Zowel eens met Arrie als (deels met) Grafgantz. ligt ook wel een beetje aan de opdringerigheid van de oude media(TV,Radio etc) die met alle liefde bepaalde nummers trachtten te promoten. Doet niks af aan de kwaliteit van een nummer, maar soms gaat een nummer wat ik slechts aardig vind me behoorlijk tegenstaan. Blurred Lines is een goed voorbeeld. Gelukkig kan men met internet zelf muziek uitkiezen.

Of je hoort zoals ik meteen dat Blurred Lines (en in mindere mate Losing My Religion) niks is

7,5

Heb ik ook wel, maar eigenlijk alleen bij nummers die ik om te beginnen al niet veel vond. Blurred Lines is dan wel een goed voorbeeld. Believe van Cher is een andere. Of (bijna) alles van Queen of Phil Collins. Die kunnen als je ze te vaak hoort van een 6 richting een 3 gaan.

Maar met nummers die ik sowieso al erg goed vind, heb ik dat eigenlijk nooit.
Die laat ik me niet afpakken door 3 FM, commercials of Top 2000.

Geldt voor mij niet, want ik vond Blurred Lines juist meteen erg sterk. Wel zonde dus, maar het nummer werd ook wel héél véél gedraaid.

Ik heb ook niks met t kapotdraaiargument..want nummers die je ws een 9 of 10 geeft vind je blijkbaar heel goed en mooi en die draai je dan vaak..wat dan weer kapotdraaien is en dan moet je er weer n paar punten afhalen

Maar die draai ik lang niet zo vaak, en zeker niet voor zo'n lange tijd, als de radio met sommige nummers doet.

Waarom zou je iets niet kapot kunnen draaien? Ik eet graag Indiaas, maar als ik dat elke dag doe word ik het ook snel zat. Als je iets vaak hoort gaat op een gegeven moment het bijzondere er vanaf en als je het dan nog vaker hoort (door zelf op te zetten, maar meestal de radio) dan gaat het soms zelfs tegenstaan.

Als ik Losing My Religion weer eens op Sky Radio langs hoor komen veer ik in ieder geval niet meer op van geluk.

Ik wel..zeker met de shite die tegenwoordig op de radio is

Ach, op een gegeven moment hoor je die muziek bijna niet meer...

Dat is wel een beetje de essentie ja. Je kunt een nummer zelf wat vaker draaien en dan kan het groeien, krimpen of stabiel blijven. Bij kapotdraaien heb ik toch wel de associatie dat er iets van opdringing van buiten bij zit. Of masochisme...

Écht kapotgedraaid is Losing My Religion bij mij overigens niet, daarvoor was ik er niet op tijd bij. Maar de grootste magie is er duidelijk wel af. Voor kapotdraaien komen de hits van U2 uit de tijd dat ik nog naar de radio luisterde toch eerder in aanmerking.

6.5

Wellicht heb ik er geen last van omdat ik nooit en te nimmer naar de radio luister. En de cd zet ik nu niet bepaald elke dag op.

/edit: besef me net dat ik zelfs de cd-single in de kast heb staan

Kapotdraaien gebeurt voor mij met name bij nummers, die ik in eerste instantie wel aardig vind, maar niet geweldig, en die vervolgens miljoen keer overal gedraaid worden. Nummers in de categorie Somebody That I Used to Know, de hits van Adele, en deze eigenlijk ook wel. Niet zo suf als sommige andere R.E.M.-nummers, maar boeien doet het me zeker niet meer:

5,5

Jij komt nooit op plaatsen waar je zelf geen controle hebt over de muziek? Werkplaats, kroeg, supermarkt?

Geen muziek op de werkplek en let nooit op de muziek in de supermarkt.

ik realiseerde mij later vanavond hetzelfde

correct. beseffen is geen wederkerend voornaamwoord. word je ook mee doodgegooid trouwens

....en ik tot mijn 'verbazing' een cassette-single Losing My Religion/Rotary Eleven

10

Kan me overigens wel iets voorstellen bij het kapotgedraaid-argument, maar het hele idee dat juist dit (eigenlijk uitermate bizarre) nummer zo groot heeft kunnen worden is voor mij eigenlijk ook wel weer deel van de charme.

8.5

Ik ook! En ik heb hem kapotgedraaid

After Hours, leuke cover ook. Dat nummer kende ik toen nog niet.

Die kende ik al van een live optreden ten tijde van Green, m'n broer had die op VHS
Origineel kende ik toen trouwens ook al, met een broer die groot VU-fan is.

/edit - gaat om deze dus: Tourfilm - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Ja, die heb ik ook, Tourfilm, fantastische live-registratie. Maar blijkbaar pas gekocht na februari 1991.

