Een willekeurige opsomming van een 30-tal nummers die iets met me doen wat meer is dan goed o.i.d. , maar een staat van bewustzijn geven die een trippy/druggy of euforische emotie/spanningsgevoel oppept en ik kick wel graag op dat gevoel (beter dan drugs of andere middelen ). Misschien ook voor anderen, maar vast ook wel vaak/eens niet.

Het zijn nummers van diverse bands/artiesten, dus niet een opsomming van wat de titel zou kunnen suggereren. Het is niet per sé één dagelijkse toevoeging, maar eigenlijk wanneer het in me opkomt. Op gevoel dus....

* Wavy Gravy (2002) - Sasha

Laat ik eens verrassend beginnen die direct het bovenstaande verhaal van een voorbeeld voorziet. Sasha geeft zijn vertolking van dit nummer, maar geen idee waar het over gaat behalve dan eventueel een 'saus/jus die je á la een pak psychedelische vla in een ronddraaiend laat vallen '. Het geeft me precies het trippy euforische gevoel wat ik bedoel en de druggy video (niet van hemzelf) geeft dat gevoel een extra lading.

* Torture (1987) - The Cure

Laat ik deze dan maar direct weggeven: mijn favoriete nummer is dit toch wel van The Cure en om meer dan één reden. Ongeacht de tekst vind ik het een heerlijk 'opzwepend'nummer, met tekst nog interessanter. De SM-geladen regels geven mij persoonlijk een eigen gevoel bij dit nummer dat groter is dan de direkte tekst: een gevoel van hulpeloosheid bij een enorm sterk verlangen/lust naar iets/iemand waar je door andere verplichtingen/verantwoordelijkheden/redenen niet bij kunt komen of dat gevoel eigenlijk niet meer áán kan. Je zit gevangen en je bent overgeleverd aan een grote 'pijniging, foltering of door lijf en leden splijtende kwelling/Torture. Zoals Robert Smith al met 'overgave' zingt......I'm helpless again....I'm helpless again....

* Sweat In Bullet (1981) - Simple Minds

Weer een band uit mijn jeugd die een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Het kwartje viel bij mij vooral vanaf 1981 met o.a. dit nummer van de het album Sons And Fascination,. Het funky Sweat In Bullet kent een meer ingewikkelder arrangement, een gelaagd en atmosferisch stuk muziek met als basis de beats van drummer McGee en groove van bassist Derek Forbes, een strak ritme gevend . Toetsenist MacNeil speelt een pakkende (herhalende) ritmisch keyboard loopje. in de coupletten. Jim Kerr zingt meer over flarden van beelden en gitarist Charlie Burchill speelt daar creatief op in. Sweat in Bullets betekent wat het figuurlijk weergeeft : zweetdruppels als kogels m.a.w. het zweet gutst uit haar lichaam.....(She's Sweating Bullets).

* Chukhung (1997) - Biosphere

Een spooky, beklemmende soundscape van het topalbum Substrata van Biosphere. Het gevoel van spanning (naar iets) laat me bij dit nummer niet meer los. What's It About? Het enige wat ik zo snel kon vinden was een verwijzing naar een berg (top) in Nepal met een verbluffend uitzicht op de verre omgeving, maar ik weet dat niet zeker of dat ook zo is.

YouTube - Biosphere - Substrata - 03 Chukhung

Dat lijkt me wel ja, Geir is een liefhebber van (het beklimmen van) hoge bergen en heeft ook de Cho Oyu beklommen, hemelsbreed niet ver van Chukhung vandaan (al wordt de berg normaliter beklommen vanuit Tibet en niet vanuit Nepal). Chukhung zelf wordt nog wel eens aangedaan tijdens trekkings in het Everest-gebied, al ligt het net buiten de standaard route naar Everest BC. Ben zelf op een paar kilometer afstand van Chukhung geweest en ik kan het begrijpen dat iemand die omgeving in muziek wil vatten.

