/electronic ~ 2,5*
Ravi Coltrane - Blending Times ~ jazz ~ 3*
Reptile71 - In Dust: 2000-2003 ~ electronic/rock ~ 4*
Scholarman - Gameshift: The Movement ~ hiphop ~ 3,5*
Six Organs of Admittance - RTZ ~ folk/avant-garde ~ 2,5*
Skit Slam & The Beatnikz - A Blessing in Disguise ~ hiphop ~ 3*
Slumgullion - Disko ~ hiphop/electronic ~ 2*
Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself ~ electronic ~ 3,5*
The Whitest Boy Alive - Rules ~ pop/rock ~ 3*
Tim Hecker - An Imaginary Country ~ electronic ~ 2,5*
Top Notch Extravaganza (2009) ~ hiphop ~ 1*
White Lies - To Lose My Life ~ rock ~ 2*
Zion I - The Take Over ~ hiphop ~ 2*
Zo! + Asylum 7 - Overdue Process ~ hiphop ~ 3*
Zu - Carboniferous ~ metal/free-jazz ~ 3,5*
Teleurstelling van de maand:
Zion I - The Take Over
Het duo bestaande uit producer Amp Live en rapper Zion ken ik als een zeer relaxt duo. 10 jaar lang maken ze al sterke muziek als The Take Over verschijnt. Een zeer teleurstellende plaat, de vele electronic en house invloeden doen helemaal niks met me en ook de drum vind ik vaak niet mooi klinken. Slechts als Brother Ali met een gastbijdrage komt kent het album een opleving.
Vreemdste platen van de maand:
Voor mij waren dat er heel veel omdat ik ook ben gaan proeven van andere genre's, hier volgt een selectie (met het bericht wat ik bij het desbetreffende album had achtergelaten):
Omar Rodriguez-Lopez - Old Money
Ik vind zo%u2019n album wel iets voor Stones Throw, een label dat naar mijn mening absoluut niet eenkennig is. Omar ken ik van The Mars Volta en daar ben ik weliswaar niet weg van zijn gitaarspel maar ik kon het wel goed waarderen. Zo ook op dit album, sterker nog zijn solowerk ligt mij wel beter. Een mengelmoes van verschillende genres (electronic, rock en jazz) maakt het tot een veelzijdig project. Private Fortunes is mijn favoriete track op dit album; dat ik verder zeer vermakelijk vind, het is op sommige momenten iets te druk en daardoor is het geen album voor alledag.
3*
Exile - Radio
Van Exile is bekend dat hij een zeer verdienstelijk en soulvol producer is. Eerder ging hij de samenwerking aan met rapper Blu; samen maakten ze het album Below the Heavens. Dit keer komt hij met een soloproject: Radio, een plaat waar Exile laat zien over het nodige improvisatietalent te beschikken. Op Radio wordt er louter gebruik gemaakt van radiosamples die door de MPC (een samplecomputer die onder meer ook door Jay Dee gebruikt werd) in de muziek verwerkt is. Op voorhand kan er dus al gezegd worden dat het album minstens het predikaat origineel verdient.
Ondanks dat Exile zich beperkt door alleen radiofragmenten te samplen, blijkt Radio toch een divers album te zijn. Radio is een breed begrip en dit toont de producer aan door van alles en nog wat te verweken in in zijn muziek, denk hierbij aan: aankondigingen, reclames, zap-momenten, nieuws en tunes. Population Control begint bijvoorbeeld overduidelijk met een reclameonderdeel, een opgewekte stem klinkt: "Make life a little easier." Het vervolg is een beat waar de luisteraar gegarandeerd vrolijk van wordt; met zijn drumcomputer herhaalt Exile steeds de opzwepende en zomerse klanken van een slaginstrument.
