Kennen jullie dat? Luister je een album, en je kan er he-le-maal niks mee. Tweede keer, als je het tape'je (pre-'98) of overgebakken cd'tje (post-'98) weer eens terugvindt: hetzelfde verhaal. Maar dan tref je het album eens op een onbewaakt moment aan in je walkman of in je cd-speler en WHAM! Het kwartje valt en je wordt volkomen meegesleurd. Het is niet zo dat het stapje voor stapje beter wordt, het is gewoon ik één klap raak dit keer, en je slaat je voor de kop dat je het eerder doorhad hoe geniaal een album is.

Als ik mijn MuMe-top10 zo eens bekijk, valt me op dat er maar drie albums in staan die ik meteen geweldig vond, de andere hebben draaibeurt na draaibeurt nodig voordat ze zich plotseling prijsgaven.

Mensen met dezelfde ervaring?

Jup, maar niet zo extreem als bij jou.

Een aantal jaar geleden Ego Trip's the Big Playback beluisterd en toen vond ik het maar zozo en nu staat ie op een 4. Ook vond ik Jaylib eerst niet je van het maar staat inmiddels op een 3,5.

Alsof de duivel ermee speelt, zit net zoiets te posten bij The Devil's Own

Oh shit, ik ben ontmaskerd! :evil

Ik had dit bij Tool. Ik kocht in 1996 Aenima, omdat het nummer Stinkfist vaak werd gedraaid op Kink FM. Dat was dan ook het enige nummer dat ik echt goed vond op de CD. Vooral nummers als Aenema en Third Eye vond ik veel te langdradig.
Pas zo'n 2 jaar later, toen ik het album maar weer eens opzette, kwam de ommekeer. Ik hoorde in een aantal nummers dingen die ik niet eerder had gehoord, alsof ze onder een laag zaten waar ik nog niet "doorheen" had geluisterd. Vooral het 2de gedeelte van het album heb ik toen vele malen achter elkaar gedraaid. Uiteindelijk heb ik toen ook de Albums Undertow en Opiate gekocht.
Nu beschouw ik Aenima als een absoluut meesterwerk, iets wat Tool waarschijnlijk nooit meer zal overtreffen. Al komt Lateralus behoorlijk in de buurt.

Dat had ik bij de eerste cd van MR Bungle.

Zit zo: Ik had een bandje gekregen van Mr Bungle van een klasgenoot van mij. Toen hij het bandje overhandigde zei hij dat als je er te vaak naar gaat luisteren draai je door(positief). Kom thuis zet het bandje op en 5 min later ging de vinger op de stopknop en ik heb het gelaten voor wat het was.

Diezelfde zomer gingen we met een aantal mensen naar Spanje. De ochtend dat we weggingen zag ik het bandje liggen en heb um in mn tas gedaan.

Aangekomen in Spanje eerst even stallen en boodschappen doen en daarna aan de zuip. Bandje ging vanzelf in het deck nadat ik vetelde dat als je te vaak luistert dat... . Het bandje heeft nonstop in het deck gezeten en heeft nonstop aangestaan.

Het bandje is in Amsterdan gestolen. Uit mn tas gegapt, maar ik heb um nu op cd. Nu rest mij nog de vraag---> de personen de het bandje hebben gejast zouden die het weggegooid hebben of zijn ze uit aagjesheid gaan luisteren? Ik hoop het laatste, maar dan had ik graag hun reactie willen zien na verloop van tijd want in Spanje was het GEKKENhuis

: Swets :

Jaaaaaaaaa, ik had het met Jeff Buckley. Ik was helemaal weg van zijn (bescheiden) hitje Grace in wat zou het geweest zijn '95 ofzo... Cd van iemand geleend, en ik vond er helemaal niets aan. Niet eens de moeite genomen om hem te tapen, kan je nagaan....
Wanneer de knop uiteindelijk is omgegaan naar een ontzettende GO weet ik niet meer, maar Jeff B is inmiddels één van mijn favo zangers en tot op de dag van vandaag begrijp ik niet waarom ik er eerst niets aan vond!

Yup had ik met Soulwax, vond het de eerste keer 10x niks. Ben weggegaan, maar die nummers bleven maar in mijn kop zitten. Uiteindelijk CD nog eens geluisterd en toen vond ik hem opeens fantastisch .

Ik kom nu toevallig dit topic tegen, omdat ik zocht op de band Rondé en dit topic ook tevoorschijn kwam.

Ik heb dit dus best regelmatig. Vaak met dingen die ik wel aardig maar niet zo bijzonder vind. Die draai ik dan niet heel vaak, maar zo af en toe zoek ik het weer eens op, vaak bij dingen die toch een behoorlijke status hebben. Neem nou Jimi Hendrix, een groots artiest, maar mij wist ie nooit zo te pakken. Tot ik op een gegeven moment juist helemaal gegrepen werd, toen ik willekeurig eens zijn debuutalbum weer draaide.

En precies hetzelfde geldt voor de Sex Pistols. Die kwam ook zomaar ineens helemaal binnen. Ik vind dat altijd leuke ervaringen.