Bedankt voor de info, Graf

* In Every Dreamhome A Heartache (1973) - Roxy Music

Een sinister, spanning gevend stukje muziek wat tekstueel lijkt te gaan over de leegte van weelde en de liefde voor een opblaaspop. Muzikaal bestaat het uit 2 gedeelten, dat na de monoloog van Ferry (en zijn gevatte tekstregel..... I blew up your body, but you blew my mind...) overgaat in een muzikale uitbarsting van Manzareks gitaar, phaser effecten, 'wild' drumwerk en Ferry's uithalen wat als geheel intens en 'extravert' overkomt.

* Rejoice (1981) - U2

De song draait om de riff van gitarist The Edge, een uit een gebroken akkoord aantal gespeelde noten en die is krachtig. Tekstueel weet de ik-persoon dat hij deze wereld niet kan veranderen, maar wel de wereld in hemzelf : verheug je, wees blij, Rejoice.....een sterk, opwekkend woord.

Het moment waarop de instrumentale break begint bezorgt me een 'oppeppend' gevoel waarbij Edge's dreigende gitaarnoten, Adam Claytons donkere/'rollende' basspel en Larry Mullen's donderende drums (met dank aan Steve Lillywhite) tot een climax leiden met Bono's passievolle herhaling van de woorden Rejoice in het krachtige einde.

U2 Rejoice

* Splinters (2000) - 16 Horsepower

Dreigend , donker en intens rocknummer van deze band. Tekstueel lijkt het te gaan over een (gezonden ?) natuurramp waarbij de ik-persoon bijna gedood wordt maar in al zijn angst één zekerheid/hulppersoon heeft en dat is God. Gezien Edwards religieuze achtergrond zou dit heel goed verklaarbaar zijn, maar staat de song misschien ook als metafoor voor iemand (God?) tot wie je je kunt richten in tumultueuze tijden.

16 horsepower - Splinters

Aparte keuze voor U2, al is het wel gewoon een prima nummer. Logische keuze wat betreft 16 Horsepower, Splinters is ook mijn favoriet .

Ja, die van U2 kan ik me wel iets bij voorstellen en er zijn genoeg anderen (misschien komt er ook nog één voorbij), maar het blijft natuurlijk persoonlijk en het het heeft ook te maken met de fase in mijn jeugd en de herinnering aan dit nummer daarbij. Jij was toen 3 jaar, Micha

Inderdaad, ik weet het nog als de dag van gisteren...

* Are "Friends" Electric ? (1979) - Tubeway Army

Een spooky song gedreven door synths van Gary Numan. De video gekozen bij dit nummers vind ik passend en is 'duister'.

Are 'friends' electric?

* Reach For The Dead (2013) - Boards Of Canada

Mijn favoriete electronic band en ik had zo een ander nummer kunnen kiezen, maar deze heeft bij mij een speciaal gevoel opgewekt. De 'donkere' titel komt goed in de muziek naar voren.

'lukt niet'

(zal morgen eens even zien wat er nu fout ging bij mij)

* Shadow Of Love (1985) - The Damned

Klassieker van The Damned, een nummer met een wat Ennio Morricone achtige sfeer met een ritmisch shuffle patroon (mooie baslijn ook) en spooky gitaarwerk. Tekstueel 'donker' getinte tekst over iets moois en krachtigs als 'Love' lijkt de inhoud te zijn.

* The Bed's Too Big Without You (1979) - The Police

The Police was voor mij vooral een singles band en een 'tiental' andere goeie/topnummers, maar nooit helemaal een heel album. Dit nummer 'hypnotiseert' mij op één of andere manier, ondanks de wat cliché tekst en 'gebrek' aan afwisseling, maar misschien ook juist daarom:


The Bed's Too Big Without You

geplaatst op 7 februari 2014, 17:02 uur,



Helemaal met je eens. Sterker nog, vind al jarenlang het beste van nummer van The Police.
Het heeft bij mij ook altijd al een hypnotiserende (uit-) werking gehad.
Precies hoe jij het beschrijft: een heerlijk monotoon ritme met continu terugkerend basloopje.

