De Site / Gebruikers / Mijn Muziek in 300 Woorden
3
geplaatst: 21 maart 2018, 16:46 uur
Een opstel in 300 woorden. Dat had ik in gedachten. Een flinke beperking, want je moet al stoppen als je net op gang komt. Een kwelling voor de langschrijvers onder ons. Een introductie, zo kun je het ook zien. Wat kun jij vertellen over de muziek die ooit aan je is gaan kleven en waar je maar niet vanaf komt? In precies 300 woorden graag. Een begin:
Mijn muziek, daar zijn geen woorden voor. Toch ga ik het proberen. Vijfenvijftig ben ik nu. Peuter en kleuter in de jaren ’60, opgroeiende tiener in de jaren ’70, jongvolwassen in de jaren ’80. Als peuter, toen ik nog niet naar school hoefde, luisterde ik, met mijn moeder, naar de radio. De zwierige openingstune van ‘Moeders wil is wet’ en aansluitend ‘Kleutertje Luister’ met de liedjes van Herman Broekhuizen. Ik kende ze allemaal.
Toen ik zes jaar was kreeg ik van mijn vader een transistorradiootje. Ik ontdekte radio Veronica. Daar ergens is het misgegaan. Popmuziek kwam er bij ons thuis niet in. Het was klassiek of anders niks. Dus het moest een beetje stiekem. Maar ik ontdekte een compromis: Ekseption. Al vroeg kocht ik een elpee van deze groep. En geweldig vond ik dat. Roll over Beethoven van the Electric Light Orchestra, ook daar genoot ik van. Instrumentale rock met een klassieke achtergrond, dat was dan wel weer in orde. Zo kwam ook Focus in huis.
Maar al snel werd ik mondiger. Deep Purple In Rock werd van het beetje zakgeld aangeschaft en intussen struinde ik bij V&D in Leiden de bakken af van de afgeprijsde singeltjes: Bob Dylan, Procol Harum, Steelers Wheel. Heel erg veel is mijn smaak sindsdien niet veranderd, denk ik.
Op de middelbare school stond je in een groepje jongens mee te praten over muziek. Ik ontdekte al snel dat ik hopeloos achterop raakte en maakte een inhaalslag toen ik rond de 15 of 16 was. Supertramp, dát was goed. Kon je bij je vrienden mee aankomen. De punkrage die op dat moment losbarste heb ik nooit begrepen. Mijn vrienden kenden een beter alternatief: Dire Straits. Ook dat was goed. Inmiddels niet veel verder gekomen, ben ik bang. Mijn muziek, tsja.
Toen ik zes jaar was kreeg ik van mijn vader een transistorradiootje. Ik ontdekte radio Veronica. Daar ergens is het misgegaan. Popmuziek kwam er bij ons thuis niet in. Het was klassiek of anders niks. Dus het moest een beetje stiekem. Maar ik ontdekte een compromis: Ekseption. Al vroeg kocht ik een elpee van deze groep. En geweldig vond ik dat. Roll over Beethoven van the Electric Light Orchestra, ook daar genoot ik van. Instrumentale rock met een klassieke achtergrond, dat was dan wel weer in orde. Zo kwam ook Focus in huis.
Maar al snel werd ik mondiger. Deep Purple In Rock werd van het beetje zakgeld aangeschaft en intussen struinde ik bij V&D in Leiden de bakken af van de afgeprijsde singeltjes: Bob Dylan, Procol Harum, Steelers Wheel. Heel erg veel is mijn smaak sindsdien niet veranderd, denk ik.
Op de middelbare school stond je in een groepje jongens mee te praten over muziek. Ik ontdekte al snel dat ik hopeloos achterop raakte en maakte een inhaalslag toen ik rond de 15 of 16 was. Supertramp, dát was goed. Kon je bij je vrienden mee aankomen. De punkrage die op dat moment losbarste heb ik nooit begrepen. Mijn vrienden kenden een beter alternatief: Dire Straits. Ook dat was goed. Inmiddels niet veel verder gekomen, ben ik bang. Mijn muziek, tsja.
1
geplaatst: 22 maart 2018, 12:08 uur
Als dreumes begin '80s vond ik kerkelijk gezang geweldig en maakte mijn vader me 'bang' met de OST van Once upon a Time. Kinderen voor Kinderen (Op een Onbewoond Eiland, etc.) zijn mijn eerste bewuste herinnering, samen met de liedjes van Bert & Ernie. Daarna ontdekte ik al snel dat er nog meer in de platenkast stond en deed de kabel-TV haar intrede. Gevolg was dat ik een voorliefde kreeg voor The Police/Sting. Statenhal '91 was mijn eerste grote concert (Nits in de Muzeval gedurende de Urk-periode de gekoesterde allereerste). Ook Joe Jackson en Ome Neil konden op mijn waardering rekenen.
MTV, hiphop en relatief tanende muziekinteresse karakteriseren mijn puberteit, al was ik behoorlijk ondersteboven van het verscheiden van Kurt Cobain. I.t.t. velen hier heb ik weinig puur muzikale herinneringen die kleven aan deze periode.