Daarnaast weet Exile het voor elkaar te krijgen om toch weer de nodige zwoele geluiden toe te voegen aan zijn producties en op die manier blijft hij dicht bij zichzelf. Zo voegt hij graag wat sfeervolle zangmomenten toe in afwisseling met blazers of een rustig pianodeuntje. Er is dus tussen alle hilariteit, die de samples regelmatig opleveren, ook sprake van een serieuze ondertoon in de producties. Watch Out! False Prophet is een combinatie van zowat alles wat het album Radio te bieden heeft: een rappende presentator, een tussenstuk met fraaie operazang, een tune voor het journaal en nog wat ruiselementen.
Toch is het op sommige momenten te veel van het goede en lijkt het er op dat het maken van goede muziek niet het belangrijkste is; zolang er maar genoeg samples te horen zijn. Door alle prikkels is er dan ook soms geen touw aan vast te knopen waardoor het niet overal even fijn wegluisterd. Wat ook van hot naar her gaat is de sfeer van het album (hetgeen de radiosfeer enigszins weergeeft); het ene moment is er nog een vrolijke en zomerse beat te horen en het andere moment gaat Exile veel dieper en komt hij met een ingewikkelde maar hartelijke productie.
Zo ook op nummers als So We Can Move en The Sound is God, welke andermaal de kwaliteiten van Exile blootleggen. Deze kwaliteit ligt hem met name in het warm aankleden van een productie door bijvoorbeeld strijkinstrumenten te gebruiken ondersteund met een heerlijke drum.
Exile laat op Radio zien wat voor leuke dingen je allemaal kunt doen met de MPC. Door slechts voor radiosamples te kiezen lijkt hij zich in eerste instantie wat te beperken, dit is echter niet het geval. Sterker nog, op sommige nummers wil de producer zoveel laten horen dat het allemaal net wat te druk wordt. Maar over het algemeen kan gezegd worden dat Exile het jaar zeer acceptabel weet te openen met een verfrissend album.
3,5*
Fever Ray - Fever Ray
Dit is een album waar ik wel wat mee kan, zonder dat ik nu al verkocht ben. Het zit hem met name in de sfeer die op dit album staat als een huis. De instrumentatie; met alle vage en vooral spannende geluidjes vind ik doeltreffend. Met de zang heb ik voorlopig minder, het klinkt wat zeurderig en dat vind ik een nare ervaring op een cd die naar mijn mening verder wel geslaagd is. De zang had voor mij wel wat vaags mogen hebben, dat is soms ook wel het geval bijvoorbeeld op If I Had a Heart en Concrete Walls.
3*
Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself
Immolate Yourself is voor mij een aangename verassing, ik ben het op de gok gaan luisteren aangezien ik nooit van Telefon Tel Aviv gehoord heb. Wat blijkt: het is een divers plaatje waar goede combinaties worden gezocht en gevonden. Zo hoor ik een paar belangrijke sfeer elementen, rust, drukte, fijn wegluisterende zang en tracks die er meer voor dienen om het hoofd leeg te maken. Door al deze verschillende eigenschappen heb ik te maken met een plaat die zeker niet snel zal vervelen en die ik nog vaak zal beluisteren.
3*
Zu - Carboniferous
De eerste indruk is goed, alhoewel ik soms niet weet wat ik hoor (zoveel verschillende geluiden). Carboniferous geeft mij een enorme stoot adrenaline, met name door de metal invloeden. Jazz (althans niet de jazz die ik ken) kom ik zelf niet tegen (alhoewel ik soms een zware blazer meen te horen en ik geloof dat ik ook wat strijkers te horen heb gekregen). Misschien is dat wel de kwaliteit van deze cd, alle geluiden houden de spanning er goed in en zorgen ervoor dat het niet verveelt. Nou ben ik een leek in dit genre, dus misschien halen de kenners (The Scientists) er wel de instrumenten uit. Alles bij elkaar opgeteld vind ik met name de donkere sfeer erg mooi, zitten er verrasend sterke geluiden bij (neem nou het fantastische einde van Beata Viscera) , heb ik de neiging deze plaat meteen weer op te zetten en weet ik eigenlijk nog niet wat ik ervan moet vinden. Alhoewel dat laatste is niet helemaal waar, deze plaat vind ik minimaal ruim voldoende.
