menu

Muziek / Muziekgames / Greatest Hits of #2 (The J. Geils Band)!

zoeken in:
avatar van herman
Mijn tien afvallers:

Animal Waves
Bring me coffee or tea
Flow Motion
Graublau
One more night
She Brings The Rain
Soup
Splash
Spray
Waiting for the Streetcar

avatar van herman
Deze vallen sowieso af:

4 She Brings The Rain
3 Graublau
3 Soup
3 Waiting for the Streetcar

Dan hebben we nog 6 afvallers nodig uit dit tiental:

2 Animal Waves
2 Bring me coffee or tea
2 Butterfly
2 Chain Reaction
2 Flow Motion
2 I Want More
2 Mushroom
2 One more night
2 Splash
2 Spray

avatar van herman
Noem de 6 nummers die alsnog af moeten vallen:

1 Animal Waves
1 Bring me coffee or tea
Butterfly
Chain Reaction
1 Flow Motion
I Want More
1 Mushroom
One more night
1 Splash
1 Spray

Deadline: 23:30 vanavond.

Ter voorspoediging van het spel tag ik de deelnemers tot nu toe: Paap_FloydTitmeisterzaafAquila

avatar van zaaf
2 Animal Waves*
2 Bring me coffee or tea*
Butterfly
1 Chain Reaction*
1 Flow Motion
I Want More
2 Mushroom*
One more night
2 Splash*
2 Spray*

avatar van Paap_Floyd
Huhhhh Spray mag niet afvallen. Misschien wel het beste nummer op Future Days. En onbegrijpelijk dat Waiting for the streetcar er al uit ligt. Misschien te 'nieuw'/onbekend of wat dan ook. Kan zich makkelijk meten met het beste van Can. Ik vind dit nu al niet leuk meer hahaha. Rare jongens...

3 Animal Waves*
3 Bring me coffee or tea*
Butterfly
2 Chain Reaction*
2 Flow Motion*
1 I Want More*
2 Mushroom
One more night
3 Splash*
2 Spray

avatar van herman
3 Animal Waves*
3 Bring me coffee or tea*
Butterfly
3 Chain Reaction*
2 Flow Motion*
1 I Want More*
2 Mushroom
One more night
3 Splash*
1 Spray

Ik verschuif een stem van Spray naar Chain Reaction, anders hebben we geen 10 afvallers. Mijn eerste ingeving was dat Chain Reaction moet blijven (al was het maar omdat dit nummer de naamgever is van een van de belangrijkste technolabels), maar Spray vind ik bij nader inzien wel echt beter (Future Days staat geloof ik nog steeds in mijn top 10 momenteel).

avatar van herman
De finale:

De volgende 21 nummers zijn overgebleven:

Bel Air
Butterfly
Come Sta, La Luna
Dizzy Dizzy
Future Days
Halleluwah
I Want More
I'm So Green
Mary, Mary So Contrary
Moonshake
Mother Sky
Oh Yeah
One more night
Paperhouse
Pinch
Sing Swan Song
Spoon
Spray
Thief
Vitamin C
Yoo Doo Right

Plaats je Can top 10 met nummers uit de finalelijst en motiveer eventueel je keuzes, dat is altijd leuk om te lezen. De deadline ligt op vrijdagavond 20 uur.

Aquila
Nog even drie Top 10 nummers geëlimineerd in de tie break die ik heb moeten missen...
Even kijken wat er dan is overgebleven.

We zochten toch 11 afvallers? Gelukkig heeft Spray het op deze manier gehaald. Zonder Splash valt al bijna niet te leven, maar zonder Spray geen Can (denk daar maar eens over na) (soep komt tegenwoordig uit een zak). Paap_Floyd: Waiting for the Streetcar is een fascinerend nummer, maar hoewel ik Can al opzet als ik er echt zin in heb valt ook dan deze 'tram'-mantra nog wel eens verkeerd.

herman: je houdt er weel heel bijzondere selectiecriteria op na

avatar van zaaf
Can, een gezelschap dat pas in de jaren 80 tot me is gaan spreken. Tijd ver vooruit? Ik weet t niet. Tijdloos, dat zeker wel. Of liever, buiten de tijd. Het beluisteren van veel van hun werken betekent ook dat er ‘ineens’ veel tijd verstreken is, op zeer prettige wijze. De flow, vooral door (vind ik) subliem drumwerk, is een kenmerk dat Can in hoge mate inbrengt en mij heel goed bevalt.

Op Monster Movie is die flow echt goed aanwezig op Yoo Doo Right. Geweldig nummer. Uit 1969. Geniaal!

