Ik wist niet dat ze het ding nog steeds produceerden, maar toch...

Van de website nieuwemedia.nl:

[modknip nieuwsbericht]

Zelfs ik heb zo'n ding nog gehad Kinderen voor Kinderen, Eurosong for Kids... Nostalgie, nostalgie

Tendentieuze berichtgeving, cassettebandjes zijn hipper dan ooit; heb er zelf vorige maand nog vier uitgebracht op mijn labeltje. Dat Sony ermee stopt is jammer, maar er zijn genoeg van die dingen in omloop om de liefhebbers te voorzien. Erg spijtig juist dat zo'n mooi analoog format, met al zijn charmes, in grote pers als on the way out wordt neergezet, terwijl er juist zo'n opleving plaatsvindt. Tuurlijk, de mainstreamscene zal er zijn vingers niet aan branden, maar in de experimentele scene komt een groot deel van de releases uit op cassette. Ik vind het een heerlijk formaatje geluidsdrager, van charmante grootte, met vaak mooi uiterlijk en, zoals gezegd, de charmes van analoog formaat - het kleine broertje van vinyl.

Tapes ftw.

Toen ik mijn stereo een paar maanden geleden gekocht wilde ik persee eentje waar je bandjes mee af kan spelen . Dat kan ik nu dus ook.
sxesven waar laat jij die bandjes maken dan?

Ik ben maar wat blij met mijn Sony Walkman, mag hopen dat ie de rest van mijn leven meegaat. Niet dat ik nog zo vaak tapes draai, maar ik vind het ook wel een fijne geluidsdrager.

Afgelopen jaar mijn cassettebandjes en videobanden bij het grof vuil gezet.
Ondanks de nostalgische gevoelens is met pijn in mijn hart ook deze periode definitief af gesloten.
LP's en Singles vormen nu de decoratie op de muren van de zolder.
Daarvan afscheid nemen viel me te zwaar.

Heb het in Engeland laten doen bij Tapeline, een gerenommeerde maatschappij op dit gebied met veel keuze. Bandjes worden op maat naar speelduur geleverd in haast elke denkbare kleur, eventueel nog met thermale print of (zelf te beprinten) labels erop. Afhankelijk van het aantal gaat de prijs omlaag (vanaf veertig betaal je een pond per tape) en over de eindprijs nog 25 pond voor verzending. Erg leuk in ieder geval, en met een eindproduct dat stukken leuker is dan een CD(r)'tje. Hier de tapes die ik heb uitgebracht, respectievelijk op blauw (C22), groen (C36), en twee keer rood (C20 en C40):













Sjieke hoesjes erbij en voilá, mooi tapeje.

Excuus voor de off-topique... of toch niet?

Nee hoor, allerminst. Dit was ongeveer waar ik op doelde toen ik in mijn eerste bericht schreef over een kleine subcultuur die nog steeds met bandjes in de weer is. Zoals ik al zei: ik verkocht mijn walkman een klein jaar geleden aan een MuMe-lid die zo'n ding zocht. Dat verbaasde me destijds, maar later heb ik deze berichten van sxesven ook bij de nieuwe releases zien staan.

Ziet er kek uit, zeker. Kan me best voorstellen dat ze een zekere verzamelwaarde hebben. En niet om te nitpicken op jouw releases, maar hoe zit het met de geluidskwaliteit? Ik ben jarenlang tevreden geweest met onbespeelde cassettes van goede kwaliteit, waar je zelf muziek op kon zetten. Maar in mijn herinnering - en dan heb ik het over de jaren 70 en 80 - was de kwaliteit van voorbespeelde cassettes over het algemeen niet denderend. Of is die later sterk verbeterd?

Ik vind het eigenlijk wel heel leuk om te merken dat er nog steeds belangstelling voor cassettes bestaat. Die groep krijgt het nu dus wat moeilijker nu het afspeelapparaat definitief niet meer wordt geproduceerd. Maar er zijn er miljoenen in omloop geweest, dus een tweedehands spelertje moet niet zo moeilijk te krijgen zijn via Marktplaats o.i.d.

Aan de andere kant - ik zie ze praktisch nooit bij de kringloopwinkel. En mijn eigen ervaring is dat je die walkmans net zo lang gebruikt tot ze stuk gaan. Dus misschien wordt het toch een beetje zoeken naar een goed exemplaar.

En of er sprake is van tendentieuze berichtgeving? Tja, voor de reguliere media is zo'n ding nu dus volledig afgeschreven. Maar dat schreven ze tien jaar geleden ook over de LP. Dus wie weet.... Al zie ik niet zo snel een cassette-revival op gang komen. Daarvoor moeten ze het qua gebruiksgemak en ook qua geluidskwaliteit toch afleggen tegen de huidige draagbare muziekspelers.

