Hoi : Ik ben John en nieuw op dit forum.
Ik heb een flinke verzameling langspeelplaten en een kleine 200 cd,s.
Aangezien ik meer heb met lp,s dan cd,s wil ik cd,s aanbieden.
De cd,s heb ik uit een huisontruiming na overlijden van de vorige eigenaar.
Nu heb ik een cd terug gekregen van iemand die zegt dat het een copy is , waarschijnlijk uit Indonesie.
Hij vertelde dat een papieren label altijd een copy is.
De titels en componist worden op mijn computer gewoon weergegeven.
Dus mijn vraag : Is een illegale of copy altijd te herkennen en zo ja waar aan. Alle info is welkom.
Ik hoor het graag want ik wil alleen echte cd,s verkopen en geen "nep"
Alvast bedankt

Laten we bij het begin beginnen. De cd zelf. Als de achterkant niet zilver is maar groenig dan heb je te maken met een goedkope kopie. Daaraan kan je zien als iemand met een huis tuin en keuken cd brander je disc heeft gebrand.

Je gaf aan dat het een kopie uit Indonesië zou zijn. Naar alle waarschijnlijkheid hebben we hier te maken met een bootleg. Dat zijn discs die worden geperst op professionele apparatuur maar niet origineel zijn. Het ontdekken hiervan is erg moeilijk. Vaak zijn ze te ontdekken aan de kwaliteit van de cd hoes. Die is vaak minder of in ieder geval anders. Maar voor een leek is het heel moeilijk te zien. Ik heb bootleg boxsets van Beatles en Pink Floyd gezien die niet van echt te onderscheiden zijn. Dan is het verschil een enkel lettertje in het boekje op pagina zoveel. Er is helaas geen lijst om dit in op te zoeken.

HOI : Bedankt voor de snelle reactie.
Wat me opvalt is inderdaad dat sommige hoesjes iets minder duidelijk zijn
en alle een papierachtige label hebben en dof van kleur zijn . Als het bootlegs zouden zijn hebben ze dan toch wel wat waarde en zouden ze verkoopbaar zijn.
Meer info blijft welkom.

Nee, bootlegs hebben geen waarde voor verzamelaars. Je kunt ze misschien voor een euro kwijt op een rommelmarkt. Een verzamelaar zal deze niet willen hebben. Zeker niet als ze van slechte kwaliteit zijn. Maar het is voor ons onmogelijk cd's te beoordelen zonder ze te kunnen bekijken. Kan je geen foto delen van de cd in kwestie?

Als het puur gaat om de vraag of iets een officiële release is of niet, kom je met een blik op discogs vaak ook een heel eind. Als het invoeren van een albumtitel daar de vermelding "Unofficial release" oplevert, weet je wel hoe laat het is.

Er zijn heel veel kenmerken waarin een illegale (copy) te herkennen is t.o.v. een officiële afhankelijk van in welk land het gemaakt is. Ten eerste de prijs. vroeger was het verschil enorm, 50% goedkoper maar ook 80% kwam voor, dan weet je al dat er iets aan de hand is. Gejat of copy.

In Europa zijn ze iets moeilijker te herkennen omdat ze de gemiddeld hoge kwaliteit eisende klant moeten bedonderen. Dan komen de kopieën soms uit dezelfde fabriek en zijn alleen aan productiecodes te onderscheiden. Soms staat er op Produced in de EEC of ECC en wordt er geen vermelding gemaakt van BIEM of STEMRA etc (Europese tegenhangers) vaak geen picturedisc uitvoeringen en geen kleuren op cd, alleen zwarte tekst op CD. zoals de allereerste cds

In armer landen is het meestal te herkennen aan veel goedkoper uitvoering, minder kleuren, geen boekje of alleen voorzijde bedrukt en blanco binnenzijde. Geluidskwaliteit is soms veel minder omdat bijvoorbeeld mp3's met een lage bitrate als basis zijn gebruikt. Die kwam ik vaak tegen in Mexico in de 90s. Als de cds überhaupt ouder zijn dan 5 jaar hebben ze weinig waarde is mijn ervaring. In bulk verkocht kan je rekenen op max een euro per stuk voor goede originele, en tot 10 cent per cd als het slecht bewaarde cds of kopieën betreft.

Als je de cd in een Windows PC stopt en WMP player start en de cd wordt niet herkend dan heb je grote kans dat het niet deugd.