Ik zag R.E.M. trouwens ook op de Green-tour, op Pinkpop 1989. Toen coverden ze geen After Hours, maar wel Summertime en We Live As We Dream, Alone van Gang of Four (voorafgaand aan World Leader, staat ook op Tourfilm) en daar ging ik toen ook meteen achteraan, wat nog niet meeviel toen

Ha, je bent gelijk in de mood zo te zien

http://i63.tinypic.com/2lb2lnm.jpg

Ik was in 1989 toch echt nog te jong om naar Pinkpop (of wel concert dan ook) te gaan, dat was nog net voor m'n 11e verjaardag. Ik betwijfel zelfs dat ik er iets van op tv gezien heb destijds.

Ja, nu heb je zo'n nummer in 3 seconden, toen deed je daar drie maanden over

Was mijn eerste concert, ik was 16. Pixies, Costello, R.E.M... (en Marc Almond).
Best een goede line-up

Losing My Religion scoort een mooie 7,913 bij 27 stemmers. Mooie score, maar niet genoeg voor de top 30.

01. The Cure - A Forest: 33 stemmen, gemiddeld 8,739 (Zephyr)
02. The Beatles - A Day in the Life: 22 stemmen, gemiddeld 8,548 (Etiul)
03. New Order - True Faith: 24 stemmers, gemiddeld 8,446 (Johan de Witt)
04. The Smiths - How Soon Is Now?: 43 stemmen, gemiddeld 8,395 (Edgar18)
05. Depeche Mode - Enjoy the Silence: 31 stemmen, gemiddeld 8,387 (aERodynamIC)
06. The Smiths - There Is a Light That Never Goes Out: 15 stemmen, gemiddeld 8,344 (ArthurDZ)
07. Marvin Gaye - What's Going On : 28 stemmen, gemiddeld 8,329 (thelion)
08. The Beach Boys - Good Vibrations: 27 stemmen, gemiddeld 8,315 (Zephyr)
09. Talk Talk - Such a Shame: 27 stemmen, gemiddeld 8,306 (vigil)
10. Radiohead - Street Spirit (Fade Out): 34 stemmen, gemiddeld 8,268 (Johnny Marr)

11. Dusty Springfield - I Close My Eyes and Count To Ten: 29 stemmen, gemiddeld 8,257 (Zephyr)
12. Songs: Ohia - Lioness: 24 stemmen, gemiddeld 8,250 (Gretz)
13. The Moody Blues - Nights in White Satin: 27 stemmen, gemiddeld 8,243 (Zephyr)
14. The Who - Baba O'Riley: 22 stemmen, gemiddeld 8,239 (Zephyr)
15. Curtis Mayfield - Move On Up: 28 stemmen, gemiddeld 8,236 (Vince vega)
16. David Bowie - Ashes To Ashes: 36 stemmen, gemiddeld 8,235 (Kramer)
17. Bronski Beat - Smalltown Boy: 32 stemmen, gemiddeld 8,231 (Edgar18)
18. Talking Heads - Once in a Lifetime: 35 stemmen, gemiddeld 8,230 (Zephyr)
19. The Cure - Fascination Street: 22 stemmen, gemiddeld 8,227 (luigifort)
20. Blur - The Universal: 26 stemmen, gemiddeld 8,210 (vigil)

21. Portishead - Roads : 26 stemmen, gemiddeld 8.209 (Johnny Marr)
22. Alice in Chains - Would?: 28 stemmen, gemiddeld 8,208 (Dieter)
23. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Some Velvet Morning: 25 stemmen, gemiddeld 8,206 (trebremmit)
24. The The - Uncertain Smile: 25 stemmen, gemiddeld 8,202 (Zephyr)
25. OMD - Maid of Orleans (The Waltz Joan of Arc): 31 stemmen, gemiddeld 8,200 (vigil)
26. The Smashing Pumpkins - Disarm: 23 stemmen, gemiddeld 8,196 (vigil)
27. The Doors - The End: 29 stemmen, gemiddeld 8,187 (Johnny Marr)
28. Aphex Twin - Xtal: 24 stemmen, gemiddeld 8,185 (Edgar18)
29. Radiohead - Fake Plastic Trees: 32 stemmen, gemiddeld 8,181 (Etiul)
30. Ella Fitzgerald en Louis Armstrong - Summertime:20 stemmen, gemiddeld 8,180 (herman)

Dan nu tijd voor een van mijn meest favoriete nummers aller tijden:

Echo & The Bunnymen - Bring On The Dancing Horses

10

Die sloten Pinkpop dan weer af in 1987, in plaats van The Smiths
Helaas was ik daar niet bij.

Dit is ook een van mijn favoriete lidjes aller tijden
10, 10, 10