Heel vaak worden nummers ingekort, omdat ze te lang geacht worden voor de radio of, omdat het nummer anders teveel ruimte in beslag neemt op de CD.

Meestal is dat zonde, maar soms pakt het niet slecht uit, of zelfs beter. Om maar gelijk te beginnen:
Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond

- Volledige versie (Parts I t/m IX)
- Versie als op Echoes (17 minuten versie)
- Versie op A Collection of Great Dance Songs

Ik vind de 2e het beste, dus het wordt:
0-1-0. Simpel toch?

P.S. Het is dus de bedoeling om nummers te kiezen waarbij de verschillende versies gelijkwaardig zijn. Het lijkt me bv. sterk dat iemand de radio-edit van Light My Fire beter vind dan het orgineel.

1-1-0

En zo kan ik me niet voorstellen dat iemand de volledige versie niet het beste vindt.

2-1-0
Wat R&P zegt. Een ingekorte versie beter vinden, hoe kom je erbij...?!

3-1-0

Ingekorte versies, verschrikkelijk!

4-1-0

Wat Arrie zegt.

Ik vrees eigenlijk dat dit een zeer eenzijdig topic zal gaan worden..

5-1-0

6-1-0

7-1-0

8-1-0

tsja...

Kan me niet voorstellen dat je iedere volledige song beter vindt. In ingekorte versies worden de beste stukken eruit gehaald. Dit kan best goed uitpakken.

Zo vind ik de verkorte versie van Lessons In Love (Level 42) ook een stuk beter. Evenals Enjoy The Silence, waarbij het einde de song niet beter maakt.

Shine On You Crazy Diamond inkorten zoals op de verzamelaar Echoes ?

Zo goed als heiligschennis en zou bijna willen oproepen de mensen achter dit idee hun hart levend uit te rukken en in hun gezicht te werpen, zoals bij Balthasar Gerards is gedaan...

Ik vind die 17 minuten lang genoeg. De beste parts zijn gebruikt.

Maar als dit bij iedere versie zo zal gaan, is het misschien beter dit topic te sluiten. Zelf had ik ook nog in mijn hoofd om een album vs. live-uitvoering(en)-topic aan te maken, maar ik had uiteindelijk voor deze gekozen.

Ik weet niet of een dergelijk topic al bestaat?

In ingekorte versies worden de beste stukken eruit gehaald, dat is dan toch negatief... Nee: ik begrijp wat je bedoelt, je hebt je wat ongelukkig verwoord.

En jawel: ik kies, voor zover ik weet, altijd de volledige en 'echte' versie.
Ten eerste heb ik iets tegen ingekorte versies: het is zo onecht, zo 'zwak', zo...
Er wordt een deel van de muziek achterwege gelaten, dus wordt ook een stukje emotie van de schrijver weggevaagd - stom, toch?

Verder ga ik graag de volledige reis aan.

Waarom is er met muziek een probleem bij inkorten, maar bij film niet?

is dat er bij film dan niet? als je het mij vraagt geldt het daar net zo goed..

Zeer zeker niet. Beste voorbeeld is misschien wel Apocalypse Now.

Bij muziek zijn er vast ook wel langere versies van nummers die nooit de plaat hebben gehaald. Hoe het zit met Apocalypse Now weet ik niet. De redux-versie vind ik zelf erg goed, in ieder geval.

Enige ingekorte versie van muziek die ik heel misschien beter vind dan het origineel is de albumversie van Booka Shade's Mandarin Girl ten opzichte van de originele 12" versie. Het nummer is iets anders opgezet, maar de essentie wel bewaard gebleven. Maar eigenlijk vind ik ze beide even goed.

Bij films is het wat gebruikelijker dat er, zodra de film succes heeft, er ook een director's cut verschijnt. Er zijn echter genoeg mensen die de eerste versie prefereren.

Het enige nummer dat ik mij nu voor de geest kan halen waarvan de single beter is dan de volledige versie is The Chase van Giorgio Moroder.

Bij deze wordt het toch echt 9-1-0

Sluit deze dan maar, wordt een beetje een one way street .
Maar is een album vs. live (beste is misschien 2 live versies te doen) wel een goed topic?