Ik vind van Tago Mago Halleluwah en Paperhouse er echt uitspringen, qua flow. Waarbij Halleluwah ook omwille van de lengte nog es een extra trippy meerwaarde heeft.

Ege Bamyasi is voor mij veel gelijkmatiger van kwaliteitsverdeling. Het verschilt ook over de tijd welke favorieten ik heb. Nu zijn dat dus Pinch, Vitamin C en Spoon.

Future Days, een persoonlijke favoriet vanwege het titelnummer, kent een nummer dat mij beduidend minder bevalt, Bel Air, de ‘rest’ is geweldig. Spray had gekund, maar legt het in de tiebreak (moeilijkste deel van deze cyclus!) af tegen de andere nummers.

Ik heb de eerste tracks van Soon over Babaluma altijd fantastisch gevonden. De rest is in de waardering vrij goed bijgetrokken, maar haalt t nog niet bij Dizzy Dizzy en Come Sta, La Luna.

De albums hierna bevielen me minder. Kennen goede momenten, die me soms erg kunnen aanspreken. Nu, bij het balans opmaken, zijn het de jaren 69-75 die er toch stevig bovenuit springen.

01. Future Days
02. Halleluwah
03. Dizzy Dizzy
04. Vitamin C
05. Pinch
06. Paperhouse
07. Yoo Doo Right
08. Moonshake
09. Come Sta, La Luna
10. Spoon

avatar van zaaf
Aquila schreef:
Eh ja dat klopt

Waarom ineens de spelregels veranderd herman?
Dan kom ik op dezelfde titels als zaaf uit waarschijnlijk.

Dit zijn mijn tien afvallers inderdaad.


@aquila: onze top 10 is toch nog intact? Welke zijn eraf gevallen die jij erin wilde?

Aquila
zaaf: Bring Me Coffee or Tea, Splash en Animal Waves.

Ik heb net bijna de hele lijst nog eens doorgenomen en er zijn nog steeds meer dan tien nummers die ik in de Top 10 zou willen zetten - dus de pijn valt mee. Alleen Spray zou écht pijn hebben gedaan, maar zonder Bring Me... is een nummer van Tago-Mago bij mij wel een onzekerheid in de Top 10. Ik zit vooral met vier nummers van Ege Bamyasi waarin ik bij allemaal wel iets bijzonders hoor: Sing Swan Song, Spoon, Vitamin C en Pinch. Geen idee hoe ik dat ga oplossen.

avatar van zaaf
Hahaha, okee... I'll bring you coffee. Extra milk extra sugar.

Dacht je uit de brand te helpen door voor te zeggen. Maar zo werkt t blijkbaar niet

avatar van Paap_Floyd
Mijn Can-smaak wijkt volgens mij nogal af van die van oa Aquila. Ik vraag me werkelijk af waarom die nummers van Flow Motion en in mindere mate Soon over Babaluma nog in de lijst staan. Het zijn prima albums, daar niet van, maar met 4* staan ze er vergeleken met alles wat ervoor zat wat lauwtjes bij. Geen van de nummers kan zich echt meten met het oudere werk, en dan zijn het hier nog de voor mij mindere nummers die overblijven.

Mijn top 10 wordt aangevoerd door 2 nummers van Tago Mago, hét magnus opum: Halleluhwah is al een poos mijn meest favoriete nummer, en Oh Yeah staat ook al jaren in mijn top 5. Grote held is Jaki Liebezeit, maar perfect ondersteund door de rest van het ensemble.
Op 3 Sing Swan Song, maar staat zeker niet ver van de bovenste 2 vandaan. Daar hangt echt een bijzondere laag overheen. Mother Sky is meer rechttoe rechtaan, maar ook hier weer die onmetelijke groove. Mary Mary, so contrary is een van de emotionelere nummers van Can: op een of andere manier klopt ook wel alles aan dat nummer. En ik moet toch steeds denken dat Mooney hier Andy Murray aan het aanmoedigen is Butterfly is een ex-nummer 1 van me. Weer 8 minuten voorstuwing. Vitamin C vind ik weer fascinerend vanwege het drumwerk naast het feit dat het eensoort van perfect popliedje is. Spray is voor mij het beste nummer van Future Days, hoewel het allemaal dicht bij elkaar ligt. over Future days en perfecte popliedjes gesproken: Moonshake duurt maar 3 minuten maar doet weinig onder voor de giganten. We sluiten de rij met Paperhouse. Na een moeizame openingsminuut ontpopt dit nummer zich tot een ware parel.