3,5*
Top 10: Januari 2009
01. Reptile71 - In Dust: 2000-2003
02. Zu - Carboniferous 3,5*
03. Dälek - Gutter Tactics
04. Cradle Orchestra - Velvet Ballads
05. Bruce Springsteen - Working on a Dream
06. Exile - Radio
07. Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself
08. Scholarman - Gameshift: The Movement
09. Myka 9 %u2013 1969
10. Fever Ray - Fever Ray Myka 9 %u2013 1969
Album van de maand!
Reptile71 - In Dust: 2000-2003
[img] http://www.musicmeter.nl/images/covers/143000/143525.jpg [/img]
Ik heb het album nu twee keer via last.fm beluisterd dus tijd voor een kleine review van mijn kant. Allereerst ben ik natuurlijk geen kenner van het genre; maar ik kan natuurlijk wel gewoon van de muziek genieten. Ik merk al snel dat sfeer een belangrijk element is in deze muziek en daar hou ik wel van; de opener bevat sterke zang (lijkt alsof de zang van ver komt) en ook de geluidssample vind ik er goed in verwerkt zitten, dit geeft het extra spanning mee en doet me een beetje denken aan wat ik ken van sommige hiphop acts. De instrumentale begeleiding (of de samples) klinken goed, er wordt veel gewerkt met galmen en de drum staat netjes afgesteld.
Home is een goed vervolg, de zang is zeer beheerst en heeft wat vertrouwds in zich. Ik mag er nu al erg graag naar luisteren, daarnaast is het lyricaal niveau (iets waar ik ook heel veel waarde aan hecht) hoog te noemen een voorbeeld: %u201CTaken by the thought of reality, it could once happen to me//Like it happened to so many before, spinning on the edge of an ocean//If you don't dive you might fall, it happened to so many before.%u201D De sfeer, hoe wel die hier wat killer is dan op de voorganger, vind ik wederom een sterk punt.
New Times vind ik qua instrumentale begeleiding wederom erg sterk, de lage geluiden afwisselend met een duidelijke melodie zorgen voor een goede afwisseling. De zang echter vind ik bij dit nummer wat minder, het is mede door de productie niet helemaal goed te volgen, als ik achter de tekst aan ga blijkt dat ik deze ook net wat minder vind. Dat komt waarschijnlijk doordat ietst te veel zinnen met het woord %u2018and%u2019 beginnen. Het laatste stuk van het nummer, als het tempo omhoog gaat is een verrassend element en zorgt dat ook dit nummer meer positieve eigenschappen dan negatieve eigenschappen bevat.
Drag, een nummer waarvan de intro er zeker mag wezen, de heerlijke drum geeft een prachtig ritme aan en werkt bijna hypnotiserend. Ook de andere elementen van de instrumentale begeleiding zijn zeker niet verkeerd en zorgen voor een goed geheel. Daarnaast is de zang op dit nummer wederom uitstekend verzorgd en is het tekstueel, hoewel geen absolute hoogvlieger, alleraardigst.
Always A Way is mijn favoriete nummer van het album, de productie is ditmaal perfect voor mij, de geweldige piano klanken zorgen voor een sfeer die garant staat voor kippenvel, het zou als instrumentaal nummer al geweldig zijn; de zang echter geeft het gewoon nog wat extra mee. De fraaie tekst weet de aandacht ook vast te houden en ik ben dan vooral verzot op een zin als: %u201CWatch the sunlight disappear behind imaginary clouds, while you can't believe a thing you cannot see.%u201D
Upside Down het langste nummer van de cd met een opvallende drum en een galmende synth op de achtergrond. Gelukkig komt hier op tijd voldoende afwisseling in, want ik vind het geluid gecreëerd met de synth net wat te eentonig klinken. Als het nummer goed opgang is ontpopt ook deze zich tot een mooie, misschien voor mij net iets te langdradige (het eentonige synth geluid komt toch nog net wat te vaak terug naar mijn smaak), vlinder.