* London Calling (1979) - The Clash

Titelsong van een dubbelalbum klassieker uit '79. Een politiek, apocalyptisch nummer met een dreigend (krijgers) ritme en een afwijkende in mineur gespeelde punk/rocksong met een spooky baslijn van Paul Simenon. De gitaarsolo is bijtend en vervormd en Strummers uithalen uiten zich in paranoïde 'kreten' en de song eindigt in een echoënde laatste zin van Joe en gebliep van het Morse signaal s.o.s......

* Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic (1969) - Isaac Hayes

Classic funky song met een heerlijke groove neergezet door het ritmetandem bas en drum, een wah-wah gitaar en door het hele nummer aanwezige 'fitting' pianoklanken. Vanaf het 2e gedeelte van het nummer is de gitaar afwezig (maar komt naar het eind weer terug) en kun je heerlijk 'trippen'/in 'trance' raken op het aanstekelijke ritme, de losse flarden pianoklanken en de af en toe horende smachtende kreten en zuchten van Hayes.....

* All Along The Watchtower (1968) - Jimi Hendrix

Op een dag hoorde Jimi het origineel van Bob en was meteen betoverd....".I Have to Do That, I Oughtta Do That"..... 's Avond in de studio van Electric Ladyland werd dit nummer ingespeeld met ook de door Jimi ingespeelde baspartij en zijn vurige gitaarwerk en de psychedelische (en voor die tijd) 'stunning' gitaarsolo; hij eigende zich op die manier het nummer toe en de rest is geschiedenis....

* Nowhere Fast (1985) - The Smiths

Wat is een Cured lijst zonder The Smiths? Zouteloos .

Hier een wat minder bekend nummer dat aanstekelijk is door het ritme en gitaarwerk, zowel melodisch als ritmisch, van mijn favoriete gitarist van de 80's, Johnny Marr.

What's it about? I don't know, een ' protest'song tegen degelijkheid, ongelijkheid,leegte of iets anders? Een mooie zin van Morrissey vind ik de cynische tekstregels direkt na de solo :

...and when I'm lying in my bed, I think about life and think about death,
and neither one particularly appeals to me....

The Smiths. Lekker wegzinken in het zelfbeklag van Morrissey en wat kan een deprimerend nummer mooi zijn. Je zou haast een joint opsteken uit "ellende" maar dat was juist niet de insteek van dit topic. Deze tekstregel heeft mij nooit losgelaten:

"I wear Black on the outside
'Cause Black is how I feel on the inside"

Voor alle emo's: The Smiths - Unloveable (1986)

* Dirt (1970) - The Stooges

Een slow-paced, zuigend, smerig en druggy/trance gevoelig nummer van deze band rondom Iggy Pop. Een nummer wat heel anders is als de rest op het Fun House album, maar oh zo verslavend....

* Venus In Furs (1967) - Velvet Underground & Nico

Bezwerend, druggy en kinky/SM-achtig nummer geïnspireerd bij het boek met dezelfde titel van Sacher-Masoch (let op de 1e letters van de 2 achternamen). Kenmerkende sounds zijn de viool van John Cale, de 'oer' tromslag en de on-orthodox gestemde gitaar van Lou Reed.

* Climbing Up The Walls (1997) - Radiohead

Creepy, haunting en ijselijk, dit nummer van Radiohead's OK Computer album.

* La Femme Parallel (2002) - Thievery Corporation

De Franse taal, de trip-hop inbreng en de erotische associatie maken dit voor mij een 'trance'/lounge-achtig nummer met een 'spannende' vrouw in gedachten, hoewel muzikaal niet zo bijzonder, maar toch....L'Amour; mijn Franse taal is niet veel, maar de French kiss is....

* Layla (1970) - Derek & The Dominoes (korte versie)

Eén van Rocks meest gepassioneerde lovesongs met een 'wanhopige/bezeten' zingende Clapton en een uit duizenden herkenbare riff.....

* Would ? (1992) - Alice In Chains