Mijn stereo-installatie heeft nog steeds een tapedeck en ik heb ook nog twee laden vol cassettebandjes. Maar erg vaak gebruik ik ze niet meer. Soms, als ik buiten moet klussen, dan speel ik ze af op mijn draagbare radio-cassettespeler (die weer te groot is voor in de trein natuurlijk...)

W.b. geluidskwaliteit was ik aanvankelijk, toen ik (weer) begon met het verzamelen van tapes, juist verrast over de kwaliteit. Natuurlijk heeft het niet de objectief meetbare kwaliteit van vinyl of CD, maar het is zeker níet de wavy, muffled geluidsbrij die je doorgaans met tapes zou associëren; in tegendeel, details, ruimte etc. blijven erg mooi intact. Valt me dus heel erg mee; overigens kan het er nog aan liggen wat voor tapes je gebruikt, natuurlijk - desalniettemin, over het algemeen verrassend goede kwaliteit.

En ja, dat de interesse nog steeds bestaat vind ik ook erg leuk; zoals ik al zei is het mijn lievelingsformaat en dat tapes dus nog op zulke schaal uitgebracht worden is dus een zegen. Analoog en meer een stukje kunst op zich dan CD's (en in de noise-scene eigenlijk vooral CDr's); dientengevolge ook wel met iets meer verzamelwaarde, voor mij persoonlijk. Daarnaast draai ik ze ook, vaak en veel; in de auto kan ik tapes spelen (en doe dat dus veel en vaak) en natuurlijk heb (eigenlijk: had; net overleden) ik ook een walkman. Ik kom ze zo af en toe wel tegen bij de kringloop, moet ik zeggen; het feit dat je ze niet zo vaak tegenkomt kan zelfs te maken hebben met hun onverwachte populariteit (toen ik mijn vorige walkman bij de kringloop kocht wist de verkoper me te vertellen dat ze er de week ervoor nog twee meer hadden gehad, maar dat die - jawel, 50 cent stuks - gestolen waren).

En inderdaad, voor de reguliere media is zo'n bericht inderdaad wel reden om het einde van een tijdperk in te luiden, maar goed, tendentieus blijft het een beetje (gelukkig weten we op MuMe hoe het zit ). Zo is het bericht dat Sony stopt met het produceren van cassettes niet eens volledig correct - Sony Japan stopt ermee, maar Sony China gaat er gewoon mee door. De rijzende populariteit van tapes mag verder blijken uit artikelen in minder verschillende online media (bijvoorbeeld deze twee: 101 Cassette Labels en Cassette Cachet: The Tapes Are Back in Town).

Of die revival er komt? Ja, dat blijft een beetje de vraag; sowieso is de tape in bepaalde genres (noise, black metal) nooit weggeweest, maar de populariteit lijkt zich heden ten dage juist weer uit te breiden. Natuurlijk is een tape niet zo handig als een CD of MP3(-speler), maar hetzelfde geldt wel voor LP. Vinyl heeft dan wel weer meer allure, maar voor tapes bestaat sowieso een publiek (dat bewijst de voortdurende cassettecultuur wel) en dat dat publiek, mits ertoe gecaterd, uitgebreid kan worden, sluit ik zeker niet uit. Het zal me benieuwen.

Ik heb de walkman nog bewust meegemaakt. Was toevallig my first Sony . Een knopje om de bass te regelen, oplaadbare batterijen. Ik was er maar wat trots mee . Ik kan die gele walkmans ook nog goed herinneren. Muziekcassettes die rond de 20 gulden kosten. Ik vond de walkman praktischer dan de portable cd players. Wat een grote ondingen waren dat eigenlijk. Nostalgie of niet: ik ben nu maar wat blij met de mp3 speler. In praktisch elk opzicht een ideale geluidsdrager.

Veel herinneringen aan batterijen die opraakten en dat je dat dan merkte doordat de muziek ineens vertraagde tot een langgerekte zeurtoon... en dan vragen aan je ouders om nieuwe batterijen, die ingepakt zaten onderin de koffer, terwijl we in de auto zaten, onderweg naar vakantie... papa kwaad, Sander huilen...

Herkenbaar. Het was even slikken om tapes weg te doen met daarop concerten waar ik bij ben geweest, maar tegenwoordig zijn die ook wel op internet terug te vinden (het aanbod lijkt groter dan ooit).
LP's en singles wegdoen is mij ook nog even te gortig.
Mijn Sony Walkman heb ik overigens nog wel zonder ook maar één geldige reden, want niet uit nostalgie of zo.

Cassettebandjes rule !!!

Er was vroeger niets mooiers dan compilatiebandjes maken van 60 of 90 minuten met je favoriete muziek, voor tijdens het hangen op de achterbank, terwijl paps reed en mams met de uitgevouwen ANWB kaart van de vakantiebestemming aan het vechten was.