Hunger, hier is de zang wat opvallender aanwezig maar het mag gezegd worden ook als Reptile zich wat nadrukkelijk laat horen blijkt hij een dijk van een stem te hebben. De instrumentale begeleiding klinkt compact, hiermee wil ik zeggen dat de verschillende geluiden goed bij elkaar passen en ondanks dat er moeilijk een melodie in te herkennen is, vind ik het muzikaal wel weer erg sterk.
In Dust (Move On) de zweverige zang vind ik hier erg sterk, tekstueel, ook al zijn het maar een paar zinnen, vind ik het sterk. De productie met de akoestische gitaar en keyboard is misschien wat te symplistisch; ter afwisseling met de andere nummers vind ik het een fijn nummer; maar het is niet mijn favoriete track van In Dust: 2000-2003.
Harder and Harder, met de productie lijkt het of ik in een computerspelletje zit, compleet anders dan alle andere nummers, ik word er aan de ene kant wat melig van, aan de andere kant vind ik het geniaal. Het is een beetje de vreemde eend in de bijt, los van het album vind ik het een geweldig nummer maar meegenomen in het geheel vind ik het wat minder. Als ik naar het tekstuele gedeelte kijk verbaast het mij dat hier wel veel drama in zit; een wat vreemde combinatie met de muziek; alhoewel vreemde combinaties soms goed uit kunnen pakken.
Met Crystal moet ik weer in de oude sfeer zien te komen, dit is (ondanks met het vorige nummer in het achterhoofd) niet moeilijk. Ik vind het simplistische geluid van de intro hier erg goed werken, het zorgt dat er continu spanning aanwezig is. Instrumentaal is het een track (zeker met de toevoeging van gitaar en bas) die staat als een huis. Tekstueel houd Reptile het klein maar zijn de paar woorden wel doeltreffend; de juiste sfeer is weer helemaal terug.
Saved, de afsluitende track, kent net als Harder and Harder een meer een vrolijke elektronische beat. Dit keer is het tekstueel ook wat luchtiger en past het beter bij de productie, een productie waarbij herhaling een belangrijke rol speelt en daardoor wellicht kan vervelen, op dit punt ben ik echter nog niet.
De balans kan na de laatste klank opgemaakt worden, dit album vind ik persoonlijk erg sterk, de sfeer is goed mede door de juiste harmonie tussen de zang en de instrumentale begeleiding, de spanning zit er vaak goed in. Naar het einde toe staan er twee nummers op die hier wat minder bij passen; het vermakelijkheidsgehalte (en volgens Word is dit een woord ) weet het echter wel te vergoeden. Ik kan voor mij zelf de conclusie trekken dat ik dit project dolgraag in bezit wil hebben en het binnenkort zal bestellen.