Via vrienden ontwikkelde ik hierna een fascinatie voor reggae (m.n. de re-issues van Blood & Fire) die uitwaaierde via Afrika naar Muscle Shoals en aanverwanten. De re-issue labels Pressure Sounds, Souljazz, Soundway en Analog Africa hebben mij veel mooie klanken geschonken.
Pas sinds een jaar of 7 volg ik de laatste trends en releases echt weer op de voet en ben ik ook een trouwe concertbezoeker annex -genieter. Tegelijkertijd probeer ik dieper in de muziekhistorie te duiken. Machtig mooi!
MTV, hiphop en relatief tanende muziekinteresse karakteriseren mijn puberteit, al was ik behoorlijk ondersteboven van het verscheiden van Kurt Cobain. I.t.t. velen hier heb ik weinig puur muzikale herinneringen die kleven aan deze periode.
Via vrienden ontwikkelde ik hierna een fascinatie voor reggae (m.n. de re-issues van Blood & Fire) die uitwaaierde via Afrika naar Muscle Shoals en aanverwanten. De re-issue labels Pressure Sounds, Souljazz, Soundway en Analog Africa hebben mij veel mooie klanken geschonken.
Pas sinds een jaar of 7 volg ik de laatste trends en releases echt weer op de voet en ben ik ook een trouwe concertbezoeker annex -genieter. Tegelijkertijd probeer ik dieper in de muziekhistorie te duiken. Machtig mooi!
2
geplaatst: 22 maart 2018, 21:04 uur
Bij ons thuis stond bijna altijd de radio aan, of anders de televisie.
Ad Vissers Toppop met de clips van John Travolta (Grease, Saturday Night Fever) en een enge maar indrukwekkende Kate Bush (Wuthering Heights), na de clip van Golden Earring kwam al snel Countdown met meer indrukwekkende clips (Thriller van Michael Jackson en Take On Me van A-ha).
Adam Curry geloofde je volledig, grote invloed op de jeugd, zo ook bij mij.
Tijdens het avondeten luisterden we naar Frits Spits met zijn Steunplaat, en op vrijdag haalde ik de Top 40 blaadjes bij de plaatselijke platenboer, waar ik vooral keek naar de platen onder aan de Tipparade, deze lagen vaak weken later voor een prikkie in de winkel.
Een oudere buurjongen en een dunne tussenmuur zorgde voor verschillende aangename kennismakingen, onder andere van Depeche Mode en Duran Duran.
Ik verheugde mij op Veronica's Top 100 Aller Tijden op Hemelvaartsdag, waar ik bands als The Cure (A Forrest), U2 (New Year's Day) en Simple Minds (Promised You A Miracle) leerde waarderen.
Eventjes de Hitkrant, Muziek Expres en Popfoto gekocht, maar vervolgens al snel via de OOR op de hoogte van het echte werk.
Radio werd belangrijker, vooral De Verrukkelijke 15 en de programma's van de VARA, en later VPRO, die laatste ook op televisie met Onrust, vooral de Top 25 met Red Hot Chili Peppers en Sonic Youth.
Verder veel cassettebandjes van vrienden op school.
Concerten kwamen, van Pink Floyd naar Pinkpop.
Internet kwam voor mij te laat,muzikaal gezien was ik al gevormd, Kazaa was te traag door het via telefoon inloggen, Spotify is nu meer naslagwerk voor mij.
MusicMeter gebruikte ik in het begin om muziek te ontdekken, kreeg ook goede tips, vervolgens om voornamelijk recensies te schrijven, en tegenwoordig om contacten te onderhouden en ook als naslagwerk.
Ad Vissers Toppop met de clips van John Travolta (Grease, Saturday Night Fever) en een enge maar indrukwekkende Kate Bush (Wuthering Heights), na de clip van Golden Earring kwam al snel Countdown met meer indrukwekkende clips (Thriller van Michael Jackson en Take On Me van A-ha).
Adam Curry geloofde je volledig, grote invloed op de jeugd, zo ook bij mij.
Tijdens het avondeten luisterden we naar Frits Spits met zijn Steunplaat, en op vrijdag haalde ik de Top 40 blaadjes bij de plaatselijke platenboer, waar ik vooral keek naar de platen onder aan de Tipparade, deze lagen vaak weken later voor een prikkie in de winkel.
Een oudere buurjongen en een dunne tussenmuur zorgde voor verschillende aangename kennismakingen, onder andere van Depeche Mode en Duran Duran.
Ik verheugde mij op Veronica's Top 100 Aller Tijden op Hemelvaartsdag, waar ik bands als The Cure (A Forrest), U2 (New Year's Day) en Simple Minds (Promised You A Miracle) leerde waarderen.
Eventjes de Hitkrant, Muziek Expres en Popfoto gekocht, maar vervolgens al snel via de OOR op de hoogte van het echte werk.