Wat een pracht allemaal. van de afvallers had alleen Waiting for the streetcar de lijst gehaald, op nummer 4 of 5.


1. Halleluhwah
2. Oh Yeah
3. Sing Swan song
4. Mother Sky
5. May Mary, So Contrary
6. Butterfly
7. Vitamin C
8. Spray
9. Moonshake
10. Paperhouse

Aquila
‘De beste’, iets dat ik bij muziek niet zo snel zal roepen: ik luister muziek en kan noten lezen, maar een instrument bespelen dat zit er bij lange na niet in. Het is voor mij, behalve via mijn gevoel, moeilijk aan te geven wat de beste gitarist of drummer is. Laat ik dan maar houden op ‘mijn favoriete’ en in die zin dus ‘de beste’. Ergo: Jaki Liebezeit is de beste drummer van de wereld ever.

Zo – dat is er uit. Can is natuurlijk een groep van muzikanten, échte muzikanten. Een bont geheel. Bont, maar een geheel. Of Malcolm Mooney nu ‘schreeuwzingt’ of Suzuki ‘fluisterzingt’. Of Cuzkay reggae (waar ik eigenlijk een enorme hekel aan heb) de boventoon laat voeren bij zijn ritmes of dat de Schimdts toetsen de kleur bepalen. Dat men een puntig liedje maakt zoals Spoon, of een eindeloze krautrock/space-drone inzet: ik heb het gevoel dat Liebezeit het allemaal bijeen houdt. Hij volgt en hij stuurt tegelijk. Meesterlijk, al was het ook bij mij bij deze band geen liefde op het eerste gezicht.

01. Come Sta, La Luna
Can-master Paap_Floyd vond het altijd al een opmerkelijke keuze, maar hoe vaak ik Can ook beluister, hoe vaak ik dit nummer hoor, altijd is er die klik met dit nummer. Ik heb het altijd uitgelegd als dat nadat Mooney en Suzuki er niet meer waren en de leden zelf de vocalen gingen verzorgen er meer ruimte kwam voor dat persoonlijke. Czukay is hier meer reggae dan hiervoor (maar minder dan hierna) en Schmidt – niet de gedroomde zanger, maar wel een prima stem bij deze muziek – mag voor het eerst ‘iets proberen’ – hij geeft een eigen inkleuring. Blijft een fascinerende mix van kwaliteiten, dit nummer. En daarom met recht een Can-topper.



02. Spray
Van de langer uitgesponnen tracks altijd een favoriet geweest. De langzaam wisselende mix van geluid, toon, ritme sleept me mee.

03. Vitamin C
Een nummer dat nooit in mijn Can Top 10 stond. Ege Bamyasi heeft weinig tot geen moeilijke momenten. Lichtvoetig, alsof alles met gemak en vertrouwen is ontstaan. En waar Sing Swan Song van de vier nummers op dit album mijn favoriet was zijn de dagkoersen vandaag weer eens omgedraaid.

04. Mother Sky
Heerlijk, zowel in de film Deep End als als ‘losse’ muziek.

05. Spoon
Een vrolijke noot in het begin van het oeuvre, een voorbode van pakweg de periode Landed/Flow Motion/Saw Delight, maar veel strakker dan het in die periode ooit zou worden.

06. Bel Air
Als het nummer begint heb ik meermaals gedacht: nee dit is toch niet een échte topper, maar na twee minuten (toch maar 10%) van het nummer komt die film op gang. Je gaat soms door een tunneltje naar een ander landschap, maar het uitzicht blijft altijd schitterend. Dát is Bel Air.

07. Yoo Doo Right
Malcolm Mooney. Ik zei ooit tegen een vriend dat hij niet zo goed kan zingen, waarop het antwoord was: “toch wel jammer bij een zanger”. Klopt, ik kan ook zeker niet alle nummers met zijn stem waarderen door die stem. Maar als het eenmaal de goede kant opvalt en die raspende stem een rauw instrument wordt in plaats van een gezongen melodie ga ik er 100% in mee. Het duivelse mantra-ritme doet de rest.

08. Oh Yeah
Weer de dagkoers. Oh Yeah wint het van Halleluwah vandaag. Strak en op het moeilijke Tago Mago album een van de nummers dat mij er altijd doorheen sleept. Bring Me Coffee or Tea, mijn eigenlijke album favoriet, valt na de twee lange stukken altijd een beetje weg (was dat een aparte album kant???) en had als Saucerful of Secrets/Obscured by Clouds-kloon misschien beter op een ander abum gepast – het komt losstaand meer tot volle bloei, dan zo aan het eind. Oh Yeah!