Andrew Bird - Noble Beast ~ pop/rock ~ 3*
Animal Collective - Merriweather Post Pavilion ~ folk/electronic ~ 2*
Antony and the Johnsons - The Crying Light ~ folk/pop ~ 2,5*
Babyface - From the Heart ~ r&b ~ 1,5*
Birdy Nam Nam - Manual for Successful Rioting ~ electronic/hiphop ~ 2,5*
Bruce Springsteen - Working on a Dream ~ rock/country ~ 3,5*
Cappadonna - Slang Prostitution ~ hiphop ~ 1,5*
Cradle Orchestra - Velvet Ballads ~ hiphop/jazz ~ 3,5*
Dälek - Gutter Tactics ~ avant/hiphop ~ 3,5*
De Staat - Wait for Evolution ~ pop/rock ~ 1,5*
DJ Signify - Of Cities ~ hiphop/electronic ~ 3*
Dr. Who Dat? - Beyond 2morrow ~ hiphop/electronic ~ 2*
Fever Ray - Fever Ray ~ electronic/pop ~ 3*
Franz Ferdinand - Tonight: Franz Ferdinand ~ rock ~ 3*
Inverse - So True EP ~ hiphop ~ 2,5*
Kinny - Idle Forest of Chit Chat ~ soul ~ 3*
Myka 9 - 1969 ~ hiphop ~ 3,5*
N.A.S.A. - Spirit of Apollo ~ hiphop ~ 2*
Notorious ~ hiphop ~ 3*
Omar Rodriguez-Lopez - Old Money ~ rock/jazz/electronic ~ 3*
Phosphorescent - To Willie ~ roots ~ 3*
PPP - Abundance ~ soul/electronic ~ 2,5*
Ravi Coltrane - Blending Times ~ jazz ~ 3*
Reptile71 - In Dust: 2000-2003 ~ electronic/rock ~ 4*
Scholarman - Gameshift: The Movement ~ hiphop ~ 3,5*
Six Organs of Admittance - RTZ ~ folk/avant-garde ~ 2,5*
Skit Slam & The Beatnikz - A Blessing in Disguise ~ hiphop ~ 3*
Slumgullion - Disko ~ hiphop/electronic ~ 2*
Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself ~ electronic ~ 3,5*
The Whitest Boy Alive - Rules ~ pop/rock ~ 3*
Tim Hecker - An Imaginary Country ~ electronic ~ 2,5*
Top Notch Extravaganza (2009) ~ hiphop ~ 1*
White Lies - To Lose My Life ~ rock ~ 2*
Zion I - The Take Over ~ hiphop ~ 2*
Zo! + Asylum 7 - Overdue Process ~ hiphop ~ 3*
Zu - Carboniferous ~ metal/free-jazz ~ 3,5*
Teleurstelling van de maand:
Zion I - The Take Over
Het duo bestaande uit producer Amp Live en rapper Zion ken ik als een zeer relaxt duo. 10 jaar lang maken ze al sterke muziek als The Take Over verschijnt. Een zeer teleurstellende plaat, de vele electronic en house invloeden doen helemaal niks met me en ook de drum vind ik vaak niet mooi klinken. Slechts als Brother Ali met een gastbijdrage komt kent het album een opleving.
Vreemdste platen van de maand:
Voor mij waren dat er heel veel omdat ik ook ben gaan proeven van andere genre's, hier volgt een selectie (met het bericht wat ik bij het desbetreffende album had achtergelaten):
Omar Rodriguez-Lopez - Old Money
Ik vind zo%u2019n album wel iets voor Stones Throw, een label dat naar mijn mening absoluut niet eenkennig is. Omar ken ik van The Mars Volta en daar ben ik weliswaar niet weg van zijn gitaarspel maar ik kon het wel goed waarderen. Zo ook op dit album, sterker nog zijn solowerk ligt mij wel beter. Een mengelmoes van verschillende genres (electronic, rock en jazz) maakt het tot een veelzijdig project. Private Fortunes is mijn favoriete track op dit album; dat ik verder zeer vermakelijk vind, het is op sommige momenten iets te druk en daardoor is het geen album voor alledag.
3*
Exile - Radio
Van Exile is bekend dat hij een zeer verdienstelijk en soulvol producer is. Eerder ging hij de samenwerking aan met rapper Blu; samen maakten ze het album Below the Heavens. Dit keer komt hij met een soloproject: Radio, een plaat waar Exile laat zien over het nodige improvisatietalent te beschikken. Op Radio wordt er louter gebruik gemaakt van radiosamples die door de MPC (een samplecomputer die onder meer ook door Jay Dee gebruikt werd) in de muziek verwerkt is. Op voorhand kan er dus al gezegd worden dat het album minstens het predikaat origineel verdient.
Ondanks dat Exile zich beperkt door alleen radiofragmenten te samplen, blijkt Radio toch een divers album te zijn. Radio is een breed begrip en dit toont de producer aan door van alles en nog wat te verweken in in zijn muziek, denk hierbij aan: aankondigingen, reclames, zap-momenten, nieuws en tunes. Population Control begint bijvoorbeeld overduidelijk met een reclameonderdeel, een opgewekte stem klinkt: "Make life a little easier." Het vervolg is een beat waar de luisteraar gegarandeerd vrolijk van wordt; met zijn drumcomputer herhaalt Exile steeds de opzwepende en zomerse klanken van een slaginstrument.