Radio werd belangrijker, vooral De Verrukkelijke 15 en de programma's van de VARA, en later VPRO, die laatste ook op televisie met Onrust, vooral de Top 25 met Red Hot Chili Peppers en Sonic Youth.
Verder veel cassettebandjes van vrienden op school.
Concerten kwamen, van Pink Floyd naar Pinkpop.
Internet kwam voor mij te laat,muzikaal gezien was ik al gevormd, Kazaa was te traag door het via telefoon inloggen, Spotify is nu meer naslagwerk voor mij.
MusicMeter gebruikte ik in het begin om muziek te ontdekken, kreeg ook goede tips, vervolgens om voornamelijk recensies te schrijven, en tegenwoordig om contacten te onderhouden en ook als naslagwerk.
1
geplaatst: 5 mei 2018, 01:30 uur
48 jaar nu, eerst gekochte singletjes Queen - We are the champions/We will rock you, Pointer sisters - Fire, gehoord/gezien bij Toppop. Op slaapkamer toen al zo'n houten meubel met radio/platenspeler waar platen van vader ook op gingen, Golden Earring - Moontan en Santana - Moonflower. Op volwassen leeftijd veel gaan luisteren wat mijn vader draaide, Peter Green's Fleetwood mac, Doors, Roy Buchanan.
Daarna volgden singles van Kim Wilde, lp's van Rubberen Robbie. Echt los ging het bij Thriller van Michael Jackson, vanaf daar ging ik echt veel luisteren/kopen zo rond mijn 12e.
Jaren '80 vooral into top40/dance/disco/hiphop/electro, Soulshow van Ferry Maat, Curry/van Inkel, Countdown, tripjes naar Attalos/Rhytm import/Boudisque voor minder bekend spul. En bij Purple rain compleet fan van Prince, eerste artiest van wie ik alles móest hebben.
Eind jaren '80 samenwonen, nieuwe vrienden, eindelijk Mtv (Headbanger's ball, Ray Cokes/Marcel Vanthilt) want in Amsterdam gaan wonen en muzikale verbreding richting hardrock en grunge, beginnend bij de ballads, eerste cd speler met 1e cd Guns n' roses - Appetite for destruction. Top40 werd al stukken minder.
Zo'n 10 jaar later was hardrock grotendeels klaar en ik was een paar jaar druk met de branders en kopiëren. Compleet mainstream shit terwijl echt goeie muziek aan me voorbij ging. Het 'gothic' gebeuren ontdekt via Within temptation, kopiëren gestopt, goede dingen door de jaren heen alsnog gekocht. Begin 2000 dus Nightwish, Penumbra, Tristania, Sins of thy beloved, Agalloch etc, etc. Meer metal en grunts leren waarderen.
Laatste jaren meer psychedelische kant op, occult rock, spacerock, jaren '70 rock flink aan het ontdekken met onbekendere bands, blackgaze, shoegaze, retrodarkwave/synthwave is iets zeer recents. Eigenlijk luister ik zoveel diverse dingen dat het lastig is een beeld te geven, het is veel meer dan dit. Youtube is tegenwoordig goede bron voor ontdekking, Top40 is gewoon over op soms een uitzondering na.
Daarna volgden singles van Kim Wilde, lp's van Rubberen Robbie. Echt los ging het bij Thriller van Michael Jackson, vanaf daar ging ik echt veel luisteren/kopen zo rond mijn 12e.
Jaren '80 vooral into top40/dance/disco/hiphop/electro, Soulshow van Ferry Maat, Curry/van Inkel, Countdown, tripjes naar Attalos/Rhytm import/Boudisque voor minder bekend spul. En bij Purple rain compleet fan van Prince, eerste artiest van wie ik alles móest hebben.
Eind jaren '80 samenwonen, nieuwe vrienden, eindelijk Mtv (Headbanger's ball, Ray Cokes/Marcel Vanthilt) want in Amsterdam gaan wonen en muzikale verbreding richting hardrock en grunge, beginnend bij de ballads, eerste cd speler met 1e cd Guns n' roses - Appetite for destruction. Top40 werd al stukken minder.
Zo'n 10 jaar later was hardrock grotendeels klaar en ik was een paar jaar druk met de branders en kopiëren. Compleet mainstream shit terwijl echt goeie muziek aan me voorbij ging. Het 'gothic' gebeuren ontdekt via Within temptation, kopiëren gestopt, goede dingen door de jaren heen alsnog gekocht. Begin 2000 dus Nightwish, Penumbra, Tristania, Sins of thy beloved, Agalloch etc, etc. Meer metal en grunts leren waarderen.
Laatste jaren meer psychedelische kant op, occult rock, spacerock, jaren '70 rock flink aan het ontdekken met onbekendere bands, blackgaze, shoegaze, retrodarkwave/synthwave is iets zeer recents. Eigenlijk luister ik zoveel diverse dingen dat het lastig is een beeld te geven, het is veel meer dan dit. Youtube is tegenwoordig goede bron voor ontdekking, Top40 is gewoon over op soms een uitzondering na.
* denotes required fields.