Daar geef ik graag gehoor aan. De uitschrijver van de K.O. mag toch naar eigen inzien de regels schrijven en hanteren? Nou, dan gaat het als volgt:

Aan het eind van de werkdag plaats ik steeds de volgende battle, en die loopt dus ongeveer een dag. En ik moet jullie waarschuwen: mijn werkdagen lopen soms lang door dus de ene battle duurt wat langer dan de andere. De uitslag op moment van 'verversen' is meteen bepalend, bij gelijke stand doe ik een stiekeme loting. We hebben 64 nummers, dus met een K.O systeem met elke dag een verse battle betekent dat 32 + 16 + 8 + 4 + 2 +1 = 63 battles. Dan zijn we half augustus klaar

Alle ballen zijn weer afgekoeld, en de eerste battle had wat mij betreft ook de 63ste kunnen zijn ... Twee van m'n favorieten. Amazing Grace zou zonder al teveel weerstand tot en met Augustus mee moeten draaien. Maar Down is één van die nummers waarin Sparhawk laat horen wat een fantastisch gitarist hij eigenlijk is. Als de elektrische gitaar een instrument is om emoties en gevoelens mee te communiceren, dan hoort Alan Sparhawk bij de besten.






versus




De battle blijft zo'n 24 uur staan, waarna ik een nieuwe plaats.

0-1

0-2

0-3

1-3. Minstens halvefinalewaardig inderdaad.

Met een tweede keer Low in het vooruitschiet (zaterdag op BKS) een goed moment om nog eens dieper in hun oeuvre te duiken.

dix zou je de andere battles van ronde 1 ook alvast kunnen posten? Dan hebben we de mogelijkheid om nummers voor te beluisteren.

1-4

Nee, die houd ik onder de pet ? aan het eind van elke dag dus een verrassing. Maar voor het luisteren: Er is een spotify-lijst.

Ah top, daar kan ik ook mee uit de voeten.

2-4

3-4 beiden geweldig

de (S)Low K.O. playlists op Deezer en Spotify

4-4

4-5 zeer aan elkaar gewaagd

4-6

10 deelnemers, jullie maken me blij

Volgende battle: Wederom een nummer van het debuut, maar nu tegenover een recent nummer dat bij mij Vriendschap van Het Goede Doel in herinnering roept. Er staan betere nummers op de laatste van Low, en laten we zuinig zijn met I Could Live In Hope. The House Is On Fire, tot morgen !




versus

1-0

2-0

2-1

3-1

3-2

4-2

4-3

Op Rope klinkt Alan's gitaar veel ieler en met veel ruimte, ook zijn stem klinkt fragieler en iets wat onzuiver. Allemaal wel mooi maar vind de tekst van No Comprende sterker.

5-3

5-4

6-4

7-4

Volgende

Low maakt kathedralen en Low maakt miniatuurtjes .... Hier een mooie pairing van die twee. Bij het intro van Nothing But Heart klinkt onze gitaarbeul nog eventjes als Keiji Haino, maar uiteindelijk gaan we toch naar overbekend terrein. Moet het allemaal zo serieus? Nee hoor, in Death of a Salesman legt Alan juist de nodige zelfspot aan de dag. The Future Is Prisms And Math !




versus

Over Nothing But Heart maak ik me geen zorgen. Ook daarom:

0-1

1-1 inderdaad