Daarnaast weet Exile het voor elkaar te krijgen om toch weer de nodige zwoele geluiden toe te voegen aan zijn producties en op die manier blijft hij dicht bij zichzelf. Zo voegt hij graag wat sfeervolle zangmomenten toe in afwisseling met blazers of een rustig pianodeuntje. Er is dus tussen alle hilariteit, die de samples regelmatig opleveren, ook sprake van een serieuze ondertoon in de producties. Watch Out! False Prophet is een combinatie van zowat alles wat het album Radio te bieden heeft: een rappende presentator, een tussenstuk met fraaie operazang, een tune voor het journaal en nog wat ruiselementen.
Toch is het op sommige momenten te veel van het goede en lijkt het er op dat het maken van goede muziek niet het belangrijkste is; zolang er maar genoeg samples te horen zijn. Door alle prikkels is er dan ook soms geen touw aan vast te knopen waardoor het niet overal even fijn wegluisterd. Wat ook van hot naar her gaat is de sfeer van het album (hetgeen de radiosfeer enigszins weergeeft); het ene moment is er nog een vrolijke en zomerse beat te horen en het andere moment gaat Exile veel dieper en komt hij met een ingewikkelde maar hartelijke productie.
Zo ook op nummers als So We Can Move en The Sound is God, welke andermaal de kwaliteiten van Exile blootleggen. Deze kwaliteit ligt hem met name in het warm aankleden van een productie door bijvoorbeeld strijkinstrumenten te gebruiken ondersteund met een heerlijke drum.
Exile laat op Radio zien wat voor leuke dingen je allemaal kunt doen met de MPC. Door slechts voor radiosamples te kiezen lijkt hij zich in eerste instantie wat te beperken, dit is echter niet het geval. Sterker nog, op sommige nummers wil de producer zoveel laten horen dat het allemaal net wat te druk wordt. Maar over het algemeen kan gezegd worden dat Exile het jaar zeer acceptabel weet te openen met een verfrissend album.
3,5*
Fever Ray - Fever Ray
Dit is een album waar ik wel wat mee kan, zonder dat ik nu al verkocht ben. Het zit hem met name in de sfeer die op dit album staat als een huis. De instrumentatie; met alle vage en vooral spannende geluidjes vind ik doeltreffend. Met de zang heb ik voorlopig minder, het klinkt wat zeurderig en dat vind ik een nare ervaring op een cd die naar mijn mening verder wel geslaagd is. De zang had voor mij wel wat vaags mogen hebben, dat is soms ook wel het geval bijvoorbeeld op If I Had a Heart en Concrete Walls.
3*
Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself
Immolate Yourself is voor mij een aangename verassing, ik ben het op de gok gaan luisteren aangezien ik nooit van Telefon Tel Aviv gehoord heb. Wat blijkt: het is een divers plaatje waar goede combinaties worden gezocht en gevonden. Zo hoor ik een paar belangrijke sfeer elementen, rust, drukte, fijn wegluisterende zang en tracks die er meer voor dienen om het hoofd leeg te maken. Door al deze verschillende eigenschappen heb ik te maken met een plaat die zeker niet snel zal vervelen en die ik nog vaak zal beluisteren.