De ''kick'' was uiteraard om zoveel mogelijk muziek op een kant te krijgen, dus pen en papier bij de hand en uitrekenen wanneer en na welk nummer je op 30 of 45 minuten zou zitten.

Heb trouwens ooit mijn eerste Walkman gewonnen met het oplaten van een ballon met kaartje en adres, vanuit de camping in Diever waar we toen stonden.

Mijn ballon en kaartje zijn uiteindelijk teruggevonden in Duitsland en dus mocht ik enige tijd later persoonlijk mijn Walkman komen ophalen...

Die dingen waren zwaar geniaal en niet kapot te krijgen.
Na jaren van intensief gebruik, hing hij met elastiek en plakband bij elkaar, maar spelen deed hij altijd

edit:

Ik kom er net achter dat Sony alleen in Japan stopt met de Walkman, maar dat ze in de VS nog steeds verkocht worden, alleen heb je nog maar de keus uit 1 model.

Wauw.

ook ik heb mijn eerste walkman via een ballonen-wedstrijd gewonnen (georganiseerd door de Dekamarkt in Leiden). Mijn ballon kwam ook in Duitsland terecht.

*boks*

Wil ik 'm net bestellen, blijkt-ie 'out of stock'. En het is maar de vraag of ze 'm weer 'back in stock' krijgen...

Ik kan er moeilijk om treuren. Zelfs een gebrand cd'tje is beter dan een cassettebandje.

Wel jammer ik weet nog wel dat ik als klein kind mijn eerste walkman kreeg. Daar was ik echt ongelooflijk blij mee. Maar een ipod met 10.000 nummers is natuurlijk wel stukken handiger.

Zoals eerder gezegd is de tegenwoordige MP3-speler qua gebruikersgemak stukken handiger en zou het ik echt niet terug wiilen.
Maar zo'n bericht brengt wel menige grijze herinnering naar boven aan de hoogtijddagen van de walkman.
Na eerst een goedkoop exemplaar gehad te hebben (van een of ander obscuur merk) kon ik na hard sparen een echte Sony kopen.
Lekker degelijk met van die grote knoppen aan de zijkant en een heuse tuner waar de schaalverdeling op zat voor de frequenties.

Autoreverse....zucht...

Ik las het vandaag nog in de krant dat sony er een maand geleden de brui aan had gegeven cassettewalkmans te produceren, ik moest wel even lachen. Het stond in een artikel over het feit dat Panasonic stopt met Technics platenspelers, wat wel spijtig is maar ja wat wilt ge, ik heb 2 technics platenspelers en die zijn zo duurzaam dat ze na jaren gebruiken nog altijd niet stuk zijn..
Ik koop nog geregeld cassettebandjes aangezien in de auto van mijn opa enkel een cassettespeler zit en ik die auto soms wel eens gebruik..
Op de rommelmarkt of in de kringloopwinkel kost menig cassettebandje 10 cent dus qua prijs zit dat goed snor, ik heb zo al een heuse verzameling met klassiekers van alle tijden, allee tot een bepaald moment in de jaren 90 natuurlijk..
Van mijn nonkel nog zon geniale veel te grote rechthoekige stereoketen gekregen, 1 van de eerste.. waar ik mijn cassettebandjes in kan stoppen. Ok, de geluidskwaliteit kan beter maar ik vind het o zo veel cooler dan een cd!
Spijtig dat mijn oude walkman het niet meer doet en van mijn oude hoofdtelefoon met oranje luidsprekervachtjes doet de linkse het ook niet meer, anders ging zo de fiets en de baan op.
Ik ben ook een fervente fan van vinyl en ik denk dat de lp zijn waarde nooit zal verliezen.. Ik breid mijn verzameling nog elke dag uit en ik geloof dat er ooit een moment zal komen dat ik samen met mijn kleinkinderen naar bvb de bananenplaat van the velvet underground zal luisteren.

Ik had vroeger ook een walkman met cassette, eerst een Aiwa die ik van mijn vader kreeg en 2 of 3 jaar later had ik van mijn verjaardagsgeld een Sony walkman gekocht met digitale radio en autoreverse. Ik mis die tijden ook nog steeds

We leven nu in de tijdperk van I-pods en andere mp 3 walkmans. Ik vind het tijdperk van mp3s ook wel leuk, nu hoef je niet meer zoveel cassettes of cds te slepen maar toch hebben alle walkmans hun charmes.

Na de walkman is nu ook (eigenlijk logisch) de versie voor in de auto verleden tijd:



NYTimes



De laatste auto met cassettedeck was de Lexus SC 430 uit 2010 nota bene:

deze ligt thuis onder handbereik, weet iemand of er nog firma's zijn die reparaties uitvoeren?