Hoi allemaal,

Deze vraag houdt me al een tijdje bezig: in hoeverre hebben andere muziekluisteraars eigenlijk een 'theoretische' benadering bij het luisteren van muziek? Luisteren de meesten gewoon puur op gevoel, zonder enige vorm van analyse van wat ze horen? Of zijn jullie juist voortdurend bezig met het muziektechnisch ontleden van een nummer of album? Daarbij denk ik aan dingen zoals: melodie, akkoordenschema's, basisritmes etcetera. Is aan je benadering van het luisteren iets veranderd tijdens je 'carrière' als muziekluisteraar? Hoe anders eigenlijk luisteren de muzikanten onder ons naar muziek?

Zelf vind ik het altijd heel erg jammer dat ik zo weinig van muziektheorie weet. Ritmes ontleed ik altijd wel een beetje, maar van harmonie en melodie heb ik heel weinig kaas gegeten. Ik zou best wel eens (weer) zelf serieus met een instrument aan de slag gaan, mede in de hoop dat dit ook mijn muziekluisteren kan verdiepen.

Interessante vraag. In mijn geval ben ik bewuster gaan luisteren vanaf de eerste repetitieavond (begin 1993) bij een groep. Natuurlijk wist ik van de snare, tom tom en bass drum, maar toen ik eenmaal repeteerde met de groep wist ik pas echt wanneer ik welk onderdeel van de drumkit hoorde als ik een liedje hoorde. Hetzelfde gold uiteraard ook voor de andere instrumenten maar bij de diverse onderdelen van de drumkit is dat toch een andere luistervaring.
Aparte loopjes, riffs en hooks van de sologitaar hetzelfde laken een pak. En als een basgitarist iets aparts doet hoor ik dat ook meteen. Met de jaren groeit de ervaring en kwam het regelmatig voor dat ik liedjes op het gehoor voor 90% kon naspelen. Het enige wat wel eens bijgezocht moest worden was een akkoord dat je gewoon niet verwachtte op een bepaalde plek in het arrangement.
Al die dingen geven muziek voor mij een extra dimensie. Zou het niet willen missen.