09. Pinch
Een nummer uit de categorie Spray en Splash. Valt op Ege Bamyasi tussen de korte upbeat nummers daardoor extra op. Ook omdat het het album opent. Het tegenovergestelde van Bring Me Coffee or Tea dus. En bijna net zo goed.

10. Future Days
Het beste album (Moonshake is ook een topper) voor mij, want het meest consistent, mysterieus en het meest een flow in zijn totaliteit. Bij het eerste nummer ben ik al om en dan moet het beste nog komen. Wat een band!

In de Top 10 worden gemist Animal Waves, Bring Me Coffee or Tea en Splash, maar wat ik eerder al schreef de nummers die hier vlak onder staan (zeker t/m 18) hadden ook in de Top 10 kunnen staan. Bij Can is het net zoals zaaf schrijft ook wel eens onderhevig aan schommelingen. Veel goede nummers, met wisselende nummers in de favorietenrol.

Voor de volledigheid de rest van de lijst:
11. Thief
12. Halleluwah
13. Sing Swan Song
14. Dizzy Dizzy
15. Moonshake
16. Paperhouse
17. Mary, Mary So Contrary
18. Butterfly
19. One More Night
20. I Want More
21. I m So Green

Vel Can geluisterd de afgelopen twee weken, waarbij het leuk was ook de wat onbekendere albums als Unlimited Edition en Lost Tapes weer eens te horen. The Empress and the Ukraine King is nu zeker een Can-favoriet bij mij. Verder doet het geheel ontbreken van Landed bij de bovenste 30 mij wel pijn. Het was het begin van de nieuwe koers. Zeker, een tikkie minder, maar daar vloog men ook nog over hoge toppen (met daartussen de diepere dalen).

Tot slot (I): een onderbelicht topnummer in de hele editie: Tango Whiskeyman

Tot slot (II): jammer dat het topic zo rustig is, misschien raken er wat mensen geïnspireerd. Hopelijk neemt iemand de moeite deze enorme lap tekst te lezen

avatar van Paap_Floyd
Come sta, la luna skip ik eigenlijk tegenwoordig. Ik vind het ook wel mooi hoor, die verschillende kanten van de band. Ik zal er nog eens aandachtig, op een juist moment naar luisteren. Misschien wordt het dan nog wat. Een vermelding voor Tango Whiskeyman is trouwens wel leuk. Soundtracks wordt als album sowieso wat over het hoofd gezien, en dat nummer is eigenlijk van de verzameling vreemde eenden in de bijt misschien wel de vreemdste.

avatar van zaaf
Paap_Floyd schreef:
hét magnus opum: Halleluhwah


hahahaha, contaminatie van magnus larsson en een schuif opium? ach, neologismen passen wel bij deze band...

Aquila
Net om het af te leren nóg een keer Ege Bamyasi gedraaid. Nu al spijt dat ik Sing Swan Song niet in de Top 10 heb gezet


Aquila
En ik maar op F5 drukken voor al die nieuwe lijstjes


avatar van herman
Die van mij komt sowieso nog. Ik verleg de deadline wel naar 9 uur, dus wie nog wil heeft nog even.

avatar van Ataloona
Ik zie een Can Greatest Hits of-editie en een deadline van 20.00 uur, maar gelukkig opgeschoven naar 21.00 uur, dus op de valreep mijn lijstje

1. Mother Sky (Deep End is nu eenmaal één van mijn favoriete films)
2. Halleluhwah
3. Moonshake
4. Oh Yeah
5. Future Days
6. Sing Swan song
7. Paperhouse
8. Mary, Mary So Contrary
9. Vitamin C
10. Spray

avatar van herman
1. Mother Sky
Hoe vaak ik dit nummer niet gedraaid. Twee jaar geleden werkte ik voor een project een maandje in Amsterdam en had ik ineens lekker veel reistijd. Destijds draaide ik eigenlijk elke dag wel een keer 'Soundtracks' op de heen- of terugreis en steeds bleef ik hangen bij dit nummer. Ongekend wat een drive en de stereo-effecten ergens halverwege benadrukken nog eens extra goed wat een ongehoord geniale drummer Liebezeit is. Ik kan er naar blijven luisteren.

2. Future Days
Nog een forensen-associatie. Het album Future Days heb ik ook een tijdlang dagelijks gedraaid tijdens de treinreis naar werk. Een fijne plaat om langzaam bij wakker te worden. Alsof de mist uit je hoofd wordt gespeeld. Heerlijk.