3*
Zu - Carboniferous
De eerste indruk is goed, alhoewel ik soms niet weet wat ik hoor (zoveel verschillende geluiden). Carboniferous geeft mij een enorme stoot adrenaline, met name door de metal invloeden. Jazz (althans niet de jazz die ik ken) kom ik zelf niet tegen (alhoewel ik soms een zware blazer meen te horen en ik geloof dat ik ook wat strijkers te horen heb gekregen). Misschien is dat wel de kwaliteit van deze cd, alle geluiden houden de spanning er goed in en zorgen ervoor dat het niet verveelt. Nou ben ik een leek in dit genre, dus misschien halen de kenners (The Scientists) er wel de instrumenten uit. Alles bij elkaar opgeteld vind ik met name de donkere sfeer erg mooi, zitten er verrasend sterke geluiden bij (neem nou het fantastische einde van Beata Viscera) , heb ik de neiging deze plaat meteen weer op te zetten en weet ik eigenlijk nog niet wat ik ervan moet vinden. Alhoewel dat laatste is niet helemaal waar, deze plaat vind ik minimaal ruim voldoende.
3,5*
Top 10: Januari 2009
01. Reptile71 - In Dust: 2000-2003
02. Zu - Carboniferous 3,5*
03. Dälek - Gutter Tactics
04. Cradle Orchestra - Velvet Ballads
05. Bruce Springsteen - Working on a Dream
06. Exile - Radio
07. Telefon Tel Aviv - Immolate Yourself
08. Scholarman - Gameshift: The Movement
09. Myka 9 %u2013 1969
10. Fever Ray - Fever Ray Myka 9 %u2013 1969
Album van de maand!
Reptile71 - In Dust: 2000-2003
[img] http://www.musicmeter.nl/images/covers/143000/143525.jpg [/img]
Ik heb het album nu twee keer via last.fm beluisterd dus tijd voor een kleine review van mijn kant. Allereerst ben ik natuurlijk geen kenner van het genre; maar ik kan natuurlijk wel gewoon van de muziek genieten. Ik merk al snel dat sfeer een belangrijk element is in deze muziek en daar hou ik wel van; de opener bevat sterke zang (lijkt alsof de zang van ver komt) en ook de geluidssample vind ik er goed in verwerkt zitten, dit geeft het extra spanning mee en doet me een beetje denken aan wat ik ken van sommige hiphop acts. De instrumentale begeleiding (of de samples) klinken goed, er wordt veel gewerkt met galmen en de drum staat netjes afgesteld.
Home is een goed vervolg, de zang is zeer beheerst en heeft wat vertrouwds in zich. Ik mag er nu al erg graag naar luisteren, daarnaast is het lyricaal niveau (iets waar ik ook heel veel waarde aan hecht) hoog te noemen een voorbeeld: %u201CTaken by the thought of reality, it could once happen to me//Like it happened to so many before, spinning on the edge of an ocean//If you don't dive you might fall, it happened to so many before.%u201D De sfeer, hoe wel die hier wat killer is dan op de voorganger, vind ik wederom een sterk punt.
New Times vind ik qua instrumentale begeleiding wederom erg sterk, de lage geluiden afwisselend met een duidelijke melodie zorgen voor een goede afwisseling. De zang echter vind ik bij dit nummer wat minder, het is mede door de productie niet helemaal goed te volgen, als ik achter de tekst aan ga blijkt dat ik deze ook net wat minder vind. Dat komt waarschijnlijk doordat ietst te veel zinnen met het woord %u2018and%u2019 beginnen. Het laatste stuk van het nummer, als het tempo omhoog gaat is een verrassend element en zorgt dat ook dit nummer meer positieve eigenschappen dan negatieve eigenschappen bevat.
Drag, een nummer waarvan de intro er zeker mag wezen, de heerlijke drum geeft een prachtig ritme aan en werkt bijna hypnotiserend. Ook de andere elementen van de instrumentale begeleiding zijn zeker niet verkeerd en zorgen voor een goed geheel. Daarnaast is de zang op dit nummer wederom uitstekend verzorgd en is het tekstueel, hoewel geen absolute hoogvlieger, alleraardigst.