3. Dizzy Dizzy
Het album Soon over Babaluma zit bij mij in de lift, ik luister het de laatste tijd het meeste van de Can-albums. Echt een heerlijke groove zit er in dit album. Als Future Days een goede plaat is om rustig bij te ontwaken is Soon over Babaluma een goede plaat om tijdens een zonnige dag de ledematen op los te schudden. Met Chain Reaction is dit toch wel het hoogtepunt voor mij.

4. I Want More
Ontdekt door de film Morvern Callar, welke mij destijds op het IFFR erg trof. Omdat die film mij trof kocht ik de soundtrack en zo maakte ik opnieuw kennis met Can, ooit al eens mijn tanden stuk te hebben gebeten op Monster Movie.

5. Pinch
Een jaar of 6 geleden luisterde ik voor het eerst Ege Bamyasi en viel ik voor Can. Dit nummer hakte er meteen in. Wat een geweldige groove.

6. Halleluwah
7. Bel Air
8. Oh Yeah
9. Spoon
10. Sing Swan Song

avatar van herman
Bij deze de uitslag van de Greatest Hits van Can. Het was een rustige editie, maar ik ben blij met de inhoudelijke berichten hier en de enthousiaste deelname van liefhebbers zaaf, Paap_Floyd, Aquila en Ataloona.

Pas na de tie-break van de vorige ronde realiseerde ik me dat er eigenlijk 11 nummers hadden moeten afvallen. Dus we speelden de finale met 21 nummers, waarvan er 3 puntloos bleven. Dit zijn de nummer 21 tot en met 11. Het valt op dat Aquila's nummer 1 net de top 10 mist.

11 . Come Sta, La Luna (12 punten, 2 genoemd, de nummer 1 van Aquila)
12 . Paperhouse (10, 3)
13 . Spoon (9, 3)
14 . May Mary, So Contrary (9, 2)
15 . Bel Air (9, 2)
16 . Yoo Doo Right (8, 2)
17 . I Want More (7, 1)
18 . Butterfly (5, 1)
19 . I'm So Green (0, 0)
19 . One More Night (0, 0)
19 . Thief (0, 0)

avatar van herman
10. Moonshake (13, 3)




Het enige nummer van Future Days dat onder de 8 minuten afklokt, maar toch maar mooi het Can-geluid in een paar minuten weet te vatten.
Paap_Floyd schreef:
over Future days en perfecte popliedjes gesproken: Moonshake duurt maar 3 minuten maar doet weinig onder voor de giganten. We sluiten de rij met Paperhouse. Na een moeizame openingsminuut ontpopt dit nummer zich tot een ware parel.

avatar van herman
9 . Spray (13, 3)




En nog een nummer van Future Days. Een plekje hoger dan Moonshake, omdat deze een tweede plek scoort bij:

avatar van herman
8 . Pinch (14, 3)




Aquila schreef:
‘Een nummer uit de categorie Spray en Splash. Valt op Ege Bamyasi tussen de korte upbeat nummers daardoor extra op. Ook omdat het het album opent. Het tegenovergestelde van Bring Me Coffee or Tea dus. En bijna net zo goed.

avatar van herman
7 . Sing Swan song (14, 3)




Waar Ege Bamyasi vooral prettig wringt (Soup) en swingt (Pinch) is dit een wat gevoeliger nummer op dat album. Ik merk dat hier ook een live-versie van op YouTube staat, maar de geluidskwaliteit houdt helaas niet over.

avatar van herman
6 . Dizzy Dizzy (16, 2)




zaaf schreef:
Ik heb de eerste tracks van Soon over Babaluma altijd fantastisch gevonden. De rest is in de waardering vrij goed bijgetrokken, maar haalt t nog niet bij Dizzy Dizzy en Come Sta, La Luna.

Het viel te verwachten dat er weinig nummers van Can van ná het tijdperk met Damo Suzuki de finale zouden halen, maar Soon over Babaluma uit 1974 is toch mooi vertegenwoordigd met Dizzy Dizzy op 6 en Come Sta, La Luna op 11.

Verder haalde ook nog I Want More van Flowmotion uit 1976 de finale met een 17e plek.

avatar van herman
5 . Vitamin C (21, 4)




Een live-fragment dat op mij wel goed overkomt. Jammer dat het zo kort duurt. Vitamin C is het best scorende van Ege Bamyasi, dat met 6 nummers in de finale goed vertegenwoordigd was. Alleen het experimentele Soup kwam niet zo ver. Na Vitamin C haalden Sing Swan Song (7), Pinch (8), Spoon (13) en I'm So Green en One More Night (beide 19) de finale.

Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:50 uur

geplaatst: vandaag om 16:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.