Always A Way is mijn favoriete nummer van het album, de productie is ditmaal perfect voor mij, de geweldige piano klanken zorgen voor een sfeer die garant staat voor kippenvel, het zou als instrumentaal nummer al geweldig zijn; de zang echter geeft het gewoon nog wat extra mee. De fraaie tekst weet de aandacht ook vast te houden en ik ben dan vooral verzot op een zin als: %u201CWatch the sunlight disappear behind imaginary clouds, while you can't believe a thing you cannot see.%u201D
Upside Down het langste nummer van de cd met een opvallende drum en een galmende synth op de achtergrond. Gelukkig komt hier op tijd voldoende afwisseling in, want ik vind het geluid gecreëerd met de synth net wat te eentonig klinken. Als het nummer goed opgang is ontpopt ook deze zich tot een mooie, misschien voor mij net iets te langdradige (het eentonige synth geluid komt toch nog net wat te vaak terug naar mijn smaak), vlinder.
Hunger, hier is de zang wat opvallender aanwezig maar het mag gezegd worden ook als Reptile zich wat nadrukkelijk laat horen blijkt hij een dijk van een stem te hebben. De instrumentale begeleiding klinkt compact, hiermee wil ik zeggen dat de verschillende geluiden goed bij elkaar passen en ondanks dat er moeilijk een melodie in te herkennen is, vind ik het muzikaal wel weer erg sterk.
In Dust (Move On) de zweverige zang vind ik hier erg sterk, tekstueel, ook al zijn het maar een paar zinnen, vind ik het sterk. De productie met de akoestische gitaar en keyboard is misschien wat te symplistisch; ter afwisseling met de andere nummers vind ik het een fijn nummer; maar het is niet mijn favoriete track van In Dust: 2000-2003.
Harder and Harder, met de productie lijkt het of ik in een computerspelletje zit, compleet anders dan alle andere nummers, ik word er aan de ene kant wat melig van, aan de andere kant vind ik het geniaal. Het is een beetje de vreemde eend in de bijt, los van het album vind ik het een geweldig nummer maar meegenomen in het geheel vind ik het wat minder. Als ik naar het tekstuele gedeelte kijk verbaast het mij dat hier wel veel drama in zit; een wat vreemde combinatie met de muziek; alhoewel vreemde combinaties soms goed uit kunnen pakken.
Met Crystal moet ik weer in de oude sfeer zien te komen, dit is (ondanks met het vorige nummer in het achterhoofd) niet moeilijk. Ik vind het simplistische geluid van de intro hier erg goed werken, het zorgt dat er continu spanning aanwezig is. Instrumentaal is het een track (zeker met de toevoeging van gitaar en bas) die staat als een huis. Tekstueel houd Reptile het klein maar zijn de paar woorden wel doeltreffend; de juiste sfeer is weer helemaal terug.
Saved, de afsluitende track, kent net als Harder and Harder een meer een vrolijke elektronische beat. Dit keer is het tekstueel ook wat luchtiger en past het beter bij de productie, een productie waarbij herhaling een belangrijke rol speelt en daardoor wellicht kan vervelen, op dit punt ben ik echter nog niet.
De balans kan na de laatste klank opgemaakt worden, dit album vind ik persoonlijk erg sterk, de sfeer is goed mede door de juiste harmonie tussen de zang en de instrumentale begeleiding, de spanning zit er vaak goed in. Naar het einde toe staan er twee nummers op die hier wat minder bij passen; het vermakelijkheidsgehalte (en volgens Word is dit een woord ) weet het echter wel te vergoeden. Ik kan voor mij zelf de conclusie trekken dat ik dit project dolgraag in bezit wil hebben en het binnenkort zal bestellen.
0
geplaatst: 1 februari 2009, 17:28 uur
Tof stuk Rhythm & Poetry, maar bij jou zitten er ook enkele albums tussen die pas in februari uitkomen. Zoals die Beirut, en je album van de maand.
0
geplaatst: 1 februari 2009, 17:37 uur
Oké, dat mag dus nog niet, ik zal het even aanpassen (bij de albums waarvan ik weet dat ze niet uit januari komen).
0
geplaatst: 2 februari 2009, 18:18 uur
Anders ook een mooie lijst, van veel albums die ik ook nog moet proberen.
* denotes required fields.